Fritz Kaiser

Welkom ! _________________________ Servus !
Hartelijke welkom allemaal !

Dit is de weblog van Fritz Kaiser.
Fritz is sinds 1999 gelukkig getrouwd met Mieke (Traudl). Om dat van ons en anderen zo te houden zijn wij op 12.1.2006 met de Marriage Course begonnen in Lelystad (samen met Jaap en Gerda Smit). In 2006 hebben wij de MC driekeer gegeven. In februari 2007 hebben wij voor het eerst de cursus in Emmeloord gegeven. In Lelystad starten wij op 18 oktober 2007 weer. Voor Emmeloord denken wij aan januari 2008. Ook mensen buiten de gemeente mogen hier aan deelnemen. U kunt zich alvast opgeven. Meer weten? mail dan via het mailformulier!

Ook de voorbereiding voor het huwelijk vinden we heel erg belangrijk. Daarom hebben we ook de pré- marriage course in Lelystad gegeven.

Ik ben voorganger (dominee) in de baptistengemeente van Lelystad en Emmeloord, wat mij zeer goed bevalt en ik met plezier doe.

Dit ben ik met mijn vrouw en mijn broer Hansi en zijn twee kinderen (Matthias & Barbara) in Ost - Tirol, Österreich.






Dit zijn de gemeenten waar ik momenteel werk. U bent er elke zondag in de dienst welkom
Baptistengemeente Lelystad De Hoeksteen
   

De dienst begint om 10.00 uur

Baptistengemeente Emmeloord: De Regenboog
In Emmeloord begint de dienst om 09.30 uur

Als kind groeide ik op in de Baptistengemeente Wien Eßling
Baptistengemeente Wien Eßling


In Wien Eßling begint de dienst om 10.00 uur. Tussen Lelystad en Wien-Eßling is er een partnerschap in ontwikkeling. Diverse mensen hebben elkaars gemeente bezocht en er wordt voor elkaar gebeden.

Een gezamelijke dienst van deze gemeenten waarin ik mocht voorgaan, kunt u via onderstaande link beluisteren:

http://cgi.omroep.nl/cgi-bin/streams?/radio5/zvk/kerkdienst/20071125-17.wma

In de jaren tachtig en negentig ging ik met veel plezier naar de Vrije Evangelische Gemeente in Hilversum.

In Hilversum beginnen de diensten om 10.00 en om 19.00 uur.

Ik ben ook betrokken geweest bij de oprichting van Stichting Saltmine in 1999 waar ik een tijd voorzitter van was.


Daarvoor was er een Club Paradise project. Één keer in de twee maanden organiseerden wij een activiteit waar we mensen voor uitnodigden en we maakten een eigen krantje die we onder jongeren uitdeelden. De oplage was ongeveer 1.000 stuks per keer. Club Paradise heeft twee jaar gedraaid en er zijn 12 kranten uitgekomen.


In de zomer van 2005 hebben we met de hele familie uit Wien, Bergschenhoek en Lelystad een boottocht gemaakt van Urk naar Enkhuizen.



Met Palmpasen 2007 waren we als hele famlie weer bij elkaar. Eerst in de kerk en daarna zijn wij met zijn allen wezen wandelen in het Natuurpark in Lelystad.

Leise rieselt der Schnee ... in Lelystad

Het sneeuwt in Lelystad en dat verhoogt toch het advents en kerstgevoel. Zeker voor een Oostenrijker. Helemaal met een bekend Oostenrijks kerstlied als Leise rieselt der Schnee op de achtergrond. Hier wat foto´s
bij ons voor de deur

blik naar links over de havenkom



onze achtertuin


vanaf het balkon

Baptisten december 2009

Wagenborgen: Praise en Worship 2BFree dienst

WAGENBORGEN - 2BFree houdt zondag 13 december een praise en worship dienst in Wagenborgen. Evenals vorig jaar zal er veel muziek en samenzang zijn. Aan deze dienst wordt medewerking verleend door het muziekteam Baptistengemeente Appingedam en drama groep Faith First uit Delfzijl.

De aanvang is om 19.00 uur en de deuren gaan om 18.30 open aan de Kerkstraat 48 in Wagenborgen. Iedereen is van harte welkom.

Zie ook www.2b-free.nl 

Kerstmarkt in het baptistencentrum

WESTERHAAR - In het baptistencentrum van Westerhaar wordt vrijdag 11 december een kerstmarkt gehouden. Tussen 16.00 en 19.30 uur zijn aan de Hoofdweg 85 allerlei kerststukken en andere dingen te koop. Daarnaast kunnen bezoekers bijvoorbeeld een mooie gezinsfoto laten maken en meedoen met de verloting. Daarnaast zijn er soep, oliebollen en ander warm en koud voedsel en drinken. De opbrengst is voor kerk en zending van de plaatselijke baptistengemeente

Leeuwentemmer bij Ichtus

RIJSSEN - Orka- en leeuwentemmer Case Schrage komt zondagavond 13 december zijn bijzondere levensverhaal vertellen in de Ichtus Vrije Baptistengemeente. Meer dan 23 jaar werkte Schrage met dieren, waarvan 9 jaar als hoofdtrainer van orkas en dolfijnen in het Oceanarium in Victoria, Canada.
Door het onvoorspelbare werk met wilde dieren zag hij zes keer de dood in de ogen, maar uiteindelijk nam zijn leven een geheel andere wending.
De samenkomst begint om 19.00 uur en wordt gehouden in het Kulturhus, Van Kregtenweg 9 Notter. Meer info: www.ichtus-vbg.nl of www.caseschrage.eu

Kinder Kerstnachtdienst

Locatie: De Regenboog

• Datum: 24 december 2009
• Aanvang: 19:00 uur
• Tot: 20:00 uur

      

Kerstnachtdienst voor kinderen in de Baptistengemeente Emmeloord De Regenboog aan de Nagelerstraat 35.

Iedereen is van harte welkom, ook ouders opa en oma´s, tantes, iedereen.

Kerst ontdekken bij de Baptisten in Lelystad

      

Kerstmusical A Christmas prayer door Gospelkoor Joy uit Zeewolde

Rond de kerst organiseert de Baptistengemeente Lelystad - De Hoeksteen op de Schouw 24-96 diverse activiteiten waardoor je kerst kunt ontdekken of de sfeer van kerst kunt proeven.Naast de adventsdiensten op zondagmorgen zal op zondagavond 20 december Gospelkoor Joy uit Zeewolde optreden. Zij komen dan met hun musical A Christmas Prayer. Deze avond begint om 19 uur 30 en is voor het hele gezin geschikt. Op maandagmiddag 21 december wordt er een kinder kerstmiddag georganiseerd in De Hoeksteen van 16 uur tot 17 uur 30.  Op kerstavond 24 december is er een kerstnachtdienst om 22 uur. Vooraf is er mogelijkheid om koffie te drinken vanaf 21 uur 30. In de dienst is er muzikale medewerking van het eigen combo. Het thema van de dienst is: Wat vertellen de sterren jou? Voorganger in deze dienst is ds. Fritz Kaiser. Op eerste kerstdag 25 december is er een kerstdienst met medewerking van de zondagsschool. In die dienst wordt er over  een ander aspect van het thema Wat vertellen de sterren jou? gesproken door ds. Fritz Kaiser. Na afloop van de dienst is er voor iedereen koffie. Iedereen is welkom en alle bijeenkomsten zijn gratis toegankelijk. Wel zal er een vrijblijvende collecte worden gehouden.

Baptisten oktober 2009

Presentatie boek over geschiedenis Baptistengemeente Ede

Foto: Janus Visser/BDUFoto: Janus Visser/BDU

vrijdag 25 september 2009
EDE In de serie De kerk als moeder, verscheen onderdag deel 3-B. Hierin wordt de geschiedenis van de Baptistengemeente Op Doortocht beschreven, evenals het leven en werken binnen deze Edese gemeenschap.

Auteur is de hervormde emerituspredikant, ds. T. van 't Veld, die in de voorgaande delen van de serie reeds de historie van acht Edese kerkgenootschappen te boek stelde. Uitgever is de 'Vereniging Oud Ede'.

De prijs van het thans verschenen boekje van 103 pagina's bedraagt 10 euro. Het is verkrijgbaar aan de balie van het Historisch Museum aan het Museumplein 7 te Ede en bij boekhandel F. Hardeman aan de Telefoonweg 64-b.

Foto: Ds. T. van 't Veld (links) overhandigt een boek over de geschiedenis van de Baptistengemeente in Ede aan een van zijn meelezers.

Bron: Edestad.nl

Baptistengemeente De Rank Leidsche Rijn viert haar 1ste verjaardag

20 sep 2009

Baptistengemeente De Rank Leidsche Rijn viert op 27 september haar eerste verjaardag. Het is op zondag 27 september precies een jaar geleden dat De Rank Leidsche Rijn als wijkgemeente voor het eerst bijeenkwam in het Via Nova College in Parkwijk. Speciaal voor deze 1ste verjaardag is er een optreden van de bekende Amerikaanse mimegroep Innovo - Theater in Beweging. Innovo brengt door middel van mime, dans en drama het evangelie op een eigentijdse manier. Naast dit bijzondere optreden is er voor iedere bezoeker een traktatie en staat er een kop koffie of thee klaar!

De verjaardag wordt gevierd met een speciaal optreden van de Amerikaanse mimegroep Innovo.

Baptistengemeente De Rank Leidsche Rijn is een groeiende wijkgemeente met het verlangen bij te dragen aan het welzijn van de inwoners van Leidsche Rijn. Voorbeelden hiervan waren in het afgelopen jaar de buurtmaaltijden voor mensen uit de wijk en een aantal vrijwilligersprojecten in samenwerking met lokale welzijnsorganisaties zoals Stichting Present en andere kerken. Het nieuwe kerkjaar staat in het teken van ‘Bewogen bewegen’. In het komende jaar zal dit thema op verschillende manieren worden vertaald in activiteiten ten behoeve van de wijk.

De Rank Leidsche Rijn maakt onderdeel uit van de grotere Baptistengemeente De Rank Utrecht. Baptistengemeente De Rank is een groeiende kerk voor de stad Utrecht en omstreken. Jonge gezinnen, tieners, studenten, maar ook ouderen vinden elke zondagochtend, vanuit de stad en de regio, hun weg naar De Rank.

Als u nieuwsgierig bent naar wat ons beweegt, bent u van harte welkom een kijkje te nemen in onze kerk. Elke zondag komen wij om 10:00 samen in het Via Nova College in Parkwijk. Wij hopen u te begroeten!

Bron: de weekkrant.nl

Musical Jesus@heaven.com in Lelystad

Musical Jesus@heaven.com in Lelystad

Op zaterdag 29 augustus zal er een creatieve musical worden opgevoerd bij de baptisten in de Hoeksteen op de Schouw 24-96 in Lelystad. Hiervoor zal het Gospelkoor New Creation uit Joure komen. De titel van de musical is: Jesus@heaven.com

Het is een inspirerend programma van ongeveer 1,5 uur. De verhaallijn neemt het publiek via de muziek van New Creation, samenzang, sketch, beamerpresentatie e.d. helemaal mee. Kun je een  online verbinding met God hebben. Er zit veel afwisseling in de muziekstijl van de nummers, zodat het aantrekkelijk is voor een breed publiek: van jong tot oud!  De avond begint om 20.00 uur en de zaal is om 19.30 open.

De toegang is vrij, wel wordt er een (vrijblijvende) collecte gehouden.

www.baptistenlelystad.nl

http://www.new-creation.eu

 

Baptisten nieuws juli/augustus 2009

Baptisten Cuba melden groei

10-07-2009 Reformatorisch Dagblad

SANTIAGO DE CUBA – De afgelopen twintig jaar is het ledental van de Oostelijke Baptisten Conventie in Cuba jaarlijks gemiddeld met 1 procent toegenomen.

De groei van het kerkverband –overigens melden alle protestantse kerken in Cuba de laatste jaren groei– blijkt uit de cijfers die op de jongste assemblee werden bekendgemaakt. Er zijn nu bijna 28.000 leden, 388 lidkerken (een groei van 43 ten opzichte van 2007) en 202 dienstdoende predikanten.

Het kerkverband behoort tot de oudste protestantse kerken van Cuba. Het vierde in 2005 zijn eeuwfeest. De conventie is vrijwel even groot als de Westelijke Baptisten

Baptisten voor Voedselbank

14 juli 2009 Nieuwsblad voor Huizen

HUIZEN - De Baptisten Gemeente Huizen heeft een kerkactie ten bate van de Voedselbank Gooi en Omstreken gehouden. Daarbij zijn 250 artikelen opgehaald, meer dan vorig jaar. Dat is een zeer ruime score als men in aanmerking neemt dat het om een kleine gemeente gaat, aldus de afdeling acquisitie van de Voedselbank.

.

Beroepingswerk

• Kerken
• Predikanten
• Kerkdiensten binnenland
• Kerkdiensten buitenland

„Voorbede voor geloofsgevangenen blijft nodig”

14-07-2009 Reformatorisch Dagblad

KOERSK – „De opdracht tot voorbede voor geloofsgevangenen blijft.” Dat zei P. Merkulov zondag in Koersk bij de herdenking van het feit dat 45 jaar geleden in Rusland de Verwantenraad werd opgericht. Dat orgaan raakte in Nederland vooral bekend via de Stichting Friedensstimme.

Na de Wende hieven de baptisten de Verwantenraad op. Nu is er de afdeling Voorspraak, die nog altijd opkomt voor geloofsgevangenen. Zoals in de voorheen tot de Sovjet-Unie behorende, maar nu zelfstandige republieken.

Ongeveer 4000 mensen bezochten zaterdag en zondag de herdenkingsbijeenkomst. Die had plaats in twee grote, aan elkaar gekoppelde, overvolle tenten. Die stonden midden in het veld in de buurt van de stad Koersk. Tal van mannen en vrouwen, veteranen die onder het communistisch regiem gevangengezeten hadden, troffen elkaar tijdens de meeting. Er was sprake van veel zang en muziek, met violen en blaasinstrumenten.

Islamisering

In opdracht van de Broederraad –een uit 25 mannen bestaand orgaan, een soort synode– onderzoekt Merkulov de historie van de gemeenten en brengt hij actuele christenvervolging in kaart. Hij vroeg aandacht voor de ongeveer 2000 gevangen christenen in China. Die komen, zei hij, uit ‘geheime’ huisgemeenten. Hij gaf aan dat in India de laatste twee maanden 120 christenen zijn gedood. „Niet door de regering, maar door agressie van hindoes.”

Rond 1978 leefde er volgens Merkulov in Irak een half miljoen christenen. Vooral de laatste jaren –dus na de oorlog met het Westen– emigreren velen van hen. „Veertig procent van de vluchtelingen uit Irak is christen.”

Merkulov wees ook op groeiende invloed van radicale moslims in Turkije. Verder legde hij de vinger bij het feit dat er in Europa sprake is van „een sterk proces van islamisering.” Merkulov ging ten slotte voor in gebed voor de vervolgden.

Verleden

Het communistische regiem vervolgde de niet-geregistreerde baptisten. Veel aandacht schonken tal van sprekers aan dat verleden. I. J. Antonov is lid van de Broederraad. Hij herinnerde aan de geheime drukkerijen. „God heeft daardoor grote dingen gedaan. Goddelozen hebben zich bekeerd. Ook door middel van wat werd gedrukt. God doet dat wonder door Zijn kracht. En het heeft ons grote vreugde gegeven.”

J. N. Poesjkov –ook lid van de Broederraad– herinnerde eraan dat volgens Marx religie zou sterven. „Maar Gods dienst kan niet sterven”, zei hij. „Velen zijn gearresteerd, vermoord of naar Siberië gebracht. Velen bleven achter zonder financiële steun.”

De baptist citeerde tal van Bijbelteksten die spreken over hulpverlening aan achtergebleven familieleden van gevangengenomen christenen. Zo werd in 1964 de Verwantenraad geboren.

Poeskjov onderstreepte ook het grote belang van de vele brieven en kaarten die –ten gunste van gevangenen– vanuit andere landen naar Russische autoriteiten werden verzonden. Hij sprak over „het Bijbelse fundament van de voorbede.” Hij laakte echter terloops ook de vrijheid in Europa waarin de islam en allerlei andere geloven zich maar kunnen ontwikkelen. „Maar wij hebben alleen toegang tot de Vader door Jezus Christus.”

Gebed

N. A. Antonjoek is voorzitter van de Broederraad. Hij ging in op het ontstaan van de Verwantenraad. Hij noemde –onder verwijzing naar Johannes 15-20– vervolging een Bijbels gegeven: „Indien zij Mij vervolgd hebben, zij zullen ook u vervolgen.”

„Wij konden niet geloven”, zei hij, „dat er ooit een tijd zou komen dat de overheid geen hindernissen zou opwerpen voor de vrijheid om samen te komen. En nu telt de Broederschap meer dan duizend gemeenten.”

Antonjoek legde nadruk op het belang van gebed. „De gemeenten lieten zich niet registreren”, zei hij, in relatie tot nog altijd levende afkeer van overheids­inmenging in de kerk. „Wij hoeven niet meer in het geheim Bijbelse lectuur te drukken. Iedereen heeft nu een Bijbel. Zelf was ik 20 jaar oud voordat ik m’n eigen Bijbel ontving. Vroeger hadden wij groot gebrek aan liedboeken. Dit jaar zijn er al 40.000 exemplaren gedrukt. God heeft ons gegeven waarom wij Hem gebeden hadden.”

S. G. Germanjuk, lid van de Broederraad, herinnerde aan het reeds in de jaren 60 geldende verbod om kinderen godsdienstig onderwijs te geven. „Ik heb tegen de overheid gezegd dat dit een onmenselijk verbod was. En dat wij dit gebod niet kunnen gehoorzamen, omdat de Bijbel het ons juist gebiedt. Soms haalde de politie dan onze kinderen weg,” aldus Germanjuk. Hij sprak de nog levende leden van de Verwantenraad persoonlijk toe.

Getuigenis

Tal van baptisten die onder het communisme gevangenzaten, gaven hun getuigenis over hoe de Heere hen had geholpen in die tijd. Onder hen was M. I. Chorev. Hij is een van de bekendste gevangenen uit de tijd van de geloofsvervolging. Hij zat gedurende 21 jaar diverse straftermijnen uit. En tijdens zijn laatste termijn was er sprake van langdurige en ernstige mishandeling. Zittend sprak hij de bijeenkomst toe.

Vanuit Nederland zetten drie vrouwenbonden zich in ten gunste van de geloofsgevangenen in de Sovjet-Unie. Dat waren de hervormd-gereformeerde vrouwenbond, de christelijke gereformeerde vrouwenbond en de vrouwenbond van de Gereformeerde Gemeenten.

Namens het Comité Vrouwenbonden blikte C. A. Meijwaard-Fuite in de tent in Koersk terug op hoe deze achterban via kaartenacties en petities aan de Russische overheid vrijheid voor de gevangenen bepleitte.

M. J. Uijl, oprichter en beleidsfunctionaris van Stichting Friedensstimme Nederland, vertelde hoe zijn organisatie in Nederland ontstond, kaartenacties organiseerde en onder andere de noodzaak van voorbede bepleitte. Hij wees ook op de rol van de christelijke dagbladen in het bekendheid geven aan de situatie in Rusland. De glasnost en de perestrojka brachten ook verandering in de werkwijze van Friedensstimme.

Boete

G. W. Kostjuschenko deed aan het slot van de bijeenkomst een oproep tot boete en verootmoediging. Hij waarschuwde voor de zonde, onreinheid, egoïsme, geldgierigheid, hoogmoed.

„Wij hebben nu mooie kleding, auto’s. Voorheen hadden wij brood. Het is een tijd van veel verleidingen. Maar wat hebben wij eraan de hele wereld te gewinnen en schade te lijden aan onze ziel? Het gaat erom vrijwillig het kruis van Christus op zich te nemen.”

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Baptistengemeente Ede slaat vleugels uit

9 juli 2009 De Vallei WAGENINGEN - De Edese baptisten beginnen een gemeente in Wageningen. Het is vooralsnog de bedoeling tot aan Kerstmis een maandelijkse bijeenkomst op zondag te houden in het speellokaal van de Margrietschool aan de Zeemanstraat. De verwachting is dat aan de bijeenkomsten aanvankelijk vijftien tot twintig gelovigen deelnemen. Na Kerstmis wordt bekeken of de nieuwe baptistengemeente voldoende van de grond komt. De Wet op het primair onderwijs staat schoolbesturen toe (een deel van) het schoolgebouw te verhuren. Dit kan alleen nadat hiervoor toestemming is verkregen van het college van burgemeester en wethouders. Stichting Trivium – waarvan de Margrietschool onderdeel uitmaakt – heeft het Wageningse college om toestemming gevraagd. Burgemeester en wethouders zijn van plan die te verlenen. "Wij hebben hiertegen geen enkel bezwaar", zegt burgemeester Geert van Rumund. Stichting Islamitisch Centrum Wageningen heeft het college eerder gevraagd een lokaal in het vroegere schoolgebouw van Het Streek aan de Haverlanden te mogen gebruiken voor gebedsbijeenkomsten. De Wageningse moslimgemeenschap is zijn gebedsruimte in de vroegere Schimmelpenninckfabriek aan de Nude namelijk kwijtgeraakt, nadat de gemeente deze verkocht. Burgemeester en wethouders hebben het verzoek van de moslims geweigerd, omdat het bestemmingsplan voor Het Streek geen godsdienstige, maar onderwijsdoeleinden aangeeft. Dat de Edese baptisten wel toestemming krijgen voor het medegebruik van de Margrietschool, ligt anders, stelt Van Rumund. "Het Streek is namelijk eigendom van de gemeente, dat maakt het een gemeentelijke aangelegenheid", betoogt hij. "De Margrietschool is particulier eigendom. Dat is een groot verschil." De gemeente Wageningen en de moslimgemeenschap zijn volgens Van Rumund nog steeds in gesprek over een nieuw onderkomen. _________________________________________________________________________________________ Gevel kapel moet gesloopt worden 9 juli 2009 Graafschap tv De kapel van de baptistengemeente in Doetinchem heeft het zwaar te verduren. In april moest men toezien hoe er steeds meer scheuren in de gevel kwamen, waardoor de men op zoek moest naar een alternatieve locatie. De scheurvorming is ontstaan door aangebrachte damwanden in de bouwput van het toekomstige Lyceumkwartier. Inmiddels is besloten dat de buitenmuur van de gestutte gevel gesloopt en vervangen moet worden, om verdere schade te voorkomen. Het wachten is op de monumentcommissie, die moet de vergunning moet verlenen. Deze komt in september bij elkaar. ______________________________________________________________________________________________ Kofferbak verkoop Arnhemse Koerier 14 jul 2009 ARNHEM - De Baptistengemeente Arnhem-Zuid organiseert op zaterdag 18 juli van 09.00 uur tot 15.00 uur een kofferbakverkoop bij haar kerkgebouw aan de Wassenaarweg 5 in Arnhem-Zuid. De toegang tot de kofferbakverkoop is gratis. Voor het huren van een plaats van 12,50 euro kunt u contact opnemen via de telefoonnummers 026 3217594 of 0313 420667.

Baptisten nieuws mei / juni

Zomerfeest in @hok

VOORHOUT - Ex-Voto organiseert in samenwerking met Baptistengemeente Kaleb Teylingen voor zaterdag 27 juni het eerste grote zomerfeest on @hok. Het feest heeft als thema Be Loved. De band Fast Forward verzorgt de muziek. Naast dit muzikale spektakel zijn er verschillende activiteiten zo draaien er filmpjes en zijn er spellen te doen. Bezoekers tussen 12 en 20 jaar kunnen vanaf 19.30 uur terecht aan de Jacoba van Beierenweg. Verplichte garderobe 0,50 euro.

bron: Witte Weekblad 23 juni 2009

Baptisten zamelen twee vrijdagen in voor rommelmarkt

ALBLASSERDAM - Baptisten Gemeente 'De Hoeksteen' zamelt vrijdag 19 en 26 juni spullen in voor de rommelmarkt die gehouden wordt op zaterdag 4 juli.
De organisatie hoopt dat met name huishoudelijke artikelen, serviesgoed, kinderspeelgoed, boeken, kleding, computerapparatuur en dergelijke worden ingeleverd.
Voor grote meubels is geen plek. Spullen kunnen op beide vrijdagen worden gebracht naar de Plantageweg 142 Alblasserdam. Op beide data tussen 19-21 uur.
Wie de spullen zelf niet kan komen brengen, kan bellen naar 078-6917225 of 6917343. Verzoek: laat de ophalers niet voor één doosje rijden.

bronÖ de weekkrant.nl 22 juni 2009

Bijbels voor Amerikaanse troepen

Baptisten reageren op cycloon Bangladesh

De Baptist World Alliance (BWA) heeft gereageerd op de cycloon Aila dat in Bangladesh en India aan zeker 200 mensen het leven heeft gekost. Ook zijn er duizenden huizen verwoest. De ramp vond plaats op 25 mei. Baptist World Aid, namens BWA verantwoordelijk voor noodhulp, heeft inmiddels in totaal 12.000 dollar voor noodhulp verstuurd.

Leor Sarkar, secretaris-generaal van de Bangladesh Baptist Fellowship, zegt dat er grote behoefte is aan water en droog voedsel. Volgens hem zijn de meeste putten in een gebied dat is bezocht door baptist-leiders verontreinigd met zeewater. Ook leven een aantal overlevenden op boten. Sarkar zegt dat de Bangladesh Baptist Fellowship al is begonnen met de distributie van drinkwater en voedsel.

Verder zegt Sarkar, lid van de BWA-commissie voor kerkleiders, dat 27 baptistenkerken in vijf districten in Bangladesh zijn getroffen door de ramp. 

Bron: CIP

Nacht van Gebed bij Reveil en De Hoeksteen

woensdag 3 juni 16:22

LELYSTAD – Evangelische gemeente Reveil en Baptistengemeente De Hoeksteen doen in de nacht van vrijdag op zaterdag mee aan de Nacht van Gebed. Van 22.00 tot 6.00 uur wordt gebeden voor vervolgde christenen. Iedereen is van harte welkom om (een deel van) de Nacht van Gebed bij te wonen bij Reveil (Punter 44-02) of De Hoeksteen (Schouw 24-96).

Bron: Flevopost

Zet een stap in pijnlijke doopkwestie

Geplaatst: 06 juni 2009

door Jelle Horjus

Het onderscheid in baptistengemeenten tussen gemeenteleden op basis van hun doop is hartverscheurend. Dat zegt theoloog Jelle Horjus en hij doet een voorstel hoe hieraan een einde kan worden gemaakt.

De Duitse baptist Siegfried Großmann heeft een mooi en gedurfd artikel gepubliceerd (ND 3 juni), waarmee hij het vastgelopen oecumenische gesprek tussen aanhangers van de kinderdoop en de geloofsdoop hoopt vlot te trekken. Als Nederlandse baptist voel ik me aangesproken en wil ik graag de handschoen oppakken. Ik ervaar het als een bijzonder pijnlijke zaak om zondag aan zondag de Here God te loven en prijzen, terwijl ik naast broeders en zusters zit die vanwege hun kinderdoop een gemeentelijke b-status hebben. Het is hartverscheurend om brood en beker te delen met hen die op gemeentelijke vergaderingen geen stemrecht hebben en in het adressenboekje apart worden vermeld zonder sterretje of voorzien van de letter 'v' ('vriend van de gemeente'), terwijl ik meestal een voorbeeld kan nemen aan hun christelijke levensstijl en inzet voor het gemeentewerk.

Traditie
Uiteraard weet ik hoe het allemaal zo gekomen is. Het hoort bij de traditie van het baptisme om het gemeentelijke leven en de geestelijke praktijk geheel en al aan de Heilige Schrift te oriënteren. Dat geldt natuurlijk ook voor de doop, zodat de historische ontwikkeling, die tot de praktijk van de zuigelingendoop geleid heeft, voor baptisten niet van belang is. Echter, de verhouding tussen de doop en het daaraan verbonden lidmaatschap van de gemeente is een van de meest complexe onderwerpen in de theologie en de praktijk van het baptisme.

Al sinds de dagen van John Bunyan wordt er - vooral buiten Nederland - heftig gediscussieerd over de voors en tegens van de openstelling van het lidmaatschap voor mensen die als kind zijn besprenkeld en de geloofsdoop niet willen ondergaan. Het heeft ertoe geleid dat het internationale baptisme op dit punt geen eenduidig beleid kent en in de oecumenische dialoog niet met één mond kan spreken. Neem bijvoorbeeld de situatie in Groot-Brittannië. Daar kent 59 procent van de baptistengemeenten een open lidmaatschap, heeft 24 procent een systeem van 'leden' en 'vrienden' en 17 procent een gesloten vorm van lidmaatschap.

De overtuigingen van baptistengemeenten zijn onderling dus niet geheel consistent, en dit komt omdat er geen centraal gezag is. Ook de Algemene Vergadering van de Unie van Baptistengemeenten in Nederland heeft theologisch maar beperkte invloed onder de aangesloten gemeenten. Alle belangrijke discussies worden namelijk lokaal gevoerd.

Elke plaatselijke baptistengemeente belegt gemiddeld vier 'gemeentevergaderingen' per jaar, waarin men op voorstel van de kerkenraad met elkaar over theologische zaken besluiten neemt.

Eenheid
Als baptisten concrete stappen willen zetten om gehoor te geven aan Jezus' indringende gebed en om de eenheid onder christenen te bevorderen, zullen zij zich binnen de plaatselijke gemeente moeten bezinnen op hun identiteit. Daarbij kunnen de volgende uitgangspunten wellicht als aanzet dienen:

1. Wij beschouwen de geloofsdoop als de enige doopvorm die door het Nieuwe Testament wordt bevestigd en die bovendien onmisbaar zal zijn voor de zendingssituatie waarin Europa zich in toenemende mate bevindt.

2. Vanwege deze reden dopen wij geen zuigelingen of kleine kinderen.

3. Wij dopen iedereen die zijn geloof belijdt en de doop begeert, ook wanneer hij of zij de kinderdoop heeft ondergaan. Als iemand eerder belijdenis heeft afgelegd in een kinderdopende kerk, kan er op grond van die belijdenis worden gedoopt, door daarvan de tijd en plaats expliciet te noemen.

4. Een kinderdoop voltrokken in de context van een gelovige familie en een belijdende gemeente vormt geen daad van ongehoorzaamheid tegenover Gods Woord en is geen eigenmachtige beslissing van een kerk, die zich daarmee buiten Gods wil stelt. Het gaat om een waardevol ritueel dat zichtbaar maakt dat Gods liefdevolle hand altijd het initiatief heeft in het leven van een mens. Wij zijn zeer dankbaar voor de belofte die toen door de ouders is uitgesproken en de geloofsopvoeding en -catechese die door kerk en ouders is meegegeven. Dit dient tijdens een doopdienst uitdrukkelijk te worden genoemd.

5. Wij aanvaarden ook mensen als lid zonder geloofsdoop, wanneer zij kunnen instemmen met onze doopvisie, maar op grond van hun kerkelijke achtergrond en daarin meegekregen inzichten hun kinderdoop toch als doop beschouwen. ,,Laat ieder van ons zich richten op het belang van de ander, op wat goed en opbouwend voor hem is (...) Aanvaard elkaar daarom ter ere van God, zoals Christus u heeft aanvaard'' (Rom. 15:2, 7).

We leven in het jaar 2009. We vieren 500 jaar Calvijn en 400 jaar baptisme. Het wordt tijd voor concrete stappen voorwaarts in deze pijnlijke kwestie.

Drs. Jelle Horjus is theoloog en lid van het Taakveld Zending & Diaconaat van de Unie van Baptistengemeenten.

bron: Nederlands Dagblad

Baptisten tegen de mosquito

Geplaatst: 06 mei 2009

BOURNEMOUTH - Engelse baptisten willen een beroep doen op de Engelse regering om het Mosquitoalarm te verbieden. Daarnaast gaan ze lokale kerken vragen om samen te werken met andere instanties om jeugdcriminaliteit en overlast zoveel mogelijk terug te dringen. Dat meldt de website Christian Today.

Het Mosquitoalarm (muggenalarm) wordt veel gebruikt door winkeliers die hangjongeren en herrieschoppers bij hun winkels willen weghouden. Het alarm maakt een heel hoog geluid, dat alleen door jongeren als erg irriterend wordt ervaren. Mensen die ouder zijn dan 24 jaar, kunnen het alarm niet horen.

Tijdens de vierdaagsejaarvergadering van de Unie van Baptisten van Groot-Brittanië leverde de 18-jarige Sarah Fleming kritiek op het Mosquitoalarm, omdat het zonder onderscheid werkt. Het treft álle jongeren onder de 24 jaar treft, ook baby's en peuters, die het geluid niet zomaar uit de weg kunnen gaan, en ook jonge mensen die zich keurig aan de wet houden.

Ze gaf ook aan dat het alarm niet de jeugdcriminaliteit helpt oplossen en ook niets veranderd aan de oorzaken van jeugdcriminaliteit. ,,Het maakt het juist erger,'' aldus Sarah Fleming, ,,het alarm zendt het signaal uit: jullie zijn niet welkom hier, we willen jullie niet.''

Het Mosquitoalarm is oorspronkelijk ontwikkeld om ongedierte weg te jagen. Fleming: ,,Op deze manier maak je aan de jongeren duidelijk dat je met hen omgaat op dezelfde manier als met ongedierte! Als je ze zo behandelt, moet je er niet gek van opkijken als ze zich ook als ongedierte gaan gedragen!''

Begin 2008 kwam er kritiek op het Mosquito-alarm van de Britse Regeringscommissaris voor Kinderen, Sir Al Aynsley-Green. Hij zei dat ,,het alarm inbreuk maakt op de rechten van kinderen''.

Een gemeente in Marske-by-the-Sea in Engeland is de eerste kerk die gebruik maakt van het Mosquitoalarm. Daartoe werd besloten toen jongeren zich 's nachts gingen ophouden voor de kerk. Ze dronken en haalden kattekwaad uit, dat uitmondde in vandalisme. Het alarm lijkt zijn werk te doen.

bron: Nederlands Dagblad

Baptisten Irak willen seminarie

Geplaatst: 18 maart 2009

DUHOK - Baptisten in Irak gaan in het noorden van het land een seminarie opzetten. De regering in Bagdad heeft gratis een stuk grond beloofd in de stad Duhok, vierhonderd kilometer ten noorden van Bagdad.

Plaatselijk is er wel verzet tegen de predikantsopleiding, meldt het Duitse persbureau Idea. De baptisten willen graag in Irak het evangelie verspreiden. ,,Het land is een groot zendingsgebied, en rijp om te oogsten.''

Zo'n veertig mensen studeren aan een baptistenopleiding in Libanon. Zij willen in de toekomst allemaal in Irak aan het werk.

bron: Nederlands Dagblad

Kinderen van de South Highlands Baptist Church hopen dit jaar op hun vakantie-Bijbel-school de andere kant van de wereld te beïnvloeden. De groep verstuurt 64 Bijbels naar Amerikaanse overzeese troepen met een persoonlijke toelichting voor de soldaten. "We weten hoe belangrijk is om een Bijbel in bezit te hebben," zegt regisseur Jimmy Dockery van LifeWay. "En wanneer je in het leger zit heb je geen toegang tot een Bijbel."

Predikant Robert Sprung was tijdens de Vietnamoorlog van juni 1971 tot juni 1972 in Vietnam. Hij zei dat hij had gewild dat de troepen in deze periode in aanraking kwamen met een programma als deze. "Iets krijgen van iemand die je niet kent zou denk ik veel voor mij hebben betekend, als een jonge man die nog niet over veel wijsheid beschikte," zegt Sprung. "Dat is niet gebeurd in de Vietnam-periode."

Respect
"Voor mij is de Bijbel een geweldig iets," gaat hij verder. "Ik was geen christen toen ik in Vietnam was. Het had mijn leven mogelijk eerder veranderd." Militairen worden volgens Sprung anders behandeld sinds er na de Vietnamoorlog meer respect wordt getoond voor de veteranen. Programma's als deze leveren een bijdrage aan dat respect.

23-6-2009 | auteur: Jeffrey Schipper | bron: www.cip.nl

De kracht van pasen

Het is al weer bijna pasen. Pasen dan denken veel mensen aan de paashaas, paaseitjes, de paasshow etc. Maar is dat het nu? Voor veel mensen is Pasen misschien wel het grootste feest van het jaar. Is Pasen iets waar men veel kracht van ontvangt. Wat is de kracht van Pasen?

Hierover denken we na in de Baptistengemeente Lelystad op eerste Paasdag. Ook zal Desiree van Donk verschillende liederen zingen en zal ook de zondagsschool een lied zingen.

CU? Jongerendienst: Wat is jou X-Factor?

Wat is jou X-Factor?

23 maart 2009   10 uur

Muziek: band Breathe Deep

Spreker: Corné Platschorre (voormalig cabertier, straatwerker, spreker)

@ de Hoeksteen, Schouw 24-96 Lelystad (Hanzepark, t.o. achterkant Ankerplaats)

CU?

Baptisten Februari 2009

Emmeloordse en Lelystadse baptisten aan de slag in Paramaribo
dinsdag 24 februari 12:41

PARAMARIBO - ‘De toiletten in het jongensgedeelte zijn nog niet helemaal klaar, maar we hebben een goede tijd gehad’, vertelt Fritz Kaiser, dominee van de baptistengemeente in Lelystad. Negen mannen en een vrouw, tussen de 22 en 62 jaar, van de Baptistengemeentes uit Emmeloord en Lelystad vertrokken eind januari naar Suriname. Doel: samen met de mensen van het buurtcentrum het jongerencentrum opknappen.

Kamp Zion, zoals het jongerencentrum ook wel genoemd wordt, is een ontmoetingsplek voor de buurt en voor Surinaamse christenen. ‘Overigens niet alleen voor mensen van de baptistengemeente, maar ook allerlei andere kerken, mogen er gebruik van maken. Het biedt ruimte aan ongeveer zestig jongeren.’ De Nederlanders hebben in de eerste week van februari geholpen met de bouw van de toiletten en de douches in het jongensgedeelte van het centrum. ‘Door veel tropenregens en de vertraging van het sanitair dat uit Nederland moest komen, hebben we niet alles af kunnen krijgen’, aldus Kaiser. Het sanitair werd gesponsord door de doe-het-zelfmarkt Praxis in Emmeloord.

‘Onder leiding van een lokale ondernemer gingen we aan de slag. En dat ging op de primitieve manier. Cement werd niet in een molen gemaakt, maar gewoon op de grond. Met een hamer en bikkel moesten we de tegels op maat zien te maken.

Hoewel het daardoor niet altijd opschoot, hebben we er toch veel van geleerd. Doordat we samen met de bevolking aan het werk gingen, werden zij ook weer gestimuleerd om er mee door te gaan.’
Het vernieuwde jongerencentrum gaat eind dit jaar open.

http://lelystad.flevopost.nl/?n_id=88768&s_id=725

bron: Flevopost

Rommelmarkt baptistengemeente De Bron

zondag, 22 februari 2009 17:31

EMMEN - Op zaterdag 7 maart houdt de baptistengemeente ‘De Bron' in Emmen weer haar jaarlijkse rommelmarkt. De rommelmarkt vindt plaats bij het ontmoetingscentrum  'de Bron', Hesselterbrink 2 in Emmen. U bent van harte welkom van 9.30-12.30 uur.  bron: krant van Drenthe Kinderen enthousiast over ‘Vakantie-kidsclub’ door Alicia Saal woensdag 18 februari 2009 In basisschool De Fontein konden kinderen maandag- tot en met woensdagochtend bin- nenlopen bij de ‘Vakantie-kidsclub’. De activiteitenochtend werd georganiseerd door de Baptistengemeente voor kinderen die tijdens de vakantie thuis bleven. Tijdens de ochtenden werd er onder meer gezongen, geknutseld en geschilderd. Mede- organisator Bert Dennenberg legt uit dat de ochtenden begonnen met een groepsbijeenkomst. Dagelijks trad het clownsduo Jacobien & Janine op voor de kinderen in de trant van het thema van deze week: Tel je mee? “De opkomst was goed, elke dag kwamen er meer kinderen”, vertelt Dennenberg. Een terugkerend onderwerp was de Bijbel- se figuur David, die dagelijks ter sprake kwam in de groepsdiscussies. Na de groepsbijeenkomst werden de kinde- ren, vanwege het leeftijdsverschil, in twee groepen verdeeld. Alle kinderen tussen groep 3 en groep 8 mochten aan de ochtenden deelnemen. Ondanks dat de vakantie-kidsclub een reli- gieus tintje had, kwamen er veel ‘niet- kerkelijke’ kinderen op af. Eén moeder vertelt dat haar kinderen aan- wezig zijn, omdat ze de posters had gezien op de deur van de school. “Mijn kinderen zitten hier op school. Het leek me wel leuk voor ze.” Dennenberg vertelt dat er veel kinderen op af gekomen zijn die niet bij de Baptistenge- meente horen. “Dat is toch leuk”. “De kinderen leren hier dat er geen onder- scheid bestaat tussen mensen. Onze bood- schap is dat iedereen mee telt.” Zondag is er een gezinsdienst ter afsluiting van deze week in het Eben Haezer gebouw.  bron: Texel Plaza Jezus zal komen 17.2.2009 EINDHOVEN - Het Zoeklicht houdt in samenwerking met de Baptistengemeente 'De Schuilplaats' op dinsdag 24 februari een bijeenkomst. Henk Schouten gaat voor. De avond vindt plaats op Marconilaan 70 in Eindhoven en begint om 20.00 uur. Het thema is: 'Jezus zal zeker komen!'. Muzikale medewerking wordt verleend door countryzanger Wim Pols en het Baptisten zangkoor Immanuël uit Eindhoven. Toegang is vrij en er is een uitgebreide boekentafel aanwezig. www.zoeklicht.nl bron: de weekkrant.nl

Baptisten 2009 - januari

Flevolandse Baptisten halen 16.000 euro op voor Suriname

Geschreven door Redactie Alpha Online   / Noordoostpolder

maandag 26 januari 2009

Naar aanleiding van een bezoek in 2007 van oud voorganger Harry Debisuran uit Paramaribo heeft een groep uit de Baptistengemeenten Emmeloord (De Regenboog) en Lelystad (De Hoeksteen) besloten om in Suriname de handen uit de mouwen te steken. In Suriname hebben de baptisten een jeugdterrein (Kamp Zion) voor conferenties en vakantieweken, wat niet alleen door de baptisten gebruikt wordt, maar ook door andere groepen. Door de jaren heen is dit terrein zeer verouderd en is het nodig aan renovatie of nieuwbouw toe. Echter laten de financiële situatie in Suriname dit niet toe. Daarom trekt een groep van 10 naar Suriname om daaraan mee te helpen. Voordat men die kant op kon gaan moest er nog heel wat gebeuren. Zo organiseerde men in 2008 een Suriname dag, een rommelmarkt, sponsorfietstocht, kalenderacties etc. Deze verschillende acties hebben er toe geleid dat er een bedrag van € 16.000 bij elkaar opgehaald is en daarnaast is er voor enkele duizenden euro´s aan spullen door bedrijven gedoneerd. Een hele prestatie voor deze kleine gemeenten. Nu de dag aanbreekt om te vertrekken ziet de groep er erg naar uit om aan de slag te gaan. Het is mooi om te laten zien dat geloven in God ook betekend naar buiten gericht te zijn en de handen uit de mouwen steken, aldus de voorganger ds. Fritz Kaiser. Het is mooi om je rijkdom en je tijd te mogen delen. Maar ook om elkaar te ontmoeten om te zien wat wij van elkaar kunnen leren. Bron: Kamp Zion Suriname

Baptisme: zonder doop geen gemeente

29-01-2009 Reformatorisch Dagblad

Vrijheid, geloofsdoop en de nadruk op de zelfstandige gemeente. Drie trefwoorden om het eigene van het baptisme te omschrijven. Baptisten nemen een bijzondere positie in tussen vrije gemeenten enerzijds en traditionele, reformatorische kerken anderzijds. „Niet in de doop, maar in de gemeente klopt het hart van het baptisme.”

Voor de buitenstaander lijken ze veel op elkaar: baptisten en doopsgezinden. Ze staan hetzelfde voor: doop op grond van geloofsbelijdenis. Toch is er een aanmerkelijk verschil. Terwijl de dopersen voortkomen uit de radicale tak van de Reformatie rond Zürich in de zestiende eeuw, hebben baptisten juist een puriteinse oorsprong.

De doopsgezinden waren veel spiritualistischer, afkerig van overheid, eed en militaire dienst, zegt dr. Henk Bakker, docent aan het Baptistenseminarium te Barneveld en schrijver van het recent verschenen boek ”De weg van het wassende water. Op zoek naar wortels van het baptisme” (uitg. Boekencentrum, Zoetermeer). „Bij de doopsgezinden heerste een geest van geweldloosheid. De eerste baptisten in Engeland daarentegen trokken zingend mee in het leger van Cromwell.”

Merkwaardig genoeg kent het Nederlandse baptisme een heel andere, niet-puriteinse oorsprong. Het ontstond doordat de hervormde predikant dr. Feisser in 1845 uit zijn ambt gezet werd vanwege zijn kritiek op het ”gewoontechristendom”. Bakker: „Hij kreeg de dag erop bezoek van twee Duitsers, die hem vertelden: we zijn baptisten. Feisser wist niet eens wat dat was.”

Drs. Teun van der Leer, rector van het Baptistenseminarium: „Grappig hè, dat het baptisme 400 jaar bestaat, maar in Nederland slechts 150 jaar. We traceren het baptisme wel tot de komst van John Smyth in Amsterdam in 1609, maar pas enkele jaren daarna in Londen werden de eerste gemeenten baptistengemeenten genoemd. Het Nederlandse baptisme is een plant van eigen bodem, stelde kerkhistoricus Wumkes terecht.”

De bekende Amerikaanse baptistenwetenschapper dr. Tom Nettles poneert dat de oorsprong van het baptisme een puriteins en een gereformeerd karakter droeg.
Bakker: „De eerste baptisten waren puriteinen. Maar vanaf het prilste begin heeft het baptisme ook invloeden van de doperse en de arminiaanse richting ondergaan. Pas later kreeg het calvinisme veel meer ingang, met name door de Westminster Confessie. Je ziet momenteel bij de opkomst van het gereformeerde baptisme, met name in de Verenigde Staten, een verlangen naar nieuwe orthodoxie.”

Van der Leer: „In Nederland is het baptisme meer evangelicaal dan reformatorisch getint. Feisser was calvinistisch, maar in Nederland was er ook nadrukkelijk de invloed van Jan de Liefde. In zijn spoor werden twee evangelistenscholen gesticht die hebben geleid tot het ontstaan van tal van gemeenten. Terwijl het Feisser ging om de zichtbare gemeente, was De Liefde gericht op het redden van zielen. Die missionaire insteek is altijd kenmerkend gebleven voor het Nederlandse baptisme.”

Bakker: „Het typische van het baptisme is dat je uitgaat van de gemeenschap. De Bijbel wordt gelezen in de bedding van de gemeente. Ik zeg wel eens: de gemeente is het laboratorium van de theologie. Wij kennen geen normatieve baptistische theologie. We sluiten ons aan bij de traditie en zien onze identiteit in de wijze waarop de gemeente het geloof van God ontvangt en daaraan uitdrukking geeft. We zijn orthodoxer dan de Nederlandse doopsgezinden en putten uit de bronnen van de Reformatie, maar evenzeer uit die van de vroege kerk, het puritanisme en met name ook de evangelische opwekkingsbewegingen.”

Van der Leer: „De invloed van de opwekkingsbeweging, zoals de Awakening van Edwards, Wesley en Whitefield, in een periode van vervlakking en liberalisering onder de General Baptists en van hypercalvinisme onder de Particular Baptists in de achttiende eeuw, is van grote invloed en betekenis geweest voor het baptisme. Sindsdien hebben de baptisten een scheut van de opwekkingsbeweging gekregen die nooit meer weg is geweest.”

Is er binnen het wereldwijde baptisme nog ruimte voor calvinistische baptisten als Gill, Philpot, Bunyan en Spurgeon?
Van der Leer: „John Gill was de eerste systematische theoloog van de baptisten en ook de eerste die een commentaar op de hele Bijbel schreef. Toch is de correctie die Andrew Fuller op diens hypercalvinistische gedachtegoed aanbracht, meer de algemene lijn van de baptisten geworden. Maar niet alle orthodoxie onder baptisten is van calvinistische oorsprong. Bij de Zuidelijke Baptisten in Amerika was er in de jaren tachtig van de vorige eeuw een omslag, die meer fundamentalistisch dan calvinistisch was, met zelfs verplichte onderschrijving van bijvoorbeeld de opname van de gemeente.”

Kenmerkend voor het baptisme is dat het de geloofsdoop voorstaat. Van der Leer zegt echter in het jubileummagazine dat het hart van het baptisme niet in de doop, maar in het gemeenteleven klopt.
Van der Leer: „Er is meer dan de doop, namelijk de gemeente. Aan de oorsprong van het baptisme staat een groep gelovigen die een verbond hebben gesloten met God én met elkaar. Nog niet zo lang geleden gebruikten we daarvoor het woord gemeentebesef. De doop is gemeentevormend: hij verbindt de gelovige aan God én aan de gemeente.”

De reformatorische traditie zegt -in navolging van Calvijn- dat een kind door de doop verbonden wordt aan de gemeente en ingelijfd in het Lichaam van Christus, krachtens het verbond.
Van der Leer: „Het probleem dat ik met de kinderdoop heb, is dat ik er geen verankering van zie in het Nieuwe Testament, daarentegen wel de nadruk op wedergeboorte en bekering die door de doop bezegeld worden.”

Bakker: „In de Vroege Kerk werd door de vervolging de doop naar een steeds vroeger tijdstip verschoven, juist vanwege de angst dat kinderen zouden sterven. Steeds meer jonge kinderen namen ook deel aan het avondmaal, zo blijkt uit berichten van Cyprianus.”

Van der Leer: „Vanuit het puritanisme is de nadruk gelegd op de gemeente als zichtbare gemeente (”visible saints”). Vandaar kom je bij de zogenaamde ”believers church” en dan ligt een ”believers baptism” veel meer voor de hand.”

Kent het baptisme de gewoonte van opdragen van kinderen in plaats van de kinderdoop?
Van der Leer: „Het opdragen van kinderen is pas na de Tweede Wereldoorlog echt in gebruik geraakt. Daarvóór was men bang dat deze handeling te veel op de kinderdoop zou lijken. Nu zie je steeds meer een ceremonie rond het opdragen ontstaan die ik zorgelijk vind. De familie wil erbij zijn, er worden liederen gezongen en gedichtjes opgezegd. Het opdragen van kinderen houdt in dat we bidden voor de opvoeding van het kind in de dienst van God. We spreken de hoop uit dat het kind tot persoonlijk geloof mag komen en gedoopt wordt. Dat laatste is echter niet zo vanzelfsprekend meer als vroeger, toen jongeren gevraagd werd zich te laten dopen als zij ongeveer achttien jaar waren. Overigens was dat ook in reformatorische kerken gebruikelijk aangaande het afleggen van de geloofsbelijdenis.”

Ledental
De baptisten blijven qua ledenaantal redelijk stabiel, vertonen de laatste tijd zelfs een lichte groei. Maar kijk uit, zegt Van der Leer, we moeten ons niet rijk rekenen. „Ook onder ons zijn er kerkverlaters, maar dat gebeurt geruisloos doordat we onze kinderen niet registreren. Zodoende vind je onze kerkverlaters minder in de statistieken terug.”

De voormalige baptistenhoogleraar Olof de Vries merkt op dat Nederlandse baptistengemeenten in toenemende mate evangelicaliseren. Wat erbij komt, is van niet-baptistenhuize en de oorspronkelijke baptistengemeenten vergrijzen.
Bakker: „Dat laatste gebeurt vooral in het noorden, maar bijvoorbeeld niet in het westen. Je ziet daar dat juist mensen tot de gemeente toetreden door middel van de Alpha-cursus. De nieuwe leden zijn vaak afkomstig uit de Protestantse Kerk of bijvoorbeeld de Nederlands Gereformeerde Kerken.”

Van der Leer: „In mijn gemeente Arnhem participeren wij in het Oecumenisch Platform en in het Evangelisch Contact. Voor de ene groep zijn we soms te rechts, voor de ander te links. Ik probeer daarom bruggenbouwer te zijn. Misschien ligt hier wel een taak voor baptistengemeenten in het algemeen.”

Bakker: „We zitten tussen de PKN en de pinkstergemeenten. Bij de ene groep waardeert men ons orthodoxe geluid, bij de andere onze prediking en structuur. Iemand zei eens: Het zingen en de prediking bij jullie zijn goed.”

Vierhonderd jaar baptisme. Hoe gaat u het feestjaar in?
Van der Leer: „Toch wel met een stuk dankbaarheid. Maar ook met gemengde gevoelens, want er is weer een nieuwe kerk gesticht.”

Bakker: „Je hoort baptisten soms zeggen: Bestaan we al zo lang? Velen denken dat we pas in de negentiende eeuw zijn ontstaan. Maar onze oorsprong ligt eigenlijk slechts honderd jaar na Calvijn, die dit jaar ook breed herdacht wordt. Het gaat in het baptisme om een brede en diepe traditie.”

Van der Leer: „Als je wilt weten wie je bent, moet je ook weten waar je vandaan komt. Het thema van dit jubileumjaar is verbinding. Je kunt dat op verschillende manieren invullen, zoals verbinding met de opwekkingsbeweging, de zendingsbeweging en het calvinisme. Veel gemeenten zijn bezig met hun identiteit. Daarom is het goed dat we ons na zo veel jaren de vraag te stellen: Wie zijn we eigenlijk?”

Ukraine: Bei Evangelisation 48 Gemeinden gegründet

4.000 Menschen werden Christen – Ziel: 125 neue Gemeinden.

Bron: Die Gemeinde

Kiew- In der Ukraine haben die Baptisten bei einer dreimonatigen landesweiten Evangelisationskampagne 48 neue Gemeinden gegründet. Geleitet wurde die Kampagne vom Präsidenten des Bundes der Evangeliumschristen-Baptisten in der Ukraine, Vjatcheslav Nesteruk, und Evangelisationsdirektor Slavic Gruntkovsky. Die Aktion von August bis Oktober wurde auch von Baptisten aus den USA unterstützt. Das Missionswerk der Südlichen Baptisten, das International Mission Board (IMB), entsandte Mitglieder von 13 amerikanischen Baptistengemeinden sowie den Evangelisten Don Betts. Insgesamt 35 Teams führten in verschiedenen Städten und Gemeinden evangelistische Aktionen durch. Dabei haben nach Angaben der Veranstalter rund 4.000 Menschen eine Entscheidung für Christus getroffen. Die Kampagne gehörte zu dem auf zwei Jahre angelegten „Projekt 125“, durch das die Baptisten alle 125 Bezirksstädte in der Ukraine erreichen möchten. 2009 sollen die noch fehlenden 77 Gemeinden gegründet werden. Von den 46 Millionen Ukrainern gehören rund 60 Prozent der orthodoxen Kirche an, elf Prozent sind Katholiken und drei Prozent zählen sich zu einer protestantischen Kirche. Rund zwei Millionen sind Muslime. Zum Bund der Evangeliumschristen-Baptisten in der Ukraine gehören rund 2.400 Gemeinden mit 135.000 Mitgliedern.

Baptisten vieren jubileum met gebedsestafette

Geplaatst: 29 januari 2009  Nederlands Dagblad

BARNEVELD - De Nederlandse baptisten vieren vierhonderd jaar baptisme dit jaar onder meer met een gebedsestafette. Gemeenten in heel het land zullen een week lang 24 uur per dag bidden voor allerlei onderwerpen binnen en buiten hun eigen kring.

De estafette begint zaterdag in Enschede. Vanuit de jaarlijkse Gemeenteopbouw Conferentie, die de komende dagen in Ambt Delden wordt gehouden, wordt een gebedsfakkel naar de niet ver daarvan gelegen Twentse stad gebracht. Van Enschede gaat hij naar alle overige provincies.

De estafette wordt op 14 november op de landelijke ontmoetingsdag in Barneveld afgesloten. Voor de inrichting van de ruimte waar wordt gebeden, zijn geen regels opgesteld. De organisatoren doen een reeks suggesties, zoals een 'klaagmuur', waarop mensen persoonlijke gebedsintenties kunnen hangen, zoals joden doen bij de Klaagmuur in Jerzualem. Ook zou er een 'aanbiddingsmuur' vol Bijbelteksten, plaatjes en kleuren kunnen worden ingericht.

Engelse vluchtelingen in Amsterdam stichtten in 1609 het baptisme, een van de stromingen binnen het protestantisme. Bij de 83 plaatselijke kerken die deel uitmaken van de Unie van Baptisten Gemeenten, zijn ongeveer 12.000 gelovigen aangesloten. Daarnaast zijn er onafhankelijke gemeenten.

In de gehele wereld zijn er ongeveer honderd miljoen baptisten. De grootste kerk zijn de Zuidelijke Baptisten in de Verenigde Staten, de grootste protestantse kerk in dat land, waarbij ruim zestien miljoen mensen zijn aangesloten.

Enige Baptistenkerk in Gaza verwoest

Geplaatst: 05 januari 2009 Nederlands Dagblad

GAZA-STAD - De enige baptistenkerk in de Gazastrook is vorige week bij een Israëlische luchtaanval verwoest. Dat meldt Mission Network News (MNN), een bureau dat publiceert over missionaire activiteiten wereldwijd.

Het gebouw van de baptistengemeente in Gaza-stad ligt tegenover een politiebureau dat het doelwit was van een bombardement van het Israëlische leger. ,,De kerk is nu niet meer te gebruiken: zelfs het raam ligt er helemaal uit'', aldus het nieuwsbureau.

Sinds het begin van de aanval op de Gazastrook hebben zeven christelijke families de Gazastrook verlaten. Zij werden voortdurend bedreigd door radicale moslims. Onder de vluchtelingen bevinden zich medewerkers van het Palestijnse Bijbelgenootschap die hun heil zochten op de Westelijke Jordaanoever. De pastor van de baptistengemeente, Hanna Massad, heeft zelfs het Midden-Oosten verlaten, aldus MNN.

Sinds Hamas de scepter zwaait in de Gazastrook neemt het aantal christenen zienderogen af. Onder de 1,7 miljoen overwegend islamitische inwoners leven nog maar een paar honderd christenen.

Moeilijk parket
Palestijnse christenen zitten in een moeilijk parket. Ze worden niet geaccepteerd door Israël, maar ook niet door de eigen bevolkingsgroep. In februari vorig jaar bliezen moslimextremisten een christelijk centrum op, waarbij ook een christelijke bibliotheek teloor ging. In oktober 2006 werd de eigenaar van een boekhandel van het Palestijnse Bijbelgenootschap, de baptist Rami Khader Ayyad, vermoord. De autoriteiten staan zijn weduwe niet toe de Gazastrook te verlaten.

Week van gebed

Kerken van Lelystad bidden samen

Krant van Flevoland 20.1.2009

In de week van 19 tot en met 24 januari vindt de jaarlijkse week van gebed plaats. Nieuw dit jaar is dat het een gezamenlijk initiatief van de Raad van Kerken en de Evangelische Alliantie is. Daarmee wordt de gebedsweek echt een week van alle kerken. Daar wilden de kerken van Lelystad ook graag bij aansluiten. Daarom vindt deze week van gebed vanuit de verschillende kerken dit jaar ook in Lelystad plaats. Hoewel er best verschillen zijn tussen de verschillende kerken, is het een mooi initiatief waarin over kerkmuren heen met elkaar gebeden wordt.

Elke avond organiseert het een andere kerk of gemeente. Zo kunnen de mensen niet alleen met elkaar samen  bidden maar tegelijk ook elkaars gemeenten ontdekken.

Het thema is  ‘Eén in Gods hand’ Koreaanse kerken hebben dat thema, dat is ontleend aan het Bijbelboek Ezechiël, voorgesteld. In dat boek gaat het over de twee delen van Israël, die onlosmakelijk een geheel blijven en dezelfde God dienen. De kerken op het verdeelde Koreaanse schiereiland spiegelen zich daaraan.

Het aanbidden van God en de voorbede voor kerk & samenleving, land & wereld staan centraal.

Maandag 19 januari         

Baptistengemeente            De Hoeksteen, Schouw 24-96

Dinsdag  20 januari           

De Pijler                    Pijlerkerk, Ketelmeerstraat 90

Woensdag 21 januari        

Protestantse Gemeente   Ontmoetingskerk, Schor 4

Donderdag 22 januari       

Baptistengemeente            De Hoeksteen, Schouw 24-96

Vrijdag           23 januari     

Het Anker                 Het Anker, Karveel 33-01

Zaterdag 24 januari           

Reveil gemeente     Punter 44-02

De avonden beginnen om 19.30 en worden om ongeveer 20.30 afgesloten.       

Adventsteksten 2008 (om na te lezen)

Advent 2008

vrijdag 26 december 2008	Lucas 2 vers 19
Bewaar Gods woord en overdenk het
Maar Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken. Alles wat er gebeurd was door de Heer liet Maria diep in haar hart komen en overdacht zij. De afgelopen adventsweken mochten wij stil staan bij de beloften van God. Laten we net als Maria het in onze harten opnemen en het overdenken. Bewaar Gods woorden in je hart. Hiermee zijn we aan het einde van de adventsteksten in de adventsweken 2008 gekomen. We hopen namens de advents- en kerstcomissie dat het tot zegen geweest is.
donderdag 25 december 2008	Lucas 2 vers 10 en 11
Goed nieuws
De engel zei tegen hen: ‘Wees niet bang, want ik kom jullie goed nieuws brengen, dat het hele volk met grote vreugde zal vervullen: vandaag is in de stad van David jullie redder geboren. Hij is de messias, Goed nieuws, onze redder, de Heiland is geboren.
woensdag 24 december 2008	Lucas 2 vers 6 en 7
De allerhoogste op de nederigste plek
Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een Zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde Hem in een doek en legde hem in een kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad. Gods belofte is vervuld: Jezus is geboren. De allerhoogste werd op de nederigste plek geboren. Laten we net als de herders Hem loven en prijzen. P.S. vanavond om 22.00 uur kunt u dit doen in de kerstnachtdienst met muzikale medewerking van Last Minute.
dinsdag 23 december 2008	Filipenzen 2 vers 6 en 8
God werd mens
Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens. En als mens verschenen, heeft hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood – de dood aan het kruis. Jezus, Gods Zoon werd mens. Om de straf voor ons te dragen en de zonde en de dood te ovewinnen. Jezus, Gods belofte van vergeving en van eeuwig leven.
maandag 22 december 2008	Lucas 2 vers 4 en 5
Op reis naar Betlehem
Jozef ging van de stad Nazaret in Galilea naar Judea, naar de stad van David die Betlehem heet, aangezien hij van David afstamde, om zich te laten inschrijven samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was. Door de volkstelling werd de belofte uit Micha 5 vers 1 vervuld. Dank U Heer, dat u betrouwbaar bent en we op de vervulling van de beloften mogen vertrouwen.
zondag 21 december 2008	Matteüs 1 vers 22
Beloofd is beloofd
Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden hetgeen de Here door de profeet gesproken heeft. God heeft vele beloften gedaan die in Jezus Christus zijn vervuld. Vandaag mogen we daar speciaal bij stil staan. Laten we Jezus danken voor alle beloften die Hij vervuld heeft.
zaterdag 20 december 2008	Matteüs 22 vers 4
Alles is gereed; komt tot de bruiloft
Wederom zond hij andere slaven uit, met de boodschap: Zegt de genodigden: Zie, ik heb mijn maaltijd bereid, mijn ossen en gemeste beesten zijn geslacht en alles is gereed; komt tot de bruiloft. Zo nodigt Jezus ons uit. Hij heeft alles klaargemaakt, alles is gereed. Wat een belofte, wat een genade! P.S. Vanavond is om 19.30 de filmavond met de film The Nativity in De Hoeksteen. Een mooie film om samen naar kerst toe te leven en anderen mee te nemen.
vrijdag 19 december 2008	Handelingen 17 vers 30 en 31
Nieuw leven
God slaat echter geen acht op de tijd waarin men hem niet kende, maar roept nu overal de mensen op om een nieuw leven te beginnen, want hij heeft bepaald dat er een dag komt waarop hij een rechtvaardig oordeel over de mensheid zal laten vellen door een man die hij voor dat doel heeft aangewezen. Het bewijs dat het om deze man gaat, heeft hij geleverd door hem uit de dood te doen opstaan.’ God roept ons op om het nieuwe leven te leven dat door Jezus Christus mogelijk gemaakt word.
donderdag 18 december 2008	2 Thessalonicenzen 1 vers 10
Prijst Jezus
Op die dag komt hij om te worden geprezen door al de zijnen, om te worden geëerd door allen die tot geloof gekomen zijn – ook door u, want u hebt ons getuigenis aangenomen Jezus is het waard om geprezen te worden. Dat zal gebeuren als Hij komt, maar nu al is Hij in onze harte gekomen. Laten wij Hem deze dag prijzen, met onze daden en met wat wij zeggen.
woensdag 17 december 2008	Openbaring 21 vers 3 en 4
God wist de tranen af !
En ik hoorde een luide stem van de troon zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal bij hen zijn, en Hij zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geklaag, noch moeite zal er meer zijn, want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. Wat een belofte dat God zelf de tranen van onze ogen zal afwissen. Dat er geen dood, geen rouw, geen geklaag, geen moeite meer zal zijn! Wat mogen we uit zien naar Jezus komst.
dinsdag 16 december 2008	Romeinen 15 vers 12
Hoop op Christus
En verder zegt Jesaja: ‘Isaï zal een telg voortbrengen: Hij die komt om over de heidenen te heersen; op Hem zullen zij hun hoop vestigen. Ja op Hem, Jezus Christus, willen wij in alles onze hoop vestigen. Ook op deze nieuwe dag.
maandag 15 december 2008	Marcus 13 vers 26 en 27
Zie uit naar Zijn komst
Dan zal men de Mensenzoon zien komen op de wolken, bekleed met grote macht en luister. Dan zal hij de engelen eropuit sturen om zijn uitverkorenen uit de vier windstreken bijeen te brengen, van het uiteinde van de aarde tot het uiteinde van de hemel. Verwacht de komst van Jezus en doe en zeg het goede.
zondag 14 december 2008	Matteüs 25 vers 31
Jezus op de troon
Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal Hij plaatsnemen op Zijn glorierijke troon. Als de Mensenzoon komt zal Hij plaatsnemen op Zijn troon. In hoeverre zit Jezus Christus nu al op de troon van ons leven? Gebed: Heer neem plaats op de troon van mijn hart en regeer in mij.
zaterdag 13 december 2008	Filipenzen 1 vers 6
Hij voltooid !
Ik ben ervan overtuigd dat hij die dit goede werk bij u begonnen is, het ook zal voltooien op de dag van Christus Jezus. Wat een belofte dat Christus het werk in ons zal voltooien.
vrijdag 12 december 2008	Johannes 4 vers 14
Levend water
Maar wie het water drinkt dat Ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat Ik geef, zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft. Jezus belooft ons levend water dat vanuit ons binnenste opwelt. Zo komt Jezus bij ons. Een bron om zelf uit te leven en om van uit te delen. Laten we uit die bron van Jezus leven, omdat het eeuwig leven geeft.
donderdag 11 december 2008	Romeinen 6 vers 3 en 4
Geroepen tot een nieuw leven
Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Jezus belooft ons een nieuw leven. De doop is het beeld van dat het oude leven begraven wordt en we in het nieuwe leven mogen ontvangen. Laten we meer en meer in dit nieuwe leven gaan wandelen.
woensdag 10 december 2008	Jesaja 52 vers 9
Juich voor de Trooster
Breek uit in gejubel, ruïnes van Jeruzalem, want de HEER troost zijn volk, hij koopt Jeruzalem vrij. Laten wij voor de Heer juichen, want Hij belooft troost aan Zijn volk.
dinsdag 9 december 2008	Psalm 32 vers 7
Veilig in Jezus armen
Bij u ben ik veilig, u behoedt mij in de nood en omringt mij met gejuich van bevrijding. sela Wat een zegen en belote te mogen weten bij de Heer veilig te zijn.
maandag 8 december 2008	Matteüs 28 vers 20b
Ik ben met jullie
En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld. Wat een belofte van de Here Jezus! We mogen weten dat Hij met ons is, elke dag in iedere situatie.
zondag 7 december 2008	Johannes 15 vers 18
Jezus belooft bij ons te zijn.
Ik laat jullie niet als wezen achter, ik kom bij jullie terug. Wat een zegen om te merken dat Jezus altijd bij ons wil zijn. We mogen elkaar bemoedigen met onze ervaringen van Gods nabijheid. Wat een belofte!
zaterdag 6 december 2008	Psalm 80 vers 20
Christus keerde ons lot
HEER, God van de hemelse machten, keer ons lot ten goede, toon uw lichtend gelaat en wij zijn gered. In Christus heeft God zijn lichtend gelaat aan ons laten zien en ons gered en ons lot gekeerd. Morgen zondag staan we stil bij het tweede deel van de adventspreken. Het thema is: Gods belofte in ons. U kunt de dingen die God in uw leven heeft gedaan, opschrijven en bij het kruis brengen.
vrijdag 5 december 2008	Psalm 50 vers 23
Baan God een weg
Wie lof offert, eert Mij en baant de weg, dat Ik hem Gods heil doe zien. Laten wij God lof offeren en Hem eren. Zo zullen we niet alleen zelf Gods heil zien, maar dit ook aan de mensen om ons heen laten zien.
donderdag 4 december 2008	Psalm 25 vers 5
De weg van Jezus
Wijs mij de weg van uw waarheid en onderricht mij, want u bent de God die mij redt, op u blijf ik hopen, elke dag weer. Jezus zei: ‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand kan bij de Vader komen dan door mij. Gebed: Heer, leer mij steeds meer de weg van Jezus te gaan.
woensdag 3 december 2008	Matteüs 25 vers 42
Omzien naar de minste
Voorwaar, Ik zeg u, in zoverre gij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het Mij gedaan. Advent is niet alleen uitzien naar de komst, maar vanuit Zijn komst omzien naar de minste. Probeer deze week iets voor één van deze minsten te doen.
dinsdag 2 december 2008	Matteüs 24 ves 42
Wees waakzaam
Wees dus waakzaam, want jullie weten niet op welke dag jullie Heer komt Advent is de komst van Jezus verwachten. Niet alleen 2000 jaar geleden maar ook vandaag. Verwacht u de komst van Jezus?
maandag 1 december 2008	Matteüs 25 vers 26
Christus tegemoet gaan.
Daar is de bruidegom! Kom, ga hem tegemoet. Advent is niet alleen een tijd van uitzien naar zijn komst, maar ook Hem tegemoet gaan. Neem vandaag tijd om de bruidegom (Christus) tegemoet te gaan.
zondag 30 november 2008	Jesaja 40 vers 3
Maak de weg bereid voor de komst van Jezus Christus
Hoor, een stem roept: Baan voor de HEER een weg door de woestijn, effen in de wildernis een pad voor onze God. Dit profeteerde Jesaja in de achtste eeuw voor Christus. De belofte van God kwam uit in Johannes de Doper ruim 700 jaar later.

Filmavond The Nativity

Voor één avond wordt de kerk vernaderd in een bioscoop. Op die avond laten wij de film The Nativity zien uit 2006. Dit is een bioscoopfilm uit 2006 en is een verfilming van het kerstverhaal op een zeer indrukwekkende manier.

http://www.youtube.com/watch?v=HcFytV8bYA4

Zaterdag 20 december vindt dit om 19 uur 30 plaats in de Baptistenkerk De Hoeksteen (Schouw 24-96) in Lelystad.

Zondag 21 december vindt dit om 19 uur 30 plaats in de Baptistenkerk De Regenboog (Nagelerstraat 35) in Emmeloord.

De film is om ongeveer 22uur afgelopen.

Baptisten gaan naar Suriname

Vanuit de Baptistengemeente De Regenboog in Emmeloord is het plan gegroeid om de Baptistengemeente Paramaribo Zuid te gaan helpen met het herstel van hun Kamp Zion.

November vorig jaar heeft Harry Debisarun in onze Gemeente het één en ander verteld over Kamp Zion in Paramaribo. Kamp Zion is een gift geweest van een Indonesisch zendingsechtpaar (die al lang weer terug zijn naar eigen land) aan de Unie van Baptisten Gemeenten in Suriname.

               

In Kamp Zion worden activiteiten voor de jeugd georganiseerd, Bijbelstudies gegeven en gezinnen (eventueel met problemen) opgevangen om een weekend te worden begeleid door een pastoraal werker. Verder worden er zendingwerkers opgeleid die samenkomen vanuit alle districten (binnenland en stad) van Suriname. Ook worden er conferenties gegeven door de Unie en andere geloofsgemeenschappen in de omgeving.

Het is de bedoeling dat er drie gebouwen geschilderd gaan worden van binnen en van buiten: een slaapzaal, eetzaal en een gemeenschappelijke ruimte van waaruit diensten georganiseerd worden. De toiletten en badkamers hebben onze prioriteit.

Met een groep van de Baptistengemeente De Regenboog uit Emmeloord en uit de Baptistengemeente Lelystad De Hoeksteen gaan we in 2009 naar Suriname. Een gedeelte betalen de deelnemers zelf en het andere deel wordt bijelkaar gebracht door acties. Tot 2009 moet er nog heel wat gebeuren, maar we hebben er zin in.

                                                    

Baptisten 2008

Seminarium baptisten verhuist naar VU

24-11-2008 Reformatorisch Dagblad

BARNEVELD - De predikantenopleiding van de baptisten verhuist van de Universiteit Utrecht naar de Vrije Universiteit (VU) te Amsterdam. Daartoe besloot unaniem de algemene vergadering van de Unie van Baptisten Gemeenten, zaterdag in Barneveld. Prof. dr. W. Janse, decaan van de faculteit der godgeleerdheid van de VU, tekende zaterdag de overeenkomst tussen beide opleidingen.

Het Bestuur Theologische Opleiding (BTO) had in het voorjaar een notitie aan de algemene vergadering aangeboden over de samenwerking met de universiteit. Het constateerde dat aan de Utrechtse faculteit de wetenschappelijke kwalificaties de prioriteit hebben, boven het persoonlijke geloof. De theologie is afdeling geworden van de faculteit van geesteswetenschappen. Bij de VU is de theologie echter een van de speerpunten. Dit betekent dat er een zelfstandige faculteit der godgeleerdheid blijft.

De docenten, de unieraad en BTO waren unaniem van mening dat samenwerking met de VU betere perspectieven biedt dan continuering van de samenwerking met Utrecht, zo formuleerden zij in een gezamenlijk voorstel. „De studenten krijgen een beter op het voorgangerschap toegesneden opleiding, in een omgeving waar de persoonlijke geloofsbeleving een belangrijke plaats inneemt.”

De reden van de verhuizing is de „groeiende kloof” tussen het huidige seminarium van de baptisten en de theologische faculteit van Utrecht, stelde de voorzitter van het BTO, dr. A. J. Remmelzwaal, zaterdag. Dat gold zowel inhoudelijk als het karakter van de opleiding.

Seminarierector drs. T. van der Leer ziet als voordeel van de VU dat ook andere studenten kunnen instappen, wat meer interactie geeft. „Er zijn aan de VU meer kerken, zoals doopsgezinden, waar we historische banden mee hebben. Er is het Hersteld Hervormd Seminarium. Aangezien zij veel van de puriteinen houden en wij daar vanuit onze traditie ook veel mee hebben, zal dat een leuke interactie geven.”

Hij verwees verder naar de Theologische Hogeschool Azusa, die voorgangers opleidt voor evangelische en pinkstergemeenten. „Het is een eer om als docenten deel uit te maken van vakgroepen waarvan je kunt profiteren.”

Niet afgezakt

Utrecht is niet zo afgezakt, zo benadrukte drs. J. G. Brongers, bestuurslid van de unie. „Over de kwaliteit hebben we alleen lof. Maar Utrecht heeft gekozen voor een andere route, het brede vakgebied van geestes- en religiewetenschappen. Wij hebben echter de opdracht voorgangers op te leiden.”

De Utrechtse faculteit betreurt het dat de baptisten vertrekken, zo liet hij weten, maar Utrecht wilde dan ook snel mogelijk de samenwerking tot een goed einde brengen. Streefdatum van de verhuizing van de baptistenopleiding naar de VU is 1 januari 2009, om de onzekere periode niet te lang te laten duren. Ook zal het BTO beginnen met de opvolgingsprocedure van prof. dr. O. de Vries als bijzonder hoogleraar baptisme, zodat zijn opvolger in september 2009 kan aantreden aan de VU.

Drs. Van der Leer benadrukte dat studenten niet verplicht worden om aan de VU hun theologieopleiding te doen. Studenten uit baptistengemeenten studeren momenteel aan verschillende universiteiten in Nederland of aan de Evangelische Theologische Faculteit in Heverlee (België). In Utrecht studeren echter nog maar twee baptistische studenten van het totale aantal van 43 voltijds- en deeltijdstudenten.

Felicitaties

Prof. dr. W. Janse feliciteerde zaterdag de baptisten met het besluit, „maar meer nog onszelf met u. Het reeds rijkgeschakeerde palet van de VU wordt aanzienlijk verrijkt door baptisten, die een eigen traditie vertegenwoordigen, waarin calvinisme en piëtisme beide een plaats hebben. Daarvoor hebben we onze specialisten in huis.”

Hij noemde de komst van de baptisten een versterking van het profiel van de faculteit. Hij benadrukte dat er ook in de toekomst geen sprake is van het opgaan van de theologie in een algemene faculteit van geesteswetenschappen. „Wij praten niet alleen óver levensbeschouwing en religie, maar ook er vanuit. Van de docenten wordt een kritische zelfreflectie op de eigen traditie verwacht, om zo deze verstaanbaar te maken voor anderen.”

Ten slotte heette prof. Janse de baptisten welkom als „broeders en zusters.” „Wij vertegenwoordigen dezelfde christelijke traditie, willen uitgaan van dezelfde bronnen, Gods Woord, en wensen samen dienstbaar te zijn aan het Koninkrijk van God.”

Staande de vergadering werd de overeenkomst getekend door prof. Janse namens de VU en ds. J. Hofmans, voorzitter van de unieraad. Na bekendwording van het unanieme besluit klonk een luid applaus.

Lustrumconcert Let’s go praisy

Let’s go praisy is een Christelijk muziekevenement dat plaatsvindt op de vierde zondag van de maand. Op een eigentijdse manier wordt ons dagelijks leven en het geloof dichter bij elkaar gebracht. Er wordt veel met elkaar gezongen en is er ruimte voor humor en interactie. Vaak wordt de boodschap d.m.v. een filmpje of een sketch ondersteund. Soms hilarisch met een knipoog naar boven maar ook momenten van diepgang en emotie. Je kunt het allemaal tegenkomen op de Let’s go praisy avonden.

Vanwege haar 5 jarig bestaan is er een speciale Lustrumpraise op zondag 23 november.Op deze avond is naast het gebruikelijke programma ook een infomarkt aanwezig.

Bij de stands kun je vrijblijvend informatie krijgen van een aantal activiteiten die er zijn binnen de Baptistengemeente.

Zo is er informatie over de Alpha cursus,huiskringen,jeugd,LGP,boekentafel etc...
Douwe en Egbert hebben die dag geen klus dus die komen ook.(Zie website bij terugblik :De Aannemerij)

Het zou fijn zijn als jullie erbij kunnen zijn om dit met ons te beleven.
Een mooie gelegenheid om iemand mee te nemen en kennis te laten maken met het geloof op een vrijblijvende manier.

Zondag 23 november aanvang 19:30 uur(zaal open 19:00 u)
Baptistengemeente Sneek
Willem Lodewijkstraat 4 voor meer info:
Zie ook: www.letsgopraisy.nl

Johannes de Heer in De Samenhof

Diezerpoort - Onder het motto: 'Kun je nog zingen, zing dan mee', houdt Baptisten gemeente De Samenhof aan de Burgemeester Drijbersingel, op zondag avond 16 november een Johannes de Heer Zangavond. Wie graag zingt is welkom. Om 19.00 uur wordt er begonnen. Na afloop om 20.00 uur is er een kopje koffie

Baptisten houden stamppottenbuffet

ENSCHEDE - De baptisten gemeente houdt vrijdag 14 november van 17.00 tot 19.00 uur haar jaarlijkse stamppottenbuffet. Dit vindt plaats in Het Trefpunt aan de Spechtstraat. Voor een lage prijs zijn er diverse stampotten, snert en een broodje gehakt te koop. Na afloop is er een grote verloting. De opbrengst gaat naar verschillende zendingsprojecten. Iedereen is welkom.

Kort geding om synagoge afgelast

ALKMAAR Een kort geding over de verkoop van de Alkmaarse synagoge is afgeblazen. De Stichting Alkmaarse Synagoge wil toch proberen om zonder tussenkomst van de rechter het gebedshuis terug te kopen van de huidige eigenaar; de Baptistengemeente.

Onenigheid
De joodse gemeente is het niet eens met het plan om de synagoge te verkopen aan Woningstichting Van Alckmaer. Die zou de religieuze ruimten dan verhuren aan de joodse gemeente, terwijl de bijbehorende joodse school en het rituele bad zouden worden verbouwd tot appartementen. Liever wil de joodse gemeente zelf eigenaar worden van het complex.

Baptistengemeente viert 25-jarig bestaan

SURHUISTERVEEN – Samen hebben ze er iets moois van gemaakt. In het voormalige schoolgebouw aan de Kortelaan in Surhuisterveen herinnert niets meer aan de schoolse sfeer. De negentig doopleden van de onafhankelijke baptistengemeente vierden er zaterdag hun 25-jarig bestaan met een open dag in een sfeer die geloofsvertrouwen, eendracht en creativiteit uitstraalt.

Voorganger Henk Houwink blijkt ingenomen te zijn met de teamgeest onder de leden die gestoeld is op de bijbelse opdracht talenten te koesteren en voor de gemeenschap aan te wenden. “Der is net ien dy’t net meiholpen hat”. Tijdens de open dag heeft menigeen niet alleen de eigen sfeer van de zalen kunnen proeven, maar ook de veelzijdigheid aan talenten in de kerkelijke gemeente. Zo kan een muziekgroep er op een eigenhandig gebouwd podium prima uit de voeten, doordat gaten op diverse plaatsen in de podiumplanken de kabels bijna uit het zicht houden. De muzikanten kunnen hun teksten lezen vanaf een tv-scherm, zodat ze hun muziekbladen niet behoeven mee te nemen. “Dat jout in wat direkter kontakt mei de seal en wy hâlde fan direkte kontakten”. De kerkzaal is ingericht met stoelen in diverse kleurstijlen waardoor het  geheel fleurig oogt. Op de eerste etage zijn er zalen voor de jeugd met een gerieflijke bar- en zithoek en met de mogelijkheid er een partijtje bakvoetbal te spelen. In aparte en eveneens gezellig ingerichte zaalruimtes kan daarnaast worden vergaderd of kan er een bijbelstudie worden verricht.

Klankbord
De voorkeur voor directe contacten komt ook naar voren in de organisatie van de gemeente. Aan de basis hiervan staan de gesprekskringen. “De kringen binne primêr foar it pastoraat”, aldus Houwink. “As jo je ferhaal kwyt kinne yn de kring is der in klankboerd en dêrmei hawwe jo it begjin fan it pastoraat te pakken”. De gemeente, die zich onderscheidt door volwassendoop door onderdompeling, werkt ook in praktisch opzicht met kringen. Zo is er een dramateam voor het opluisteren van de erediensten en vormt ook de muziekband een hechte groep.

Gestart met zes leden, die elkaar via bijbelstudie leerden kenden, is de gemeente onder de naam ‘De Vluchtheuvel’ uitgegroeid naar negentig volwassen doopleden. De kinderen zijn niet inbegrepen bij deze groep, zodat de kerkelijke gemeente feitelijk aanmerkelijk groter is. Onder de bezielende leiding van godsdienstleraar Sietze Houwink, de vader van de huidige voorganger, maakte de kerk een grote groei door. De zes leden kerkten aanvankelijk veelal in Assen en konden dankzij de doopsgezinden nadien voor de zondagse avonddienst gebruik maken van de mennistenkerk. Vervolgens namen ze hun intrek in de aula van de mavoschool Het Anker, totdat in 2001 het huidige pand kon worden aangekocht. “Wy binne geweldich bliid mei dit gebou, want op allerhande terrein jout dit mooglikheden”.

„Rust is er pas straks, boven”

06-10-2008  | Reformatorisch Dagblad

BARNEVELD - „Zolang de kerk van Christus gebouwd wordt, dienen we bezig te zijn. De kerk heeft niet het recht te leven zoals de wereld. De rust is er pas straks, boven”, aldus evangelist Sergej Jelisejev uit Siberië. Hij sprak zaterdag in Barneveld tijdens de jaarlijkse ontmoetingsdag van Friedensstimme.

Jelisejev vertrok in 1996 naar Kansk, Zuid-Siberië, om daar de mensen met het Evangelie bekend te maken. Het werk werd gezegend, vertelde hij zaterdag: er ontstond een gemeente. Inmiddels zijn er in de omgeving van Kansk door evangelisatiewerk ook kleine groepen ontstaan.

Jelisejev verhaalde van de verschillende reizen die hij tot honderden kilometers buiten Kansk maakte om mensen met het Evangelie in aanraking te brengen. Contacten worden onder meer gelegd via correspondentie, die de vrouw van Jelisejev doorgaans verzorgt. Zelf is de evangelist veel op pad. Hij vertelde hoe hij over vaak onbegaanbare wegen via land of water -met een boot of over bevroren rivieren- mensen opzoekt. De doeltreffendste middelen zijn nog steeds prediking en muziek, zo merkt hij.

„Is al het werk soms tever- geefs?” vroeg Jelisejev zich af, gezien de grote nood in het land. Zijn antwoord is ontkennend. „Alles wat we doen, ook het kleinste, wordt door God genoteerd. Met Jesaja mogen we zeggen dat het werkloon bij de Heere is. De gemeente van Christus wordt gebouwd, en wij mogen daarbij helpen. Het Koninkrijk van God is ons beloofd. Eens zullen we bij elkaar zijn om in één taal de Heere groot te maken.”

Een film over een reis naar nieuwe zendingsgebieden in Zuid-Siberië, aan de grens met China en Mongolië, gaf de bezoekers van de ontmoetingsdag een beeld van het werk van de evangelist. Het zijn reizen met ontberingen, moeilijke weersomstandigheden en auto’s die voortdurend vastzitten op onbegaanbare wegen. Contacten worden gelegd met dorpen waar het Evangelie nog nooit is gebracht. Er is een enorme leeshonger, gaf M. J. Uijl, directeur van Friedensstimme, aan.

Doodvonnis
De tweede buitenlandse spreker op de ontmoetingsdag was Ajdyn Kadyrov, afkomstig uit een moslimgezin in Azerbeidzjan. Hij wilde na zijn bekering tot het christelijk geloof moslims de Naam van Jezus te verkondigen en ontving een roeping voor Dagestan. Het is een land met dertig volken, die elk hun cultuur en taal hebben. Dat levert al meteen een taalbarrière op, want velen beheersen geen Russisch, stelde Kadyrov, die alleen Russisch en Azerbeidzjaans spreekt.

Desalniettemin zegent God het evangelisatiewerk dat hij verricht, zo zei hij. Praktische evangelisatie, dat wil zeggen: mensen helpen met praktische bezigheden en dan spreken over het Evangelie, is volgens de evangelist het beste middel. Richtlijn in de omgang met moslims is niet te ruziën over de vele twistvragen die er zijn. Als moslims tot Christus komen, tekenen zij hun doodvonnis. Zeker voor vrouwen, die het al moeilijk hebben onder moslims, wordt het zwaar.

Van de tien steden in Dagestan zijn er al acht in aanraking gebracht met het Evangelie, aldus Kadyrov. Maar van het hele gebied waar hij werkt, is nog maar 10 procent bereikt. De evangelist vroeg de aanwezigen om gebed voor de bevolking in de bergen van Dagestan die nog nooit het Evangelie gehoord hebben.

Ds. W. N. Middelkoop, voorzitter van Friedensstimme, lichtte in zijn openingswoord het thema van de dag toe: ”Eén Naam is onze hoop!”. „Waar de Heere werkt, komt tegenstand. De duivel doet er alles aan om het werk af te breken of tegen te houden.” Hij verwees hierbij naar verstoringen van diensten en het beboeten van voorgangers van niet-geregistreerde gemeenten.

Opvallend is volgens de predikant dat de eerste tegenstand niet van de wereld komt, maar uit godsdienstige hoek. „Achter het verzet tegen activiteiten van de niet-geregistreerde baptisten zit nogal eens een Russisch-orthodoxe priester.”

Geen verenigingsgebouw voor Baptisten aan Binnenronde

dinsdag 7 oktober 2008 Veenendaalse krant
VEENENDAAL - De Baptistengemeente krijgt geen instemming een verenigingsgebouw in te richten aan de Binnenronde. Zij had een pand gevonden achter de Patrimoniumlaan en wilde deze graag herinrichten voor hun activiteiten. De gemeente stemt echter niet in met dit principeverzoek. De activiteiten hebben een verkeersaantrekkende werking en daar is dit gebied niet op ingericht. Veenendaal heeft afspraken gemaakt de achterterreinen van de Patrimoniumlaan niet in te vullen met dergelijke activiteiten waar groepen mensen samenkomen of welke veel verkeer aan kan trekken. Het college liet uitrekenen dat er minstens achttien parkeerplaatsen verplicht zijn bij een dergelijk verenigingsgebouw en daar is geen ruimte voor. Ook fietsen zullen een stalling moeten krijgen en daar is op of nabij het terrein geen plaats voor te vinden.

Baptisten Gemeente in Coevorden bestaat vijfitg jaar

De Baptistengemeente in Coevorden viert deze maand het vijftigjarig bestaan. Het is allemaal begonnen op 12 oktober 1958. Na een aantal huiskamersamenkomsten mocht de geloofsgemeenschap gebruik maken van het jeugdgebouw van de gereformeerde kerk in Coevorden. Later vond de gemeente een definitief onderdak in een pand aan de Aleida Kramerstraat. Hier worden ook nu nog de kerkdiensten gehouden.
Een van de jubileumactiviteiten is een open huis aanstaande zaterdag. Tussen 14.00 en 16.00 uur is iedereen welkom in het pand aan Aleida Kramerstraat 9. En op zondag 12 oktober is er een jubileumdienst. Deze dienst begint om 09.30 uur.
Op zaterdag 18 oktober is er tussen 14.00 en 16.30 uur een verkoopmarkt. De jubileumactiviteiten worden op zaterdag 25 oktober afgesloten met een zangavond onder leiding van Jan Hofman. Deze avond begint om 19.30 uur.

www.coevorden.nl 

Rudolf ter Braak 50 jaar organist 

Hengelo's Weekblad 28 okt 2008

HENGELO - Rudolf ter Braak is al meer dan vijftig jaar als organist verbonden aan de Baptisten Gemeente Hengelo Centrum. Dat wordt op zondag 9 november om 16 uur gevierd in de kerk aan de Jacob Catsstraat 36 met een jubileumconcert. Naast Rudolf ter Braak zelf verleend ook violist Arnold Fischer medewerking. Ter Braak staat bekend als een vakkundig organist, die uitblinkt in het realiseren van prachtige harmonisaties voor samenzang. Rudolf noemt zichzelf dan ook liever een 'liederenbegeleider' dan een concertorganist. De organist valt verder op door de wijze waarop hij de klankkleur van het orgel aanpast op de gezongen teksten. Er is op zondag 9 november ook gelegenheid de jubilaris te feliciteren. Koffie en thee zullen niet ontbreken. De toegang is gratis.

Pompoenenfeest 

Hengelo's Weekblad 28 okt 2008

Bij de Baptistengemeente aan de Jacob Catsstraat in Hengelo wordt zaterdag 1 november een Pumpkin Fair gehouden. Gemeenteleden nemen hun eigengekweekte pompoen mee en dingen mee naar prijzen voor de grootste en zwaarste exemplaren. Verder zijn er creatieve workshops. Van 10.00 tot 14.00 uur.

zaterdag 25 oktober 2008

Christelijke bibliotheek opent deuren in Baptistenkerk

De bibliotheek heeft als missie om christenen te inspireren. Volgens de leiding is dit de eerste en enige christelijke bibliotheek in Utrecht.
De bieb is gevestigd in het ontmoetingscentrum van de Utrechtse baptisten, aan de Vliegend Hertlaan. Vanaf 5 juli was de bieb al geopend voor de uitleen van christelijke boeken, cd's en dvd's. Zaterdag vindt de officiële opening plaats.

RTV Utrecht

Cursus wil goed huwelijk beter maken

dinsdag 30 september 2008 | 05:52 |    De Stentor

LELYSTAD; - Goede huwelijken beter maken.

Dat is het doel van een 'marriage course' die de baptistengemeente de Hoeksteen in Lelystad houdt. Herkenning van elkaars behoeften, communicatie, vergeven, ouders en schoonouders en tijd nemen voor elkaar komen aan bod. De cursus omvat acht bijeenkomsten. Ook niet-leden van de kerk mogen meedoen. www.baptistenlelystad.nl .

School brengt ‘Gods liefde op het podium’

NRC Next  Door onze kunstredactie

1 oktober 2008 14:20

---

Muntendam, 1 okt. „Gods liefde op het podium!” Onder die slogan is in het Groninger Muntendam de eerste christelijke theaterschool van Nederland opgericht.

Het Christelijk Theater Teamworks wordt geleid door dominee J. Scholtens (67), emeritus-predikant van de Unie van Baptistengemeenten. Deze kerk, en de Nederlandse Baptisten Jeugd Beweging, steunen de school.

De gepensioneerde dominee kwam op het idee na het succes van zijn zelf geschreven musical Nicky in 2006, over de New Yorkse evangelist Nicky Cruz, die voor zijn bekering leider was van de straatbende The Mau Mau.

Landelijk zagen 8.500 christenen deze musical. Na afloop ontstond de behoefte om door te gaan met de jongeren die hadden meegespeeld.

Scholtens’ twintig leerlingen komen iedere woensdagavond samen in dorpshuis De Menterne in Muntendam. Drie christelijke docenten leren ze acteren, dansen, zingen en „Gods liefde op een andere manier uitdragen.”

Scholtens wil de school ook openstellen voor ongelovigen: „Maar men moet wel instemmen met de christelijke identiteit.” De opleiding duurt een jaar en kost 250 euro. De predikant hoopt subsidie te krijgen van de gemeente Menterwolde.

15.5.2008

Zuid-Afrikaan in Welkomdienst Baptistengemeente

LEMMER – Tijdens een Welkomstdienst op 18 mei zal de Zuid-Afrikaanse zanger Piet Smit een aantal liederen zingen in de Baptistengemeente in Lemmer. De dienst in het gebouw aan Wega 1 in Lemmer begint om 9.30 uur.

Vorig jaar heeft Smit een aantal concerten gegeven in Nederland. Bekend werd, dat hij dit jaar (2008) een paar weken terug zou komen naar Nederland voor een nieuwe concerttour. Het is de Baptistgemeente gelukt om hem naar Lemmer te halen. Op 18 mei zal hij in de zondagmorgendienst een aantal liederen zingen waarin het evangelie doorklinkt.

14.5.2008

Gebedsnacht voor onderdrukte christen

Lelystad - De Baptistengemeente De Hoeksteen in Lelystad bidt in de Nacht van het Gebed van vrijdag 16 op zaterdag 17 mei voor vervolgde christenen.

De Nacht van Gebed is een initiatief van de stichting Open Doors, die zich wereldwijd inzet voor ondersteuning van christenen in landen waar sprake is van verdrukking of vervolging. In ruim vijftig landen ervaren christenen discriminatie en vervolging omdat ze in Jezus Christus geloven. Dit heeft vaak tot gevolg dat ze hun baan kwijtraken, geen toegang hebben tot bijbels, gevangen worden genomen, gemarteld, en soms zelf worden vermoord.

Vorig jaar deden 7.000 mensen op 406 plaatsen mee aan De Nacht van het Gebed. Dit jaar hoopt Open Doors dat nog meer mensen van verschillende kerkelijke achtergronden samen de nacht biddend doorbrengen. Na een algemene inleiding worden beeldfragmenten vertoond, afgewisseld met tijden voor gebed en pauzes.

- De Baptistengemeente Lelystad is te vinden op de Schouw 24-96 (tegenover de achterkant van de Ankerplaats). De gebedsnacht begint om 22.00 en is rond 6.00 uur afgelopen. Meer info www.baptistenlelystad.nl06-22072024.

bron: Krant van Flevoland

10.5.2008

Baptists waiting to enter Myanmar; more aid promised

Baptists from Australia, Hungary and the United States are currently in Bangkok, Thailand, awaiting visa application approval to enter Myanmar.

The teams are hoping to enter the Southeast Asian country to assess the damage caused by Cyclone Nargis, a category three hurricane that struck on Saturday, May 3.

There are efforts to make telephone and Internet contact with the Myanmar Baptist Convention (MBC), through which relief aid to the country is expected to be channeled. But in Yangon, also known as Rangoon, the largest city in Myanmar, “All the telephone and electric poles have been destroyed,” said Kabi Gangmei of the Asia Pacific Baptist Federation (APBF), who is among those awaiting a visa to enter Myanmar.

The teams from Hungary and Australia, which are part of BWAid Rescue24, and which does search, rescue and relief work, have bought US$30,000 worth of basic food items, medication and blankets in Bangkok to take to Myanmar. The funds were donated by Hungarian Baptist Aid, which works closely with Baptist World Aid (BWAid).

Trained search and rescue personnel from the country of Singapore and from North Carolina in the United States are expected to join the BWAid Rescue24 team currently in Bangkok. Myanmar and Thailand share a common border.

Baptists from around the world continue to pledge support for relief aid to Myanmar. In addition to US$50,000 pledged by BWAid, the German Baptist union has made a provision of up to 40,000 Euros for Myanmar relief.

Bonny Resu, General Secretary for APBF, one of six continental unions of the BWA, and who is also BWA Regional Secretary for Asia, says we “are putting plans in place to provide food, drinking water, mosquito nets, temporary shelter, pots and pans, and basic medicine.” APBF, working closely with BWAid, has appealed to Baptist churches on the Asian continent and in the Pacific to respond by making contributions for relief. 

Baptists in Norway, Sweden, Canada, Hungary, Australia and Britain have pledged their assistance. Baptists in Virginia and North Carolina in the United States are readying teams to enter Myanmar, if permitted. 

Three national conventions in the United States, American Baptist Churches USA, the Cooperative Baptist Fellowship, and the Baptist General Conference are putting plans in place to respond. 

His Nets, a charity that provides mosquito nets to help prevent the spread of malaria, has offered its assistance through BWAid. 

The cyclone, which packed 200-kilometer-per-hour winds, hit the central coastal region of Myanmar, “inundating the Irrawaddy Delta with tidal waves and floodwaters and smashing much of the fragile infrastructure of Rangoon, the country's largest city and commercial hub,” a report out of Thailand stated. 

It is estimated that more than 100,000 persons may have died from the disaster. 

The agricultural sector, the mainstay of the Myanmar economy, was largely wiped out, with rice paddies, the main crop, mostly destroyed. The rich alluvial plains of the Irrawaddy, which bore the brunt of the cyclone, account for at least 60 per cent of the country’s rice crop, Myanmar’s staple food. 

28.4.2008 Barneveld vandaag

Baptisten in nood

De Baptistengemeenten in Ede en Veenendaal kampen met ruimtegebrek. De snelgroeiende geloofsgemeenschap zoekt in Ede naar een ander onderkomen.

EDE/VEENENDAAL – Congrescentrum De Reehorst heeft de baptisten per december de huur opgezegd. Ook in Veenendaal zijn accommodatieperikelen. Hier weigert het gemeentebestuur zijn medewerking aan de verwezenlijking van een gemeenschapsruimte en bijeenkomstgebouw aan de Leinwe-berstraat in Veenendaal. In De Reehorst komen wekelijks zes- tot zevenhonderd baptisten samen. Jeugddiensten worden door zo’n driehonderd jongeren bezocht. "Het is jammer dat de huur van de schouwburgzaal is opgezegd. Die was ideaal”, zegt voorzitter Peter Stoter van de kerkenraad. "De Reehorst wil de zaal voor andere activiteiten, zoals zondagsmatinees gebruiken. We zijn hard op zoek naar andere mogelijkheden. We kijken naar bedrijfsloodsen en scholen. Maar dit valt niet mee. Om een voorbeeld te noemen: sporthal De Peppel. Dan heb je wel een hal, maar we hebben ook nog acht tot tien kleinere ruimten nodig voor de kindergroepen.” Ook voor De Kei, waar rond driehonderd baptisten komen, wordt het volgens Stoter al krap. "We zoeken verder. Gelukkig hebben we nog even de tijd.” In Veenendaal komen de baptisten samen in het CLV. Er is een goede samenwerking. Dat loopt voortreffelijk volgens voorzitter Eugene Poppe van de kerkenraad. Voor de vele doordeweekse activiteiten willen de baptisten een voormalige bedrijfsloods en timmerwerkplaats van Nieboer aankopen en verbouwen. Burgemeester en wethouders hebben echter afgelopen week het plan afgewezen. Zij vinden de locatie ongeschikt voor de kerkelijke bijeenkomsten. De groei verklaart Poppe uit de wijze van de geloofsbeleving. "We vormen in feite een brug, zitten tussen evangelisch en reformatorisch in.” Dat spreekt velen, ook jongeren aan, erkent ook Stoter. "We zijn redelijk orthodox als het de Bijbel aangaat, maar de vorm van de diensten is minder strak. Dat sluit meer aan bij deze tijd.”

23.4.2008 Reformatorisch Dagblad

Baptisten kerkdienst in Oezbekistan verstoord

KARSJI - In de Oezbeekse stad Karsji is zondag de samenkomst van een baptistengemeente door overheidsingrijpen beëindigd. Alle bezoekers werden beboet en gedwongen het gebedshuis te verlaten. Drie oudsten zijn onder arrest gesteld en afgevoerd naar het politiebureau.

Tijdens de zondagse samenkomst van de gemeente werd de dienst verstoord door twaalf agenten van de politie en de veiligheidsdienst, die met rumoer het gebedshuis binnenvielen, zo meldde de stichting Friedensstimme dinsdag. Terwijl enkele agenten op luidruchtige en ruwe wijze de voorganger en de bezoekers bedreigden, begonnen anderen onmiddellijk het verloop van de samenkomst en de aanwezige bezoekers te filmen.

Nadat de voorganger de dienst met gebed beëindigd had, werden van alle bezoekers de persoonsgegevens genoteerd. Toen zij vervolgens gesommeerd werden de gebedsruimte te verlaten, antwoordden de kerkgangers dat zij bij elkaar zouden blijven en het gebedshuis pas zouden verlaten nadat de agenten verdwenen waren.

De aangrenzende woning van de eigenaar van het gebedshuis werd zonder opgaaf van redenen en zonder huiszoekingsbevel door de agenten doorzocht. Cd’s, christelijke lectuur en Bijbels werden in beslag genomen.

De kerkgangers moeten een boete van 1 miljoen sumen (465 euro) betalen. Volgens een woordvoeder van Friedensstimme is dat anderhalf maandsalaris. Indien het bedrag niet binnen korte termijn betaald wordt, worden het gebedshuis en het gezamenlijke vermogen van de gemeente in beslag genomen.

De oudsten M. Balykbajev, S. Soeltanov en A. Perstov werden gevangengenomen en naar het politiebureau gebracht. Zij werden urenlang onder bedreigingen verhoord, waarna er ten slotte een aanklacht tegen hen is ingediend.

11.4.2008 Reformatorisch Dagblad

Wisconsin church destroyed in explosion

OCONOMOWOC - American Baptist Churches USA officials have sent aid in the aftermath of a gas blast that leveled the nearly century-old sanctuary of one of their churches.

First Baptist Church of Oconomowoc, Wisconsin, was destroyed in the April 2 explosion. Local authorities have blamed the gas-line breach that caused it on equipment being used to place new city sewer lines in the area. Nobody was in the church at the time, but the incident injured seven people, including firefighters and a utility worker.

American Baptist National Ministries released $5,000 in funds for the congregation. The sanctuary was fully insured, so the money will be distributed to two families who rented homes that the church owned. Both houses, adjacent to the sanctuary, were destroyed in the blast and subsequent fire.

The 35-member church met in the local public library on April 6 and vowed to rebuild. Arlo Reichter, executive minister for American Baptist Churches of Wisconsin, said the congregation is „a small but loyal group of folks”, according to American Baptist News Service.

Sam Brink, a staff member with ABC of Wisconsin, had been serving as the church’s interim pastor. He said it „will go on; it is more than a building.”

The sanctuary, built in 1912, was a landmark in the lakeside community, located about 30 miles west of Milwaukee. The explosion left standing only the bell tower of the red-brick Gothic building. The bell -used for generations to signal the beginning of worship services- fell into the building’s basement.

According to the Milwaukee Journal-Sentinel, members hope to reclaim the bell and other fragments -such as bricks and remnants of the stained-glass windows- for use in a new facility. „We hope the bell is intact. It may be like the Liberty Bell with a big crack in it. We may have to get out the duct tape”, longtime church member Irwin Hoeft jokingly told the newspaper. (ABP)

4.4.2008 Reformatorisch Dagblad

Martin Luther King zag bewust af van kandidatuur presidentschap

De campagne van senator Barack Obama om de Democratische kandidatuur voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2008 veroorzaakt een hernieuwde discussie over dr. Martin Luther King jr.

Er zijn overeenkomsten tussen Obama en Martin Luther King. Beide mannen zijn begiftigd met een welsprekendheid die kiezers raakt; ook hen die normaliter geen interesse hebben in politiek. De strijd voor de burgerrechten van zwarten in de VS zal als onvoltooid worden beschouwd totdat het presidentsschap is gewonnen door een gekleurd persoon. Dat is iets wat Obama lijkt te kunnen bereiken. Zo leeft de erfenis van Dr. King nog steeds voort - veertig jaar nadat hij vermoord werd. Weinigen zullen dr. Kings internationale reputatie als symbool voor de rassengelijkheid ter discussie durven stellen. Maar is het zijn theologische of zijn politieke erfenis die vandaag de dag besproken wordt?

Eerbetoon
Michael Luther King jr. werd op 15 januari 1929 geboren als het tweede kind van ds. Martin King en zijn vrouw Alberta. Vader King was een vooraanstaande baptistenpredikant en een belangrijke persoon binnen de burgerrechtenbeweging in de VS. In 1935 liet King senior zijn eigen naam en die van zijn zoon veranderen in Martin Luther King. Het was bedoeld als eerbetoon aan de hervormer uit Wittenberg.

Martin Luther King jr. was een begaafd student. Al op 15-jarige leeftijd ging hij naar het college, nadat hij op de middelbare school twee klassen had overgeslagen. Curieus is dat hij voor de middelbare school nooit formeel is geslaagd. Op 26-jarige leeftijd had hij een BA-graad in de sociologie, een BD-graad van Crozer Theological Seminary en een doctoraat in de systematische theologie van Boston University. Terwijl hij zijn promotie nog aan het afronden was, werd hij op 24-jarige leeftijd predikant van Dexter Avenue Baptist Church in Montgomery, Alabama.

Rosa Parks
Hoewel de jonge Martin Luther King al eerder actief was in de burgerrechtenbeweging, kreeg hij nationale bekendheid vanwege zijn rol bij protesten nadat een plaatselijke zwarte naaister, Rosa Parks, in december 1955 werd gearresteerd omdat ze de wetten voor rassenscheiding niet gehoorzaamde.

Rosa Parks stapte in een bus en koos een plaats die bedoeld was voor gekleurde mensen. Maar toen de bus volstroomde met blanken, verschoof de buschauffeur de grenzen van de secties, zodat er meer plaatsen beschikbaar kwamen voor blanken. Daarbij werd de plaats voor Rosa aangewezen als een voor blanke reizigers. Niet ongebruikelijk in die dagen. Parks weigerde echter te gaan verzitten. Daarop alarmeerde de buschauffeur de politie, die optrad tegen de ongehoorzame vrouw.

Als reactie hierop werd een busboycot georganiseerd onder leiding van dr. King. Gedurende 382 dagen gingen 20.000 tot 40.000 leden van de zwarte gemeenschap die normaal gesproken van de busdiensten gebruikmaakten, lopen. Sommigen liepen wel 20 mijl; anderen maakten gebruik van alternatieve transportmiddelen.

Een besluit van het hooggerechtshof ten gunste van de zwarte bevolking en het verlies van inkomsten van de Montgomery Bus Company resulteerden uiteindelijk in een veranderende politiek. Het proces van verandering van de burgerrechten was in gang gezet en dat leidde tot de acceptatie van de burgerrechtenwet in 1964, waarbij de rechten van de zwarte bevolking werden erkend.

Sociaal evangelie
Waar ontwikkelde dr. King zijn passie voor leiderschap en de strategie van geweldloos protest, die zo effectief bleek te zijn? Sinds zijn opleiding aan het seminarie in de liberale theologie beschouwde King zichzelf als een verdediger van het sociaal evangelie. Zijn preken waren heel absoluut in het afwijzen van het „racisme, materialisme en militarisme” van zijn tijd. Hij vertelde zijn hoorders dat een goede Samaritaan zijn „slechts een eerste stap was.” Hij riep hen ertoe op ervoor te zorgen dat „de hele weg naar Jericho zou veranderen.”

Zijn scholing aan het seminarie bouwde voort op ideeën die gevormd waren in zijn jeugd. Onder de predikanten die hij als rolmodel zag, waren zijn vader en zijn grootvader. Zij gebruikten de preekstoel om de dagelijkse zorgen van de werkende armen te benoemen.

In een artikel getiteld ”Een autobiografie van mijn religieuze ontwikkeling” vertelt King hoe hij al op 7-jarige leeftijd tijdens een opwekkingsbijeenkomst naar voren ging om zijn geloof te belijden en daarna gedoopt werd. Echter, „op 13-jarige leeftijd choqueerde ik mijn zondagsschoolklas door de lichamelijke opstanding van Jezus te ontkennen. Vanaf die leeftijd begonnen de twijfels onweerstaanbaar op te komen.”

In plaats van dat die ontwikkeling hem deed afdrijven van de kerk, ging King verder met de theologiestudie. Zijn theologie ontleende hij aan een neo-orthodox personalisme. Dat betekende volgens hem dat deze denkrichting hem „een metafysische en filosofische fundering gaf voor het idee van een persoonlijk God, en het gaf me een metafysische basis voor de waardigheid en waarde van de hele menselijke persoonlijkheid.”

Hoop
Hoewel zijn theologische opvatting verschilde van die van veel zwarte predikanten, bleven zijn wortels in de Afro-Amerikaanse traditie van preken. Zelf zei hij: „Diep in mijn hart ben ik uiteindelijk een ambtsdrager, een baptistenpredikant.” In zijn prediking klonk een heel sterk besef door van de realiteit van de zonde, van het belang van thema’s als broederschap en de hoop op een betere toekomst.

Dat was iets heel anders dan de boodschap van het blanke protestantisme. Wanneer het in die kring gaat over religie en politiek wordt met nostalgie teruggekeken op het Amerikaanse verleden. King combineerde theologie en politiek om een hoopvolle toekomst voor Amerika te schilderen. Hij inspireerde zijn publiek om te hopen op een tijd waarin ze een rechtvaardigheid, broederschap en vrede zouden ervaren die hen op dat moment nog zo vreemd scheen.

Rosa Parks en de Montgomerybusboycot in 1955-1956 markeerden het begin van een decennium waarin onder leiding van King de burgerrechtbeweging zich over de Verenigde Staten verspreidde. Maar ook de oppositie daartegen werd sterker. Kings huis werd opgeblazen, hij werd gearresteerd en onderworpen aan persoonlijke mishandelingen.

Dit alles zorgde er echter alleen maar voor dat zijn imago en het aantal volgelingen groeiden. In de elf jaar tussen 1957 en 1968 gaf hij meer dan 2500 lezingen en reisde hij overal heen waar voorbeelden waren van rassenonrecht om daar te protesteren.

In 1963 organiseerde hij de beroemde Mars op Washington, die meer dan 250.000 aanhangers aantrok en waarbij hij zijn beroemde ”I have a dream”-toespraak gaf. Dat jaar kreeg hij de Nobelprijs voor de vrede.

Terwijl zijn populariteit groeide, was er een enorme druk op hem om zich kandidaat te stellen voor het presidentschap van de VS. Velen verwachtten ook dat hij dat zou doen. De burgerrechtenbeweging was echter verdeeld. Er was niet alleen een vreedzame groep, maar ook een meer gewelddadige vleugel die de Black Power voorstond. Dr. Martin Luther King accepteerde dat niet. Hij besloot de burgerrechtenbeweging te blijven leiden en zijn geweldloze strategie te blijven promoten.

Op 4 april 1968 werd dr. King op het balkon van zijn hotelkamer vermoord door de kogel van een sluipschutter, toen hij in Memphis (Tennessee) was om een protestmars van stakende vuilnismannen te leiden. Hij was nog maar 39 jaar oud. Zijn moordenaar James Earl Ray werd veroordeeld voor de misdaad, hoewel velen (onder wie sommige leden van de familie King) geloofden dat hij het slachtoffer was van een samenzwering. De hoop van velen, dat een gekleurd persoon grote veranderingen zou doorvoeren als president, bleef onvervuld.

Obama en King
Een toespraak op de Democratische conventie van 2004 gaf senator Barack Obama nationale bekendheid. Hij raakte een Kingachtige snaar: „Er is geen zwart Amerika en blank Amerika en Latino Amerika en Aziatisch Amerika. We hebben de Verenigde Staten van Amerika.”

De problemen waarmee Obama zich nu geconfronteerd ziet, zijn echter van een heel andere aard dan die King benoemde. Sommigen suggereren dat de burgerrechtenbeweging zich verplaatst heeft naar een ”postraciale” fase en dat ze nu gestempeld wordt door de promotie van homorechten en de hervorming van de regels voor immigratie.

Obama zelf probeert op dit punt een subtiele lijn te volgen. Hij zegt een ”split screen” te zien, waarin de vooruitgang op het punt van rassenkwesties wordt erkend en gevierd, terwijl hij ook „de zonden van ons verleden en de uitdagingen van het heden worden erkend zonder gevangen te worden in cynisme en wanhoop.”

Net als King deinst Obama er niet voor terug religieuze taal te gebruiken in zijn politieke toespraken. Hij pretendeert niet dat hij een orthodox evangelicaal geloof heeft. Toen hij zijn standpunt voor het homohuwelijk verdedigde, gaf hij toe dat hij „niet bereid is een interpretatie van de Bijbel te accepteren die een obscure lijn in Romeinen meer bepalend vindt voor het christendom dan de Bergrede.” In plaats daarvan zegt hij dat zijn geloof hem twee duidelijke politieke inzichten verschaft: een geloof in de macht om te veranderen en de voortdurende realiteit van de strijd. Christus is volgens hem een „bondgenoot in deze moeilijke reis” en het geloof „een actieve, waarneembare uitvoerder” van de verandering die hoop geeft voor de toekomst.

Veertig jaar na zijn dood heeft de schaduw van dr. Martin Luther Kings nog steeds een grote plaats in de presidentiële politiek van de VS. Als mogelijke eerste zwarte president lijkt senator Obama de natuurlijke erfgenaam van Kings nalatenschap.

Maar politiek is een wedstrijdsport. Alle kandidaten citeren King in ruime mate op het moment dat het hun uitkomt. Je moet goed luisteren om onderscheid te kunnen maken tussen een visie van menselijke gelijkheid die geworteld is in de schepping en een seculiere liberale notie van rechten die weinig ruimte laten voor orthodox geloof. Obama denkt en redeneert zoals King deed: de rechten en het belang van het schepsel staat centraal en de Schepper wordt vergeten. Intussen zal Kings naam gebruikt blijven worden als metafoor voor hoop en verandering en zullen historici moeten bepalen wat zijn werkelijke erfenis is.

Ray Pennings is vicepresident van de Stichting voor Arbeidsonderzoek (WRF.CA) en mediacommentator over publieke zaken. Hij is lid van de Free Reformed Churches en woont in Calgary, Alberta (Canada).

10.3.2008 Nederlands Dagblad

De eerste baptist doopte zichzelfdoor onze redacteur Willem Bouwman Kerkenraden krijgen meer en meer te maken met gemeenteleden die zich opnieuw willen laten dopen. Wellicht kunnen zij iets leren uit de kerkgeschiedenis. 'Doopvont in beroering' is een serie over dopen in de kerkgeschiedenis. Deel 3: John Smyth, de eerste baptist in Nederland. Heel lang leefden aanhangers van de kinderdoop en aanhangers van de volwassenendoop - de doopsgezinden - in twee werelden en kenden ze elkaar alleen van zien en horen zeggen. De levensstijl van de doopsgezinden week af van de hervormde of gereformeerde levenswandel. Doopsgezinden beleden een ondogmatisch christendom, ze legden de eed niet af en hielden afstand van de overheid. Het grensverkeer tussen doopsgezind en gereformeerd was gering, zeker tussen doopsgezind en orthodox-gereformeerd. Al vroeg gingen de doopsgezinden mee met de Bijbelkritiek en de eerste vrouwelijke dominee in Nederland, was doopsgezind: Annie Mankes-Zernike, te Bovenknijpe in 1911.

Baptisme
Wie de volwassenendoop beleed, kon ook bij de baptisten terecht. De oorsprong van de baptisten ligt in Engeland in de zeventiende eeuw. Engeland kende sinds 1534 een staatskerk, de Anglicaanse Kerk, die rooms-katholieke trekken had maar niet aan Rome gebonden was. De Anglicaanse Kerk lag voortdurend onder kritiek van rechtzinnige protestanten die haar wilden zuiveren van het bisschopsambt, de 'rooms' getinte liturgie en de onheilige levenswandel van vele voorgangers. Ze streefden naar een pure, zuivere kerk en werden daarom puriteinen genoemd. Soms scheidden ze zich af en stichtten een eigen gemeente. Dan werden ze separatisten genoemd.

De grondlegger van het baptisme, John Smyth, was zo'n separatist. Hij werd omstreeks 1570 geboren en studeerde theologie in Cambridge, waar hij ook colleges in de geneeskunst volgde. Toen hij eenmaal dominee was, maakte hij graag van zijn medische kennis gebruik. In een preek over de dood van Christus wees hij erop, dat in de holte onder het hart soms water zit. Het zou verklaren waarom er water en bloed uit het lichaam van Christus waren gestroomd. Smyth bezat een scherpe, vindingrijke geest, die hem tot opmerkelijke exegeses bracht.

Jachthonden
Smyth was een puritein van het zuiverste slag. Zijn kinderen gaf hij Bijbelse namen, hij droeg geen toga en maakte bij het dopen geen kruisteken op het voorhoofd van het kind. Hij werd erom vermaand en geschorst, zoals veel vaker gebeurde met puriteinse dominees. De meesten bonden in, maar Smyth deed het niet en volgde zijn geweten door ontslag te nemen. In een volgende standplaats kwam hij in de problemen door de vervolgers van de puriteinen met jachthonden te vergelijken. Hij werd ontslagen, nam afscheid van de puriteinen en voegde zich bij de separatisten. De Anglicaanse Kerk noemde hij de hoer van Babylon.

In 1603 stichtte Smyth een nieuwe gemeente in Gainsborough, die hij een verbond met God liet sluiten. De leden moesten elkaar liefhebben en op elkaar toezien. Smyth sprak van een kerk zonder vlek en rimpel, waarin de tucht als een bijzonder genademiddel gold. Wie een anglicaanse kerkdienst bezocht, werd in de ban gedaan. Smyth benadrukte de werking van de Heilige Geest, die hem steeds meer en beter begrip van de Schrift zou geven. Daardoor wisselde hij even gemakkelijk van standpunt als van kleren.

Toen Smyth hiermee doende was, trad er een nieuwe koning aan, Jacobus I, die geen kritiek meer duldde op de Anglicaanse Kerk. De separatisten werden zo zwaar vervolgd, dat Smyth en zijn gemeente naar Amsterdam vluchtten. Ze bewoonden een oude scheepsbakkerij in de huidige Bakkersstraat nabij het Rembrandtplein. Het pand was eigendom van Jan Munter, lid van een doopsgezinde stroming die de Waterlanders werd genoemd. Smyth maakte goede naam als arts en gaf de armen een gratis behandeling. Hij schonk zijn toga, die hij toch niet wilde dragen, aan een arm gezin om er kleren uit te snijden.

Geen formuliergebeden
Smyth en de zijnen waren niet de enige separatistengemeente in Amsterdam. Ook John Robinson uit Scrooby, bij Sheffield, was met zijn gemeente naar Amsterdam gevlucht. In een kerkgebouw aan de Groeneburgwal kwam een vluchtelingengemeente bijeen, geleid door Francis Johnson en Henry Ainsworth.

Dat de drie gemeenten niet fuseerden, was te wijten aan John Smyth. Zijn voortschrijdend inzicht in de Schrift dreef hem steeds verder weg van zijn medeballingen.

Volgens Smyth mochten er tijdens de kerkdienst geen formuliergebeden en liedbundels worden gebruikt, omdat ze de werking van de Heilige Geest belemmerden. De Bijbel moest gesloten blijven om ruimte te geven aan het getuigenis dat door de Geest werd ingegeven. Buitenstaanders die de dienst bezochten, mochten niet meedoen aan de collecte, omdat ze 'het heilig offer van de gemeente' zouden bezoedelen. Bij de separatistengemeente van Johnson en Ainsworth gebeurde dit wel en dus, zei Smyth, was de 'antichristelijke geest' bij hen nog niet geweken. Tot compromissen was hij niet bereid, want hij meende dat de waarheid door onderlinge geschillen zou zegevieren.

Mogelijk door contacten met Amsterdamse doopsgezinden, de Waterlanders, leerde Smyth dat ook de kinderdoop verwerpelijk was. Hij ontbond zijn gemeente en stichtte een nieuwe gemeente door eerst zichzelf en vervolgens de gemeenteleden te dopen. Zijn zelfdoop rechtvaardigde hij met een verwijzing naar Abraham, die immers zichzelf besneden had.

Erfzonde
De reacties op de doop waren buitengewoon fel. Smyth zou een ketter zijn, ja zelfs een atheïst, die het Oude Testament verwierp. In elke geval leerde hij dat onmondige kinderen geen zonde konden doen en dus geen afwassing van hun zonden nodig hadden. Erfzonde bestond niet, zonde werd gedaan uit vrije wil.

Smyth zocht aansluiting bij de Waterlanders, maar daar rees verzet tegen de zelfdoop van Smyth. Ook zijn naaste medewerker Thomas Helwys en enkele gemeenteleden verzetten zich tegen toenadering tot de doopsgezinden. Zij zagen zichzelf als de ware kerk en excommuniceerden Smyth en zijn medestanders om hun oecumenische strevingen. Helwys en de zijnen, ongeveer tien man, keerden naar Londen terug en stichtten er de eerste baptistengemeente. Niettemin geldt Smyth als de stichter van het baptisme.

Smyth stierf in augustus 1612, nadat hij vergeving had gevraagd aan iedereen die hij mogelijk verkeerd beoordeeld had. Hij werd begraven in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Zijn getrouwen sloten zich aan bij de Waterlanders.

Vernisage Baptistengemeente Wien Eßling

25.11.2008

In de Baptistengemeente Wien Eßling (partnergemeente van Baptistengemeente Lelystad) is er eind november een vernissage (schilderijententoonstelling) met schilderijen van Martin Fleischer. Een bijzondere happening van de oud voorganger van deze gemeente:  Martin Fleischer. Al enige tijd heeft Martin Fleischer verlammende pijn. Het schilderen is een bevrijdende expressie voor hem.

De vernisage heeft het thema: Enge der Schatten – Weite des Lichts (vrij vertaald: Benauwdheid van de schaduw, ruimte van het licht). De vernissage wordt bij de opening komende vrijdag  ondersteund met Muziek van Christoph en Reiko Unterberger (cello en gitaar).

De vernissage wordt op de eerste advent afgesloten met een kerkdienst onder het thema: zending en kunst door Kurt Igler.

Ds. Jac. Schouten overleden

28-11-2008 Reformatorisch Dagblad

   

DELFZIJL - Ds. Jac. Schouten is dinsdag overleden. Hij was vele jaren voorzitter van de vereniging Het Zoeklicht en schrijver van een groot aantal artikelen in het gelijknamige blad.

Jacobus Schouten werd geboren op 31 augustus 1925 te Leiden. Na zijn studie theologie aan het Baptisten Seminarie te Bosch en Duin werd hij in 1960 voorganger van de baptistengemeente te IJmuiden. Vervolgens diende hij de gemeenten van Westerhaar (1963), Eindhoven (1967), Emmen (1973) en Delfzijl (1978). Ds. Schouten ging in 1991 met emeritaat. Daarna vervulde hij nog vele predikbeurten in verschillende gemeenten.

Ds. Schouten was van 1981 tot 1987 voorzitter van de Uniecommissie.

Nieuwe Activiteit

Eénzaam, samen één.

Op D.V. zondag 25 november 2007 wordt een kerkdienst uitgezonden van de Baptistengemeenten  in Lelystad en Emmeloord (Radio 5, 17.02 uur).

Deze dienst wordt een week eerder opgenomen op 18 novemeber om 15.00 uur.

Voorganger Fritz Kaiser spreekt over het thema ‘Eenzaamheid.’

De samenzang in deze dienst wordt begeleid door de band: ‘Breathe deep’.

Één op de tien mensen is eenzaam zo kopte de krant deze herfst naar aanleiding van het boek “Zicht op éénzaamheid”. Al snel denken we dan alleen aan ouderen, maar eenzaamheid gaat veel verder dan alleen bij oudere mensen. Volgens de cijfers uit het boek “Zicht op éénzaamheid” mist één op de vier gescheiden vrouwen een betekenisvolle relatie.

Mensen zijn soms eenzaam omdat ze niemand om zich heen hebben of het gevoel hebben niemand om zich heen te hebben. Ook al heb je veel mensen om je heen, dan kan je je toch heel erg eenzaam voelen. Je kunt met 10.000 personen in een stadion zitten of getrouwd zijn en kinderen hebben en je toch diep eenzaam voelen. Hoeveel kinderen voelen zich niet eenzaam, omdat ze gepest worden op school of thuis niet de liefde krijgen die ze nodig hebben. Eenzaamheid gaat ons allemaal aan.

In deze dienst willen we over het thema eenzaamheid nadenken. Kan je wat aan eenzaamheid doen? Moet de maatschappij veranderen? Moet ik veranderen? En wat heeft God daar mee te maken?

Wij willen stil staan bij Jozef. Een persoon in de bijbel die door familie in de steek gelaten wordt en door zijn “werkgever” bedrogen wordt en in de gevangenis belandt.

Baptisten 2007 mei -

26.7.2007 Kazachstan voert druk op baptisten op

Gebedshuis in Tsjimkent gesloten GOUDA - In de stad Tsjimkent, in Kazachstan, is op 22 juni de gebedssamenkomst van een baptistengemeente verstoord. De meer dan honderd aanwezigen werden uiteengejaagd, waarna het gebedshuis werd verzegeld. Dat meldde de Stichting Friedensstimme dinsdag. Ook op andere plaatsen in het land worden de gemeenten met deze maatregel bedreigd, aldus de stichting. De verzegeling in Tsjimkent is een gevolg van een rechtszaak die eerder deze maand diende. De rechtbank sprak uit dat „de godsdienstige activiteiten van de gemeente voor drie maanden moesten worden stopgezet.” Het huis is het privé-eigendom van E. Sabirove, die de woning met haar kinderen bewoont. Een woordvoerder van Friedensstimme wijst erop dat er naar het oordeel van de rechtbank juridisch geen sprake is van het onteigenen van privébezit, terwijl de woongedeelten van het huis nu wel ontoegankelijk zijn gemaakt. De gemeente, wier diensten door 120 tot 130 mensen worden bezocht, komt nu samen in een weiland in de openlucht. Friedensstimme meldt dat de baptistengemeente te Essilj, in het gebied Akmola, eveneens met sluiting wordt bedreigd. De voorganger, A. G. Block, is de afgelopen maanden meer dan eens beboet en heeft op 10 juli een schriftelijke dagvaarding ontvangen. Als de godsdienstige activiteiten niet beëindigd worden, zullen opnieuw een boete van enkele maandsalarissen volgen, het gebedshuis worden verzegeld en bijeenkomsten op het erf bij de woning worden verhinderd. Ook in Essilj is sprake van privébezit. Dergelijke maatregelen zijn in strijd met de Kazachse grondwet, die de onaantastbaarheid van het persoonlijk woningbezit garandeert. In andere delen van Kazachstan gebeurden soortgelijke dingen. In de steden Aksoe, Pavlodar en Semipalatinsk werden op grove wijze kerkdiensten verstoord en kregen voorgangers boetes opgelegd ter hoogte van vier maandsalarissen. In Semipalatinsk werd bovendien de auto van voorganger Viktor Vladimirovitsj Kanyba geconfisqueerd. bron: Friedensstimme en Reformatorisch Dagblad

24.7.2007 Geld voor sloop woningen bij kerk

WESTERHAAR - De Baptistengemeente in Westerhaar - Vriezenveensewijk krijgt dertigduizend euro als bijdrage voor de sloop van twee woningen en het realiseren van een parkeerplaats achter de kerk in Westerhaar. De kerk heeft die toezegging op papier gekregen. Het geld van de gemeente Twentherand komt uit het subsidiepotje Kleine stedelijke vernieuwingsprojecten. bron: de Stentor

20.7.2007 Russische Baptistenleider overleden

TOELA - De Russische baptistenleider Gennadi Konstantinovitsj Krjoetsjkov is afgelopen zondag in zijn woonplaats Toela overleden. Krjoetsjkov behoorde met Georgi Vins tijdens het communistische Sovjetregiem tot de bekendste baptistenleiders. Dat maakte de Stichting Friedensstimme donderdag bekend. Gennadi Krjoetsjkov werd op 20 oktober 1926 geboren in de stad Volgograd. Hij groeide op in een christelijk gezin. In 1951 sloot hij zich door de volwassendoop aan bij een autonome baptistengemeente in Oeslovaja. In het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw, toen officiële christengemeenten en religieuze verenigingen door het communistische atheïsme werden verboden, riep Krjoetsjkov, op tot gebed en actie. Vele gemeenten scheidden zich daarop af van de officiële baptistenunie die zich steeds meer onderwierp aan de regels van de overheid. Krjoetsjkov verbleef van 1966 tot 1969 in een strafkamp in Siberië. In 1969, werd hij onder meer op grond van verzoekschriften uit het westen vrijgelaten. Krjoetsjkov wordt zaterdag in zijn woonplaats Toela begraven. bron: Reformatorisch Dagblad

11.7.2007 Baptisten: berouw om slavernij

VEENDAM - De Veendamse baptistenvoorganger Anne de Vries heeft in Ghana namens de Nederlandse baptisten vergeving gevraagd voor het slavernijverleden van het Nederlandse volk. In de Ghanese hoofdstad Accra vond vorige week de jaarvergadering van de Wereldbond van Baptisten plaats. Vertegenwoordigers - 450 in totaal - van baptistenkerken uit de hele wereld kwamen bijeen voor vieringen en om het internationale beleid van de baptisten te bespreken. Een van de programmapunten was een bezoek aan het Cape Coast Castle, een kasteel van waaruit in de zeventiende en achttiende eeuw tienduizenden Afrikaanse slaven naar Europa en Noord- en Zuid-Amerika werden verscheept. ,,Ik was nog nooit in Afrika geweest, en had me nooit zo in ons slavernijverleden verdiept, maar ik vermoedde vooraf al dat dit een onprettig bezoek zou kunnen worden voor mij als Nederlander'', zegt ds. Anne de Vries, stafwerker van de Unie van Baptistengemeenten en als enige Nederlander namens de Unie in Ghana vertegenwoordigd. ,,Met een beetje pech zou ik op een plaats terecht komen waar Nederlanders de baas geweest waren.'' Deze vrees bleek uit te komen. De gids die de baptisten rondleidde in de voormalige slavenkerker, vertelde dat de Nederlanders daar één jaar de baas geweest zijn, en het kasteel daarna hebben overgedragen aan de Britten. Dit jaar is het tweehonderd jaar geleden dat Engeland de slavernij officieel afschafte. Dat heeft wereldwijd al veel aandacht voor het slavernijverleden gegenereerd. ,,Ik heb me ingelezen op het onderwerp en ontdekte dat wat wij hebben gedaan in Ghana echt een zwarte bladzijde in de Nederlandse geschiedenis is'', zegt De Vries. Engelse kerken hebben al publieke schuldbelijdenissen uitgevaardigd, met betrekking tot hun rol in de slavenhandel. Ook De Vries wilde dat graag doen, 'namens' Nederland. Vooraf stelde hij in overleg met het de staf en de unieraad van de Nederlandse Unie van Baptistengemeenten een verklaring op. ,,Tijdens een verzoeningskerkdienst op de binnenplaats van het slavernijfort kreeg hij de gelegenheid deze uit te spreken. ,,Ik wil vergeving vragen voor de bittere geschiedenis van ons land, dat Afrikaanse mensen heeft verhandeld als slaven'', zei hij. ,,Sterker nog: een deel van de rijkdom waarin wij nu leven, vindt zijn wortels in die handel. Moge God uw nobele natie zegenen en de gevolgen van onze verkeerde daden helen.'' Tevens riep De Vries op te strijden tegen alle moderne vormen van slavernij. Een vertegenwoordiger van de Amerikaanse baptisten bood ook excuses aan voor het verleden én het heden. ,,Wij vragen vergiffenis en wijzen dit historische kwaad af. We vragen om goddelijke genade en barmhartigheid, om ons te reinigen van alle sporen van racisme en vreemdelingenhaat die nog steeds bestaan in de Amerikaanse cultuur en zelfs in Amerikaanse kerken.'' Stamhoofden Ook een Ghanese baptist vroeg vergiffenis, voor het gedrag van Afrikaanse stamhoofden die destijds krijgsgevangenen van andere stammen aan westerlingen overdroegen om als slaven te worden weggevoerd, en zo bijdroegen aan de slavenhandel. De Vries werd getroffen door de reacties op de spijtbetuigingen. ,,Met name de delegatie uit Jamaica reageerde zeer geëmotioneerd. Zij toonden grote dankbaarheid en waren erg blij dat ook ik de schuld verwoord had. Ik had niet op zulke heftige reacties gerekend, en heb dit als heel bijzonder ervaren.'' Er waren veel Jamaicanen op de jaarvergadering omdat de nieuwe algemeen secretaris van de Wereldbond, Neville Callam, een Jamaicaan is. Hij stamt af van Afrikaanse slaven en is de eerste niet-blanke secretaris van de bond. De Vries: ,,Je kon aan hem merken dat de slavernij nog steeds een heel actueel thema is.'' De baptisten namen in Ghana een verklaring aan waarin niet alleen schuld voor de slavernij werd beleden, maar ook vergeving werd uitgesproken voor hen die daarom hadden gevraagd. bron: Nederlands Dagblad

11.7.2007 Baptisten in Amsterdam

In 2009 zal de jaarvergadering van de Wereldbond van Baptisten plaatsvinden in Amsterdam, van 28 juli tot 1 augustus. Voorafgaand viert de Europese Federatie van Baptisten in Amsterdam, in de Rai, het vierhonderdjarig bestaan van de baptistenbeweging. Bij deze viering worden zo'n 1500 bezoekers verwacht. Niet bij toeval kiezen de baptisten voor Amsterdam om deze verjaardag te vieren. Het is in 2009 namelijk vierhonderd jaar geleden dat in Amsterdam de Engelse anglicaanse geestelijke John Smyth bij zichzelf, en daarna bij enkele anderen de volwassendoop door onderdompeling toepaste. Dit wordt gezien als de geboorte van de baptistenbeweging, die - nadat Smyth terugkeerde naar Engeland - met name daar en in de Verenigde Staten sterk groeide. Tegenwoordig zijn er naar schatting wereldwijd negentig miljoen baptisten. bron: Nederlands Dagblad

9.7.2007 Baptisten in VS: Beginselverklaring is geen belijdenis

SAN ANTONIO - De Zuidelijke Baptisten in de Verenigde Staten hebben besloten dat hun ”Beginselverklaring van geloof en boodschap” niet de status heeft van een geloofsbelijdenis. De nationale conventie van het kerkverband, deze week bijeen in San Antonio, nam met 2137 stemmen voor en 1565 tegen een verklaring aan over de positie van ”The Baptist Faith and Message” uit 2000. Deze is, aldus de conventie, „geen geloofsbelijdenis of een volledige verklaring van ons geloof, noch definitief of onfeilbaar.” De beginselverklaring is vooral bedoeld als leidraad voor de conventie. In The Baptist Faith and Message, die voor het eerst verscheen in 1925, belijden de Zuidelijke Baptisten onder andere het gezag van de Schrift, de Drie-eenheid, de verzoening door voldoening, de rechtvaardiging door het geloof, de volharding der heiligen en de noodzaak van bekering en geloof. In de loop der jaren werd de tekst van de beginselverklaring herhaaldelijk aangepast. De Zuidelijke Baptisten zijn met zo’n 16 miljoen leden de grootste protestantse kerk in de Verenigde Staten. bron: Reformatorisch Dagblad

7.7.2007 Warme hap bij Baptisten

Sinds september 2006 biedt de Baptistengemeente in Doetinchem elke donderdagavond een warme maaltijd aan mensen die weinig hebben. Aanvankelijk werd gedacht aan minima, ,,maar God bracht de mensen bij ons die al jarenlang rond het gebouw zwierven, de daklozen'', aldus Marije Klein. ,,Achteraf moeten we ook zeggen dat we als kerk eigenlijk nooit zoveel oog hebben gehad voor die mensen.'' De maaltijdvoorziening is laagdrempelig. De bezoekers hoeven op geen enkele manier te bewijzen dat ze terecht aankloppen voor eten. Klein: ,,Deze mensen hebben al zoveel instanties achter de rug die voorwaarden en beperkingen stellen.'' Voorafgaand aan de maaltijdvoorziening houden gemeenteleden met elkaar een bidstond. Rond de maaltijd wordt gebeden, gelezen en soms een gedicht voorgelezen. bron: Nederlands Dagblad

3.7.2007 Duitser in gevangenis gedoopt

BRANDENBURG - Een Duitser die in een gevangenis bij Berlijn een levenslange celstraf uitzit, is overgegaan tot het christendom en is zondag gedoopt. Dat meldt het christelijke Duitse persbureau Idea. Voor zover bekend gaat het om de eerste volwassendoop die ooit in Duitsland in een gevangenis is verricht. De gevangene, de 47-jarige Uwe W., werd in een verrijdbaar bekken gedoopt door een baptistische voorganger uit Elstal (bij Berlijn). Dertig leden van een baptistengemeente uit Potsdam waren bij de plechtigheid aanwezig. Uwe W. is nu volwaardig lid van de gemeente. Na een mislukte zelfmoordpoging is Uwe W. door het werk van het Blauwe Kruis in Duitsland (een evangelische organisatie voor hulp aan verslaafden) in de gevangenis tot bekering gekomen. Tijdens de dienst zei hij dat hij voor zijn daden moet boeten en daarom terecht gevangenzit. bron: Idea, Reformatorisch Dagblad, Nederlands Dagblad

24.6.2007 Meppeler jongeren aan het werk in Moldavië

MEPPEL - Tien jongeren uit Meppel reizen deze zomer met de internationale zendingsorganisatie Operatie Mobilisatie (OM) naar Moldavië. De jongeren gaan in het armste land van Europa een speeltuin opknappen en dagkampen voor kinderen verzorgen. De Meppeler deelnemers aan het project zijn Mathijs de Boer, Marjolein van Essen, Roel Fledderus, Evelien Groen, Martijn Groen, Dennis de Laat, Sander de Laat, Jonneke Siebrand, Marion Smeding en Gezina van der Wouden. Het team is tot stand gekomen via de baptistengemeente in Meppel. Al bijna vijftig jaar is OM actief in het Midden-Oosten, Azië en Europa om kerken bij te staan en het evangelie te verkondigen. De projecten variëren van het organiseren van een kamp voor gehandicapte kinderen tot het werken met drugsverslaafden. De organisatie heeft meer dan 4000 full-timers in dienst. In de vakantieperiode komen hier nog enkele duizenden bij als groepen voor een korte tijd voor OM aan de slag gaan. bron: Meppeler Courant

19.6.2007 Christenen in Gaza onder druk

ERMELO - Sinds Hamas de controle over de Gazastrook heeft overgenomen, is de positie van Palestijnse christenen verder onder druk komen te staan. ,,Ik houd mijn hart vast'', zegt een medewerker van Open Doors. In Gaza Stad hebben gewapende aanhangers van de terreurorganisatie het gebouw van de Gaza Baptist Church de afgelopen dagen bezet, meldt Jenö Sebök van Open Doors, een organisatie die opkomt voor vervolgde christenen. Dat gebeurde al eens in februari door aanhangers van Fatah, de rivaliserende partij onder leiding van de Palestijnse president Mahmoud Abbas, die vorige week donderdag uit de Gazastrook werd verdreven. ,,Het gebouw telt zes verdiepingen en ligt op een strategische plaats. De strijders gebruiken het om vanaf het dak te schieten.'' De soldaten van Fatah verlieten destijds de kerk zonder die verder te beschadigen. De Hamas-militanten gingen minder zachtzinnig te werk. Pastor Hanna Massad, voorganger van de enige evangelische kerk in Gaza, had de strijders verzocht het gebouw verder met rust te laten. Desondanks plunderden ze de kerkzaal: onder meer de geluidsapparatuur werd meegenomen, aldus Sebök. De Jerusalem Post meldde gisteren een toename van aanslagen op christelijke instellingen door moslimextremisten. De dreiging zou zo groot zijn dat christenen tegenover de Israëlische krant verklaarden de Gazastrook te willen verlaten, zo gauw de grenzen weer opengaan. Zij vrezen voor hun leven en zouden op de internationale gemeenschap een beroep hebben gedaan om hen te beschermen. Overval Gemaskerde mannen pleegden een gewapende overval op een rooms-katholieke kerk en een school. Ze plunderden de gebouwen en staken die in brand. ,,De mannen forceerden zich een toegang door met raketwerpers op de hoofdingangen te schieten. Binnen vernielden ze ongeveer alles, ook kruizen en bijbels'', aldus priester Manuel Musalam, leider van de kleine rooms-katholieke gemeenschap in de Gazastrook. Christenen en moslims leven er al jaren ,,in vrede en veiligheid'' naast elkaar. De aanslagplegers willen die relatie verstoren, aldus Musalam. Fatah-leider Abbas veroordeelde de aanslagen. ,,De president beloofde dat hij zijn uiterste best zal doen om aanslagen op christenen te voorkomen.'' Woordvoerders van Fatah, die alleen nog greep heeft op de Westelijke Jordaanoever, hielden Hamas verantwoordelijk voor de aanslagen. Een woordvoerder van de terreurorganisatie ontkende elke betrokkenheid. Open Doors houdt er rekening mee dat het geweld buiten de Hamas-leiders om is gegaan. ,,Zij hebben ook niet iedereen in de hand'', licht Sebök toe. Hij wijst op een aanslag in april op een christelijke boekwinkel van het Palestijns Bijbelgenootschap in Gaza Stad, gesponsord door zijn organisatie. Eerder waren er al bedreigingen. ,,Toen is contact gezocht met Hamas en de toen nog aanwezige Fatahpartij. Zij ontkenden er bij betrokken te zijn. Sterker nog, ze erkennen het recht van christenen op eigen kerken.'' In de Gaza opereren ook moslimextremistische splintergroeperingen. ,,Daarom houd ik mijn hart vast voor de positie van christenen in Gaza.'' Vriendschap Al Janssen van Open Doors International zegt te hopen dat een al lang bestaande 'vriendschap' tussen zijn organisatie en de Hamasleiding de christenen zal beschermen tegen verder onheil. De contacten met de terreurorganisatie dateren uit de tijd dat Anne van der Bijl (,,brother Andrew'') nog aan het roer stond. In december 1992 deporteerde Israël duizend Hamasleiders naar een berg in Libanon. Van der Bijl zocht ze op en deelde onder meer hulpgoederen en Bijbels uit. Bij terugkeer kreeg de oprichter van Open Doors de kans te getuigen en werd afgesproken elkaars geloof te respecteren. Janssen wijst op de verslechterende leefomstandigheden in de Gaza, nu Israël de grenzen gesloten houdt. ,,Als er geen water en eten meer wordt ingevoerd, gaat daar een humanitaire crisis plaatsvinden.'' De christelijke bevolkingsgroep in Gaza is erg klein. Op een bevolking van anderhalf miljoen Palestijnen leven naar schatting tweeduizend christenen. Zij zijn overwegend rooms-katholiek, Grieks-orthodox of protestants. bron: ND

14.6.2007 Baptisten Georgië zijn er voor het hele volk Kerkleiders zien gemeentegroei stagneren na komst meer vrijheid

NIJKERK - Een land met een grote uittocht van mensen, een werkloosheid van 50 procent en een stagnerende kerkgroei. Toch zien twee baptistenleiders in Georgië, Merab Gaprindashvili en Ilia Osepashvili, de toekomst hoopvol tegemoet. „De kerken zien nieuwe mogelijkheden voor evangelisatie en werken onder jongeren. Vooral diaconale hulp biedt ingangen voor het Evangelie.” De twee leiders waren onlangs op uitnodiging van Kom over en help (KOEH) enkele dagen in Nederland. De stichting werkt sinds 2006 in deze voormalige Sovjetrepubliek. Ze wil een bijdrage leveren op het gebied van Bijbels, lectuur, ondersteuning van evangelisten, toerustingsconferenties, winterhulp, evangelisatiekampen en kerkbouw. Het land op de Transkaukasus heeft altijd een zelfstandige positie ingenomen. Het grootste deel van zijn geschiedenis is het helemaal niet met Rusland verbonden geweest, zodat de Georgische taal een eigen unieke taalgroep is met een eigen schrift. Het land is na Armenië de oudste christelijke staat van de wereld. Het is bijna vijftien jaar geleden dat Georgië zich onafhankelijk verklaarde van de Sovjet-Unie en in een heftig en langdurig conflict kwam met het Russische machtscentrum. Het land raakte verstrikt in een aantal bloedige interetnische confrontaties, waarbij de Russen openlijk militaire steun verleenden aan separatistische groepen. Nog steeds heeft de hoofdstad Tbilisi over een deel van het land geen politieke controle. De deelrepublieken Abchazië en Zuid-Ossetië leiden al vele jaren een onafhankelijk bestaan, met steun van de Russen. Dorstig Merab Gaprindashvili is president van de Evangelische Baptistenkerk van Georgië en predikant van de Centrale Baptistengemeente van Tbilisi. Hij is verantwoordelijk voor het diaconale werk van de kerk, terwijl de bisschop verantwoordelijk is voor theologie en pastoraat. Ilia Osepashvili is eveneens predikant van de Centrale Baptistengemeente van Tbilisi. Van de Georgiërs is 87 procent lid van de Georgisch-Orthodoxe Kerk. Baptisten vormen met hun 5000 gedoopte leden maar een kleine minderheid. De beide voorgangers behoren tot de geregistreerde baptisten. Een kleine groep van 1000 baptisten is in Georgië niet geregistreerd. Alleen op persoonlijk vlak zijn er contacten tussen beide groepen, zegt Gaprindashvili. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie bestond de baptistengroep uit tien kerken en 2000 leden. Nu zijn er 72 gemeenten met 5000 leden, met daaromheen een grote rand van zo’n 17.000 mensen die regelmatig de diensten bezoeken. Gaprindashvili: „Direct na de val van het Sovjetrijk groeiden de kerken erg snel. Na zeventig jaar communisme waren mensen dorstig naar het goede nieuws, naar de Bijbel en Gods Woord, en wilden zij meer over Jezus weten. De Orthodoxe Kerk was op dat moment zwak en voorzag niet in de vervulling van geestelijke behoeften.” Mensen zochten naar nieuwe oriëntatie en houvast, vult Osepashvili aan. „Ze hebben in het communisme geloofd en dat systeem viel plotseling weg. Mensen bezochten onze evangelisatiegroepen. Ook andere kerken werden op missionair terrein actief. Onze baptistengemeenten kregen regelmatig bezoek van buitenlanders, wat eveneens de interesse van de bevolking opwekte. Want weinigen in Georgië hadden contact met buitenlanders.” Relikwie Het feit dat de Bijbel enkele jaren geleden in toegankelijk Georgisch verscheen, heeft ook geleid tot meer interesse in het Woord. Gaprindashvili: „De Bijbel is nu te koop, maar voor velen te duur. Er is nog steeds grote behoefte aan meer kennis en informatie. Voor de Orthodoxe Kerk was het lezen van de Bijbel nooit gebruikelijk. Ze beschouwden de Bijbel als een relikwie die onder het stof ligt. Orthodoxen hebben de kerk alleen nodig voor doop, huwelijk en begrafenis, maar zien het geloof niet als een levende ervaring van de levende God.” Na het communisme dreigen de vrijheid en het materialisme als gevaar, aldus de twee. Osepashvili: „Nadat het leven stabieler was geworden en de mensen op zoek gingen naar werk en geld, kwamen er andere prioriteiten. De groei van de kerk begon af te nemen. Toch zijn kerken nog steeds erg actief op het gebied van evangelisatie, vooral onder jongeren. Ook de diaconale hulpverlening geeft ingang om over het Evangelie te spreken. De baptistenkerken zien het als hun taak te protesteren tegen de zonden van het volk en de onrechtvaardige verhoudingen in de samenleving. Als baptisten zijn we er voor het hele volk. Dat ligt ook in de lijn van de boodschap van Jezus: bekering van het zondige leven en zorg dragen voor armen, zwakken en hulpbehoevenden.” Er is momenteel volledige vrijheid van godsdienst, zeggen de leiders. Dat neemt niet weg dat er de nodige zorgen voor de kerken zijn. Gaprindashvili: „Het is nog steeds moeilijk om kerken te bouwen. Kerken zijn niet officieel geregistreerd en hebben geen wettelijke status, zelfs de Orthodoxe Kerk niet. Als we grond kopen, geldt dat als privé-eigendom. Als kerken zich als kerken willen profileren, moeten ze dat doen als ngo’s. Daar hebben de kerken bezwaar tegen, terecht. Ook ons diaconale werk kunnen we niet als kerk uitvoeren, maar moet gebeuren onder de paraplu van een humanitaire organisatie, in ons geval Bethanië.” Sandra Roelofs Georgië kampt met tal van maatschappelijke problemen: drugsgebruik, straatkinderen, armoede, honderdduizenden vluchtelingen uit de omringende landen. Osepashvili: „Er leven veel mensen onder de armoedegrens. Vijftig procent van de bevolking is werkloos. Georgië telt 5 miljoen inwoners, maar er leven meer dan 1 miljoen Georgiërs in het buitenland. De meesten van hen leven illegaal in bijvoorbeeld Griekenland en Turkije. Ook wonen er veel in Amerika. Al deze mensen sturen geld naar hun familie in Georgië om hen te ondersteunen.” Toch hebben de leiders hoop dat de regering de uittocht zal doen verminderen en dat mensen weer terugkomen, onder meer door gunstige belastingmaatregelen. De economische situatie verbetert zich gaandeweg, er zijn meer en betere wegen en er is na jaren van problemen weer elektriciteit, al is die erg duur. De beide baptisten zijn vol lof over de presidentsvrouw Sandra Roelofs, die uit Zeeuws-Vlaanderen komt. Osepashvili: „Ze is erg populair en doet veel aan maatschappelijk werk. Het Georgische volk houdt veel van haar.” Gaprindashvili: „Ze is een met het volk en ze spreekt supergoed Georgisch, zonder accent en zonder grammaticale fouten. We hadden geen betere presidentsvrouw kunnen treffen. Ze heeft het hart van het volk gestolen.” bron: RD 31.5.2007

Met de camper naar de synode

Ongetwijfeld zijn ze ook in Nederland te vinden. Ambtsdragers en gewone kerkleden die vakantiedagen opnemen om synodevergaderingen bij te wonen. Maar doorgaans worden de hoogste kerkelijke vergaderingen in Nederland buiten het vakantieseizoen gehouden. Omdat de dominee en ouderling ook behoefte hebben aan rust. In de Verenigde Staten is het precies andersom. De meeste synodes en conventies komen juist in de zomermaanden bijeen. Met de camper naar de synode. Niemand weet precies waarom en wanneer het is ontstaan. Maar feit is dat veel Amerikaanse kerken in juni of juli in synode bijeenkomen. Om maar enkele voorbeelden te noemen: de Orthodox Presbyterian Church (OPC) vergadert begin juni, de Christian Reformed Church (CRC) ook en half juni komt de conventie van de Zuidelijke Baptisten bijeen. De lijst zou met veel andere denominaties kunnen worden uitgebreid. En de meeste kerken vergaderen ook nog ieder jaar. Belangrijk argument voor de keus van dat vergadertijdstip is volgens Donald J. Duff van de OPC dat eind mei de financiële jaarstukken over het voorgaande jaar gereed zijn. „Net zoals in het bedrijfsleven moeten de jaarcijfers voor 1 juli gepresenteerd en goedgekeurd worden.” Toch is dat volgens Henry Hess van de CRC niet de enige reden. Zijn kerk, ooit ontstaan als gevolg van de immigratie van Nederlandse afgescheidenen, hield tot 1866 de synode in het najaar. Vanaf dat moment kwamen de afgevaardigden in juni bijeen op verzoek van de boeren. Net voordat de oogst begon konden zij zich het beste vrijmaken. Bovendien waren de reismogelijkheden in die periode van het jaar het meest gunstig. Inmiddels is het grootste deel van de gedelegeerden in andere sectoren werkzaam. Voor hen is juni vooral geschikt omdat het in die periode het gemakkelijkst is om vrije dagen op te nemen. Dat laatste blijkt ook voor de Zuidelijke Baptisten een belangrijke overweging te zijn. Meer nog dan bij andere kerkelijke denominaties weegt dit argument voor hen, omdat veel baptistenvoorgangers het gemeentewerk doen naast hun seculiere baan. „We hebben in Amerika minder vrije dagen dan in Europa. Meestal maar twee of drie weken in het hele jaar”, zegt woordvoerder Howard Dayton. „Veel voorgangers combineren hun bezoek aan de conventie met hun vakantie. Vrouw en kinderen komen dus mee en voor hen organiseren we aparte activiteiten.” Wat dit organisatorisch betekent, is nauwelijks voorstelbaar. De conventie van de Zuidelijke Baptisten, een kerkverband met 16 miljoen gedoopte leden, wordt gewoonlijk door zo’n 25.000 afgevaardigden bezocht. Tel daar vrouwen en kinderen bij op en besef dat er dus sprake is van een ware invasie als de jaarvergadering in een stad wordt gehouden. De afgevaardigden vergaderen dit jaar op 12 en 13 juni in het Henry B. Gonzalez Centrum in San Antonio (Texas). Alle hotels in de stad zijn gedurende die dagen volgeboekt. Maar ook de campings en parkeerplaatsen voor campers in de wijde omgeving zijn afgehuurd. Commercieel is het voor het lokale bedrijfsleven daarom erg interessant om de baptistenconventie binnen de stadsgrenzen te hebben. Net zoals bij de Olympische Spelen wordt er door Amerikaanse steden druk gelobbyd om het nationaal comité van de Zuidelijke Baptisten voor hun plaats te interesseren. Een heel jaar lang is op het nationaal bureau van de Zuidelijke Baptisten een staf van meer dan honderd mensen druk met het voorbereiden van de jaarlijkse bijeenkomst, vertelt Howard. Daarbij gaat het niet alleen om het organiseren van de conventie zelf, maar ook om het bedenken van tal van activiteiten voor de gezinnen. De baptisten willen de families echter niet alleen ontspanning bieden, maar streven ernaar hen ook in te zetten voor evangelisatiewerk. „De bevolking van een stad moet weten dat de baptisten zijn gekomen. Ons doel is dat wanneer een conventie in een stad is gehouden, iedere inwoner van die plaats tenminste één keer het Evangelie heeft gehoord.” bron: Reformatorisch Dagblad 30.5.2007

Puzzelstukjes voor de dooptheologie

door Yme Horjus In het Nederlands Dagblad van 25 mei reageerde Adrian Verbree op een ingezonden stuk van Yme Horjus over geloof en doop. Verbree wees op gereformeerde en baptistische denkfouten. Volgens Horjus vergt het rechtzetten daarvan theologisch denkwerk van baptisten en gereformeerden. Op heel veel plaatsen in Handelingen zien we dat mensen eerst tot geloof of bekering komen, en zich vervolgens laten dopen. Dit lijkt te zijn gebeurd in gehoorzaamheid aan het zendingsbevel van de opgestane Heer (Matteüs 28:19 e.v.). De tekst uit het slot van het Mattëusevangelie is in dit verband zeer instructief, omdat de Heer Jezus opdracht geeft tot de verkondiging van het evangelie om alle volken tot zijn leerlingen te maken, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Het is voor exegeten grammaticaal volstrekt helder dat het woordje hen in de grondtekst niet kan slaan op de 'volken', maar op de 'leerlingen'. Met andere woorden: niet de volken, maar de leerlingen worden gedoopt! Het gaat daarbij dus om mensen die te kennen hebben gegeven Jezus in hun leven te willen volgen. De dooptheologie van baptisten heeft dan ook zijn verworteling in het eigen woord van Jezus, die de gelovigen oproept Hem ook te volgen in de weg van de doop. Een doop die Jezus zelf ook heeft ondergaan in de Jordaan (Matteüs 3:13-17). Vroege kerk Wij vinden dat het niet ten onrechte is dat van een 'rode draad' wordt gesproken als het gaat om de volgorde van geloof en doop. Op vele andere plaatsen in het Nieuwe Testament lijkt dit beeld te worden bevestigd. Zo heeft Paulus, wanneer hij de ontvangers van zijn brieven aanspreekt op hun doop, mensen voor ogen, die door de evangelieverkondiging tot geloof in Jezus Christus zijn gekomen, en daarna zijn gedoopt (Romeinen 6:3e.v.; Galaten 3:27; 1 Korintiërs 1:13e.v.; Efeziërs 4:5; Kolossenzen 2:11e.v.). Dit is inderdaad een 'rode draad' in het Nieuwe Testament, die door weinigen wordt betwist, ook niet door 'kinderdopende exegeten' en kennelijk ook niet door Adrian Verbree, getuige zijn opmerking dat hij het waar het over baby's en jonge kinderen gaat, niet met mij eens is. Belangrijker misschien wel, en daartoe wil Verbree ook aanzetten in zijn artikel, is de vraag: wat zeggen de teksten precies en wat zeggen ze niet? Ze zeggen: wie tot geloof in Jezus Christus gekomen is, laat zich dopen. Ze zeggen daarentegen niet: wie gedoopt wil worden, moet eerst geloven. De teksten beschrijven enkel een feit, ze leveren echter geen kerkordelijke bepalingen noch een diepgaande theologische duiding van de verhouding tussen geloof en doop. Het feit dat er ligt, de volgorde van éérst geloof en dan doop weerspiegelt de zendingssituatie van de vroege kerk. Scheiding In de overtuiging van baptisten gaat het erom de dooppraktijk van vandaag in nauwe aansluiting te houden bij de situatie van de eerste christenen. Wij zijn er dan ook geen voorstander van een scheiding aan te brengen tussen het apostolische tijdvak van de vroege gemeente en de situatie daarna. Net zomin als we dat zouden willen met de genezingswonderen en andere bijzondere geestesgaven, hoewel we daarbij in de praktijk meer huivering aan de dag leggen dan onze pinksterbroeders en -zusters. Baptisten hebben de nieuwtestamentische dooppraktijk altijd als normatief beschouwd, maar hebben in de ontmoeting met gereformeerde broeders en zusters intussen geleerd dat ook theologische overwegingen (verbondstheologie) en pastorale redenen ('Hoe geef je het kind een plaats in de gemeente?') een rol kunnen spelen in de dooptheologie. Het werkt dan ook prikkelend en stimulerend wanneer een column van Verbree de vinger legt bij een tekst als 1 Korintiërs 7:14 (over 'geheiligde kinderen'), die min of meer uit de baptistenbijbel was weggevallen. Het vergt van ons baptisten nog enig theologisch denkwerk om dit vergeten puzzelstukje een eigen legitieme plaats te geven in de dooptheologie, net zozeer als gereformeerden zich nog eens achter de oren moeten krabben bij het woord 'geloof' in een huistekst als die van de gevangenbewaarder van Filippi, in samenhang met de doop. Yme Horjus is predikant van de baptistengemeente Ede-de Kei. bron: Nederlands Dagblad

26.5.2007

Baptistengemeinde Eßling

Communities in der Donaustadt

Etwas vorschnell haben wir in unserer vergangenen Ausgabe das Ende der Serie über die verschiedensten Kirchen und religiösen Gemeinschaften in unserem Bezirk, die wir in Zusammenarbeit mit der MA 17 (Integrations- und Diversitätsangelegenheiten) veröffentlicht haben, angekündigt. Nun hat sich aufgrund dessen eine weitere religiöse Gemeinschaft, die Baptisten in Eßling, bei der dbz gemeldet. Obwohl diese Freikirche schon seit über fünfzig Jahren besteht, ist sie nicht nur in der Donaustadt, sondern sogar in Eßling selbst weitgehend unbekannt. Grund genug für uns, die Serie ein wenig zu verlängern und unseren Lesern auch diese Gemeinschaft vorzustellen, selbst wenn sie eigentlich schon zu den „alteingesessenen“ Donaustädter Kirchen zählt.

Auf den ersten Blick deutet aber auch gar nichts darauf hin, dass sich hier ein religiöses Zentrum befinden könnte: Ein einfaches schon ein wenig in die Jahre gekommenes Einfamilienhaus.

Im schön gepflegten Garten ein paar Kinderspielgeräte und ein Fußballtor. Nur eine kleine Aufschrift über dem Eingang verrät das Gotteshaus.

„Baptistengemeinde“, steht hier in roten Lettern. Über ein paar Stufen erreicht man das Gebäude und steht gleich im Gemeindesaal. Ein paar Mitglieder sitzen bereits auf den eigens aufgestellten Stühlen, man kennt einander, schüttelt Hände und plaudert. Auf einem Tisch an der Wand türmen sich verschiedenste Kuchen, daneben stehen Kannen mit Kaffee. Für nachher – zur Stärkung, bevor man zum gemeinsamen Sonntagsessen schreitet. Wie familiär es hier zugeht, merkt man gleich zu Beginn des Gottesdienstes. Eine junge Frau lädt die ganze Gemeinde zu ihrer Housewarming-Party ein.

Danach gibt´s Geburtstagsglückwünsche samt kleinem Kuchen für die Gruppenleiterin der „Teenies“. Als schließlich noch ein junger Mann, der einen Job in England gefunden hat, mit einer liebevoll zusammengestellten Fotoreihe aus vergangenen Tagen plus Geschenk verabschiedet wird, wird dem Besucher klar: Diese Gemeinde ist eine Gemeinschaft– im wahrsten Sinne des Wortes.

„Etwa 35 Mitglieder kommen regelmäßig hierher, eigentlich sind wir 42, aber wenn uns jemand länger nicht besucht, kann er eigentlich nicht mehr dazugezählt werden“, erklärt ein Mitglied Ruth Steele.

Bei so einer kleinen Gruppe ist klar, dass man sich kennt und auch gegenseitig unterstützt. Das ist auch die Absicht der Gemeinde, einander gegenseitig zu helfen und zur Seite zu stehen. In erster Linie den Mitgliedern, aber nicht nur: „Wir verstehen uns als Teil der weltweiten Gemeinde Gottes. Daher pflegen wir auch sehr die Kontakte zu anderen Organisationen und protestantischen Konfessionen“, versichert Rene van Dam, einer der drei Leiter der Baptistenkirche

Eßling.

Seit 1953 haben sich die voneinander unabhängigen baptistischen Ortsgemeinden zwecks Gemeinschaft und gegenseitiger Unterstützung in einem Bund zusammengeschlossen. Vor neun Jahren wurde der Bund der Baptistengemeinden in Österreich als staatlich eingetragene religiöse Bekenntnisgemeinschaft anerkannt. Durch den Bund der Baptisten ist auch die Gemeinde Wien-Eßling in die Europäische Baptistische Föderation (EBF) eingebunden.

Gemeinsam arbeitet man an verschiedenen karitativen Projekten weit über die Landesgrenzen hinaus. Wie etwa an dem Projekt „Grenzenlos“, bei dem Hilfsbedürftigen in dem südafrikanischen Stadtteil Soweto unter die Arme gegriffen wird. Aber nicht nur finanziell versucht man zu helfen. Ein weiteres Mitglied der Gemeindeleitung,

Claire Ulbrich wird demnächst ihren Beruf an den Nagel hängen, um für ein Jahr nach Soweto zu gehen. Einander Beizustehen ist generell die Maxime der Baptisten. Zuerst und vor allem ist er ein Christ, der Jesus Christus als den Herrn anerkennt und für ihn leben will. Zweitens ist der Baptist ein Protestant. Die Heilige Schrift ist für ihn die höchste Autorität in Glaubensfragen.

Seit 1954

Das religöse Zentrum in der Englisch-Feld-Gasse 4 gibt es bereits seit 1954. Eßlinger Baptisten, die zuvor den Gottesdienst in der Mollardgasse im 6. Bezirk besucht hatten, haben es gekauft und zu ihrem Gotteshaus umfunktioniert. Es gibt daher auch Mitglieder, die von jeher der Gemeinschaft angehören. Wie Rene van Dam, er ist hier groß geworden. Schon seine Eltern gehörten den Eßlinger Baptisten an. Andere, wie Frau Steele, haben sich diese erst ausgesucht, als sie nach Wien zogen.

„Ich bin Schweizerin, mein Mann ist Schotte. Wir haben eine Freikirche gesucht und hier haben wir uns gleich wohl gefühlt.“ Nicht alle Gemeindemitglieder sind aus anderen Freikirchen.Es kommen auch Menschen aus der katholischen oder der evangelischen Staatskirche zu uns“, versichert Claire Ulbrich. Sie selbst ist Steirerin und hat hier in der Großstadt eine kleine Gemeinde gesucht und gefunden, in der man für einander da ist und mit der man auch die Freizeit verbringt.

„Fast jeden Tag haben wir Aktivitäten, meist sind es verschiedene Gruppen, wie die Teenies oder die Musiker, die sich einfinden, um zu proben und zu beten. Es gibt aber auch Aktivitäten, die alle Gemeindemitglieder einschließt. So etwa die Tage, an denen der hauseigene Garten von den älteren Mitgliedern gepflegt wird, während die Jugend sich richtig austoben und spielen kann.

Apropos Mitglied: Vollmitglieder sind all jene, die getauft worden sind. Dafür gibt es bei

den Baptisten kein bestimmtes Alter, sondern die persönliche Reife und die persönliche Entscheidung für Gott sind ausschlaggebend.

Anders als etwa bei den Katholiken wird nicht nur ein wenig Wasser auf die Stirn getröpfelt, sondern der Täufling taucht mit dem ganzen Körper ins kühle Nass ein – die

Eßlinger vollziehen dieses Ritual übrigens in den Gewässern der Lobau.

Der Gottesdienst der Eßlinger Baptisten findet jeden Sonntag, um 10 Uhr in der Englisch-Feld-Gasse 4 statt.

bron: Donaustädter Bezirkszeitung

25.5.2007

Familiedag Twentse baptisten Ambt Delden

AMBT DELDEN - Op tweede Pinksterdag houden de baptisten uit deze regio hun jaarlijkse familiedag in het conferentieoord De Kroeze Danne, Kappelhofsweg 14 te Ambt Delden. Tijdens de morgendienst om 10.30 uur spreekt dominee Teun van der Leer over het onderwerp Mag de Geest ons in de rede vallen? 's Middags is er om 14.30 uur een Praisedienst voor jong en oud. Voor nadere informatie: Jans Otter, tel. 0546-642142

bron: Turbantia

Kom ook !!!

Hemelvaart

Ook dit jaar hebben we weer een dienst met Hemelvaart in Lelystad.

Toch is het dit jaar iets anders dan vorige jaren. Na een mooie dienst gaan we met elkaar als gemeente een fiets - puzzel - tocht maken en met elkaar picknicken. Iedereen mag mee!!!

               

De lente komt er aan

De lente zet nu echt door. Dat kun je wel zien. Niet alleen mensen genieten van het zonnetje maar ook ganzen. Deze Gans heeft zijn vaste plekje weer opgezocht onder de boom. Lekker toch?

Links de Gans op zijn vaste plek

            Hieronder een paar andere lente impressies

Voor  ons huis bloeit de kersenboom elk jaar weer schitterend.

Daarnaast staat Flevoland bekend om de bollenteelt wat door het warme weer dit jaar veel eerder te zien was.

Bezoek 2007

Diverse familie leden hebben ons dit jaar weer bezocht.

Yannick was een weekje bij ons logeren van het voorjaar. Bij ons leerde hij hoe lekker een citroen smaakt...

Zo waren Hans en Marieke samen met Steffen bij ons.

In de week voor Pasen was onze familie uit Oostenrijk een week bij ons logeren. Op Palmpasen was ook de familie uit Bergschenhoek gekomen en waren we met zijn allen in de kerk. Na de koffie hebben we heerlijk met zijn allen in het natuurpark gewandeld.

   

    

 

´s Maandags zijn wij wezen varen in de Weerribben vanaf Kalenberg bij Ossenzijl

...en we hebben gezellig een spelletje gespeeld (Die Siedler von Catan)

Op 23 april kwam Hans uit Wien een nachtje bij ons slapen. Erg gezellig! Eerst mee eten met de mensen van de pre-marriage course en na de cursus nog gezellig doorbabbelen.

De volgende ochten vroeg op, ontbijten en moest Hans weer naar het werk...

Met Hemelvaart kwam onze (schoon)moeder een nachtje bij ons slapen

Tussen de twee Hemelvaartdiensten door (Lelystad en Emmeloord) zijn we lekker wezen fietsen door de Hollandse Hout.

Voor Mieke haar verjaardag waren er heel wat mensen. Haar moeder, Hanneke en de kinderen, Marieke en Steffen, collega´s, vrienden mensen uit de gemeente etc.

Op doorreis van Wien naar LA bezochten Hans, Susi, Matthias en Barbara ons één dag en één nacht. We zijn wezen wandelen in het zuigerplasbos en zijn naar het nieuw land erfgoedcentrum geweest in Lelystad.

Onverwachts kwamen Hans, Susi, Matthias en Barbara op maandag 16 juli nog een keertje langs en bleven een nachtje slapen. Op de terugreis vanuit LA viel namelijk de KLM machine naar Wien uit en daardoor kwamen ze bij ons avond eten en een nachtje slapen. Erg gezellig.

Mieke heeft snel wat klaar gemaakt en we konden nog even buiten eten. We hadden het eten nog niet op of het onweer barste los.

Hans en Barbara zijn druk aan het uitproberen hoe de kussens het beste zitten.

Susi geniet van het eten en dat het eindelijk niet zo heet is als in LA.

Eenmaal binnen geniet ´Hans van zijn kop thee met melk:  

Bemoedigingen 2007

24.07.07 Türkei: Interesse am christlichen Glauben wächst B e r l i n (idea) – In der türkischen Bevölkerung wächst das Interesse am christlichen Glauben. Das berichtet der mit seiner Familie in der Türkei lebende Missionar David Byle (Istanbul). Der Mord an drei Mitarbeitern eines christlichen Verlages in Malatya im April habe dazu geführt, dass viele Türken ihr Bild von Christen überdacht hätten. „Vor allem christliche Missionare waren in der Türkei über Jahre als Geheimagenten des Westens dämonisiert worden“, sagte Byle in Berlin gegenüber idea. Nach den Morden wollten sich nun immer mehr Türken – vor allem in den Großstädten – selbst ein Bild vom Christentum machen. Byle bedauerte, dass sich viele westliche Missionare aus Angst vor Übergriffen zu unauffällig verhielten. „Wir haben die Frohe Botschaft weiterzusagen und eine solche Botschaft flüstert man nicht, man proklamiert sie lautstark“, so der Missionar und fünffache Familienvater. Er veranstalte deshalb regelmäßig Straßenevangelisationen in Istanbul. Christliche Mission sei in der Türkei zwar nicht verboten, da Religionsfreiheit gelte. Jedoch gebe es teilweise Widerstände. So sei er im April von einem Polizisten nach einer Evangelisation festgenommen und zwei Nächte in Untersuchungshaft festgehalten worden. Byle schaltet außerdem regelmäßig evangelistische Anzeigen in Tageszeitungen und bietet bei Internetplattformen wie yahoo kostenlos christliche Bücher und evangelistische Schriften an. Das Interesse daran sei riesig. „Wir verschicken jede Woche hunderte Bücher. Insgesamt werden es in diesem Jahr voraussichtlich 19.000 Exemplare sein.“ Missionarische Chancen im Internet nutzen Byle nimmt an einer Konferenz der Weltweiten Christlichen Internet-Allianz (GCIA) teil, die noch bis zum 27. Juli in Berlin stattfindet. Dabei tauschen sich rund 50 Internetspezialisten aus mehr als 15 Ländern aus. Christen sollten das Internet nicht als Bedrohung, sondern als missionarische Möglichkeit betrachten, sagte der Kommunikationswissenschaftler Wolfgang Stock (Berlin) auf dem Treffen. So biete das weltweite Netz die Möglichkeit, das Evangelium auch in islamischen Ländern zu verbreiten. Auf Internetplattformen wie YouTube oder MySpace könnten Christen Videos mit evangelistischen Botschaften einstellen, die man in aller Welt anschauen könne. „Das Thema Mission und Evangelisation im Internet ist lange Zeit unterschätzt worden“, so der Leiter der Christlichen Internet Arbeitsgemeinschaft CINA und Organisator der diesjährigen Konferenz, Joachim Stängle (Wetzlar), gegenüber idea. „Aber darin liegt ein enormes Potential für die Zukunft in einer zusammenwachsenden Welt. Das weltweite Datennetz eignet sich eben nicht nur zur Kommunikation, sondern eben auch zur Evangelisation.“ SA | 02.06.2007 neuer rekord 02.06.2007 160.000 bei Langer Nacht der Kirchen Die dritte Lange Nacht der Kirchen vermeldet mit 160.000 Besuchern einen neuen Rekord. Allein in Wien kamen 120.000 Menschen zu rund 1.000 Veranstaltungen. Der Stephansdom war das Besucherhighlight. Der Künstler Stefan Knor verwirklichte Licht-, Klang- und Wasserinstallation in Sakralräumen. "Du hüllst dich in Licht wie in ein Kleid" In Wien kristallisierte sich nach dem zehnminütigen Eröffnungsgeläut aller 160 beteiligten Kirchen um 17.50 Uhr naturgemäß der Stephansdom als zentraler Anziehungspunkt heraus. Diesen hatte der deutsche Künstler Stefan Knor mit von der Decke hängenden Stoffbahnen und knapp 500 teils farbigen Leuchten in eine Lichtskulptur verwandelt. Knor hat für seine Lichtskulptur achtzehn feuerfeste Leinenbahnen an der Decke des Domes angebracht. "Die 35 Meter langen und 2,2 Meter breiten Stoffstücke vermitteln die heimelige Anmutung eines Zeltes", so Knor. "Du hüllst dich in Licht wie in ein Kleid" - diesem Psalm folgt die Installation von Stefan Knor im Stephansdom. Tausende Touristen und Einheimische nützten die Gelegenheit und schlenderten durch das geöffnete Riesentor in den Dom, in dem bis 1.00 Uhr Musik und Gebet geboten wurden. Aber auch die übrigen Innenstadtkirchen wurden von der Masse der Spaziergänger besucht. Für das Licht sorgen insgesamt knapp 500 teils farbige Leuchten. Die Installation als Gesamtkunstwerk wird von Live-Musik komplettiert, die von Joseph Haydn bis Arvo Pärt reicht. Schönborn und Bondy diskutierten über "Schuld und Vergebung". Brisante Diskussionen Aber auch die Diskussionsrunden fanden regen Zuspruch. Zu den Höhepunkten zählte hier der Dialog zwischen Kardinal Christoph Schönborn und Theatermacher Luc Bondy zum Thema "Schuld und Vergebung in Christentum und Kultur", sowie das gemeinsame Sinnieren von Gesundheitsministerin Andrea Kdolsky (ÖVP) mit Pfarrer Stefan Reuffurth über das Thema "Liebe, Sex und Heiligkeit". In den meisten Wiener Veranstaltungsorten gingen um 1.00 Uhr die Lichter aus. Wie immer feierten allerdings einige teilnehmende Pfarren noch bis in die Morgenstunden weiter. religion.ORF.at Diskussion Schönborn-Bondy zum Nachsehen Erfolg auch in anderen Bundesländern Aber auch in den anderen Städten gestaltete sich der Event erfolgreich. In Graz machten 20.000 Besucher die Nacht zum Tag und besuchten 370 Veranstaltungen in 49 Kirchen. Besonders das Lichterlabyrinth im Hof des Priesterseminars und die Möglichkeit, mit dem Fesselballon über die Kirche der Pfarre St. Christoph zu steigen, lockte Interessierte. In Linz ließen sich immerhin 5.000 Besucher nicht vom strömenden Regen davon abhalten, in eine der 18 teilnehmenden Kirchen zu pilgern. Auch in Klagenfurt, das heuer zum ersten Mal mit von der Partie war, wurden 5.000 Nachtschwärmer gezählt, die in 16 geöffnete Kirchen pilgerten und beispielsweise eine "Backstage-Führung" durch den Dom mit Diözesanbischof Alois Schwarz machten. In Salzburg waren die Katakomben des Stiftes St. Peter ein Hauptanziehungspunkt für mehrere tausend Besucher. bron: www.orf.at 28.02.2007 Duizenden naar voren bij Cruz-campagne

De man op de foto was ooit een van de beruchtste bendeleiders van Nieuw Zeeland. Matiu Rota bracht al heel wat tijd door in de gevangenis, waar hij straffen uitzat voor geweldsmisdrijven, drugsgebruik en roofovervallen. Twintig jaar geleden werd hij in de gevangenis bezocht door Nicky Cruz, die hem het Evangelie vertelde. Het zette het leven van Rota totaal op z'n kop. De bendeleider besloot het 'te proberen met Jezus'. "Het werd een spannend avontuur", vertelde hij afgelopen week tijdens een grote evangelisatiecampagne in Nieuw Zeeland. "Maar een ding kan ik jullie vertellen: Jezus heeft me nooit in de steek gelaten." Matiu Rota was niet de enige die op het podium stond. Een andere beruchte bendeleider sloot zich bij hem aan en ook een voormalig lid van de Hell's Angels gaf een getuigenis. Maar waar het voornamelijk jonge publiek vooral om was gekomen, was de Amerikaan Nicky Cruz. Hij is bekend uit het boek 'Het kruis in de asfaltjungle' van David Wilkerson. En natuurlijk van zijn eigen boek 'Ik zal nooit meer huilen'. Nicky was een bendeleider in New York en kwam tot geeloof toen de plattelandsdominee David Wilkerson gehoor gaf aan God's roepstem en ging werken onder de jeugdbenden in New York. Sindsdien spant ook Nicky Cruz zich in om jongeren te bereiken met het Evangelie. Hij reist daartoe de hele wereld af om overal grote evangelisatiebijeenkomsten te houden. Zoals in Nieuw Zeeland. Daar kwamen duizenden jongeren naar voren om hun leven aan Jezus te geven.

23.02.2007

Mobiel jongerenlokaal in Zuiderzeewijk

College geeft initiatief kerken een kans

LELYSTAD - Voor jongeren in de Zuiderzeewijk komt er een mobiele ontmoetingsplaats. Er wordt een camper aangeschaft, waarmee de stichting Meeting Point plekken bezoekt waar jongeren van 10 tot 18 jaar samenkomen. In en om die camper kunnen zij aan allerlei activiteiten deelnemen. Het project is een initiatief van de Lelystadse kerken en Youth for Christ. De gemeente geeft drie jaar subsidie.

Lelystad telt al enkele jonge­renlokalen, maar de Zuiderzee­wijk moet het nog zonder stel­len. Daar wonen echter relatief veel jongeren. Precies een jaar geleden ontvouwde een project­groep namens de Lelystadse kerken in de FlevoPost het plan voor een mobiel jongerenlokaal: een camper als ontmoetings­plaats voor jongeren. `Simpel en goedkoop,' aldus de project­groep destijds.

`Een camper is goedkoper dan een gebouw en je kunt ermee naar de plaatsen in de wijk waar jongeren elkaar ontmoeten. Dat is cruciaal: je moet jongeren opzoeken.' Een goed initiatief dat een kans verdient, heeft het college van burgemeester en wethouders nu besloten.

Wethouder Albert Kok er­kent dat het project wel uit­gebreid ter discussie heeft ge­staan. Het is een initiatief van de kerken, maar in verband met de subsidie mag er niet geëvangeliseerd worden. Dat zal niet gebeuren en is ook niet het streven van de kerken, aldus Kok. `De benadering is reactief in plaats van proactief. Als jongeren ergens over willen praten, ga je erop in,' verklaar­den de initiatiefnemers vorig jaar al in de FlevoPost. Het zal jongeren ook niet afschrikken, verwacht Kok. Bij soortgelijke projecten in andere gemeenten is daar volgens hem ook geen sprake van.

De gemeente bekostigt de aanschaf van de camper en `exploitatie', alles bij elkaar zo'n 160.000 euro. De mobiele ontmoetingsplaats wordt geco­ordineerd door Youth for Christ dat elders in het land goede ervaringen heeft met dergelij­ke projecten. De camper wordt bemand door vrijwilligers. De activiteiten die er plaatsvin­den, zijn zeer vraaggericht. Te denken valt aan sport en spel, maar ook een goed gesprek is dus ook mogelijk.

Wethouder Kok denkt dat de camper in april kan rijden. Als het project in 2010 afloopt, zou er mogelijk een ontmoetings­plek voor jongeren geïntegreerd kunnen zijn in de geplande multifunctionele accommodatie in de Zuiderzeewijk.

bron: Flevopost

5.2.2007 PNG-postzegels eren Wycliffe

We hebben het al eerder op Alpha Online gemeld: De bijbelvertaalorganisatie Wycliffe is al vijftig jaar actief op Papoea Nieuw Guinea. De regering van dat land bracht onlangs een serie van zes postzegels uit die gewijd zijn aan het bijbelvertaalwerk. Op de zegels staat 'Vijftig jaar ten dienste van de volken van Papoea Nieuw Guinea'. Dat is een bijzondere blijk van waardering voor het werk van de veldwerkers van Wycliffe.

Winter 2006/2007 in Nederland en Österreich

Deze winter is nou niet een echte winter in Nederland. Een enkele keer heeft het gesneeuwd, maar eigenlijk is het, het woord sneeuw niet waard. Je zou beter kunnen spreken van bezuikerd.

Hier wat foto´s van de Kaiserhof op de Horst in Lelystad:

*

*

*

Niet alleen in Nederland wil het niet zo met de winter dit jaar maar ook in Oostenrijk. Toch konden we in december 2006 een mooie sneeuwwandeling maken in het Salzkammergut. We waren vanuit Bad Ischl naar Gosau gegaan en hebben daar gewandeld:

Baptisten 2007 jan - mei

24.5.2007

Aantal dopelingen baptistenkerk VS daalt«

NASHVILLE - Voor de tweede keer op rij is het aantal dopelingen in de grootste protestantse kerk in de Verenigde Staten, de Bond van Zuidelijke Baptisten, gedaald. Vorig jaar bleef het aantal gedoopten steken op een kleine 365.000, 1,9 procent minder ten opzichte van een jaar eerder. In 2005 was het aantal mensen dat werd gedoopt al met 4,2 procent gedaald. „We hebben onze opdracht om het Evangelie mee te delen aan een verloren en stervende wereld, niet effectief vervuld”, verklaarde een woordvoerder van de Bond van Zuidelijke Baptisten, Thom Rainer, bij de recente presentatie van de statistieken over 2006, in Nashville. In 2004 hadden kerkelijk leiders de verwachting uitgesproken dat het mogelijk moest zijn jaarlijks een miljoen mensen te dopen, als alle medewerkers van de kerk missionair actiever zouden worden. Het aantal leden en gemeenten van de bond liet vorig jaar wel een lichte plus zien: het ledental steeg met 0,2 procent tot 16,3 miljoen; het aantal gemeenten met 1,2 procent tot 44.200. Ook het kerkbezoek op zondag nam iets toe: met 1,4 procent tot 6,1 miljoen bezoekers. De Bond van Zuidelijke Baptisten zamelde omgerekend zo’n 13,7 miljard euro aan ledenbijdragen in. bron: Reformatorisch Dagblad

24.5.2007

Vanuit Londen met het Woord de wereld in«

Chewter (TBS) ziet vraag naar Bijbels vooral buiten Engeland toenemen AMERSFOORT - De geestelijke situatie in Engeland is niet bepaald rooskleurig, zo drukt Graham Chewter zich voorzichtig uit. Maar de medewerker van de Trinitarian Bible Society (TBS) in Londen kijkt verder dan zijn land. Als promotor van het werk van de Bijbelorganisatie is hij betrokken bij de verbreiding van het Woord van God over de hele wereld. Chewter was deze week te gast op reformatorische scholen in Kesteren en Amersfoort. Hij gaf daar enkele lessen over de TBS. Chewter is in 1962 geboren in het zuiden van Engeland, in Hadlow Down (East Sussex). Als kind groeide hij op in kringen van de Gospel Standard Strict Baptist Chapels, de gemeenten die ontstaan zijn uit de prediking van ds. J. C. Philpot. Chewter kwam op 20-jarige leeftijd tot geloof en werd in 1983 gedoopt door ds. Seth Mercer. Chewter heeft sinds 1997 preekbevoegdheid om voor te gaan in verschillende baptistengemeenten. Hij was de afgelopen vijf jaar -tot zijn benoeming bij de TBS- verbonden aan de Providence Chapel in Bedford, behorende tot de Strict Baptists. Het is de plaats waar Bunyan ooit gestaan heeft. De huidige baptistenkerk Bunyan Meeting Free Church bewondert Bunyan alleen als historisch figuur, zegt Chewter. Dat ligt volgens hem anders bij de Strict Baptistgemeente waaraan Chewter verbonden is. Deze gemeente bestaat uit ongeveer 70 leden, verdeeld over uiteenlopende leeftijden. „We houden vast aan de leer van Bunyan. Dat is de doop op basis van geloofsbelijdenis. Dit is onopgeefbaar in het baptisme.” De aanduiding ”strict baptist” betekent een strikte visie op het heilig avondmaal. Zij verwijst niet, zoals soms gedacht wordt, naar de leer van de bijzondere voldoening (particular redemption), tegenover de algemene verzoening die bepaalde baptistenkerken aanhangen. „”Strict” wil zeggen een gesloten avondmaalspraktijk. Het avondmaal is alleen bestemd is voor degene die op volwassen leeftijd gedoopt zijn nadat zij belijdenis van het geloof gedaan hebben.” Chewter is niet meer betrokken bij de Gospel Standardbaptisten, maar hangt meer de evangelische lijn binnen de Strict Baptistkerken aan. „Ik heb veel respect voor een prediker als dr. Peter Masters in de Metropolitan Tabernacle van Spurgeon. Ik heb Spurgeon en Philpot hoog staan en zie hen beiden als mannen van God. Zij vertegenwoordigen respectievelijk de evangelische en hypercalvinistische lijn onder de baptisten. Beide kerken hebben echter te kampen met en algemene neergang, vooral van jongere leden. Er is een aantrekkingskracht vanuit niet-gereformeerde en charismatische kringen. Daarom is het vooral zaak om te kijken naar wat ons verbindt.” Sinds begin dit jaar werkt Chewter voor de Trinitarian Bible Society. Zijn werkzaamheden bestaan in het voorlichten over het werk van de TBS. Op deze manier komt hij in de gehele wereld. Het werk van de TBS breidt zich snel uit, zo blijkt uit zijn verhaal. In 2005 werden meer dan 15 miljoen Bijbels verspreid, in 123 landen en in 39 talen. „Dat aantal van één jaar is hoger dan wat in de eerste honderd jaar van de organisatie is verspreid”, zegt Chewter. De TBS werd in 1831 opgericht. Zij heeft nu afdelingen in Canada, de Verenigde Staten, Brazilië, Australië en Nieuw Zeeland. De grootste groei van Bijbelverspreiding vond het afgelopen jaar plaats in het Portugese taalgebied, vooral door de actie van de vertegenwoordigers in Brazilië (waar Portugees de nationale taal is). Daartegenover neemt het aantal Engelse Bijbels gestaag af, van 100.000 in 2004 naar 88.000 in 2005. De TBS is verder het afgelopen jaar actief geweest in Zimbabwe waar de Ndbelevertaling van de Bijbel vorderingen maakt en straks van groot belang is voor de 1,5 miljoen mensen in dit land die deze taal spreken. De TBS richt zich ook op China. Zij verkent de mogelijkheid van een betrouwbare vertaling die volgens haar nog niet aanwezig is. De huidige populaire Union Version is niet geschikt. „De schattingen zijn dat er 84 miljoen wedergeboren christenen in China zijn, maar ik denk dat het aantal hoger ligt. Normale invoer van Bijbels is niet mogelijk, maar we zoeken nu naar kanalen om de Bijbels daar te verspreiden.” De TBS werkt nauw samen met de Gereformeerde Bijbelstichting (GBS) in Nederland. Beide organisaties bezoeken sinds jaar en dag elkaars vergaderingen. Zij hebben onlangs gezamenlijk 40.000 Bijbels in het Arabisch verspreid onder Irakezen in Syrië. Chewter: „De geestelijke nood onder deze mensen is groot. Er zijn plannen om nog een dergelijk aantal te verspreiden. In Noord-Afrika en Midden-Oosten leven meer dan 200 miljoen mensen die Arabisch spreken.” De TBS is terughoudend om samen te werken met andere organisaties. De United Bible Societies (UBS) worden afgewezen omdat die geheel verschillende principes hebben. De TBS baseert zich in haar vertaalwerk op de Masoretische tekst voor het Oude Testament en de Griekse Textus Receptus voor het Nieuwe Testament. Met Gideons International is wel samenwerking op het terrein van de Bijbelverspreiding. Chewter kent de situatie in Engeland als geen ander. Vanwege de lezingen die hij houdt, komt hij op veel plaatsen in Engeland. „De geestelijke situatie in Engeland is niet bepaald rooskleurig. Veel van de behoudende kerken zijn klein en tellen minder dan vijftig leden. De gemeenten die wel groot zijn behoren tot de charismatische richting. We vragen de kerken vooral om voor ons werk te bidden. Het werk van de TBS is een geloofswerk. We bidden of God deuren wil openen, maar ook vertalers wil geven om de Bijbel op een betrouwbare wijze te vertalen.” bron: Reformatorisch Dagblad

23.5.2007

Turkmeense christen naar werkkamp«

ASCHGABAD - Een rechter in Turkmenistan heeft de christen Vyacheslav Kalataevsky eerder deze maand veroordeeld tot drie jaar werkkamp. De officiële reden voor de straf is het illegaal oversteken van de grens in 2001. Eerder was hij het land uitgezet wegens het organiseren van „een gebedshuis en ontmoetingen van christelijke baptisten.” Dat meldt de Noorse nieuwsdienst Forum 18 op zijn website. „Ik werd zonder geld en zonder papieren in Kazachstan gedumpt”, verklaarde Kalataevsky tijdens zijn proces. „De autoriteiten zeiden dat ik het land binnen 24 uur weer moest verlaten. Waar kon ik anders heen dan terug naar mijn familie in Turkmenistan?” Kalataevsky werd in maart dit jaar opgepakt in Turkmenistan. Volgens zijn advocaat verliep de rechtszaak niet zuiver. „De aanklager probeerde allerlei feiten boven tafel te halen over christelijke samenkomsten, terwijl hij terecht stond voor het illegaal oversteken van de grens.” In Turkmenistan zijn religieuze activiteiten van niet-geregistreerde groepen verboden. De Raad van baptistenkerken in Turkmenistan weigert echter zijn voorgangers en gemeenten te registreren. Van de 4,9 miljoen inwoners van Turkmenistan is 92 procent moslim, 3 procent christen en 5 procent niet-religieus. In Wit-Rusland speelt een vergelijkbare kwestie. De Pool Jaroslaw Lukasik, lid van een pinkstergemeente, moet het land voor 7 juni verlaten, omdat zijn missionaire activiteiten volgens de autoriteiten de nationale veiligheid schaden. Lukasik, die sinds 1999 in de buurt van Minsk woont, is met een Wit-Russische vrouw getrouwd en heeft drie kinderen. Baptisten worden ervan beschuldigd de staatsveiligheid in gevaar te brengen. Ongeveer 80 procent van de 10 miljoen inwoners is lid van de Orthodoxe Kerk, 12 procent behoort tot de Rooms-Katholieke Kerk, ongeveer 2 procent is protestant. Weer Turkmeense evangelist opgepakt TURKMENBASJI - In de Turkmeense stad Turkmenbasji is zaterdag de 37-jarige evangelist Yevgeny Potolov gearresteerd. Potolov is voorganger van de baptistengemeente in die stad. Dat meldde Stichting Friedensstimme gisteren. Evangelist Potolov was zaterdag bij zijn gezin geweest - waar hij om veiligheidsredenen maar af en toe kon komen. Kort na zijn vertrek werd zijn vrouw twee keer gebeld, maar zonder dat het tot een contact kwam. Zij begreep dat er iets mis was en bezocht met een lid van de gemeente het plaatselijke politiebureau. Op haar vragen om opheldering werd niet ingegaan, totdat ze vanuit een aangrenzende ruimte haar man met luide stem de Russische paasgroet hoorde roepen: „Christos woskres” („Christus is opgestaan”). De situatie werd haar duidelijk en zij antwoordde: „Ja, de Heere is waarlijk opgestaan!” Op haar vraag waarom haar man in hechtenis was genomen, kreeg Potolovs vrouw als antwoord dat ambtenaren van de KNB (de opvolger van de KGB, de vroegere geheime dienst) met de zaak bezig waren. Tweede arrestatie Het betreft de tweede arrestatie van een evangelist in korte tijd. Op 13 maart werd evangelist Vyacheslav Kalataevsky, vader van negen kinderen, opgepakt. Hij werd op 14 mei -dus vijf dagen voor de arrestatie van Potolov- veroordeeld tot drie jaar strafkamp. Sinds 1995 werkt Friedensstimme met veel zegen in Turkmenistan, aldus de stichting. Er werden negen gemeenten gesticht, die vrijwel uitsluitend uit Turkmenen, voormalige moslims, bestaan. In 1997 begonnen de represailles van de overheid tegen de kleine groepjes gelovigen. De Russische evangelisten die er hun dienst verrichten, werden een voor een het land uitgezet. Potolov en Kalataevsky behoorden tot de laatsten die in juni 2001 als ongewenste vreemdeling over de grens werden gezet. Enkele maanden later wisten zij Turkmenistan weer binnen te komen, „om hun dienst in Gods Koninkrijk ondergronds voort te zetten.” Tot voor kort waren Potolov en Kalataevsky de enige ambtsdragers die het heilig avondmaal en de doop bedienden aan de kleine gemeenten en groepjes gelovigen. Nog vorig jaar werden in het grensgebied met Iran negen Turkmenen gedoopt die vanuit de islam tot bekering gekomen waren. Atakov Volgens een woordvoerder van Friedensstimme is Turkmenistan een van de meest gesloten landen voor het Evangelie. Diensten kunnen slechts in het uiterste geheim plaatsvinden, op telkens verschillende plaatsen en tijden. De Bijbel is er verboden, omdat hij als staatsgevaarlijk wordt beschouwd. De laatste bekende Turkmeense gevangene was de baptist Sjagildy Atakov. Deze zat een straf uit van vijf jaar, maar werd begin 2002, onder grote druk vanuit het Westen na drieënhalf jaar vroegtijdig vrijgelaten.

20.5.2007

Keine Taufanerkennung: Baptisten fühlen sich nicht als »Störenfriede der Einheit«

Die Baptisten in Deutschland haben Vorwürfe als unberechtigt zurück gewiesen, durch ihr "Nein” zur gegenseitigen Taufanerkennung der christlichen Kirchen in Deutschland "Störenfriede der Einheit” zu sein. Ende April hatten sich 23 Kirchen in einem ökumenischen Gottesdienst in Magdeburg gegenseitig versichert, die jeweilige Taufe anzukennen. Im Namen der täuferischen Freikirchen hatte ein Repräsentant der Mennoniten in einem "Sondervotum" erläutert, warum manche Freikirchen die Kindertaufe nicht anerkennen können. Dazu erklärte jetzt der Präsident des Bundes Evangelisch-Freikirchlicher Gemeinden (BEFG) und Präsident der Vereinigung Evangelischer Freikirchen, Pastor Siegfried Großmann (Seesen): "Die Kirchen mit der Erkenntnis der Glaubenstaufe sind nicht mehr und nicht weniger ‚Störenfriede der Einheit’ als alle anderen Kirchen in ihren Erkenntnisunterschieden auch." Mit dem Thema befasste sich das BEFG-Präsidium auf seiner Sitzung vor der Bundeskonferenz vom 16. bis 19. Mai in Kassel. In einer Stellungnahme heißt es dazu: "Nach unserem Verständnis des Neuen Testaments ist die Taufe mündiger Menschen, die ihren Glauben bezeugen und getauft werden wollen, die einzige Form der Taufe, die das Neue Testament bezeugt." Dazu Großmann: "Das ändert jedoch nichts an der Tatsache, dass wir als Bund und auf der Ebene der Ortsgemeinden gute Kontakte zu anderen christlichen Kirchen pflegen und gerne mit ihnen zusammenarbeiten." Er wies ferner darauf hin, dass es noch viele andere ungeklärte Fragen unter den Kirchen gebe, etwa die Bedeutung des Abendmahls. Bereits im Februar 2007 hatte das Präsidium in einem Papier erklärt, dass die Glaubenstaufe grundsätzlich notwendig ist, um als Mitglied in eine Gemeinde dieser größten deutschen Freikirche aufgenommen zu werden. Zugleich wurde darin Verständnis für Gemeinden geäußert, die Sonderregelungen für diejenigen eingeführt haben, die sich in ihrem Gewissen an ihre Säuglingstaufe gebunden sehen. "Die Säuglingstaufe wird dabei nicht anerkannt, wohl aber der Gewissenskonflikt, der durch die Praxis der Säuglingstaufe entstanden ist", heißt es in dem jetzt verabschiedeten Papier. Quelle: Jesus.de

16.5.2007

Opening Meeting Point in Lelystad

Al in 2004 hebben de predikanten van het Pastores Convent Lelystad gesproken om iets voor de jongeren te doen samen met de politiek. Na drie jaar is hier Meeting Point uitgekomen dat nu van start gegaan is. In Meeting Point verstrekt de Gemeente Lelystad subsidie aan jonderenwerk wat door Stichting Meeting Point en Youth for Christ gerund wordt. Dit wordt ook door diverse kerke ondersteund zoals de PKN, de Pijler, de Reveilgemeente, NGK/CGK, de Baptistengemeente e.a. Hierbij een paar fotoinpressies van de opening.

1.5.2007

Duitse Baptisten maken zich zorgen om christenen in Turkije

Der Gewalt gegen Christen in der Türkei Einhalt gebieten Baptisten schreiben an den türkischen Botschafter in Berlin B e r l i n – Die Baptisten in Deutschland haben den Botschafter der Türkei in Berlin aufgefordert, dafür zu sorgen, "dass der Gewalt gegen Christen in der Türkei Einhalt geboten wird". Anlass für den Brief ist die Ermordung der drei Mitarbeiter des christlichen Zirve-Verlags in Malatya am 18. April in der Türkei sowie Christen diskriminierende Berichte in der türkische Presse. Man sei entsetzt über die rohe Gewalt und den Hass, mit dem die Täter gegen die Christen vorgegangen sind, schreiben der Präsident des Bundes Evangelisch-Freikirchlicher Gemeinden, Siegfried Großmann (Seesen), und die Generalsekretärin der Freikirche, Regina Claas (Elstal bei Berlin). Sie ist auch Vorsitzende des Komitees für Menschenrechte und Religionsfreiheit des Baptistischen Weltbundes. Weiter heißt es: "Als Christen sind wir zutiefst davon überzeugt, dass Gott ein Gott des Friedens ist und dass wir als Menschen zum friedlichen Miteinader aufgerufen sind." Die beiden bekunden ihre Bereitschaft, die Regierung der Türkei "in ihrem Bemühen um Verständigung in Fragen kultureller und religiöser Unterschiede" zu unterstützen. Dies könne etwa dadurch geschehen, "indem wir in unseren christlichen Gemeinden und unserer Umgebung in Deutschland Möglichkeiten des Gesprächs zwischen Türken und Deutschen, Moslems und Christen schaffen". Zugleich versichern Großmann und Claas dem Botschafter Mehmet Ali Irtemcelik (Berlin), für die türkische Regierung zu beten. Nötig seien ein effektives Handeln für den Frieden sowie Schritte, damit die Angehörigen aller Religionen in Frieden und Freiheit in der Türkei leben könnten. In einem Brief an die 850 Gemeinden der Freikirche ruft die Generalsekretärin dazu auf, ebenfalls gegen die Verletzung der Menschenrechten und Religionsfreiheit in der Türkei zu protestieren. Jede Stimme habe Gewicht. Zugleich werden die Baptisten gebeten, ihre Bundestagsabgeordneten zu bitten, sich im Rahmen ihrer Möglichkeiten für Frieden und Religionsfreiheit zu engagieren. Baptisten rufen zum Gebet für die Türkei auf 75 Prozent aller religiös Verfolgten weltweit sind Christen – Gebet auch für Muslime B e r l i n – Der Bund Evangelisch-Freikirchlicher Gemeinden hat zum Gebet für die Christen in der Türkei sowie für verfolgte Christen weltweit aufgerufen. Nach den Morden an drei Christen im Büro des christlichen Verlags Zivre im türkischen Malatya sollen die Baptisten in Deutschland am kommenden Sonntag, dem 29. April, in den Gottesdiensten Fürbitte halten, heißt es in einem Gebetsaufruf. Die Bedrohung für Christen nehme weltweit ständig zu. Zur Begründung wird auf Angaben des Internationalen Instituts für Religionsfreiheit und der Internationalen Gesellschaft für Menschenrechte verwiesen. Demnach sind rund 75 Prozent aller religiös Verfolgten auf der Welt Christen, bei den aus religiösen Gründen Ermordeten sind es rund 80 Prozent. Der Aufruf wurde von der Generalsekretärin Regina Claas (Elstal), dem Leiter des Dienstbereichs Mission, Wilfried Bohlen (Leichlingen), und dem Leiter des Hilfswerks "Europahilfe", Karl-Heinz Walter (Rellingen bei Hamburg), unterzeichnet. Die Baptisten sind in Sorge, dass sich die Lage für die Christen in der Türkei noch weiter verschlechtert. So sei der Pastor der Baptistengemeinde in Izmir, Ertan Cevik, in der Lokalpresse massiv bedroht worden. Er stehe nun unter Polizeischutz. In dem Aufruf werden konkrete Gebetsanliegen genannt. Unter anderem heißt es: "Wir beten, dass die Regierenden und die Verantwortlichen in den Medien in der Türkei sich den radikalen Islamisten machtvoll entgegenstellen; und dass die Moslems und moslemischen Gemeinden, die sich für Frieden und Verständigung einsetzen, aus diesen Ereignissen gestärkt hervorgehen und größeren Einfluss gewinnen." Die Europahilfe hat für die Türkei ein neues Hilfsprojekt ins Leben gerufen. Sie will die Arbeit der christlichen Gemeinden besonders fördern. Auch die Familie des bei dem Überfall ums Leben gekommenen Türken Necati Aydin (35) soll bedacht werden. Die Trauerfeier für ihn fand im Garten der Baptistengemeinde Izmir statt. (Wer sich engagieren will: Kontonummer. 33308; bei SKB Bad Homburg; BLZ 500 921 00; Stichwort - P45901) bron: Duitste Baptisten

28.4.2007

Schuur bouwen mag aan de Hoofdweg

WESTERHAAR - - Burgemeester en Wethouders willen medewerking verlenen aan het verzoek van de baptistengemeente. Die wil een schuur bouwen aan de Hoofdweg. Het te realiseren gebouw mag een opppervlakte hebben van 75 vierkante meter. bron: Turbantia

22.4.2007

Bezwaarschrift te laat binnen

Een bezwaar van Baptistengemeente Emmen De Bron tegen afwijzing van een subsidieverzoek bij de gemeente wordt niet behandeld. Reden daarvoor is dat het bezwaar te laat is ingediend. Volgens de gemeente zonder dringende redenen die het te laat indienen zou rechtvaardigen. De Bron had subsidie gevraagd voor kadervorming. bron: Turbantia

20.4.2007

Studies en ontmoeting

Het afgelopen jaar heb ik samen met Annestase de cursus Gezin in beweging van de Unie gevolgd Op 16 april hadden we weer de jaarlijkse landelijke ontmoeting van voorgangers uit de Unie. Dit jaar was dat niet in de Strubben maar in Denekamp. Erg mooi maar ook erg ver weg.

3.4.2007

Gaza Stad : Bomaanslag op christelijke boekwinkel Gaza

Gaza Stad – De christelijke boekwinkel in Gaza Stad is in de nacht van zaterdag op zondag opgeblazen. De schade is aanzienlijk. Dat hebben contactpersonen van Open Doors laten weten. Er ging geen waarschuwing aan de aanslag vooraf. Rond twee uur ’s nachts kwamen gemaskerde mannen naar de boekwinkel en ontvoerden de bewaker. De man werd onderweg in elkaar geslagen en vrijgelaten in een achterbuurt van Gaza Stad. Vervolgens kwamen de militanten terug en plaatsten een grote bom. Van de deur en balie bleef niets over. Ook het plafond is zwaar beschadigd. Volgens lokale christenen kwam de aanslag volslagen onverwacht. Vorig jaar ging de winkel nog tijdelijk dicht in verband met de dreiging van een aanslag. Dit keer ontvingen de medewerkers geen dreigbrieven. Het Palestijns Bijbelgenootschap (PBG), eigenaar van de winkel, laat weten dat het team geschokt heeft gereageerd, maar wel vol goede moed is. Het PBG heeft laten weten de winkel weer te willen openen. Over de redenen voor de aanslag tasten Open Doors (dat de winkel mede opzette) en het PBG nog in het duister. Zondag vonden bijna tegelijkertijd nog twee aanslagen plaats in Gaza Stad. Deze waren gericht tegen internetcafé’s. De afgelopen maanden zijn enkele tientallen aanslagen gepleegd op met name internetcafé’s en muziekwinkels. (Open Doors)

3.4.2007

Baptisten in Liemers naar andere locatie

Op hun huidige locatie in Zevenaar, in het Liemers College, zijn de baptisten uit hun jasje gegroeid. ,,Onze gemeente bestaat uit driehonderd mensen. De laatste jaren is er sprake van groei. Het aantal leden is verdubbeld'', zegt een woordvoerder. Het gebouw is bovendien al wat ouder en staat op de nominatie om op termijn gesloopt te worden. De baptisten in de Liemers, een overwegend rooms-katholieke streek in de provincie Gelderland, hebben een nieuw onderkomen gevonden in het Candea College, locatie Saturnus, in Duiven. ,,De aula van deze school is moderner en breder.'' Vanaf Goede Vrijdag worden de diensten daar gehouden. Afgelopen zondag droeg de gemeente symbolisch een fakkel over van de oude naar de nieuwe locatie. Voorheen heette de gemeente Baptisten Gemeente Zevenaar. Nu is de naam veranderd in Liemerse Baptisten Gemeente. ,,Maar dat is een werktitel. Er loopt op dit moment een prijsvraag voor een nieuwe naam'', aldus de woordvoerder. En een eigen gebouw? ,,Daar zijn we mee bezig, maar de regels zijn streng en tegenstrijdig. Zo moeten we honderd parkeerplaatsen rond een kerk aanleggen, maar mogen we ons niet vestigen op een industrieterrein. Probeer dat maar eens in de bebouwde kom voor elkaar te krijgen.'' bron: ND

30.3.2007

Musselkanaalster Baptisten helpen Afrikaanse kinderen

De Baptistengemeente Jabes uit Musselkanaal gaat intensiever samenwerken met het Zuid-Afrikaanse Turn the Tide. Vanmiddag ondertekenen de partijen bij de notaris een acte voor de oprichting van een Nederlandse afdeling. Die gaat Turn the Tide for Children heten. Vanuit Musselkanaal zullen kerken en gemeenten worden gevraagd de nieuwe stichting financieel te steunen. "Met het geld dat we gaan inzamelen willen we kinderen in Zuid-Afrika helpen. Denk aan fatsoenlijk eten en drinken, scholing, kleding en vooral ook aan seksuele voorlichting", stelt Erik Scheper namens de baptistengemeente. Vooral dat laatste is volgens de leden van Jabes broodnodig. "Kinderen in Zuid-Afrika worden al seksueel actief als 8 of 9 jaar oud zijn." Scheper laat weten dat de Nederlandse stichting begint met het ondersteunen van vijftig kinderen. bron: Dagblad van het Noorden

28.3.2007

Baptisten Arnhem helpen prostituees Arnhem en Nijmegen

Tien jaar lang heeft Wil Leeverink samen met acht gelovige vrouwen prostituees bezocht die in Arnhem achter het raam werkten. Tegenwoordig heeft de Stichting het Huis op de Muur het werkterrein verlegd naar het raamprostitutiegebied in Nijmegen. „Daar komen wij geregeld vrouwen tegen die in Arnhem hebben gewerkt”, zegt Leeverink. De Arnhemse heeft er een missie van gemaakt het leven van prostituees te veraangenamen. God, zoals in de Bijbel beschreven, is haar leidraad. „Met die God hebben wij immers zelf een relatie. Maar ook willen wij zo misverstanden met andere geloven voorkomen.” Tijdens hun ontmoetingen met de prostituees verkondigen de vrouwen niet het evangelie. „We bieden de prostituees een luisterend oor, wij geven hen aandacht en we bidden met hen. We zijn er voor deze vrouwen. Wij proberen hen niet te bekeren en we zijn zeker niet van plan het evangelie bij hen door de strot te duwen”, legt Leeverink uit. Ook zijn ze er niet op uit de prostituees achter het raam weg te halen. „Het liefst zou ik hen bij hun kont en kop pakken. De omstandigheden waaronder zij werken zijn miserabel en het is heel akelig werk. Maar ik geloof in de eigen wil van de vrouw.” Leeverink: „Het heeft ook geen zin je af te vragen of je als vrouw prostitutie moet accepteren. Een vrouw kiest ervoor. Dat is de realiteit. Ik moet er ook voor waken als ik contact met een prostituee heb dat ik haar veroordeel.” Leeverink weet dat er vrouwenhandel in de prostitutie voorkomt en dat er vrouwen zitten die geld verdienen voor hun vriend. „Ook zij proberen er het beste van te maken. Voor hen heb ik bewondering. Dat zijn sterke vrouwen.” Tien jaar geleden besloten twee vrouwen die lid waren van de Baptistengemeente in Arnhem ook prostituees in de rosse buurt Het Spijkerkwartier te bezoeken. „De prostituees stelden de arm om hun schouder op prijs. De Nederlandse vrouwen keerden vaker terug en zo ontstond de Stichting het Huis op de Muur, waarbij zich meer vrouwen van andere geloofsgemeenschappen aansloten”, vertelt Leeverink. De Nederlandse vrouwen hopen in 2008 of 2009 de prostituees te bezoeken als het nieuwe prostitutiegebied op het Billitonterrein in Arnhem een feit is. „Aan ons zal het niet liggen. De vraag is of de exploitanten ons binnenlaten. Zij werken niet altijd mee omdat ze bang zijn dat wij de vrouwen achter het raam willen weghalen.” Enkele dagen na de sluiting van de bordelen, begin 2006, zijn de vrouwen even in de rosse buurt teruggeweest. „Het leek wel een kerkhof. Sommige teamleden moesten huilen. We wisten niet waar ‘onze’ prostituees waren gebleven.” In het kerkgebouw aan de Willem van Kleeflaan 6 in Arnhem viert de Stichting Huis op de Muur op 18 april het tienjarig jubileum. bron: De Gelderlander

27.3.2007

BWA spreekt Sri Lanka aan op geweld

De internationale alliantie van baptisten, de BWA, riep vorige week de Srilankaanse president Rajapakse op, misbruik en vervolging van burgers in het conflict een halt toe te roepen. Die oproep werd gedaan naar aanleiding van de ontvoering van vier christenen, begin deze maand in Vanuiya, een stad in de noordelijke frontlinie. ,,Er is niet meer sprake van een losstaand incident, maar van een trend van ontvoeringen en verdwijningen'', aldus BWA-secretaris Denton Lotz die repte van ,,een schokkende ontwikkeling''. Afgelopen zondag 25 maart zij er weer ongeveer driehonderd jongeren uit verschillende christelijke kerken in Mulliative met geweld weggevoerd. bron: ND

22.3.2007

Rumoer Spanje rond godsdienstlerares

De Rooms-Katholieke Kerk in Spanje verwacht van godsdienstleraren dat ze er een herkenbare christelijke levensstijl op na houden. Opvallend genoeg vindt de Spaanse Evangelische Alliantie die eis onzin. Tien jaar gaf María del Carmen Galayo Macías les op een school op de Canarische Eilanden. Toen hoorde ze in het jaar 2000 dat haar contract niet werd verlengd, omdat ze gescheiden was en met een nieuwe vriend samenwoonde. Ze was het er niet mee eens, verloor de ontslagzaak bij de rechter en stapte toen naar het Constitutionele Hof. Dat moest beoordelen of aan godsdienstleraren speciale eisen mogen worden gesteld wat betreft hun privé-leven. Ja, sprak het hof vorige week uit, want godsdienstles houdt meer in dan alleen maar kennisoverdracht. De vraag of iemand als godsdienstleraar geschikt is, staat daarom niet los van zijn of haar persoonlijke levensstijl. Het is redelijk dat docenten ,,herkenbaar zijn aan hun rechte leer en het getuigenis van hun christelijk leven''. Opvallend genoeg keert de Evangelische Alliantie (EA) in Spanje zich tegen deze uitspraak. Het is deze protestanten een doorn in het oog, dat de ongeveer 17.000 godsdienstleraren aan openbare scholen worden benoemd door de Rooms-Katholieke Kerk. Het was ook die kerk die mevrouw Galayo ontsloeg. Een religieuze instelling zou natuurlijk eisen mogen stellen aan het privéleven van haar personeel. Maar leerkrachten aan een openbare school zijn gewoon ambtenaren, in de visie van woordvoerder Pedro Tarquis van de Spaanse EA. ,,Je kunt van hen nooit eisen een confessioneel dictaat te volgen.'' De figuur van één kerk die het godsdienstonderwijs op openbare scholen verzorgt, en ook nog eisen stelt aan de levenswandel van de docenten, is volgens Tarquis in strijd met de scheiding tussen Kerk en Staat. Dat beginsel is een hot issue voor Spaanse protestanten, omdat de Rooms-Katholieke Kerk ondanks die scheiding nog veel voorrechten geniet. Geleidelijk breidt de overheid die voorrechten ook uit naar andere denominaties. Maar sommige zijn zozeer tegen de dominantie van de Rooms-Katholieke Kerk, dat ze zelf ook iedere overheidssteun afwijzen. Zo rees er onenigheid binnen de Unie van Baptistengemeenten, toen de landelijke vergadering vorig najaar besloot gebruik te maken van de mogelijkheid voor kerken om subsidie te krijgen voor sociale en culturele activiteiten. Een gemeente in Madrid besloot vorige maand met de Unie te breken. Ze vindt dat die haar onafhankelijkheid van de overheid op het spel zet, ten koste van een helder getuigenis. De Spaanse Baptistenunie telt een kleine negentig gemeenten met 9500 leden. bron: ND

19.3.2007

Texel blijft voor Gor Khatchikyan paradijs

Na acht jaar wachten krijgt Gor Khatchikyan een permanente verblijfsvergunning. Zijn familie valt onder de pardonregeling van het nieuwe kabinet. SCHAGEN - ,,Het is mijn roeping om mensen te helpen; het liefst word ik traumachirurg, dat is mijn kinderdroom. Ik heb er altijd in geloofd'', zegt geneeskundestudent Gor Khatchikyan (20) over zijn verblijfsvergunning. ,,Mijn ouders werden er wel een beetje moe van. Ze vonden dat het tijd werd.'' Toch vindt Khatchikyan de manier waarop het gegaan is niet helemaal bevredigend: ,,Ik had gehoopt dat uit de juridische procedure zou blijken dat we recht hadden op een verblijfsvergunning. Nu voelt het een beetje alsof we zijn gematst.'' Klagen doet hij niet: ,,Uiteindelijk gaat het me natuurlijk om dat papiertje.'' Acht jaar geleden vluchtte Khatchikyan met zijn ouders en zijn broer uit Armenië naar Nederland. Na een autorit van zeven dagen vroeg de familie asiel aan in Nederland. Sinds die tijd zijn ze in afwachting van een permanente verblijfsvergunning. Nu wonen ze in een caravan in het asielzoekerscentrum (AZC) in Schagen. Daarvoor verbleven ze drie maanden in tijdelijke opvangcentra in Den Bosch en Leiden, en vier jaar op Texel. Op het Waddeneiland maakte Khatchikyan algauw vrienden. ,,Iedereen denkt altijd dat asielzoekers zielig zijn, maar ik ben helemaal niet zielig. Ik heb daar een heel fijne tijd gehad. Texelaars kijken eerst de kat uit de boom, maar omdat ik als een van de weinige allochtonen naar het vwo ging, viel ik al snel op. Inmiddels woon ik niet meer op Texel, maar dat eiland blijft het paradijs voor mij.'' Het vwo ging Khatchikyan gemakkelijk af. Hij sloeg de derde klas over: ,,Ik haalde alleen maar tienen.'' Uiteindelijk slaagde hij cum laude voor zijn eindexamen. Daarom hoefde hij niet te loten om toegelaten te worden tot de studie geneeskunde aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn studie wordt betaald door de Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF, want asielzoekers hebben geen recht op studiefinanciering. Zijn ouders konden het ook niet betalen, want die mogen niet werken in Nederland. ,,Ik wilde altijd al arts worden'', zegt Khatchikyan. ,,Vroeger droomde ik van een grote touringcar met daarin een operatiekamer, waarmee ik door de hele wereld zou reizen. Het is mijn roeping mensen te helpen. Het liefst word ik traumachirurg, dat is mijn kinderdroom.'' Bijbel Inspiratie haalt Khatchikyan uit de Bijbel. Op Texel kwam hij in aanraking met de Baptistengemeente. ,,Ik liep rond met veel existentiële vragen, wilde alles weten. Ik studeerde toen al veel, maar de wetenschap kon me niet echt overtuigen.'' ,,De evolutietheorie rammelt aan alle kanten. Er miste iets. Toen ben ik eens meegegaan naar de kerk. In het begin was ik sceptisch, maar dat verdween al snel. Als je ziet hoe de Bijbel als een puzzel in elkaar past, echt dat is heel bijzonder.'' Christus is het grote voorbeeld voor Khatchikyan: ,,Ik wil mensen dienen, en dat gaat het beste in de medische wereld, maar ik heb ook politieke ambities. Ik wil graag minister worden van Volksgezondheid, dat zou echt gaaf zijn. Ik denk ook dat daar mijn kwaliteiten liggen. Ik kan bijvoorbeeld goed debatteren en spreken voor groepen.'' Khatchikyan eindigde in 2005 bij de beste zes tijdens de BBC Public Speaking Awards voor scholieren in het Vredespaleis in Den Haag. Ook is hij gevraagd voor het panel van een nieuw discussieprogramma van de Vara à la het Lagerhuis. Khatchikyan leidt allesbehalve een gewoon studentenleven. Enerzijds is hij actief in de Studentenraad en bij de christelijke studentenvereniging Ichthus Amsterdam, anderzijds gaan buitenlandse stages, conferenties en uitjes aan zijn neus voorbij. Hij moet zich elke woensdagochtend melden bij het AZC. ,,Dat is niet altijd leuk, maar je leert ermee leven.'' Zodra Khatchikyan een Nederlands paspoort heeft, wil hij op reis. ,,Naar Israël en naar familie in Rusland.'' Armenië? Hij aarzelt: ,,Nee, want dat ligt juridisch wat gecompliceerd.'' Ook wil Khatchikyan een baantje zoeken. ,,Liefst hier in het ziekenhuis, bloed afnemen, of zo. O ja, en ik ga meteen mijn rijbewijs halen.'' bron: ND

14.3.2007

Kerkdienst voor uitsluitend vrouwen

- EDE - De Baptistengemeente Ede houdt zondagmorgen een speciale vrouwendienst in De Reehorst. Een primeur in de kerk. Door te focussen op een doelgroep denkt de organisatie de drempel te verlagen om naar de kerk te komen. "En als ze een keer zijn geweest komen ze ook makkelijker naar reguliere diensten", zegt Pien van der Hoff. Zij zal zondag preken. Thema van de dienst die om 10.00 begint is 'Lichter door het leven'. Volgens de organisatie hebben vrouwen tegenwoordig vaak veel zorgen of een negatief zelfbeeld. Hilde Bravenboer: " Bij Jezus kunnen ze hun lasten afleggen." De vrouwendienst is helemaal door vrouwen georganiseerd. Mannen zullen echter niet geweigerd worden aan de deur. bron: De Gelderlander

9.03.2007

„Jamaïcaan leidt bond baptisten”

De Jamaicaanse baptistenvoorganger Neville Callam (55) is benoemd tot algemeen secretaris van de Wereldbond van Baptisten (BWA). Hij is in Jamaica een bekend theoloog en de eerste niet blanke eb niet uit Noord-Amerika of Europa afkomstige leider van de baptistenbond.

2.03.2007

„Kazachstan treedt feller op tegen kerk”

GOUDA - De verstoringen van samenkomsten en aanklachten tegen voorgangers van niet-geregistreerde baptistengroepen in Centraal-Azië, in het bijzonder in de republiek Kazachstan, nemen toe, zo meldt Stichting Friedensstimme. Op 16 januari eindigde de strafzaak tegen evangelist Andrej Grigorjev uit Aktobe. Het gerechtshof verklaarde hem schuldig aan het begaan van een misdrijf tegen artikel 362 lid 1: opzettelijke overtreding van het volgens de wet van kracht geworden verbod op de activiteiten van de religieuze vereniging van de EChB (de niet-registreerde baptisten, red.), en stelde een boete vast ter hoogte van 360 dollar. Op 11 februari verstoorden zes vertegenwoordigers van de rechterlijke macht de ochtendsamenkomst van de gemeente Aktobe. Zij werden vergezeld van fotografen en televisieverslaggevers, die tijdens de godsdienstoefeningen ongevraagd opnames maakten. Medewerkers van Binnenlandse Zaken maakten een akte op over het verloop van de dienst. Op 21 februari werden de leidinggevende broeders Andrej Grigorjev, Vladimir Zinatoelin, Ilja Gurjejev, Valentin Milos en Vasili Boerlak door het openbaar ministerie voor een verhoor opgeroepen. De tenlastelegging betreft het overtreden van het gebod op samenkomsten van de EChB. Alle verordeningen zijn gezonden naar een speciaal administratief gerechtshof van de stad Aktobe. Friedensstimme stelt dat ook elders in Kazachstan steeds confrontaties met de overheid plaatsvinden. bron: RD

Februari 2007

ECM Themadag

"Dat mensen zich thuis voelen in een kerk is een goed bijeffect, niet het doel van de kerk. Het Evangelie maakt mensen onrustig en zet ze aan het werk. De uitdaging voor de bestaande kerken is om de balans te zoeken tussen de boodschap behouden en de vormen vernieuwen. Kom naar de themadag om je daarvoor te laten uitdagen en wees betrokken bij wat God doet in deze unieke tijd!"

Hoofdspreker Teun van der Leer (Unie van Baptistengemeenten), schaker, docent, schrijver van de `kerk op haar smalst`en nog steeds op zoek naar welke samenkomst van mensen die belijden dat Jezus Heer is, ook kerk is.

23.2.2007

Reis Warren naar Noord-Korea uitgesteld

De omstreden reis van Rick Warren naar Noord-Korea is voorlopig uitgesteld. Dat heeft een woordvoerder van Rick Warren bekend gemaakt. Warren zou in maart naar Noord-Korea afreizen. Hij zou daar olp een door het regime georganiseerde bijeenkomst mogen spreken.

Met name in Amerika leidde dat tot protest. Noord-Korea wordt daar gezien als een schurkenstaat en men meende dat Warren alleen al door zijn aanwezigheid legitimiteit aan het verfoeide bewind geeft. Maar Warren verdedigde zich door te zeggen dat hij "overal waar ik de kans krijg, het Evangelie breng."

Warren heeft laten weten dat wat hem betreft de reis naar Noord-Korea nog niet van de baan is. Hij zegt te hopen 'in de zomer' alsnog naar het communistische land te kunnen gaan.

Warren en zijn pr-team hebben niet gezegd waarom de reis naar Noord-Korea niet doorgaat. Vragen daarover wilden ze niet beantwoorden.

bron: Nederlands Dagblad /Alpha online

24.2.2007 Dominee Jager: 'De sleutel lever ik niet in' HENGELO - Hij is nagenoeg 65 jaar oud. Van die jaren werkte hij er 37 als dominee. De Hengelose baptistengemeente 't Venster, waar hij de afgelopen vijfenhalf jaar werkzaam was, moet nu op zoek naar een nieuwe dominee, want hun voorganger, ds. Pieter Jager, gaat met emeritaat. Vanavond wordt hij feestelijk uitgeluid en morgen is zijn officiële afscheid. Maar Jager zelf houdt een kleine slag om de arm: "Het is goed zo. Maar de sleutel lever ik niet in. Ik blijf beschikbaar zolang er nog geen opvolger is.". "Het pastorale heb ik altijd heel mooi gevonden aan het werk", kijkt de Jager terug. "Met mensen praten over het geloof, zorgen dat geloof en leven in elkaar overgaan, je in de ander inleven, ik wil graag een band hebben met de gemeente zodat je niet alleen van die 'hoi'-gesprekken hebt." Het fenomeen 'hoi'-gesprek laat zich als volgt uitleggen: predikant Jager heeft geen zin de leden van de baptistengemeente alleen maar in de de zondagsdienst te ontmoeten en een groet uit te wisselen. Nee, hij wil de mensen in de gemeente kennen. Hij zal overigens na ingang van zijn pensioen het contact met de leden van de baptistengemeente behouden. Jager komt ook dan nog bij de mensen thuis om met ze te praten als kringleider en blijft, hetzij met mate, beschikbaar voor het crisispastoraat. De vraag is wat er dan precies gaat veranderen voor ds. Pieter Jager, behalve dan dat hij de preek en alles eromheen niet meer hoeft te organiseren. "Het wordt vrijblijvender. Ik weet, ik hoef alleen nog maar de dingen te doen die ik leuk vind", begint Jager. "Verder weet ik nog niet precies hoe de komende tijd eruit ziet", zegt de predikant. "In elk geval ben ik de komende maanden veel weg om te preken in andere steden." Hij denkt nog iets langer na en zegt dan: "Ik hoef niet meer 24 uur per dag beschikbaar te zijn voor de kerk. Tot nu toe kwam de gemeente altijd op de eerste plaats. Nu kan ik als ze me vragen om op 28 maart een kringgesprek te houden, gewoon zeggen: "Dat kan niet, mijn dochter is jarig". Eerder moest ik dan mijn dochter afzeggen", legt hij uit. Tijdens zijn jaren als voorganger bij 't Venster in Hengelo heeft Jager geprobeerd om veranderingen door te voeren om de baptistengemeente min of meer met de tijd mee te laten gaan. "We zitten in een soort overgangsfase. Dat gaat erover dat we gavengericht te werk gaan", legt dominee Pieter Jager uit, "dat we allemaal de dingen doen waar we goed in zijn, en die we interessant vinden." Op die manier moet de kwaliteit van de activiteiten verbeteren, waardoor ledenaantallen weer aantrekken. Ondanks dat alles is de Venster-gemeente onder Jagers voorgangerschap van 181 naar 167 leden gedaald. "Veranderingen vergen tijd en het gaat niet altijd zo snel als ik zou hopen. Sommige ouderen hebben wat moeite met de vernieuwingen, maar we hebben wel wat jonge gezinnen kunnen aantrekken", verklaart de dominee. Hij legt de inmiddels in gang gezette verandering nog iets verder uit, naar aanleiding van een voorbeeld. Hij vertelt een verhaal over de tijd dat hij nog voetbalde en de 'toch goede' gesprekken die hij had tijdens de derde helft: aan de tap. "We moeten ons niet opsluiten achter muren. We moeten ook buiten de kerk kijken." Het is aan de raad van baptistengemeente 't Venster om een opvolger te vinden die het proces van vernieuwing wil doorzetten. Dominee Jager spreekt zelfs over het eventueel gebruik van hard rock bij de zondagsdienst. "Zolang het evangelisch is". bron:Turbantia

19.2.2007

„Duitsland heeft evangelicalen nodig”

WETZLAR - De evangelicale beweging is geen zinkend schip, zoals tot een aantal jaar geleden nog wel werd gezegd. Integendeel, zo stelt de Duitse theoloog Friedhelm Jung, „ze leeft en breidt zich steeds verder uit.” En Duitsland heeft haar nodig, meer dan ooit.

Jung doceert aan het Southwestern Baptist Theological Seminary in Fort Worth in Texas (Verenigde Staten). Daarnaast leidt hij een master aan het Bijbelseminarie in Bonn.

Volgens de theoloog zoeken veel mensen in deze steeds gecompliceerder wordende wereld naar vaste waarden en een heldere oriëntatie, aldus de Duitse protestantse nieuwsdienst Idea. „Omdat de evangelicale theologie een helder profiel heeft en mensen antwoorden geeft op de vragen naar het vanwaar, waartoe en waarheen, zal haar stem ook in de toekomst gehoor vinden.”

Het is nauwelijks voorstelbaar dat evangelicalen in Duitsland ooit zo veel invloed zullen krijgen als in de VS. „Zonder twijfel zou dit in de op alle fronten zieke Duitse maatschappij meer te wensen zijn dan ergens anders.”

Zo heeft wetenschappelijk onderzoek, aldus Jung, uitgewezen dat actieve christenen tot de meest betrokken burgers behoren. Ze zouden ijverig en loyaal zijn en de belasting niet ontduiken.

Ook in Duitsland is de verwereldlijking echter zo ver voortgeschreden, constateert de theoloog, dat het niet meevalt om in een trendbreuk te geloven. Media en cultuur, politiek en economie wijzen christelijke restanten in het beste geval af. „Vaak zijn zij -men denke nu slechts aan de linksliberale media- juist antichristelijk ingesteld.”

Volgens Jung is het aantal evangelicalen in Duitsland de afgelopen vier decennia niet gestegen. Dit zou nog altijd rond de 1,3 miljoen liggen. Dat dit aantal stabiel blijft, is vooral te danken aan evangelicaal georiënteerde emigranten uit Oost-Europa. Van de meer dan 2 miljard kerkleden wereldwijd behoren er naar schatting minstens 750 miljoen tot de evangelicale beweging, aldus Idea.

bron: RD

15.2.2007

Fatah verlaat baptistengebouw Gaza

Fatah heeft de laatste agenten teruggetrokken uit een gebouw van de baptistenkerk in Gaza. Dat schrijft voorganger Hanna Massad aan Open Doors. Eind vorige week verlieten de agenten het gebouw. Waarschijnlijk omdat de onderhandelingen met Hamas de goede kant opgingen.

Zondag werd in de kerk (naast het bezette gebouw) weer een dienst gehouden. Een week eerder was de dienst nog afgelast wegens gevechten op straat tussen Hamas en Fatah. Het geweld tussen deze twee partijen heeft inmiddels tientallen levens en honderden gewonden geëist.

Massad heeft de schade aan het in november geopende gebouw opgenomen en constateert dat drie ruiten gesneuveld zijn alsmede de voordeur. Die werd door de Fatah leden vernield om binnen te komen.

bron: Open Doors

9.2.2007

Fatah bezet baptistengebouw Gaza

Agenten van Fatah hebben in Gaza Stad een gebouw van de plaatselijke baptistenkerk bezet. Het zes verdiepingen hoge gebouw wordt nu gebruikt als 'uitkijktoren' om Hamas strijders in de gaten te houden en eventueel makkelijk te kunnen uitschakelen.

Dat schrijft voorganger Hanna Massad in een e mail aan Open Doors. "Zo erg als nu is de situatie nog nooit geweest", aldus Massad. Het gebouw is sinds 2 februari bezet. Het is niet bekend wanneer Fatah het gebouw gaat verlaten

Het gebouw met daarin de enige openbare bibliotheek van Gaza, werd in november in hij bijzijn van onder andere Anne van der Bijl (oprichter van Open Doors) geopend. De bibliotheek leent zowel christelijke als seculiere boeken uit. Begin 2006, toen aan het gebouw gewerkt werd, raakte de bewaker gewond tijdens een schietpartij tussen leden van Hamas en Fatah. Ook toen namen leden van Fatah het gebouw in om vanaf het dak op hun tegenstanders te schieten.

De Gazastrook is momenteel in de ban van een machtsstrijd tussen Hamas en Fatah. Schietpartijen en geweld zijn aan de orde van de dag. Een staakt het vuren houdt geen stand. Massad: "Het dagelijks leven is totaal ontwricht. De meeste mensen durven de straat niet op."

Bron: Open Doors

17.1.2007

Ongedoopte ‘vrienden’ actiever bij baptisten

BOSCH EN DUIN - De ‘geloofsdoop’ (of: volwassenendoop) is een van de pijlers – zo niet dé pijler – onder het gedachtegoed, of: het bestaansrecht, van de baptisten. Alleen mensen die als volwassene gedoopt zijn, kunnen lid worden. Toch laten in Duitsland steeds meer baptistengemeenten ook mensen die alleen als kind gedoopt zijn tóch toe als volwaardig lid, zo bleek afgelopen weekend tijdens een baptistencongres in Kassel. bron: ND

In Nederland zijn er geen baptistengemeenten bekend die zo ver gaan, maar wel neemt het aantal ‘vrienden van de gemeente’ hier toe, zegt Teun van der Leer, woordvoerder van de Unie van Baptistengemeenten. ‘Vrienden’ mogen, omdat zij niet gedoopt zijn, geen lid worden van de kerkenraad en hebben ook geen stemrecht tijdens gemeentevergaderingen. ,,Maar in steeds meer gemeenten mogen zij bijvoorbeeld wel kringleider worden, actief zijn in het jeugdwerk en hebben zij spreekrecht op gemeentevergaderingen’’, zegt Van der Leer. Daardoor wordt de grens tussen een – volwassengedoopt – lid en een – niet-volwassengedoopte – vriend steeds diffuser, constateert hij.
Van der Leer vindt dat de baptisten in Nederland het gesprek moeten durven aangaan over het lidmaatschap van ‘vrienden’. Hij memoreert dat de meeste baptistengemeenten al jarenlang werken met een ‘open avondmaal’, waaraan ook christenen uit andere kerken welkom zijn. ,,Heel lang was de opvatting dat mensen die niet Bijbels gedoopt waren, ook niet aan ons avondmaal mochten. Daarover wordt nu ruimer gedacht. Als theoloog denk ik dan: als je samen met elkaar aan het avondmaal kunt, kun je ook samen lid zijn van een gemeente.’’
Hij merkt echter dat deze kwestie in plaatselijke gemeenten niet leeft. Daardoor acht Van der Leer de kans klein dat er op korte termijn veel zal veranderen in de officiële leer van Nederlandse baptistengemeenten. En hij geeft ook wel toe: ,,De doopopvatting hoort zodanig bij onze identiteit, dat wij die niet snel zullen opgeven.’’

Voorwaarde
Dat bevestigen ook Peter Kos, Yme Horjus, Karel Gerritsen en Orlando Bottenbley, voorgangers van verschillende Nederlandse baptistengemeenten. ,,Om volwaardig lid te worden van onze gemeente is en blijft de geloofsdoop een voorwaarde’’, zegt Kos, voorganger van baptistengemeente De Rank in Utrecht.
Vrienden van de gemeente - in Utrecht zijn dat er zo’n tachtig, tegen 450 ‘échte’ leden - hebben daar echter wel een grote mate van vrijheid. ,,Ze maken volwaardig deel uit van de gemeente, maar wel onder bepaalde restricties. Zo kunnen vrienden geen kringleider worden en kunnen zij ook geen eindverantwoordelijkheid dragen voor beleid. Wel mogen zij gewoon meepraten tijdens gemeentevergaderingen, al hebben zij geen stemrecht.’’
Kos vindt dat deze regeling voldoende ruimte geeft voor mensen die niet opnieuw gedoopt willen geworden omdat zij als kind al zijn gedoopt. Een verdere bezinning, zoals Van der Leer wel zou willen, hoeft van hem dus niet. ,,Het principe van doop op belijdenis is wat mij betreft onopgeefbaar.’’
Daarom hoopt hij dat de vrienden in zijn gemeente zich uiteindelijk wel zullen laten dopen. ,,Er zitten heel capabele mensen tussen, die ik graag in de raad zou hebben.’’
In de baptistengemeente in Ede is ook een bezinning nodig, vindt voorganger Yme Horjus, en wel omdat het aantal ‘vrienden’ daar de pan uit rijst. ,,Ik zou het eens moeten nagaan, maar ik denk dat een derde van de mensen die betrokken zijn bij onze gemeente, vriend is, en geen lid.’’ Het verschil tussen die twee is in Ede dan ook nauwelijks merkbaar.

Zendingswerkgroep
Niet-volwassengedoopte vrienden van de gemeente kunnen daar bijvoorbeeld gewoon voorzitter van de zendingswerkgroep worden. Alleen stemrecht en lid worden van de raad is geen optie.
Horjus: ,,De mogelijkheid om vriend te worden is er om tegemoet te komen aan mensen die de geloofsdoop niet zagen zitten. Maar nu zijn het er zo veel dat het voor ons een probleem aan het worden is. Het werkt vrijblijvendheid in de hand: wel genieten van wat er allemaal gebeurt, maar er geen verantwoordelijkheid voor nemen. Ik ben bang dat we in de toekomst de tol zullen moeten betalen van dit beleid.’’ Horjus is dan vooral bang dat het steeds lastiger zal worden capabele mensen te vinden als oudste of als diaken.

Besprenkeling
In de baptistengemeente in Sneek leeft deze angst niet. Maar daar heeft de gemeente dan ook een zeer duidelijke lijn gekozen, vertelt voorganger Karel Gerritsen. ,,Mensen die geen lid zijn, mogen geen belangrijke functies bekleden en hebben ook geen stemrecht. Ze mogen zelfs helemaal niet aanwezig zijn bij gemeentevergaderingen.’’
Hij verwacht niet dat zijn gemeente zal gaan schuiven op dit vlak. Want zelfs mensen die elders in een kerk als volwassene zijn gedoopt door besprenkeling, moeten alsnog worden ondergedompeld, willen zij in Sneek lid kunnen worden van de baptistengemeente. ,,Twee jaar geleden kwamen we hierover te spreken, toen iemand met zo’n achtergrond zich aanmeldde. Ikzelf vond dat diegene wel volwaardig lid moest kunnen worden, zonder zich opnieuw te laten dopen, maar de gemeentevergadering was het daar niet mee eens.’’
In Utrecht kunnen zulke mensen overigens wel direct volwaardig lid worden, zegt Peter Kos. ,,Het gaat ons om het principe van doop op belijdenis. Welke vorm van doop er dan is gebruikt, maakt dan niet zo veel uit.’’

De baptistengemeenten in Utrecht, Ede en Sneek horen bij de overkoepelende Unie van Baptistengemeenten. Daarnaast zijn er in Nederland ook zogeheten vrije baptistengemeenten. De bekendste is de Bethelgemeente in Drachten. Voorganger Orlando Bottenbley: ,,De geloofsdoop is de enige manier om hier lid te worden’’, zegt hij. ,,Dat staat niet ter discussie en dat zal het ook niet komen.’’
Zijn gemeente kent geen ‘vrienden’; dat vindt Bottenbley te vrijblijvend klinken, wel ,,mensen die onder onze pastorale verantwoordelijkheid vallen’’. ,,Vaak zijn dit inderdaad mensen die bezwaren hebben tegen de dooppraktijk. Zij maken in de praktijk volwaardig deel uit van de gemeente en zetten zich daar ook voor in. Zij nemen alleen geen deel aan gemeentevergaderingen en dragen geen eindverantwoordelijkheid voor taken in de gemeente.’’

12.1.2007
Clinton en Carter werken aan socialer imago baptisten

ATLANTA - De twee oud-presidenten Jimmy Carter en Bill Clinton werken mee aan een nieuw imago van baptisten in Noord-Amerika. Baptisten moeten bekend komen te staan om hun eensgezindheid en mededogen met minderbedeelden, in plaats van om hun raciale, theologische of maatschappelijke conflicten.

Clinton en Carter hebben deze week in het Carter Centre in Atlanta om de tafel gezeten met tachtig baptistenleiders van veertig baptistenorganisaties uit de Verenigde Staten en Canada. Samen met de baptistenleiders maakten ze daarna bekend dat in 2008 een historische viering is gepland, waarmee de eenheid en christelijke missie van baptisten onderstreept moet worden, meldt de Associated Baptist Press.

Het initiatief is bedacht door Jimmy Carter en Bill Underwood, voorzitter van de Mercer Universiteit in Atlanta en Macon. ,,Baptisten - de Noordelijke en de Zuidelijke; uit de Verenigde Staten, Canada en Mexico; zwart, wit en bruin; theologisch progressief, gematigd en behoudend - kunnen zich richten op zaken die ons samenbinden als volgelingen van Christus’’, zegt Underwood.

Het beeld van bekrompenheid dat baptisten volgens de initiatiefnemers aankleeft, moet plaats maken voor het beeld van christenen die eensgezind werken aan recht en gerechtigheid, die de daad bij het woord voegen in de strijd tegen honger en armoede op de wereld.

De viering begin 2008 in Atlanta moet twintigduizend baptisten trekken. Op de agenda staan thema’s als profetische prediking, milieu, racisme, godsdienstvrijheid, armoede, evangelisatie, hiv/aids en omgang met religieuze diversiteit. Bill Clinton hoopt op een nieuwe beweging onder baptisten. ,,Het is een poging tot een antwoord op de vraag: Wat zou ons christelijk getuigenis in de 21e eeuw van ons vragen?’’

Aan de voorbereidende ontmoeting deze week in het Carter Centre namen leiders deel van de North American Baptist Fellowship, een gemeenschap van kerken met in totaal twintig miljoen leden, die aangesloten is bij de Baptist World Alliance. Verder deden vertegenwoordigers van een aantal Afro-Amerikaanse en Canadese kerken mee, evenals leiders van baptistengemeenten van Amerikaanse minderheden, zoals Latijns-Amerikanen, Japanners, en Russische Oekraïners.

De behoudende Zuidelijke Baptisten, die zich in de 19e eeuw hebben afgescheiden van de Noordelijke Baptisten, hebben geen uitnodiging ontvangen, omdat zij buiten de North Amercian Baptist Fellowship staan. Er waren wel leiders van deze kerk op persoonlijke titel aanwezig. Zowel Clinton als Carter benadrukte dat ze de Zuidelijke Baptisten - het grootste protestantse kerkverband in de Verenigde Staten - er graag bij willen betrekken.

De Zuidelijke Baptisten onderstreepten afgelopen jaren dat ze zich afwenden van baptisten die te liberaal worden in hun ogen. Ze trokken zich daarom terug uit de Baptist World Alliance en de North American Baptist Fellowship.
Jimmy Carter en Bill Clinton staan op de nominatie om te spreken op de grootse viering in 2008. Carter is lid van de Maranatha Baptist Church in Plains en Clinton hoort bij de Immanuel Baptist Church in Little Rock. Ze staan te boek als progressieve baptisten.

bron: ND

13.1.2007 Kerk- gemeentes ‘te luidruchtig’ HENGELO - Het moeten vrolijke bijeenkomsten zijn, die de Baptisten Gemeente Hengelo-Centrum op zondagmorgen in het gebouw aan de Jacob Catsstraat houdt. Ook bij de Bethel Pinksterkerk in de Vondelstraat moeten ze er wat van kunnen. Althans afgaande op de klachten die een echtpaar uit de Catsstraat uit in een brief aan B en W en de gemeenteraad. Het echtpaar klaagt dat zijn zondagsrust al lange tijd in het geding is. ‘Het lawaai dat deze genootschappen veroorzaken is niet normaal’, schrijven man en vrouw. ‘De luidruchtige samenkomsten van vooral de baptisten op de zondagmorgen is elke week een niet te verteren bron van ergernis.’ Ze beschuldigen de kerkgangers bovendien van ‘een flink stuk brutaliteit’. ‘Dozen met oud papier worden overhoop gehaald en nagesnuffeld. Boeken die zich in dozen met oud papier bevinden, worden in de brievenbus van de bewoner gegooid die ze even van tevoren voor het oud papier heeft klaargezet.’ Aan de brief liggen al langer bestaande klachten over parkeeroverlast in de straat ten grondslag. Bewoners hebben van de gemeente een parkeerkaart gekregen, maar dat helpt volgens het echtpaar niets. Het zou beter zijn waneer de kerkgangers zouden kunnen uitwijken naar de parkeerplaats van het UWV-gebouw aan de Beatrixstraat. Ook zou een braakliggend stuk terrein aan de Tuindorpstraat wellicht een parkeerterrein kunnen worden, vinden de klagers. bron: Turbantia

11.01.2007

„Dooptheologieën vaak ingewikkelde constructies”

CSFR Wageningen belegt forum over verbond en doop

WAGENINGEN - Het einde van Nederland als gedoopte natie gaat gepaard met een toenemende betekenis van de doop. Zo luidde de stelling aan het slot van een forumavond over de doop, die het Wageningse dispuut Dei Gratia, uitgaande van de studentenvereniging CSFR, woensdag belegde.

De avond over ”De doop in het licht van het verbond” vormde de derde en laatste binnen het eerste halfjaarthema van het dispuut over het verbond. Voor de forumavond waren uitgenodigd de hervormde emeritus predikant dr. W. de Greef, prof. dr. G. Rouwhorst van de Katholieke Theologische Universiteit Tilburg en prof. dr. O. H. de Vries, bijzonder hoogleraar vanwege de Unie van Baptisten Gemeenten in Nederland aan de Universiteit Utrecht.

Onderstreping
Volgens dr. De Greef heeft de doop alles te maken met de inhoud van het Evangelie. „In de doop worden we door God bij onze naam genoemd. Maar de doop moet zijn uitwerking krijgen in ons dagelijkse leven.”

De doop maakt, aldus prof. Rouwhorst, deel uit van het proces van bekering en geloof. „Dat proces is echter niet af als het niet bezegeld is met de doop. Wij maken immers deel uit van een gemeenschap. Daarin is de doop een markeringspunt.”

Volgens prof. De Vries is de doop meer een symbool. Voor hem als baptist is de doop een ontmoeting tussen God en mens, hoewel hij deze niet theologisch tegen elkaar wil uitspelen.

Voor de hervormde emeritus predikant dr. De Greef gaat het Woord van God voorop en zijn de sacramenten een onderstreping van dat Woord. „De liefde van Jezus Christus komt in de doop tot ons. Wat Hij ons in het Evangelie belooft, wordt aan mij in de doop verzegeld”, aldus dr. De Greef.

Prof. De Vries noemde de doop een overgangspunt in het leven. „In de doop gaat een mens met Christus de dood in en staat hij met Hem op in een nieuw leven. Dat laat zich niet psychologisch verklaren of proclameren. Het is het geheim van de Geest.”

Volgens dr. De Greef begint sterven en opstaan met Christus niet met de doop, maar met het Evangelie. „Dát wordt in de doop versterkt. We moeten niet met de doop beginnen, maar met het Evangelie.” De vraag waarom er kinderen gedoopt worden, moet volgens hem beantwoord worden met: omdat ze erbij horen.

„Er zijn geen echte christenen en opwegchristenen”, stelde prof. Rouwhorst. Dr. De Greef ziet echter geen breuk tussen de God van ons en Die van onze kinderen. „Hij heeft ons op het oog, in de samenhang van ons en onze kinderen.”

In de traditie van baptistengemeenten spreekt de daad van de doop het meest tot de verbeelding. Prof. De Vries noemde het een intersubjectief gebeuren. „God en mens zijn bij de doop handelend betrokken.” Daarom kiest hij als baptist voor de volwassendoop.

Prof. De Vries zei wel begrip te hebben voor het feit dat je wat met kinderen moet die in een christelijk gezin worden grootgebracht, maar wil niet dat daar het ritueel van de kinderdoop voor gebruikt wordt. Niet dat hij de kinderdoop waardeloos wil noemen. Hij noemt het zelfs een waardevolle handeling van verwelkoming van nieuw leven in de kring van Gods genade. „Maar voor een baptist is het de vraag of daarmee recht gedaan is aan de doop”, aldus De Vries.

De wederdoop of de overdoop ziet hij dan ook als een bevestiging en erkenning aan de ouders voor wat zij aan het kind gedaan hebben. „De overdoop is dan een bewuste keus van de volwassene om gedoopt te worden.”

De doop, aldus dr. De Greef, is in het Nieuwe Testament ingesteld door Jezus Christus zelf. „De belofte is voor ons en onze kinderen”, zei hij. Daarmee verwijst hij naar het verbond met Abraham en zijn zaad.

Volgens prof. De Vries moet een ware dooptheologie kortgesloten zijn op het Nieuwe Testament. „Veel dooptheologieën zijn uitermate ingewikkelde dogmatische constructies.”

De besnijdenis onder het oude verbond noemde hij een ingreep in het natuurlijke en de doop onder het nieuwe verbond een teken van het geestelijk nakomelingschap van Abraham.

Volgens dr. De Greef gaat het bij beide om een geestelijke werkelijkheid. Prof. De Vries erkent dat de grond van Gods verbond met Abraham in Gods uitverkiezing ligt. „Het initiatief gaat van God uit”, zei hij.

bron: RD

12.1.2007 Brand in baptistenkerk ZWOLLE - In de baptistenkerk aan de Burgemeester Drijbersingel heeft zaterdagavond brand gewoed. In het gebouw werd op dat moment een etentje gehouden, waaraan zo’n veertig bezoekers deelnamen. Niemand is gewond geraakt. VORIGE STARTSTOPVOLGENDE De bezoekers hebben in eerste instantie zelf geprobeerd de brand te doven, die waarschijnlijk is ontstaan door waxinelichtjes. Door de warmte begon de kerstversiering te smeulen. De brandweer had de brand vrij snel onder controle. bron: de Stentor

Israel reis

In januari ben ik op studiereis naar Israel geweest. Een kleine Impressie van de reis:

De berg der verheerlijking waar Jezus Mozes en Elia heeft ontmoet en waar drie discipelen getuigen van waren.

*

*

*

Mozaiek over de vermenigvuldiging van de twee broden en de vijf vissen.

*

*

Fritz drinkend bij de beek in Ein Gedi.

*

*

Binnen bij de klaagmuur.

*

*

Vanaf de Olijfberg naar Jeruzalem kijkend (Richting de tempelberg).

*

*

 

Het Oostenrijkse Hospiz in Jerusalem waar Lea mij naar toe gebracht heeft en het mij heeft laten zien. Midden in Jerusalem zit er in het Oostenrijkse Hospiz ook een Wiener Kaffeehaus waar je Oostenrijkse koffie met Apfelstrudel of een Gugelhupf kan krijgen. Een unicum in Jerusalem.

Sommige mensen vragen zich af wat Sinterklaas buiten het Sinterklaas seizoen doet. Men zoekt hem dan overal in Spanje. Maar Fritz heeft hem aan het werk gevonden in Ariel (Samaria) in Israël. Tijdens deze dagtocht werden we door Sinterklaas bewaakt. ;-)

Doopdiensten

Op 8 januari hadden we een geweldige doopdienst in Emmeloord. Wat een feest zo aan het begin van het jaar.
Doop, een feest ? Ja dat is een te gek feest en dat moet je eigenlijk eerst een keer meegemaakt hebben om dat te begrijpen.

Hieronder kun je iets zien van dat grote feest in Emmeloord:

Zo hadden we op 5.2.2006 in Lelystad ook een doopdienst. Er werden toen drie mensen gedoopt. Geweldig.

Annemarie

Ciska

Ook in 2005 hadden we hele mooie doopdiensten zoals hieronder te zien is:

Laatste werkdag E O

Vandaag woensdag 15 maart heb ik voor het laatst bij de EO gewerkt. 1 jaar documentatie en 7 jaar Civiele Dienst is een hele tijd. Ik heb er altijd met plezier gewerkt en ging nooit met tegenzin naar de EO. Maar het is het juiste moment om te stoppen. Toch zal ik heel wat mensen missen.
Vandaag hele mooie woorden van velen gehoord. Wat een zegen kreeg ik mee. Geweldig. En wat speciaal de attenties die je zomaar van collega´s krijgt. Totaal onverwacht.
Heel erg bedankt allemaal !

Voor mijn afscheid kreeg ik van mijn afdeling deel 14 en 15 van de Studiebijbel. Wat een groot kado, bedankt.

Bemoedigingen 2006

28.2.2007

Duizenden naar voren bij Cruz-campagne

De man op de foto was ooit een van de beruchtste bendeleiders van Nieuw Zeeland. Matiu Rota bracht al heel wat tijd door in de gevangenis, waar hij straffen uitzat voor geweldsmisdrijven, drugsgebruik en roofovervallen. Twintig jaar geleden werd hij in de gevangenis bezocht door Nicky Cruz, die hem het Evangelie vertelde. Het zette het leven van Rota totaal op z'n kop. De bendeleider besloot het 'te proberen met Jezus'. "Het werd een spannend avontuur", vertelde hij afgelopen week tijdens een grote evangelisatiecampagne in Nieuw Zeeland. "Maar een ding kan ik jullie vertellen: Jezus heeft me nooit in de steek gelaten." Matiu Rota was niet de enige die op het podium stond. Een andere beruchte bendeleider sloot zich bij hem aan en ook een voormalig lid van de Hell's Angels gaf een getuigenis. Maar waar het voornamelijk jonge publiek vooral om was gekomen, was de Amerikaan Nicky Cruz. Hij is bekend uit het boek 'Het kruis in de asfaltjungle' van David Wilkerson. En natuurlijk van zijn eigen boek 'Ik zal nooit meer huilen'. Nicky was een bendeleider in New York en kwam tot geeloof toen de plattelandsdominee David Wilkerson gehoor gaf aan God's roepstem en ging werken onder de jeugdbenden in New York. Sindsdien spant ook Nicky Cruz zich in om jongeren te bereiken met het Evangelie. Hij reist daartoe de hele wereld af om overal grote evangelisatiebijeenkomsten te houden. Zoals in Nieuw Zeeland. Daar kwamen duizenden jongeren naar voren om hun leven aan Jezus te geven.

21.5.2006 Länger Leben

Frauen die gläubig sind leben laut einer aktuellen Studie aus Finnland im Schnitt 12 Jahre länger. bron: Kronen Zeitung

14.4.2006 Goede Vrijdag Het geheimzinnig ritueel van de matzes

Tijdens de sederavond is er echter meer dan alleen de bittere kruiden en het uitgedroogde lamsbotje. Er zijn ook de matzes en de wijn. De vroegere rabbijn Leopold Cohn die tot het geloof in de Here Jezus Christus kwam, schrijft in zijn autobiografie hoe het ritueel van de matzes plotseling een krachtig werkend middel is geweest om zijn vrouw te winnen voor het geloof in de Here Jezus Christus. Op de tafel worden drie matzes op elkaar gestapeld met servetten ertussen, zodat zij elkaar niet raken. Het hoofd van het gezin neemt de middelste matze, breekt die in tweeën en verbergt de ene helft tussen twee kussens op de armstoel waarop hij bij deze maaltijd achterover leunt. (Dit achteroverleunen is een symbool van de vrijheid die de joden verkregen, toen God hen verloste uit de slavernij) Met bepaalde tussenpozen wordt viermaal een glas wijn geserveerd voor degenen die aan tafel zitten en bij het derde glas neemt de vader de halve matze van tussen de kussens en verdeelt die onder de gezinsleden. De betekenis van het ritueel Na jarenlang deze ceremonie zonder kennis van de diepere betekenis herhaald te hebben, brak plotseling het licht bij Leopold Cohn door. Hij schrijft: De drie matzes vertegenwoordigen de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. De middelste, gebroken in twee helften, wijst op het gebroken lichaam van de Zoon van God, Wiens lichaam voor onze zonde werd gebroken. Het verstoppen tussen de kussens, spreekt van de begrafenis van het gebroken lichaam en het te voorschijn brengen bij het derde glas wijn is een treffende heenwijzing naar de opstanding van de Here Jezus Christus op de derde dag. bron: Israël en de bijbel

12.04.2006 Christelijke boekwinkel Gaza weer open

ERMELO - De christelijke boekwinkel in Gaza Stad is weer geopend. De winkel was vijf weken gesloten na bedreigingen van militante moslims. Dat meldt Open Doors, een organisatie die zich inzet voor vervolgde christenen. ,,De heropening was een bijzonder moment voor ons'', schrijft Hanna Massad, voorganger van een baptistenkerk in de Gazastrook, in een e-mail aan de organisaties die de boekwinkel steunen. ,,We hebben zwaar onder druk gestaan, maar ook duidelijk de kracht van gebed ervaren. Ik wil jullie daarom hartelijk bedanken voor dat gebed.'' Begin februari gingen twee kleine bommen af bij de boekwinkel, die relatief lichte schade veroorzaakten. Het personeel van de boekwinkel, de eigenaar van het gebouw en mensen die in de appartementen boven de boekwinkel wonen, werden met de dood bedreigd. Ook waarschuwden de terroristen het Palestijnse Bijbelgenootschap. De boekwinkel moest voorgoed sluiten en niet ergens anders in de Palestijnse gebieden weer geopend worden. Medewerkers van de boekwinkel repareerden de schade, maar uit veiligheidsoverwegingen ging de winkel uiteindelijk toch tijdelijk dicht. De boekwinkel kreeg toestemming van het ministerie van Binnenlandse Zaken in Gaza om de deuren weer te openen, ondanks bezwaren van de verhuurder. De dreiging is nog niet volledig verdwenen. ,,De mensen achter de aanslag en de bedreigingen zijn nog niet gepakt. We hopen dat mensen voor ons willen blijven bidden'', aldus Massad. bron: ND

9.4.2006 Het ontstaan van een nieuwe christengemeente op de toendra

Ik en mijn huis, wij willen de Heere dienen "Met mijn gezin ben ik in 1990 naar de toendra verhuisd. Als arts kon ik veel betekenen voor de Nentsen, tussen wie we wonen. Steeds weer vertel ik hen van Gods liefde. Het is vaak als ploegen op de rots, maar toch altijd ook zaaien op hoop. (...) Ik moet geen grote opwekking verwachten. Evangelisatie onder hen vraagt levenslange toewijding. Soms twijfel ik en ben bedroefd..." In deze geest schreef Valeri Poljakov uit Koetopjoegan een half jaar geleden over zijn ervaringen met de Nentsen in de actiefolder 'Steun Russische evangelisten! Er is hoop In ons vorige blad plaatsten we op de valreep een klein bericht over het ontstaan van een nieuwe gemeente op de toendra, in de omgeving van Nojabrsk. Een citaat daaruit: "Door evangelisatie onder de jagers en rendierfokkers is in het zuiden van Nentsië een opwekking onder toendrabewoners ontstaan. De behoefte om samen te komen onder de verkondiging van het Woord van God is groot. We hopen u hierover meer te vertellen." Valeri en de andere evangelisten zien een bloemknop van Gods werk opengaan en opbloeien. Op Gods tijd, voor Valeri na vijftien jaar ogenschijnlijk vruchteloos evangeliseren, eerst jarenlang als arts, nu al weer vier jaar als vrijgesteld evangelist. Een dorp ontwaakt In 2002 gingen een paar broeders naar het dorp Jelisovej. Het is een Nentsendorp op 220 km afstand van Nojabrsk. Wat de weg tussen de dorpen betreft: de eerste 90 km is geasfalteerd, daarna rijd je over sneeuw en ijs. In de zomer is dit dorp niet te bereiken. In Jelisovej staan vijftig huizen en een internaat voor de kinderen van de toendra, zodat zij een geregeld schoolleven hebben, terwijl hun ouders trekken met de rendierkudde. De broeders kregen een warm onthaal. Ze waren meer dan welkom. Ze brachten de boodschap van Jezus Christus, ook aan de internaatskinderen die er weer mee naar hun tenten gingen in de vakantietijd. Zo breidde het evangelisatiegebied uit tot Jelisovej en de omliggende toendra. In de winter kwamen de predikers er zo vaak als maar mogelijk was. Het gaf hen veel vreugde want de dorst naar het Levende water was duidelijk merkbaar. Hulp van Boven Het was niet altijd makkelijk om de streek te bezoeken maar men overwon door Gods kracht. De honger naar Gods woord bleef groot. Met hun hele hart keerden de mensen zich tot de levende God. Sommigen van hen bekeerden zich en namen Jezus aan las hun Heiland. Tegelijk beseften ze dat God en de afgoden niet samen in één tent gediend kunnen worden. Met vreugde gooiden ze hun afgodsgoden in het vuur. De kleine gemeente ging zelf samenkomsten houden. Al snel kwam er verlangen naar een gebedshuis. Zij waren bereid om het zelf te bouwen en kozen een plaats aan de rivier. De Here werkt in de harten van deze Nentsen. Zij groeien in de kennis van de bijbel. Uit deze eerstelingen komen al predikers naar voren in hun eigen taal. doop 70-jarige bron: Friedensstimme

4.4.2006 Afghanen tonen interesse voor christelijke sites

KABUL - Als gevolg van de berichtgeving over de tot christen bekeerde Afghaan Abdul Rahman zijn de bezoeken aan christelijke internetsites in Afghanistan sterk toegenomen. De interesse richt zich met name op de situatie van de ondergrondse christenen in het land, meldt de Amerikaanse nieuwsdienst CNS News. Volgens Hussain Andaryas, beheerder van een aantal christelijke sites, bezochten voorheen gemiddeld 300 mensen per maand zijn pagina's. "Nu zijn dat er honderdduizenden." Andaryas schat het aantal christenen in Afghanistan op maximaal 10.000. bron: RD

3.4.2006 Evangelische school start in september

Vanaf volgend schooljaar heeft Almere een evangelische basisschool. De school, met de naam de Oase, komt in de wijk Tussen de Vaarten, waar een bestaand schoolgebouw beschikbaar is. Het bestuur verwacht in september te starten met honderd leerlingen. Om aan de voorwaarden van het ministerie van Onderwijs te voldoen, moet de Oase binnen vijf jaar 270 leerlingen hebben. De evangelische school wil in het onderwijs de nadruk leggen op karaktervorming en creativiteit vanuit bijbels perspectief. bron: Omroep Flevoland

Opnieuw massale doopdienst in de Bon Futuro

WILLEMSTAD - Opnieuw heeft er onlangs een massale doopdienst plaatsgevonden in de Bon Futuro-gevangenis in Willemstad op Curacao. Maar liefst 63 gevangenen, mannen zowel als vrouwen, werden gedoopt. Vier jaar geleden vond voor het eerst een dergelijke grote doopdienst in de gevangenis plaats. Uitdaging berichtte daar toen uitgebreid over. Sindsdien hebben er nog enkele doopdiensten plaats gevonden. De meest recente, waarbij 63 gevangenen door onderdompeling werden gedoopt, was tegelijk de grootste tot nog toe. In celblok 8A van de Bonb Futuro gevangenis was voor de gelegenheid een zwembad geplaatst, waarin het dopen plaatsvond. De dopelingen waren vrijwel zonder uitzondering drugsdealers, smokkelaars en fraudeurs, maar er zaten ook twee mensen bij die waren veroordeeld voor moord. Allen zeiden in de gevangenis tot bekering te zijn gekomen. De gevangenispredikant, Norwin Mantrog, roemde de doopplechtigheid 'uniek'. "In het Caribisch gebied is het in opkomst. Ik heb al van meer eilanden gehoord waar een doopdienst in de gevangenis plaats vond. Maar nog nergens zo vaak en zo massaal als hier op Curacao. Voor zover míj bekend is iets dergelijks in Nederland, en zelfs in Europa, nog nooit gebeurd", aldus Martma. die medewerker is van de christelijke organisatie New Song. Deze organisatie is sinds enige jaren gericht aan het bidden voor gevangenen op de Antillen. Volgens de Antillaanse krant Amigoe is de helft van het aantal gevangenen dat vier jaar geleden als eersten in de Bon Futuro-gevangenis werden gedoopt, nog steeds op het goede pad. Dat aantal ligt hoger dan bij niet-gedoopte gevangenen. Daarvan zou zelfs 75 procent terugvallen in de 'oude leven'. De directie van de Bon Futuro-gevangenis juicht de opwekking in de gevangenis toe. "Wie kan er beter resocialiseren dan God", zegt gevangenisdirecteur Stanley Candelaria. bron: Uitdaging

12.3.2006 Kerkbloei onder de slagschaduw van de islam

Wie achter de steeds wisselende coulissen van het wereldnieuws kijkt, doet soms verrassende ontdekkingen. Neem Iran. Door geheimzinnigheid rond nucleaire activiteiten en oorlogstaal richting Israël en het Westen, is dit land volop in het nieuws. Minder bekend is dat in deze streng islamitische republiek momenteel veel moslims tot geloof komen. Dat zit Teheran danig dwars. Volgens Open Doors is er sprake van een opwekking in Iran: sinds de islamitische Revolutie van 1979 zijn er waarschijnlijk al meer dan één miljoen moslims christen geworden. Het regime van de vorig jaar aangetreden president Mahmoud Ahmadinejad heeft zich echter voorgenomen deze ontwikkeling de kop in te drukken. Voor het eerst sinds jaren zijn gelovigen met een islamitische achtergrond weer vogelvrij, meldt de christelijke hulporganisatie. "Christenen in Iran zijn in de greep van de angst." Gevaarlijke kentering Sinds medio 2004 neemt Open Doors een gevaarlijke kentering waar. "In het hele land zijn alle kerkelijke denominaties hard aangepakt," vertelt stafmedewerker Stefan van Velde, die regelmatig in Iran is. "Dieptepunt was de arrestatie van bijna negentig kerkleiders in september 2004. Van hen zit Hamid Pourmand nog vast. Sinds Ahmadinejad aan de macht is, is de vervolging verhevigd. Ik heb begrepen dat alle burgemeesters opdracht hebben gekregen de christelijke celgroepen op te rollen." Ook de politie en de geheime diensten dragen bij aan die vervolging. Sinds de zomer van 2005 zijn beduidend meer christenen opgepakt en in elkaar geslagen. Eind vorig jaar werd bovendien een christen vermoord. Van Velde vreest dat er meerdoden gaan vallen. "De machthebbers zijn enorm geradicaliseerde bevolking niet-maar juist zij beslissen over leven en dood." De angst grijpt binnen de kerk om zich heen, weet hij. Etnische christenen mogen nog altijd hun geloof tot uitdrukking brengen binnen de eigen kerkmuren, marg.-lovigen meteen moslimachtergrond lopen grote risico's. "De regering ziet het liefst dat ze terugkeren naar de islam en heeft kerken verboden voormalige moslims te helpen. Kerken van etnische christenen trekken hun handen af van moslimbekeerlingen. Dat is erg spijtig," zegt Van Velde. De moslimbekeerlingen vormen nu samen kleine celgroepen die alleen in het geheim samenkomen. Niet alleen kan de regering nu moeilijker grip krijgen op de huisgemeenten, ook voor hulporganisaties zoals Open Doors is het moeilijker geworden om contacten te onderhouden met huisgemeenten. "Dat is een nadeel, want deze christenen zijn pas tot geloof gekomen. Zij weten weinig van de Bijbel en bijbeluitleg af. De kans dat hierdoor dwaalleringen ontstaan, is groot. Toch is er een redelijk omvangrijke groep christenen met een moslimachtergrond die dapper doorgaat. Ze laten zich niet door de overheid intimideren en gaan gewoon door met evangelisatie. Moslims die in de afgelopen twee jaar de Here Jezus hebben leren kennen, vrezen niets of niemand." Jongeren "Er gebeuren grote dingen in Iran," bevestigt Edwin Baelde. Hij is directeur van Stichting de Ondergrondse Kerk (SDOK). Via een van haar internationale zusterorganisaties ondersteunt de stichting evangelisatiewerk in Iran. "Er komen op dit moment inderdaad veel moslims tot bekering. Alle berichten wijzen op een sterke geestelijke groei. Ik zou er persoonlijk misschien nog niet direct de term 'opwekking' aan koppelen, maar er is in ieder geval sprake van kerkbloei." Volgens Baelde zijn er geen algemeen geaccepteerde cijfers van het aantal moslims in Iran dat zich bekeert, al circuleren er berichten dat dit er momenteel vijftig per dag zijn. "Het zijn veel jongeren die christen worden," vertelt hij. "Iran is een van de naties met de jongste bevolking ter wereld; de gemiddelde leeftijd is 24 jaar." Een direct verband tussen het aantreden van Ahmadinejad en de verslechtering van de situatie voor de christenen in het land, kan de SDOK-directeur "nog niet hardmaken". Wel constateert hij dat er de laatste maanden sprake is van een toenemend aantal incidenten tegen kerken en individuele gelovigen. "Iran vormt helaas geen uitzondering op het wereldwijde gegeven dat het voor christenen in moslimlanden bijzonder moeilijk is om een volwaardige plek in te nemen ir de samenleving." De SDOK ondersteunt diverse projecten in Iran, waaronder training van (nieuwe) voorgangers en evangelisten. "Ze worden via plaatselijke netwerken opgeleid, met name om actief te zijn in jeugd- en jongerenwerk," vertelt Baelde. Dat laatste is een strategische keuze. "Onder jongeren in Iran zien we een opmerkelijke openheid voor het Evangelie. Zij zijn na de islamitische Revolutie van 1979 geboren. In vergelijking met leeftijdgenoten in bijvoorbeeld Pakistan, waar ik enkele weken geleden was, zijn zij veel minder fanatiek moslim. Ze houden niet van het harde gezicht van de islam in hun land. Afgezet tegen ervaringen in andere Arabische landen, zien we hier veel meeropeningen voor het Evangelie. Dat is bijzonder bemoedigend!" Strenger De christelijke Iran kenner AttiyaTunc, Statenlid in de provincie Overijssel, is van Assyrische afkomst. Sinds 1997 reist ze enkele keren per jaar naar Iran om onderzoek te doen naar de situatie van christenen en andere minderheden. Dat doet ze onder andere voor Assyrische en christelijke mensenrechtenorganisaties. "Mijn laatste reis was in november 2005," vertelt ze. "Dat was kort na de verkiezingen, die door Ahmadinejad zijn gewonnen." De voormalige burgemeester van Teheran staat te boek als een ultraconservatieve moslim. Onder zijn bewind is de situatie er direct op achteruitgegaan, stelde mevrouw Tunc vast. "Ik ben op diverse plekken in Iran geweest, zowel in Teheran als in het noorden. Lokale christenen vertelden me dat het regime plotseling veel strenger is geworden. Ze zijn bang. Voormalig president Khatami heeft diverse keren in het openbaar gezegd dat hij christenen en andere minderheden in zijn land respecteerde en hun bijdrage aan de samenleving belangrijk vond. Dat liet hij ook merken, want bij culturele evenementen was hij altijd aanwezig of stuurde hij een vertegenwoordiger. Christenen ervaarden dat als een stuk bescherming. Nu is het klimaat drastisch veranderd. Er lopen mannen met geweren rond, die je bijvoorbeeld terechtwijzen als ze vinden datje hoofddoek niet goed zit. Vooral christenen worden streng gecontroleerd." Ook mevrouw Tunc bevestigt berichten dat steeds meer moslims in Iran-ondanks levensgrote gevaren - christen worden. "Zonder dat ze letterlijk zeggen dat ze zich tot het christendom willen bekeren, stellen moslims christenen vragen als: `Heb je een bijbel voor me?'; `Mag ik een keer een kerkdienst bijwonen?' of: `Hoe kan ik me laten dopen?' Ik weet dat bijvoorbeeld de Assyrische Kerk daar niet op ingaat, omdat men bang is dat dit koppen kan kosten - letterlijk misschien. Maar ik heb ook individuele christenen gesproken die niet met moslims over hun geloof spreken, uit angstvoorde autoriteiten. Je kunt heel snel straffen krijgen als je ervan wordt verdacht moslims te bekeren. De situatie is heel beangstigend, zowel voor christenen als voor de moslims die zich willen bekeren." Satelliet Farshid Syed Mehdi (37), directeur van Media Perspective in Almere, groeide als moslim op in Iran. Nadat hij en zijn ouders christen waren geworden, vluchtte hij op 23-jarige leeftijd samen met hen naar Nederland. Sinds 2002 maakt hij vanuit een studio in Almere verkondigende tv-programma's in het Farsi. Die zijn niet alleen in zijn geboorteland, maar ook in Afghanistan en Tadzjikistan te ontvangen. Omdat ze worden uitgezonden via de satelliet, kunnen de moslimautoriteiten ze niet tegenhouden. Media Perspective is aangesloten bij de koepelorganisaties 222 Ministeries, Iranian Christian Broadcasters (ICB) en SAMA TV. "Ook vanuit andere landen binnen en buiten Europa worden christelijke tv-programma's voor deze regio gemaakt," vertelt hij. "Binnenkort gaat SAMA TV zelfs 24 uur per dag en zeven dagen per week uitzenden!" Farshid is enthousiast over de vruchten op dit televisiewerk: "Als ik me beperk tot de programma's die vanuit Nederland zijn gemaakt, durf ik te stellen dat er in Iran elke dag gemiddeld tien moslims tot geloof komen na het zien van onze uitzendingen! Een bekende moellah (islamitische geestelijke, red.) in Iran heeft de regering en de moslims tegen onze programma's gewaarschuwd in zijn vrijdaggebed, waarbij hij datzelfde aantal noemde. Zijn waarschuwing heeft zelfs het nieuws gehaald in Iran."De programmamaker weet dat christenenin zijn geboorteland - en vooral de exmoslims onder hen - het zwaar te verduren hebben. "Velen zitten in de gevangenis en worden gemarteld," zegt hij. "Ik weet dat enkele kerkleiders te horen hebben gekregen dat ze vermoord zullen worden als er door toedoen van hun gemeente nog één moslim christen wordt. Door dergelijke dreigementen durven de officiële, bij de autoriteiten bekende kerken weinig te doen voor ex-moslims." Het is van groot belang dat christenen in Nederland bidden voor de bescherming van hun broeders en zusters in de islamitische republiek, benadrukt Farshid. "Vandaag belde een van mijn contactpersonen me op. Hij was ooit drugsdealer. Toen hij een satellietontvanger kreeg en die installeerde, stuitte hij op onze uitzendingen. De Heilige Geest raakte hem aan. In plaats van drugs, verspreidt hij nu het Evangelie in Iran! Vanmorgen zei hij: 'Farshid, ik heb een probleem. Mijn dochter vertelt overal over het Evangelie. Veel andere kinderen en hun ouders willen er nu ook meer over weten!' Gebed om bescherming voor mensen zoals deze man en zijn dochtertje, die God onder moeilijke omstandigheden vurig dienen, is dringend nodig!" bron: EO Visie zondag

5 maart Disco's sluiten, kerken groeien

SAO PAULO - In het Braziliaanse Agudos is een op de drie bewoners in twaalf jaar tijd evangelisch geworden. Misdaadcijfers dalen. De plaatselijke politiecommissaris prijst het evangelische elan, al staat zijn baan op de tocht. De slogan op de watertoren langs de rijksweg maakt duidelijk dat Agudos niet zomaar een Braziliaanse gemeente is. 'Hier regeert God' staat er levensgroot geschreven. In twaalf jaar tijd is het rooms-katholieke stadje - 36.000 inwoners - veranderd in een evangelisch bolwerk. Dagelijks maken gemiddeld drie mensen de overstap naar een van de 65 evangelische kerken. Agudos is een extreem voorbeeld van wat zich in Brazilië - en heel Latijns Amerika - voltrekt, namelijk een uittocht uit de Rooms-Katholieke Kerk. In 1980 was nog maar 6,6 procent van de Brazilianen protestant. Nu minstens 15,4 procent. In 1993 constateert dominee Jaime Caputti (37) dat het niet zo verder kan met Agudos. Het stadje driehonderd kilometer ten westen van Sao Paulo is, zoals hij dat zegt, verworden tot een poel van verderf. Prostitutie, overspel, corruptie en moord zijn alomtegenwoordig. ,,De duivel had Agudos in een wurggreep. Mensen hadden geen uitzicht op een beter leven. Er was veel werkloosheid, want bedrijven durfden zich er niet te vestigen'', vertelt de dominee, die nu loco-burgemeester is. Op een heuvel even buiten de stad komt Caputti in die dagen op gezette tijden bijeen met medestanders. Er wordt tot God gebeden om engelen te sturen en Agudos te bevrijden van de zonden. Afgesproken wordt een spirituele oorlog tegen de satan te ontketenen. De doorbraak komt met de verkiezingen van 2000 in aantocht. Burgemeester Jose Carlos Octaviani, nu aan zijn tweede mandaat bezig, vraagt de bedeesde Caputti samen met hem campagne te voeren. Met de hulp van zijn evangelisch achterban verovert outsider Octaviani, een niet-praktiserend rooms-katholiek, het burgemeesterschap. Op aandringen van zijn 'vice' omarmt Octaviani een politiek gedrag dat in Brazilië uitzondering is: hij lost verkiezingsbeloftes in. Octaviani: ,,Ik beschouw het als verplichting jegens God na te komen wat ik de bevolking in het vooruitzicht stel.'' Kort na zijn aantreden overhandigt Octaviani de sleutels van de stad symbolisch aan God. Ook laat de nieuwe burgervader zich opnieuw dopen. Vanaf dat moment verandert Agudos. Met het vrijgekomen geld, omdat Octaviani het aantal vertrouwensfuncties binnen de gemeente flink reduceert, introduceert hij tegen de verwachting in toch gratis openbaar vervoer. ,,De armen kunnen hun loon beter besteden aan een gezonde hap, dan aan buskaartjes'', zegt de burgermeester met de Bijbel voor zich op zijn werktafel. Ook laat hij hun bouwvallige huisjes opknappen en bindt hij de strijd aan met de kindersterfte. ,,Ik beschouw het als mijn belangrijkste taak de allerarmsten menselijke waardigheid te geven. Dat lukt met hulp van de evangelische kerken. Alcohol- en drugsverslaving lopen fors terug. Ook het aantal echtscheidingen en zwerfkinderen. Logisch dat er minder werk is voor de politie.'' Op het politiebureau onderstreept commissaris Eron Verissimo Gimenez het beeld. Achter de tralies van de zes cellen geen gevangenen, maar opgeslagen archiefmateriaal, een oude fiets en een brandkast. ,,Toen ik hier zes jaar geleden kwam, heerste er oorlog tussen jeugdbendes. Jaarlijks werden gemiddeld zestien mensen vermoord. Nu nog maar drie. Als de daling van de misdaad doorzet, vrees ik voor mijn baan.'' Socioloog Reginaldo Prandi verklaart de 'evangelische hausse' uit de opbeurende boodschap die met name pinkstergemeenten met muziek en zang uitdragen. ,,In Brazilië heerst veel spirituele armoede. Hier ligt een braakliggend terrein voor evangelische kerken. Ze houden de armen voor dat ze er ook economische op vooruit gaan als de mens in woord en daad naar de Bijbel leeft. Dat slaat aan.'' Burgemeester Octaviani onderstreept dat het economisch gelukkig stukken beter gaat. Ondernemingen durven zich weer in Agudos te vestigen. Discotheken en bars sluiten daarentegen hun deuren bij gebrek aan klandizie. Octaviani lachend: ,,Maar daar zit ik niet mee. De horecabezoekers van toen zijn nu kerkgangers.'' bron ND

zondag 26.2.2006 Door tegenslag weer in balans

Het Interfaith Centre (interreligieus geloofscentrum) in het olympisch dorp van Turijn is gevestigd in gebouw 26, niet ver van het oranje verblijf van de Nederlandse sporters. De vijf officieel in Italië erkende godsdiensten hebben er een plek. Er zijn twee zalen: zaal A wordt bij toerbeurt gebruikt door de rooms-katholieken, protestanten en joden. Wat opvalt, is dat er niets aan de muur hangt. Er staan twee tafels en er zijn stoelen. Ruimte B is voor boeddhisten en moslims; daar staan geen stoelen of tafels, er ligt vloerbedekking. Verder is er een ruimte voor persoonlijke gesprekken. Als protestanten werken we met z'n zevenen in twee ploegen. We krijgen veel hulp van de kerk van de Waldenzen, de grootste protestantse kerk van Italië. De gemeente in Turijn bestaat uit overtuigde christenen, die iedere mogelijkheid aangrijpen om het evangelie te verspreiden. Wij wonen ook in een appartement achter de kerk. Mijn collega's komen uit de Verenigde Staten, Rusland, Zweden, Zwitserland, Schotland en Canada. Door onze talen kunnen we veel mensen te woord staan. Wij werken in het 'ijsteam', omdat we in Turijn zelf zitten, waar alle ijssporten worden gehouden: schaatsen, ijshockey, curling, kunstrijden en shorttrack. Naast ons team is er nog een 'sneeuwteam' werkzaam, nabij Sestrière, waar alle sneeuwsporten worden gehouden. Teleurstelling In het Interfaith Centre komen we drie groepen mensen tegen: bekende christenen uit de sportwereld, belangstellenden en sporters die een teleurstelling hebben te verwerken, omdat ze niet voldoen aan hun eigen verwachtingen of die van hun land. De keeper van het ijshockeyteam van Litouwen was bijvoorbeeld al enkele keren in een dienst. Hij is echt een held in zijn land, maar woont in de VS en is daar christen geworden. Helaas is hij ook gescheiden. Tijdens de opening zag hij zijn twee zoons na negen maanden terug. Het was voor hem erg emotioneel en hij vroeg ook om gebed. Zelf heb ik met een aantal sporters al enkele jaren contact: Clay Mull (VS), Christine Nesbitt (Canada), Cindy Klassen (Canada) en Mika Pautala (Finland). Deze contacten zijn ontstaan na enkele jaren van gebed. Toen Yvonne van Gennip in Calgary veel won, zijn we gaan bidden voor de schaatssport. Sinds enkele jaren organiseer ik bijeenkomsten voor schaatsers wanneer ze in Nederland moeten rijden. Cindy Klassen kwam ik de eerste week tegen. Ze doet aan vier onderdelen mee en heeft zilver, brons en goud gehaald. Twee jaar geleden haalde ze een wereldtitel. Het seizoen erna reed een Chinese over haar schouder heen en kon ze niet schaatsen. Toen ik haar weer ontmoette en vroeg hoe ze eruit was gekomen, zei ze: geweldig. God had de tegenslag gebruikt om haar weer in balans te krijgen. Door het vele reizen was ze het contact met God kwijtgeraakt; ze liet vrienden links liggen en in de kerk kwam ze ook niet meer. Nu is ze terug bij haar Heiland en schaatst ze met heel veel plezier. Clay Mull kwam uit in de ploegenachtervolging. Helaas was voor hem geen medaille weggelegd. Vanuit zijn thuisgemeente is een band meegekomen, die concerten in het stadscentrum geeft, waarbij hij ook een keer een getuigenis gaf. Christine Nesbitt heeft met de ploegenachtervolging zilver gehaald. Een paar dagen later kwam ik haar tegen. Ze had een gezicht als een oorwurm: ze had slecht gepresteerd op de duizend meter. Ik wees op haar zilveren plak en zei dat ieder Canadees meisje met haar zou willen ruilen. Christine begon langzamerhand weer te stralen. Ze zou God danken voor haar sterke lichaam. Mika Pautala leerde ik kennen tijdens de laatste wereldbeker sprint in Heerenveen. Hij is naast schaatser ook musicus en rapt en hiphopt. Hij zingt gospel en God is alles voor hem. Een lied van Mika en zijn band is in Finland de olympische hymne. Samen met zijn vriendin denkt hij erover een bijbelschool te gaan volgen in New York. Contacten Naast de contacten met deze sporters leg ik contact met olympische comités van schaatslanden. Ons kantoor in Drachten kan behulpzaam zijn voor de mindere schaatslanden, zoals Kazachstan en Wit-Rusland. We kunnen ze gratis huisvesting bieden; een coach vroeg of ik voor hem een slijpapparaat wilde kopen, hem lukte dat niet. Ook met de Nederlandse sporters zijn er contacten. Een aantal heeft een christelijke achtergrond. Zo vertelden Jan Bos en Erben Wennemars in een tv-programma dat ze hervormd zijn opgevoed. Ik weet niet hoe ze daarin staan, maar het zou geweldig zijn wanneer ik hun zou kunnen vertellen wat voor kracht de Bijbel geeft aan een sporter en een mens. Ik heb daarom een aantal sportbijbels meegenomen, die ik graag gericht aan sporters wil geven. Ik bid God of hij mij de contacten hiervoor wil geven. De diensten die we tot nog toe hebben georganiseerd, zijn matig bezocht. Iedere zondag hebben we dienst om elf uur 's ochtends en zeven uur 's avonds. Slechts enkele atleten zijn daar geweest; meestal waren het vrijwilligers. Gelukkig zijn er buiten het centrum veel gesprekken gevoerd. Ook is er veel materiaal uitgedeeld aan mensen die het echt graag willen hebben. Zo hebben we dvd's, video's en bijbels in diverse talen met daarin verhalen van sporters. Op een van mijn werkdagen moest ik voor een delegatie uit China, Engeland en Canada - de komende olympische landen - vertellen wat het Interfaith Centre inhield. In Beijing, waar in 2008 de zomerspelen worden gehouden, moet ook weer zo'n centrum worden ingericht. In 2010 zijn de winterspelen in Vancouver, in 2012 de zomerspelen in Londen. Zelf ervaar ik mijn verblijf in Turijn als zeer positief. Mijn gebed is dat we in Nederland een omslag binnen de kerken krijgen en open gaan staan voor wat Gods Geest aan het doen is in deze wereld. Hij wil niet dat er iemand verloren gaat en zoekt daarom arbeiders om de oogst binnen te halen. bron ND zondag

19.2.2006 Kleine gemeente en zondagschool

Soms kun je denken wat heeft het voor zin om een kleine gemeente te hebben. Maar als ik terug kijk op de kleine gemeente in Wien Eßling en de zondagschool ga je het helemaal beseffen. Van onze kleine groep zijn er nu 6 actief bezig in gemeente of zending. bron Fritz Kaiser

Bezoek van vroeger

Na ongeveer 20 jaar kwamen oude vrienden van ons op bezoek die we nog kennen uit de Baptisten gemeente Wien Eßling. Samen met Christopfer Bryan heb ik daar nog op de zondagschool gezeten. Wat een geweldige tijd !  

Christopher en zijn vrouw Christine Ondertussen is hij getrouwd met Christine en zijn zij op zendingsbasis als onderwijzers op de Black Forest Accademy bezig in het Schwarzwald. Het was erg leuk om hen weer te ontmoeten en bij te praten. Een weekend is dan eigenlijk veel te kort .... Wil je meer over deze school weten, kijk dan op : http://www.bfacademy.com Hier eten wij "gemütlich" met elkaar. Het was ontzettend gezellig, geloof dat maar... !

Baptisten mei 2006 t/m ....

17.05.2006 Open dag moskeeën en kerken

LELYSTAD - Een aantal kerken en moskeeën hoden zaterdag in Lelystad open huis. Dat is een voortvloeisel van het project Samen Verder. Het programma Samen Verder is opgebouwd uit de aanbevelingen van bewoners uit Lelystad en is gericht op ontmoeting en binding. Bewoners krijgen op allerlei manieren de gelegenheid elkaar beter te leren kennen. Eén van de aanbevelingen is een open dag van kerken en moskeeën. De stuurgroep interreligieuze ontmoetingen, bestaande uit de Raad van Kerken, de moskeeën, de Protestantse kerk en de Bahai'gemeenschap, hebben vormgegeven aan deze aanbeveling en de open dag georganiseerd op 20 mei van 11.00 uur tot 16.00 uur. Tijdens de open dag wordt een rondleiding gegeven, met uitleg over de gebedsruimten, gebouwen, de rituele betekenis van de verschillende onderdelen en worden vragen beantwoord. Iedereen is van harte welkom en kan zonder aanmelding bij de kerken en moskeeën langskomen: de Marokkaanse moskee El Imaan (het Geloof) aan de IJssellaan 2, de Turkse moskee Osmanli aan de Zuiderzeelaan 9, beide in de Zuiderzeewijk, de Surinaamse moskee Al Firdaus (het Paradijs) aan de Archipel 11-02, de Protestantse Ontmoetingskerk, Schor 4, de RK Petruskerk aan Botter 39-05 en de Baptistengemeente de Hoeksteen aan Schouw 24-96. bron: Flevopost

16.05.2006 CD voor kerkbouw in Utrecht

Baptistengemeente De Rank in Utrecht spaart voor een nieuw kerkgebouw. Een cd met eigen liederen, moet daarvoor extra geld in het laatje brengen. De cd Samen onderweg ...geroepen om verschil te maken is een initiatief van componist en musicus Filip Leenman, lid van de Utrechtse baptistengemeente. De liederen van zijn hand worden regelmatig gebruikt tijdens de zondagse samenkomsten. ,,Ze zijn geïnspireerd door dingen die in de gemeente gebeuren en spelen'', vertelt Leenman. Zijn liederen gaan vooral over thema's die hij nogal eens mist in Opwekkingsliederen. ,,Dan heb ik het over uitreiken naar de medemens, de roeping van christenen om een verschil te maken in deze wereld. Maar ook over relaties van christenen onder elkaar en over zending. Dat zijn toch thema's die je in andere liederen vrij weinig tegenkomt.'' De liederen gaan ook over ziekte, lijden en dood. ,,Het leven is niet alleen glorie halleluja, maar ook worsteling en strijd. Het is niet alleen maar feest', verwoordt Leenman het. De cd kost tien euro. Leenman hoopt dat zijn liederen ook buiten zijn eigen gemeente zullen worden opgepikt. Via de website www.aanbiddingsliederen.nl heeft hij ze beschikbaar gemaakt. bron: ND

13.5.2006 Het kruis blijft een aanstoot

AMERSFOORT - Onder christenen lijkt sprake van een groot verlangen naar geestelijke vernieuwing. Maar dit verlangen kan erg op henzelf gericht zijn. Reden voor de Evangelische Hogeschool en CV.Koers om gisteren bij een gezamenlijk symposium de nadruk op navolging te leggen. Mensen willen iets van God in eigen bezit hebben, waarschuwt dr. Henk Bakker. Dat kan het 'hebben van Jezus', het 'hebben van de Geest' of het 'hebben van gaven' zijn. Maar als christenen daar 'bezitterig' mee omgaan, in plaats van ermee te dienen, dan is het feitelijk heidendom, aldus Bakker. ,,Dat heidendom is niet met het geloof in Jezus als sneeuw voor de zon verdwenen. In veel opzichten moeten we leren om telkens de staf over die heiden te breken. Dat is de route die langs Golgotha blijft lopen. Daarom is en blijft het kruis ook voor christenen nog steeds een aanstoot. Wee de christen die zich niet meer stoot of stoort aan het kruis. Zo'n christen neemt geen kruis meer op of hij pretendeert dat met het grootste gemak te doen.'' De baptist Bakker, theologiedocent aan de Vrije Universiteit en de Christelijke Hogeschool Ede, is een van de drie sprekers op het symposium 'Navolging en vernieuwing: een heidens karwei?!' De organisatie is in handen van de Evangelische Hogeschool en het opinieblad CV.Koers en heeft in Amersfoort plaats. Aanleiding vormt de waarneming dat er een opvallende behoefte is aan geestelijke vernieuwing in veel kerken en bewegingen, maar dat dit soms leidt tot het centraal stellen van eigen, (over)geestelijke ervaringen. Bakker toont zich in zijn lezing beducht voor een te grote nadruk op al die eigen ervaringen, die suggereren dat God een verlengstuk van de mens zou zijn. Hij sprak over verontrustende signalen: studenten die menen dat ze God niet meer om vergeving hoeven te vragen, ,,alsof God seniel is en de zonde niet ziet.'' Uit onderzoek zou blijken dat juist mensen die licht hysterisch of licht narcistisch zijn een grotere kans hebben voorganger van een gemeente te worden. ,,Zij stellen prijs op de waardering en bewieroking van de gemeente. God fungeert dan als een verlengstuk. Ik vind daarom dat voorgangers aan een psychotechnisch onderzoek onderworpen moeten worden.'' Bakker concludeert: ,,Ware geestelijke vernieuwing is vol van de dood van Christus en mijn eigen dood in Hem. Vanuit die geestelijke werkelijkheid mag ik tot nieuw leven komen en ten volle mens zijn.'' En: ,,Neem de aanstoot van dit kruis in de prediking niet weg. Geef ruimte voor de ergernis en durf de confrontatie met een verwend en consumentistisch publiek aan te gaan.'' bron: ND

6.5.2006 SaJeVo zit voor paal

Eindhoven - Leden van de Jongerengroep SaJeVo ('Samen Jezus Volgen') van de Baptistengemeente De Schuilplaats aan de Marconilaan in Eindhoven 'zitten paal'. Het was één van de acties van de groep om geld, in te zamelen. De jongeren hebben zo'n € 5000 nodig. Met dat geld willen ze zelf het kindertehuis Lar Evangélico Português, in het Portugese Porto gaan opknappen. Vrijdagavond omstreeks 18.00 uur zijn de jongeren, voor de duur van 24 uur, op de palen gaan zitten. Zaterdagavond om 18.00 was de missie volbracht. De teller stond toen op € 1750,-. bron: Blik op nieuws Brabant 6.5.2006 24 uur paalzitten voor kindertehuis Porto Vijfduizend euro. Dat is het bedrag dat de Jeugdgroep SaJeVo ('Samen Jezus Volgen') van de Baptistengemeente De Schuilplaats aan de Marconilaan in Eindhoven wil vergaren om haar droom te verwezenlijken: het zelf gaan opknappen van het kindertehuis Lar Evangélico Português, in het Portugese Porto. Daarvoor heeft de jeugdgroep een aantal acties op touw gezet. En een heel etmaal paalzitten, vóór De Schuilplaats, was er gisteravond om zes uur één van. "Daarom zijn we nog tot zes uur zaterdagavond te bewonderen op de paal. Met dit paalzitten hopen we toch een behoorlijk bedrag te vergaren", vertelt Deborah van Klinken, die het samen met Margot Verstappen heeft georganiseerd. "Met de voorbereidingen hiervan zijn we in januari al begonnen", zegt Margot Verstappen. "Omdat we in de 'tuin' van onze eigen Baptistengemeente zitten, hebben we wel wat moeten passen en meten. Want hoe krijgen we zestien palen, hoe zetten we die in de grond, en hoe krijgen we er zestien jongeren 24 uur op? Da's een hele klus geweest. Maar ze staan er. Wij zijn er klaar voor." Even voor zessen gisteravond kon het 'feest' aan de Marconilaan beginnen. De meeste jongeren -- die variëren in de leeftijd van 16 tot 23 jaar - zijn gewapend met mp3- en dvd-spelers, drinken, broodjes en fruit. Kevin Hollestelle: "Je moet wat hè, wil je de komende 24 uur wakker blijven om je missie te volbrengen. Maar als ik ergens voor ga, dan gá ik er ook voor. Daarvoor ben ik speciaal uit Rotterdam gekomen." "We hebben al wat sponsorgeld binnen. De teller staat nu al op ruim vijfhonderd euro", zegt Margot Verstappen voordat ze op haar paal gaat zitten. Haar broertje Jasper (9) en zusje Mieke (10) volgen de beklimming met arendsogen. "Oeps, dat ging maar net goed", zegt Jasper. "Wij beiden sponsoren haar. Ze krijgt van ieder van ons één cent voor elke vijf minuten dat ze blijft zitten." "Dat geld geven we van ons eigen zakgeld. En dat kan best oplopen, hoor", meldt Mieke. Ook ouders, opa's, oma's, familieleden en vrienden steunen de jeugdgroep. "Als ze 24 uur op de paal blijft zitten, dan geef ik haar vijftig euro", zegt een vriend van Margot Verstappen. Steun voor de jongeren is er ook uit onverwachte hoek, zo blijkt even na zevenen. Automobilisten op de rondweg voor De Schuilplaats groeten hen met een kakofonie aan claxongeluiden en steken hun hand uit het raam. Op de stoep, voor de kerk, staat inmiddels een grote groep. "Ik weet wat er aan de hand is en waarom de jongeren hier paalzitten", zegt Ria Otten. "Een nobel streven. Zeker in deze tijd waarin men zegt dat jongeren het niet zo nauw nemen als het om normen en waarden gaat. Laat de mensen vandaag maar eens komen kijken en luisteren waar zij het voor doen." "Aan de mensen die zaterdag willen komen kijken én ons geld willen schenken verkopen we koffie, thee, frisdrank, cake en stroopwafels", kondigt Deborah van Klinken aan. "Want iedere euro is er één, ja toch?" bron: Eindhovens Dagblad

5.5.2006 In de schaduw van Bottenbley

DRACHTEN -Hoe is het om kerk te zijn onder de rook van de Bethelkerk van Orlando Bottenbley in Drachten, die - zo bleek uit een recent verschenen boek - een grote aantrekkingskracht heeft op gelovigen uit andere kerken? Als de gereformeerden in Drachten orthodoxer waren geweest en het gezag van de Bijbel een belangrijke plaats hadden toegekend, waren niet zoveel kerkleden overgegaan naar de Bethelgemeente van ds. Orlando Bottenbley. Dat is de analyse van ds. E.A. van Gulik, sinds een jaar protestants predikant in Drachten. ,,Wij hebben betrokken christenen zien gaan. Als was vastgehouden aan de verkondiging van Jezus Christus als Heiland, dan waren niet zoveel mensen vertrokken.'' Van Gulik concludeert dat mede op basis van de cijfers in het deze week verschenen boek Orlando Bottenbley & de wijde poorten van de Bethel. ,,De Bethelgemeente bestaat voor een groot deel uit ex-gereformeerden. Er zijn veel minder ex-vrijgemaakten. Dat heeft volgens mij te maken met hun trouw aan de traditie en het gezag van de Bijbel.'' Toen Bottenbley eind jaren tachtig in Drachten kwam, zijn heel wat gereformeerden in deze plaats naar de Bethelgemeente vertrokken. En het druppelt nog door, zegt protestants predikant ds. J.N. Jurjens. Hij tekent daarbij aan dat de protestantse gemeente van Drachten ,,een bloeiende gemeente'' is. In het land kan het beeld heersen dat de gereformeerde en hervormde gemeenten zijn leeggelopen, maar het tegendeel is volgens hem waar. ,,De Zuiderkerk zit vol, de Oase draait dubbele diensten en de andere twee kerken zitten behoorlijk vol. Het is niet zo dat de protestantse gemeente een aderlating heeft gedaan en het een dode boel is.'' Bij de baptistengemeente Elim, in de jaren zestig afgesplitst van Bethel, maken ze zich niet zo druk om de grote zus. De gemeente blijft met tachtig leden vrij stabiel, zegt voorganger H. Nobbe. ,,Af en toe gaat iemand naar Bethel, maar er komen ook wel mensen naar ons over.'' Uit reacties van vrijgemaakt-gereformeerde predikanten blijkt dat de aantrekkingskracht van de Bethelkerk zich niet zozeer op Drachten als wel op de regio eromheen richt. De christelijk-gereformeerde ds. J. Nutma, predikant in Surhuisterveen, onderkent dat in de wijde omgeving rondom Drachten de invloed van Bottenbley merkbaar is. In zijn gemeente, op twaalf kilometer afstand van Drachten, valt dat echter mee. ,,We zijn enkele van onze 350 gemeenteleden kwijtgeraakt'', vertelt hij. ,,Ik herinner me dat ik toen best goeie gesprekken heb gehad met de vertrekkende leden.'' Uit de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) van Drachten-Nijega zijn niet veel leden overgegaan naar Bethel, zegt ds. J.H. Tempelman. ,,In de paar jaar dat ik hier sta is er volgens mij maar een enkele jongere weloverwogen overgegaan. Er zijn wel gemeenteleden die regelmatig eens een dienst in de Bethelkerk bezoeken, en vooral praiseavonden trekken vrijgemaakt-gereformeerden. Ook de doop van een familielid of bekende is een reden om de diensten te bezoeken. En cursussen van de Bethelgemeente worden ook wel gevolgd door leden van onze gemeente.'' Wat volgens predikanten gemeenteleden trekt aan Bethel zijn de programma's voor jongeren en kinderen. Jurjens: ,,De kinderen worden fantastisch vermaakt. Daar gaat een sterke wervingskracht van uit. Ook onder de ouders. Als de kinderen het naar hun zin hebben, gaan zij ook.'' Een sterk punt van de Bethelgemeente, hoort Tempelman steeds weer, is dat 'ze je daar zien staan, dat je hartelijk ontvangen wordt, dat er aandacht voor je is'. Jurjens hoort dat ook: ,,'Het is daar gezelliger' vertellen ze mij.'' Tempelman: ,,Een ander sterk punt is hun goede en sterke organisatie, met eigentijdse middelen.'' Jurjens en Tempelman constateren echter dat degenen die overgaan veelal over de theologische verschillen heenstappen. Jurjens: ,,'Het gaat toch ook over God en Jezus?' zeggen ze dan. Maar ik vind dat er meer te zeggen is over bijvoorbeeld overdopen. Als je als gemeente de doop van een andere gemeente niet accepteert, accepteer je in mijn beleving ook die andere kerk niet.'' Tempelman: ,,Er is een behoorlijk inhoudelijk verschil tussen gereformeerd-zijn en baptisme. Als je echt leeft uit het geloof zoals dat in de Dordtse Leerregels is verwoord, kun je nooit baptist worden. Het gaat om de vraag wie centraal staat en wie de eer krijgt: alleen God of toch ook de mens met zijn keuzes en behoeften.'' Ook Nutma heeft een kritische noot. Hij ziet door de aantrekkingskracht van Bethel christenen uit zijn dorp Surhuisterveen in Drachten naar de kerk gaan. Jammer, vindt hij. ,,Jonge en serieuze leden vertrekken uit de kerken hier en komen dan in zo'n grote kerk terecht. Ik mis dan dat ze vanuit Drachten zeggen: hé, ga in je eigen dorp aan de slag. Ik vind het belangrijk dat christenen in hun eigen buurt een kerk opzoeken, zodat ze daarin iets voor hun eigen omgeving kunnen betekenen.'' De christelijk-gereformeerde Nutma vindt ,,de kerkelijke opstelling van de Bethelgemeente best moeizaam. Ze bezorgen mij een gevoel van: er is maar één gemeente en dat is de Bethelgemeente in Drachten. Ze zoeken daarbuiten geen samenwerking, ze zien andere kerken eigenlijk niet staan.'' Toch neemt Bottenbley samen met protestantse voorgangers die bijbelgetrouw willen zijn, deel aan een regelmatig overleg tussen predikanten uit Drachten en omgeving. Sinds kort doen ook vrijgemaakt-gereformeerde predikanten mee. Tempelman: ,,Het is nuttig voor de wederzijdse beeldvorming, het helpt je af van karikaturen. En omdat wel eens de indruk bestaat dat Bottenbley in 'onze' kerkelijke vijvers vist, wordt ook daarover gesproken.'' Zelfonderzoek Ondanks kritiek vraagt vrijwel elke kerk in Drachten en omgeving zich af hoe het komt dat de Bethelgemeente zo groeit en wat dat betekent voor de eigen gemeente. De aantrekkingskracht van de Bethelkerk leidt tot zelfonderzoek, zegt Tempelman. ,,Het heeft een spiegelfunctie: je leert je eigen zwakke punten zien.'' De protestantse predikant Van Gulik heeft het boek over Bottenbley net uit. ,,Het is fascinerend wat die kerk teweegbrengt. Ik vind het wel positief. Als kerken in de omgeving ga je kritisch naar jezelf kijken.'' De groei van de Bethelkerk heeft effect gehad op de gereformeerden in Drachten, denkt Van Gulik. Niet zozeer dat in de protestantse gemeente nu alleen de orthodox-christelijke boodschap klinkt. Wel vindt de predikant het een teken dat hij - ,,ik sta de orthodoxe lijn voor, voor mij is de Bijbel een boek met gezag'' - in Drachten is beroepen. De beamer, andere liederen en een dramagroep deden in de Oasekerk van Van Gulik - op een steenworp afstand van de Bethelkerk - zijn intrede. ,,Deze vormen zijn te danken aan de Bethelgemeente.'' Er is volgens Jurjens een tijd geweest dat Bethel steeds een rol speelde in de protestantse gemeente. ,,We zijn er niet meer elke dag mee bezig. Op een gegeven moment ga je wennen aan de situatie.'' Jurjens denkt dat de protestanten in de loop van de jaren meer nadruk leggen op de bevindelijke aspecten van het geloof. ,,Geloofsbeleving krijgt meer aandacht door een relatie te leggen tussen het bijbelverhaal en de persoonlijke geloofservaring. Dat we daar oog voor hebben, zal te maken hebben met Bethel, maar het is ook de tendens in heel de kerk.'' Volgens voorganger Nobbe is baptistengemeente Elim geen andere koers gaan varen onder invloed van Bethel. ,,Wij kunnen jonge gezinnen gewoon niet bieden wat Bethel biedt. Onze gemeente heeft haar eigen werfkracht. De kleinschaligheid trekt mensen. Ook zijn wij opener in de leer. Vrouwen mogen bij ons oudste zijn en in de kerkdienst spreken. Verder hebben wij geen strenge regels over samenwonen.'' Ook de vrijgemaakt-gereformeerde Tempelman relativeert de directe invloed van de Bethelkerk op zijn gemeente. ,,Aan de ene kant is het niet zo dat ons gemeentezijn wordt bepaald door reactie op de Bethelgemeente. We proberen in de werkelijkheid van vandaag missionair gemeente van Christus te zijn en tot die werkelijkheid hoort in Drachten ook de Bethelgemeente met zijn groei en aantrekkingskracht. Aan de andere kant houdt het de gemeente wel bezig en is het regelmatig onderwerp van gesprek: er zijn allerlei contacten met leden van de Bethelgemeente, in gezinnen bijvoorbeeld waar gemengde verkeringen zijn, wordt hier over gesproken en nagedacht.'' bron: ND

Baptisten t/m april 2006

29 april 2006 Dopeling

De Amerikaanse baptistenvoorganger Chadd Pendergraft houdt een bekeerling ten doop. Zijn gemeente, in een dorpje op het platteland van de staat Missouri, groeit snel. Uit cijfers van de Southern Baptist Convention, de grootste kerk van de VS, blijkt dat vooral op het platteland zowel het aantal bekeerlingen als kerkbezoek groeit. bron: ND

28 april 2006 Baptistendominee krijgt onderscheiding in de Orde van Oranje Nassau

Ds. A.J.H. van der Beek (67 jaar, Apeldoorn, Lid O-N) was tot 2003 als algemeen secretaris/directeur werkzaam voor de Stichting Leprazending Nederland. Hij vervulde deze functie als predikant in bijzondere dienst van de Baptistengemeente Apeldoorn. Met name door de heer Van der Beek werd de steun vanuit de kerken voor de bestrijding van lepra en de gevolgen van deze ziekte aanmerkelijk groter en kon de organisatie een stevige basis krijgen. Van ca. 1985 tot 2005 was de heer Van der Beek bestuurslid van de Nederlandse Zendingsraad. De NZR is een landelijk overleg- en samenwerkingsplatform van ongeveer 20 oud-katholieke en protestante kerken en missionaire organisaties. bron: Nieuwsbank

27 april 2006 Bethel trekt teleurgestelde gelovigen

De Vrije baptistengemeente Bethel in Drachten is vooral aantrekkelijk is voor mensen die teleurgesteld zijn geraakt in andere kerken. Dat is een constatering van journalist Gerko Last die een 160 pagina dik boek schreef over de snel groeiende gemeenschap. Vele gelovigen laten zelfs hun eigen kerk in de steek. In Drachten is de teloorgang het grootste bij de Gereformeerde Kerk. In het boek "Orlando Bottenbley en de wijde poorten van de Bethel" zoekt schrijver Gerko naar verklaringen voor de groei. Hij wijst succesfactoren aan, maar staat ook stil bij de negatieve kanten aan de groei. Uiteraard staat de in 1951 in Paramaribo geboren voorganger Bottenbley centraal. Hij begon in Drachten met een op sterven na dode kerkgemeenschap van zestig gemeenteleden. Met moderne technieken en goede 'marketing' werd het aantal leden groter en uiteindelijk werd na een grote verbouwing gekozen voor een bijzondere locatie: een verbouwde loods op industrieterrein De Haven in Drachten. De diensten worden massaal bezocht en de leden vinden het persoonlijk contact met geloofsgenoten vooral in kleine huiskringen. Dat is hard nodig, zo blijkt uit een enquête die Gerko Last onder 300 kerkleden hield. In de massaliteit van de grote kerkloods dreigt de anonimiteit. Sommige kritische kerkgangers vinden het te druk en te groot worden, en er gaat in de communicatie nogal eens iets mis. Het boek van Gerko Last is vanaf 2 mei te verkrijgen via de boekhandel. Bethelgangers krijgen twee euro korting. bron: WaldNet

20.4.2006 Gert Meier 40 jaar organist in kerk van baptisten

VROOMSHOOP - Tijdens de jaarvergadering van de baptistengemeente verscheen opeens W. Blokland, loco-burgemeester van de gemeente Twenterand, in de kerkzaal aan de Wingerd. Met een verasssing. Blokland had een Koninklijke Onderscheiding bij zich voor Gert Meier die al veertig jaar het orgel bespeeld. De bescheiden Vroomshoper was even perplex, maar hij moest er toch aan geloven. Een spontaan applaus van de aanwezigen onderstreepte de waardering voor dit nieuwe lid in de Orde van Oranje Nassau. Toen ik 25 jaar organist was, kreeg ik een attentie en ik wist dat ik in januari 2006 veertig jaar organist was. Ach, ik merkte er verder niets van en ik vond het wel goed zo. Tijdens het uitreiken van de onderscheiding werd ook m'n jarenlange werk als penningmeester genoemd. Ach, hoe gaat zoiets, je rolt erin en vanuit m'n werk bij accountants- en belastingadviseurs ben ik gewend om met cijfers om te gaan', zegt de 53-jarige. Vanaf z'n zevende levensjaar speelt Meijer orgel en dat heeft te maken met de emigratie van zijn oma en twee ooms en twee tantes naar Australië. Het harmonium bleef in Nederland achter en voor het eerst werden de toetsen door de nog jonge muzikale kleinzoon beroerd. Orgelles werd door Gert Meier gevolgd in de bovenzaal van het toenmalige verenigingsgebouw Irene aan de Julianastraat. In goed Vroomshoops: op 't orgel in 't Irene. Dat was een ouderwets traporgel, net zo'n type als het harmonium van oma.' Gert maakte goede vorderingen en hij had ook nog anderhalf jaar les op het fameuze van Dam-orgel van de Hervormde kerk. Toen de vorige organist Arend Kroeze door z'n werk als koster stopte, werd de inmiddels twaalfjarige Gert Meier gevraagd hem op te volgen. Het electronisch orgel bleek aan hem welbesteed. 'Op een electronisch orgel speel ik het liefst, omdat ik vind dat beter past bij onze samenzang dan een groot kerkorgel. Dit orgel past ook mooi bij de liederen uit de opwekkingsbundel en uit de bundel liederen voor de gemeentezang. Ja, inderdaad, de baptisten mogen graag zingen. Zelf speel ik zonder franje met ook een kort voor- en naspel. Tijdens het spelen van het lied wissel ik wel eens af om eentonigheid te voorkomen. Wat dat betreft ben ik blij met het nieuwe elektronisch Content-orgel in ons baptistencentrum, dat ik ruim drie jaar bespeel. Daar kun je de registers open trekken met tonen van trompetten, fluiten, klarinet en als het moet een heel orkest', zegt de koninklijke organist. Ook psalmen worden gespeeld en het aloude 'Prijst den Heer met blijde galmen' lijkt heel goed bij de opgewekte samenzang te passen. Een bekend gezegde geeft treffend weer hoe het werk van de organisten gewaardeerde wordt in de kerkelijke gemeenten: 'Vaak zegt het orgelspel in ritme en akkoord veel meer dan menig stamelend woord.' Gert Meier moet er om glimlachen. 'Daar zit een kern van waarheid in, al mag ik zelf graag naar de kerk gaan en preken beluisteren. Momenteel is mijn collega-organiste Gerdi Makkinga met zwangerschapsverlof, dus ben ik deze periode als vanouds weer organist bij alle erediensten. Op de vrijdagen en zaterdagen bereid ik me voor om zodoende de gemeentezang zo goed mogelijk te begeleiden. Dat doe ik zonder overbodige franje en ik weet van mezelf dat ik geen groot improvisatietalent heb. Wat dat betreft weten de gemeenteleden wat ze aan mij hebben. Je mag op deze wijze dienstbaar zijn aan je opdrachtgever', aldus Meier. Bij hem maakt de toon de muziek en Gert Meier heeft dan ook met plezier de veertig jaar als organist vol gemaakt. Als ik gezond mag blijven ga ik na deze mijlpaal beslist nog jaren door. Dat is het voordeel als je zo jong begint', zegt de kwieke organist. bron: Tubantia

18.04.2006 Baptisten door Schagen buiten de deur gezet

Baptistengemeente De Ark wordt door de gemeente Schagen gesommeerd het pand aan de Lagedijkerweg te verlaten. Voor elke week die zij langer blijven dan eind april, hangt hen een boete van duizend euro boven het hoofd. Daarom wijken ze uit naar Sint Maarten. Joop Stins, oudste van de baptistengemeenschap, heeft geen woorden voor de manier waarop de gemeente de kerkgenootschap in zijn hemd laat staan. Op zondag kerkt de gemeenschap in een loods op industrieterrein Witte Plaal. Maar de gemeente acht dat in strijd met het bestemmingsplan en de bestuursrechter steunt dat. De baptisten zijn nu uitgeweken naar het dorpshuis van Sint Maarten. bron: Noord Hollands Dagblad

15.4.2006 De tijden van een prediker

Volgende week zondag leidt Paul Prijt een televisiekerkdienst. Hij is voorganger in een baptistengemeente in Sittard. Hij is ook directeur van vier meubelzaken in Eindhoven, vader van drie zoons en van Susanne, die vorig jaar stierf door een verkeersongeluk. Hij zit in het bestuur van de Kamer van Koophandel en krijgt mensen mee met tal van initiatieven: hij blies Eindhovens grootste kerstmarkt nieuw leven in, richtte een evangelische basisschool op en is stuwende kracht van de winkeliersvereniging. De man van Psalm 1: alles komt tot bloei? Nee, Paul Prijt kent de meeste tijden van Prediker 3. Een tijd om te lachen Hij zit in een kantoortje in een van de vier meubelzaken: Prijt Klassiek & Meer. In de zaak is het goed toeven. Een zoon en schoondochter wonen erboven met een kleinkind. Paul en Anja Prijt kunnen daar zo naartoe als ze daartoe aandrang voelen. Of ze halen het kind naar beneden om even te knuffelen met dat schijnbaar smetteloze leventje. Zo is er altijd troost voorhanden. Op tafel staat een schaaltje bonbons, gemaakt door de schoondochter, die daarvoor in België een opleiding heeft gevolgd. ,,Ik hou van mooie dingen. Ik geniet van de meubels in mijn winkel, van de vormgeving. Ik vind het leuk af en toe nog zelf wat te verkopen - ik kan het nog! Ik beleef er plezier aan de verkopers aan te sturen en te motiveren. Ik weet dat ik slijtbare dingen verkoop en toch kan ik ervan genieten. De kleuren vind ik prachtig. Mooie dingen zijn van de creatieve Heilige Geest. Ik ben geen somber mens. Ik heb in Sittard een keer mijn personeel in de kerk gehad - met aanhang vijftig man. Ik preekte over Salomo en de tempel, met al die schitterende vormen. Daar kon Jan des Bouvrie niet tegenop.'' Dat personeel wilde graag een uitstapje, maar ja, meubelzaken zijn zes dagen per week open. Toen kwam een van hen met het idee een bus te huren om op zondag iets leuks te gaan doen in de Ardennen. 'Dan gaan we eerst bij jou naar de kerk', zeiden ze tegen Prijt. Na de preek togen Prijt en zijn werknemers naar België. Ze horen hem wel eens vaker. Bijvoorbeeld vorig jaar, toen Prijt de samenkomst leidde voor de begrafenis van zijn dochter. Een tijd om te baren Vijftig jaar geleden is Paul Prijt geboren, in een zakengezin dat vanuit Noord-Nederland in Eindhoven was neergestreken omdat Philips riep. Hij heeft één zus. De bevalling van hun eigen dochter Susanne begon op oudejaarsdag, op de avond waarvan Prijt voorging in de dienst. 'Hoelang duurt het nog?', vroeg hij aan de gynaecoloog. 'Meneer Prijt, dat hebben wij toch niet in de hand, dat moet u weten.' Het werd vier uur 's middags. Hij preekte een paar uur later uit Prediker: het is beter dat je naar een huis vol rouw gaat dan naar een huis vol feestrumoer, want in een huis vol rouw eindigt iedereen. ,,Een maffe tekst, zeker als je dochter net is geboren.'' Een tijd om op te bouwen Pauls overgrootmoeder stond aan de wieg van de meubelzaken. Zij begon een handeltje in manufacturen nadat twijfels rezen of haar man wel altijd bij Philips glasblazer kon blijven. Overgrootvader kerkte bij de Vergadering der Gelovigen. Daar doen ze niet aan ambten en officiële namen. Dus nadat de oude Prijt er geregeld voorging en er een nieuw gebouwtje was betrokken, heette dat het kerkje van Prijt. Paul Prijt groeide op in de meubelzaak en werkte er op zaterdagen en in vakanties. Hij werd geleidelijk steeds meer betrokken bij zakelijke beslissingen, kwam in loondienst en nam tien jaar geleden de zaak over van zijn vader. Meer dan zijn vader stuurt hij aan op afstand. Hij moet wel, hij heeft meer te doen: preken maken, een paar pastorale bezoeken, een alphacursus leiden in Sittard, een school besturen en tot voor kort kinderkampen organiseren. Die school is de evangelische basisschool van Eindhoven, die er is gekomen dankzij stug volhouden van Prijt en enkele medestanders. ,,Ik denk er wel over na of ik met de dingen die ik oppak de weg van de Heer ga, maar als mensen mij vragen of ik mij ergens voor in wil zetten, reageer ik doorgaans primair en ga ik niet eerst bidden. Er waren momenten genoeg om te denken dat het met de oprichting van die basisschool niet zou lukken. Juist toen het onmogelijk leek, opende God deuren. Ik zie het als Gods leiding dat we wilden volhouden.'' Een tijd om te zoeken ,,Ik heb zowel de Bijbel als de balans op mijn bureau liggen. Veel dagen kennen wel iets van persoonlijk bijbellezen en bidden. Het is een worsteling met de tijd en het zou wel wat meer mogen zijn. Ik ben blij dat ik me ambtshalve moet voorbereiden met bijbellezing en gebed: om te preken en om bidstonden, begrafenissen en alphacursussen te leiden. En soms mag ik iets geestelijks zeggen in bijeenkomsten van zakenpartners.'' Hij is het geloof nooit kwijt geweest. Wel had hij het als vijftienjarige gezien bij de Vergadering, waar hij in de gescheiden vakken altijd naast zijn vader zat. Zijn moeder zette hem op het spoor van de baptisten in Eindhoven. Daar was hij meteen welkom als holbewoner in het stuk 'De tijdmachine van professor Knap'. De jeugdleider van toen werd regisseur bij de EO en vroeg Paul Prijt voor een heel andere rol, die hij achttien jaar zou invullen: columns schrijven en uitspreken voor de radio. De nieuwe groep kerkjeugd - met een mooie mengeling van luim, ernst, bijbelstudie en autorally - deed Paul goed. ,,Vrij kort daarop heb ik een bewuste keuze in het geloof gemaakt en me laten dopen.'' Een tijd om te spreken Paul zat op een christelijke lagere school, ,,mede de basis van mijn geloof''. Toen het tijd werd voor de middelbare school oordeelde zijn vader dat hij moest leren wat er in de wereld te koop was. ,,Ik kwam in een totaal ongelovige omgeving. Links-radicale scholieren en kritische docenten. Tegelijk stonden ze open voor het evangelie. Ik heb in Atheneum 5 een spreekbeurt over de Bijbel gehouden en niemand vond dat raar. Ik wilde dat wat me bewoog uitleggen en ging daarom theologie studeren. Aan ons eigen baptistenseminarium en in Utrecht. Ik wilde juist verkeren in een omgeving waar ik kon rekenen op kritische vragen.'' Een tijd om te planten ,,Ik voel me meer evangelist dan predikant. Ik herken me in Samuël die niet doorhad dat God hem riep, ik hou van de bouwprestaties van Salomo, maar voel me verwant met Paulus. Paulus op de Aereopagus - daar ben ik met Susanne geweest. Ik ben graag een eenling in een seculiere omgeving. Ik deel graag het evangelie met mensen die er niet mee zijn opgegroeid. Ik heb heel wat beroepen gehad om ergens dominee te worden van gemeenten die mij dan helemaal voor zich zouden claimen. Maar al tijdens mijn studie ging ik voor bij bruiloften en begrafenissen in Sittard. De oudsten daar doen veel werk in de gemeente en ik kan blijven doen wat ik nu doe: ik woon in Eindhoven en ga in Sittard voor.'' Toch is zijn grootste onzekerheid dat hij nog steeds niet weet wat hij wil worden. ,,Ben ik nu predikant of ondernemer? Veel mensen hebben daarmee moeite. Ik ben ook heel gevoelig voor kritiek, telkens op zoek naar de juiste toon.'' Misschien zit in die kwetsbaarheid iets van klantgerichtheid, oppert hij. ,,Je moet de ander dienend tegemoet treden, pleasen.'' Zijn vrouw denkt dat het zijn bescheidenheid is: hij wil niet op de voorgrond staan, terwijl dat in allerlei rollen wel van hem wordt gevraagd. En hij krijgt mensen mee. Eerst denken ze bij weer een nieuw idee: wat heeft 'ie nu weer? Na een tijdje worden ze toch enthousiast. Voor zo'n televisiedienst komt iedereen in beweging en ze slepen allemaal gasten mee. ,,Eenmaal per jaar organiseren we een grote samenkomst in Heerlen waar veel niet-christenen op afkomen. We zetten dan kwaliteit neer, met koren, iemand die landelijk bekend is en een goede publiciteitscampagne.'' Een tijd om te huilen ,,Een paar jaar geleden kreeg ik een klein hartinfarct. God zet af en toe mensen op hun plaats. We zagen er een reden in om voortaan op maandagen een vrije dag te nemen. Sindsdien hebben we een eindje buiten Eindhoven een huisje op een camping, op dezelfde plek als waar we eens verliefd werden. Daar vonden twee agenten ons op zondagmiddag om te vertellen dat Susanne was omgekomen bij een auto-ongeluk. Een van die agenten wordt vanmiddag, de dag van dit interview, begraven. Hij is vroegtijdig gestorven en kende veel moeiten. Na het overlijden van Susanne is hij nog vaak bij ons geweest. Nieuwsgierig naar wat ons staande hield. Heb ik hem wel kunnen bereiken? Elke week een aantal keren huilen wij omdat we onze dochter missen. Ik ben nog nooit zo verdrietig geweest en heb het gevoel dat ik niet goed op haar heb gepast. Ik had liever een trouwdienst geleid met een van de drie jongens op wie ze verliefd was en tussen wie ze niet kon kiezen. Het verdriet overvalt me telkens, we hadden zo'n sterke band.'' Hét beeld van die zondag is dat van hun zoon, die in de tuin van het weekendhuisje belde naar zijn broers: Ze is écht dóód!. ,,Hij sprong wanhopig op en neer, met aan de lijn broers die dachten dat hij hen voor de gek hield. Het is in ons leven heel overheersend geworden. Een altijd aanwezige ondertoon.'' Het laatste gesprek met Susanne die middag ging over haar nieuwe woning en de inrichting ervan. Oké, zei ze, 'dan doe ik de muren wit, dan kunnen we later altijd nog kijken. En ze stapte in haar auto: Ik bel nog wel. Een tijd om te zwijgen ,,Het is heel moeilijk om met verdrietige mensen mee te lopen. Een paar maanden na haar sterven waren we met enkele predikanten bijeen die zich voorbereidden op een televisiekerkdienst. Bij de kennismaking vertelde ik van Susanne. Het werd muisstil, niemand kon iets uitbrengen. Ten slotte stamelde een van hen: 'tjonge, wat erg, gecondoleerd'. Later kwamen ze wel allemaal naar me toe en tot op vandaag leven mensen mee.'' Zijzelf hebben meer begrip voor het verdriet van anderen gekregen. Wat hebben ze veel laten liggen, realiseren ze zich: verdriet is niet alleen slecht. Ze leggen de hand op de mond als het gaat om de vraag wat God hen wil leren. God gebruikt het sterven van Susanne vast. Maar hoe? ,,Het is echt heel moeilijk hoor.'' ,,Wij hebben mogen ervaren dat God er is. Ik heb geen waaromvragen. Dat is geen vroomheid. Toen ik voor mijn studie psychologisch werd gekeurd, zei die man me dat ik te weinig had meegemaakt. Ik moest leren wat tegenwind was. Dan zou ik als een kikker in de karnemelk trappelen, die dan boter werd en vervolgens kaas, zodat je je vanzelf kon oprichten en gaan staan. Daarmee ben ik het niet eens. Alleen met trappelen blijf je niet boven. God moet je vasthouden.'' Een tijd om te scheuren Al klinkt het gek, Paul Prijt heeft nu ook geen zorgen meer om Susanne. ,,Liever had ik die zorgen wel gehad, maar nu hoef ik niet meer te denken of ze op tijd thuis is, of ze geen verkeerde keuzes zal maken. Zij zat in Zuid-Afrika, op dat moment onwetend van mijn hartinfarct, toen ze het moeilijk had. Ze zou goed werk doen in een township. Na korte tijd keerde ze terug. Ze werd uitgebuit, lastig gevallen door jongens. Er waren er die hiv hadden. Ik had haar moed ingesproken in mailtjes en aangemoedigd om af en toe dat bijbeltje te openen. Ze schreef dat we de allerliefste ouders waren. Nou, dan is er iets fout op die leeftijd. Ze had een neus voor echt en onecht. Mensen die vroom in de kerk zitten, en ondertussen... Ze was teleurgesteld in mensen. Ik herken dat. Ik kan zelfs teleurgesteld zijn in het leven. Alsof je, naarmate je ouder wordt, steeds meer moet onderkennen dat er zoveel kapot is. Als mensen in de gemeente altijd op de rem staan en ervoor kiezen niet meer mee te doen. Ik heb geleerd hen te laten gaan. Zwakken in geloof krijgen van mij alle credits, maar aan mensen die niet meer willen, kan ik mijn energie niet blijven geven. Ik wil opbouwen, maar word verdrietig als een vrouw afgeeft op een jongen uit de gemeente, die buiten staat te roken met een oorbelletje in. Heeft ze al eens gezegd hoe blij ze is dat hij naar de kerk komt? Het zijn de vosjes die de wijngaard bederven. We moeten af en toe op vossenjacht, want het zijn de kleine dingen waarop mensen afknappen. Het echt en onecht dat Susanne waarnam. Het leven zit vol mislukkingen. Die politieman die ik misschien niet heb kunnen bereiken, de eenzaamheid waarmee sommige mensen door het leven gaan. En ook in je persoonlijke leven ontdek je lang verzwegen verdriet. Pingpongballetjes die plots boven komen drijven en waar we lang over doorpraten.'' Een tijd om lief te hebben Natuurlijk houdt Prijt van Anja, de kinderen en kleinkinderen. Maar hij heeft ook zijn medemensen lief, zegt zijn vrouw. Hij is vriendelijk. Als hij sollicitanten moeilijke vragen stelt, levert hij er een antwoord bij om ze te helpen. Toch: ,,Ik probeer mensen naar hun gaven te waarderen. Dat betekent af en toe dat ik afscheid van ze moet nemen, soms tot hun eigen opluchting. Ik wil mensen in hun waarde laten en laten doen waarin ze goed zijn.'' ,,Ik hou van kinderen en van kinderlijk geloof. Mijn opa en oma van moeders kant zijn met hun kinderen tot geloof gekomen nadat een van hun kinderen toen het stierf, vertelde dat ze niet verdrietig hoefden te zijn, ,,want ik zie al engeltjes''. Het meisje had dat vertrouwen gekregen op de zondagsschool. Haar kleine getuigenis was voor haar ouders genoeg om voortaan ook naar de kerk te gaan. Hij gaf jarenlang les aan leerlingen met vmbo-niveau. Een bestuurslid kwam hem tippen dat er een vacature aan het gymnasium aankwam, dan kon hij hogerop. ,,Ik zei: 'dat moet je nog één keer tegen me zeggen, dan heb je echt een probleem'. Kinderen konden mij niet moeilijk genoeg zijn. Die kinderen reageerden leuk: meneer u hebt andere sokken aan; een nieuwe stropdas; gaat u wel eens vreemd? Kinderen in de kerk benaderen mij ook zo: gelooft u het zelf wat u allemaal vertelt over God?'' Hij blijft zichzelf temidden van politici en zakenpartners en houdt van gewone mensen. Een tijd om te helen ,,Mijn gevoel is soms ruimer dan mijn theologie. Ik heb dat gemerkt in conflicten. Juist in de kerk moet je soms pijnlijke keuzes maken die voor mensen ernstige gevolgen hebben. Ik wil voor mensen royaal zijn, zonder de Bijbel te verloochenen en lettend op de pastorale houding van Jezus.'' Baptisten kennen geen kinderdoop. De doop wordt verbonden aan de geloofsbelijdenis. Als Paul Prijt naar een meubelbeurs in Milaan gaat, bezoekt hij daar de Dom. Daaronder bevindt zich een stokoude kerk, met een groot baptisterium. Zie je wel, denkt hij dan, ze weten wel hoe het moet, ze hebben er alleen de verkeerde kerk overheen gebouwd. Toch: ,,Bij de kinderdoop ligt alle accent op de genade en de trouw van God door de geslachten heen. Bij ons is het accent dat je tot geloof bent gekomen. Ik vind dat de waarheid daartussen beweegt, en dan mag van mij de genade vooropgaan.'' Toen Susanne acht jaar was, wilde ze graag gedoopt worden. Haar ouders vonden dat wel jong en lieten het een beetje lopen. Nu zegt haar vader: ,,Ik had toen mijn dochter moeten dopen. Er was geloof, zij het heel kinderlijk. Dat kinderen geheiligd zijn in hun vader en moeder geloof ik ook. Bij het sterven van Susanne was dat mijn troost.'' Ze bleef bij het opgroeien wel naar de kerk gaan, zij het niet altijd. In de jaren voor haar sterven had ze iets zoekends. Prijt kan het niet mooier of minder mooi maken. ,,Op haar begrafenis heb ik gepreekt uit dezelfde tekst als op die oudejaarsdag dat ze geboren is: het is beter dat je naar een huis vol rouw gaat. Ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld om te preken. Ik zei tegen alle mensen die er waren - zakenpartners, wethouders, heel veel relaties zonder geloof: laten jullie je tranen de vrije loop, dan kan ik preken. Ik wou dat ik het nooit had hoeven doen, maar ik denk dat dat mijn mooiste preek is geweest. We hebben haar begraven en samen het graf gesloten, haar aan God teruggegeven, dat vind ik mooi. Later sprak ik een gereformeerd domineesechtpaar bij wie we ons vertrouwd voelden. We spraken over begraven en opstaan met Christus. Over het 'watergraf' in onze gemeente waarin mensen worden ondergedompeld. Toen zei die vrouw: 'heb je het gevoel dat je haar een beetje hebt gedoopt door haar zo te begraven?' Ik antwoordde: 'theologisch klopt er geen hout van en als baptist mag ik het niet zeggen, maar het is wel een beetje zo geweest.' Mijn gevoel is breder dan mijn theologie. Maar je moet wel altijd beginnen bij de theologie, anders houd je niets over. Ik moet het aan God overlaten.'' Zaterdag 22 april is Paul Prijt te zien in Alom klinkt het woord. ZvK, Ned. 1, 12.00u. Een dag later gaat hij voor in een televisiekerkdienst. ZvK, Ned. 1, 11.00 u. bron: ND

14.4.2006 Steeds meer twijfel aan belang Zoenoffer

Niet alleen bij vrijzinnigen, ook bij Bijbelgetrouwe christenen raakt het verzoenend lijden en sterven van de Here Jezus steeds meer op de achtergrond. De Amerikaanse baptistenpredikant Mark Dever uit Washington stelt dit in het meinummer van het Amerikaanse christelijke magazine Christianity Today. In het artikel schrijft ds. Dever dat hij verbijsterd was toen een belijdend christen hem zei dat hij te veel gericht zou zijn op het verzoenend lijden en sterven van Christus. Volgens de predikant is het niet voor niets dat het kruis het symbool is geworden voor het wereldwijde christendom. "Door het priesterlijk werk van Christus onderscheidt het christendom zich van het jodendom en van de islam." In zijn artikel maakt hij duidelijk dat het leerstuk van het verzoenend lijden en sterven van Christus al veel langer onder vuur ligt. In de loop der jaren zijn er theologen geweest die de kruisdood van Jezus irrelevant noemden, te gewelddadig of te individualistisch. Vooral het punt van de gewelddadigheid is volgens ds. Dever het belangrijkste kritiekpunt geworden bij een steeds groter wordend koor critici. De Rooms-Katholieke Kerk heeft over dit laatste kritiekpunt -namelijk dat de kruisdood van Christus gewelddadigheid zou aanwakkeren- al zo'n dertig jaar gediscussieerd. "Maar pas recent is deze zaak ook doorgedrongen tot kringen van Bijbelgetrouwe christenen", meent ds. Dever. Volgens hem nemen de laatste tijd ook evangelicale christenen boeken van Anthony Bartlett, J. Denny Weaver, Steve Chalke en Alan Mann ter hand. Boeken waarin de schrijvers zich keren tegen een taalgebruik waarin het plaatsvervangend lijden en sterven van Christus een belangrijke plaats inneemt. Sommigen van deze auteurs beweren dat het spreken over verzoening door voldoening op z'n slechtst een rechtvaardiging van geweld biedt en bovendien zou het individueel gebruik van geweld hebben aangemoedigd. Ds. Dever schrijft het niet te kunnen begrijpen hoe deze theologen kunnen stellen dat het spreken over het plaatsvervangend lijden en sterven van Christus niet Bijbels is. Volgens hem staan de evangeliën en de brieven van de apostelen vol met verwijzingen naar de offerdood van Christus. De predikant roept ertoe op om in plaats van kritiek te leveren op het leerstuk van het plaatsvervangend lijden en sterven van de Heere Jezus, de Heere te loven voor dit "bijna ongelooflijke Offer." bron: RD

12.04.2006 Baptistenseminarium verbreedt zich

Behalve voorgangers opleiden ook gemeenten begeleiden BOSCH EN DUIN - Het seminarium van de Unie van Baptistengemeenten in Bosch en Duin wil in de toekomst niet alleen voorgangers opleiden, maar ook gemeenten begeleiden in bijvoorbeeld huwelijkspastoraat, diaconaat of gemeentestichting. Dat staat in een koersbepalende notitie van het seminarium om in de toekomst als kennis-, vormings- en opleidingscentrum te gaan fungeren. De notitie spreekt zelf van een ambitieus en toekomstgericht plan. Op basis van de notitie is de opleiding op zoek naar een nieuwe rector en naar enkele docenten, deels in een vast en deels in een los dienstverband. Zo wordt gezocht naar docenten in de systematische theologie, in de geschiedenis van baptisme, puritanisme en verwante evangelische stromingen in Nederland en daarbuiten, en in de praktische theologie. Ook wordt gezocht naar praktijkbegeleiders voor studenten en naar een theoloog die pas afgestudeerde voorgangers wil gaan begeleiden. Toerusting Volgens het seminarium zijn er verschillende redenen om niet alleen een theologische opleiding centraal te stellen. Door de bredere benadering worden er "taken opgepakt die nu te veel blijven liggen, zoals toerusting van gemeenten en specifieke kennisontwikkeling". Een ander voordeel is dat er "een sterkere band tussen het seminarium en de gemeenten ontstaat, door de geleverde diensten en door de inzet van vrijwilligers". Als voorbeeld noemt de notitie een inmiddels voor de gemeenten ontwikkelde cursus huwelijkspastoraat. Hoewel de plannen zich allereerst richten op eigen baptistengemeenten en voorgangers, wil het seminarium zich ook bij andere evangelische groepen en gemeenten in de kijker spelen. Interim-rector drs. J.G. Brongers vermoedt dat er een bredere belangstelling bestaat voor het seminarium, mede op basis van contacten die de opleiding heeft met de Evangelische Theologische Hogeschool in Ede. "Maar er is geen stevig marktonderzoek naar gedaan", aldus Brongers. "De opleiding staat of valt er ook niet mee." In de koersnotitie wordt verwezen naar de visie van docent prof. dr. Olof de Vries, die oordeelt dat de Unie van Baptistengemeenten als kerkgenootschap haar tijd heeft gehad; nu is het zaak een 'eigen plek' te zoeken in de brede delta van de evangelische beweging in Nederland. Hij analyseert dat de 'klepel van de baptistenklok' door de tijd heen steeds heen en weer zwaait tussen de eigen kerk en een bredere beweging. Nu de baptisten weer neigen naar 'beweging' - de evangelische beweging welteverstaan - is het volgens hem belangrijk dat extra aandacht wordt geschonken aan datgene wat het baptisme een eigen plek binnen de evangelische stroom geeft: de overtuiging dat de christelijke gemeente een zichtbare, tastbare gemeenschap is van gelovigen. Hoop Verder signaleert de notitie dat ondanks een krimpend aantal uniebaptisten er tekenen van hoop zijn. "Een (nog klein) aantal gemeenten neemt in aantal leden weer toe, waarbij een brug geslagen is naar de jeugd, buiten of 'anders kerkelijken'. Veel gemeenten zijn bezig hun visie, missie en centrale waarden opnieuw te formuleren of hebben dat al gedaan." Ook wordt meer aandacht voor diaconaat gesignaleerd. Het baptistenseminarium biedt op dit moment drie leerwegen aan, in deeltijd, op hbo-niveau en in combinatie met een academische studie theologie aan de Universiteit Utrecht. Aan het seminarium studeren zo'n 25 studenten. De Unie van Baptistengemeenten telt ruim tachtig gemeenten en ruim elfduizend belijdende (dus volwassen, gedoopte) leden. De nieuwe docenten worden uiterlijk in mei benoemd. bron: ND

3.4.2006 UNIE V. BAPTISTEN GEM. INTREDE UTRECHT-CENTRUM - zondag 9 april - 10.00 uur (Silo Gemeente): bevestiging en intrede ds. A.j. Noordhoek (deeltijd) uit Utrecht, voorheen predikant met bijzondere opdracht (pastoraat gedetineerden) en bevestiging en intrede kand. mw. W. Bakkes (deeltijd) uit Driebergen. Adres van ds. Noordhoek: Schoolstraat 12, 3581 PT Utrecht. Adres van kand. Bakkes: Hermelijn 33, 3972 TR Driebergen. bron: ND

30.03.2006 Baptist Henk Bakker: Echte gemeentevernieuwing kost veertig jaar EDE - 'Pittige vragen aan de evangelische beweging', is het thema van een studiedag waar Henk Bakker overmorgen spreekt. De Edese theoloog heeft er wel een paar, en aan reformatorische kerken trouwens ook. ,,Dé zonde van Nederland is ons opportunisme.'' Sinds dr. Henk Bakker (1960) vorig jaar zijn boek over de vroege kerk publiceerde - Zij hebben lief, maar worden vervolgd - trekt hij regelmatig aandacht. Op spreekbeurten en in interviews herhaalt hij kritische vragen die hij in dat boek stelde aan evangelisch Nederland. Met modellen die in veertig dagen een vernieuwd gemeenteleven beloven, heeft hij niet veel op. Hij mist bij evangelischen veelal diepte en historisch besef; hij ziet te veel hang naar een goed gevoel. Henk Bakker was vijftien jaar predikant van de vrije baptistengemeenten in Drachten (naast de bekende Orlando Bottenbleij) en Katwijk. Nu is hij docent aan de Evangelische Theologische Hogeschool in Ede en het centrum voor evangelische theologie aan de Vrije Universiteit (CERT). De evangelische beweging is voor hem niet alleen 'alles buiten de 'gevestigde kerken'; ze heeft ook daarbinnen veel invloed. . Wat wordt uw pittigste vraag aan de evangelische beweging? ,,Dachten jullie nu echt dat je er bent met een gemeentegroeimodel? Dat dat werkt? Dan onderschat je echt hoe diep de zonde zit. Blijvende geestelijke vernieuwing krijg je niet in een programma van veertig dagen; dat kost veertig jaar. En dat gaat de fundamenten raken, de kerkelijke verdeeldheid, je hele spiritualiteit.'' U vindt dat modellen uit Amerika - Willow Creek, de 40 Doelgerichte Dagen van Rick Warren - te kritiekloos hier worden geïmporteerd. Waarom kan dat niet? Wat is er zo verschillend tussen Amerika en Nederland? ,,In de eerste plaats: de afstanden zijn daar veel groter. Een gemeente die snel groeit, zuigt hier veel mensen weg uit omliggende kerken. Dat probleem heb je in Amerika niet zo. Bij ons zit alles veel dichter op elkaar. Verder: Amerikanen geven veel meer. Een gemeente van duizend mensen onderhoudt daar rustig drie fulltimers. En die zijn dan ook in hun taken veel meer gespecialiseerd. Nederlandse kerken werken veelal nog met de duizendpoot, de dominee die alles moet kunnen en die bij iedereen thuis moet komen als er wat is. En in de derde plaats: Nederland kijkt anders tegen leiders aan. Een megakerk kun je alleen managen door de baas te zijn. Orlando Bottenbleij heeft daar het charisma voor, maar dat is echt heel uniek. In Nederland moet je eindeloos vergaderen, iedereen discussieert mee en men twijfelt gauw aan je.'' Naar de gemeente van Bottenbleij wordt veel gekeken. Kan dat een voorbeeld zijn, hoe het wel moet? ,,Nee, daarvoor is ze te uniek. Als je gemeente eenmaal zo groot is, blijf je ook groeien. Je kunt dan een kwaliteit bieden waar altijd mensen op afkomen. Met drie, drieënhalfduizend kerkgangers gaat het verder vanzelf. Maar het kán dan gebeuren dat de Geest vertrekt en dat de gemeente op geld en op structuren door blijft draaien. Een nieuwe generatie evangelicals in Amerika heeft het niet meer zo op megakerken. Ze grijpt in theologie maar ook in de vormen meer terug op de vroege kerk: kleinere gemeenschappen, meer persoonlijke betrokkenheid, meer liturgie. Meer bewustheid van zonde ook. Gemeenteleven is niet maakbaar. Tegelijk zijn ze ook heel postmodern in het gebruik van moderne technologie, visuele middelen en verhalende preken.'' U zei: echte gemeentevernieuwing raakt je hele spiritualiteit. Hoe? ,,Als we beginnen met een gemeenschappelijk besef dat we de Heer willen dienen. Samen naar God gaan verlangen. Erkennen dat we bedelaars zijn, afhankelijk, verbroken. Dan ga je elkaar niet van alles kwalijk nemen en ruziën over dit of dat. Dan probeer je elkaar te leiden als de lamme en de blinde die je allemaal bent.'' Hoe doelgericht zou u gemeentevernieuwing dan wél aanpakken? ,,Neem eens een heel jaar om met elkaar bij dat verlangen te komen. We zoeken nu vaak onze kracht in een zo breed mogelijk aanbod van gesprekskringen en activiteiten. Maar mensen hebben al zoveel informatie te verwerken. Maak er een vier- of vijfbladig scheermes van, dat integraal over de gemeente heen gaat. Op zondagochtend de kerkdienst, op maandagavond preekbespreking in huiskringen, op donderdag studieavonden. Zo zijn we in Katwijk een heel jaar bezig geweest met de tien geboden, daarna een jaar met gemeente zijn, een jaar met de heilige Geest, een jaar met de 'Ik ben'-woorden van Jezus.'' Dat klinkt alweer behoorlijk activistisch. ,,Je zoekt de diepte. Als je bij je spirituele honger en dorst wilt uitkomen, moet je daar zo'n heel jaar mee bezig zijn. Ik bedoel niet: ga dat doen en dan zul je wat beleven. Of: wij moeten ons openstellen, anders doet God niets. Nee, de genade is vooraf gegeven. Het rijk van God komt. Vanuit die toekomst rekent God ons nu vast dingen toe. Het is goed als een gemeente een spiritualiteit van wachten kent.'' Daarmee bedoelt u ...? ,,Dat je, individueel en als kerk, in een staat van ontvangen komt. Toebereid zijn, je lamp niet uitdoven. Samen bidden, bijbellezen, naar de kerk gaan en luisteren. Ik denk ook dat God dan gaat spreken en gaat geven. Alleen niet altijd wat wij willen. Over God komen we niet alles te weten, maar misschien des temeer over onszelf: de toestand van ons eigen hart en Gods plek bij ons. Of misschien geeft Hij alleen maar méér honger en dorst. Zo kom je wel bij de ziel van je gemeenschap. En dat is nodig. Er is veel verwarring. Alles is in beweging, iedereen is op zoek. Maar we zitten niet zoals Maria aan de voeten van de Heer. We delen, bidden, roepen niet samen. Ik zie het voor geen meter. De kerk in Nederland is zo verbroken en verbrokkeld. De kerkgeschiedenis van de twintigste eeuw ziet bont en blauw.'' U bent behoorlijk kritisch over evangelisch Nederland. Hoe wordt daarop gereageerd? ,,Heel weinig. Wel eens persoonlijk, maar op mijn boek heb ik uit mijn eigen kring nergens een publieke reactie gezien. Misschien heb ik een zenuw geraakt. Maar evangelischen lezen mogelijk ook weinig. Evangelischen zijn vaak opportunistisch. Als iets werkt, dan is het van de Heer. Opportunisme is dé culturele zonde van Nederlanders. Wat ons uitkomt, daar gaan we in mee. Wij zijn niet erg principieel.'' Dus zeggen sommige gereformeerden en reformatorische christenen terecht: evangelische invloeden moeten we maar buiten de deur houden? ,,Nee, ik ben niet tegen verandering. De kerk moet altijd veranderen, zoals de aloude spreuk van de Reformatie zegt: semper reformanda. Je voortdurend bezinnen op de inhoud van je geloof, en in hoeverre vormen en structuren daar ruimte voor geven. Een discussie zoals over de gaven van de Geest moet gevoerd worden. Anders dreig je een generatie te verliezen.'' Hoezo? ,,Jongeren begrijpen niet dat God vandaag niet meer zou spreken. Paulus zegt ook: veracht de profetie niet. Dat is dus een groot gevaar voor de kerk. Maar profetie moet wel getoetst worden. Weinig van wat ik door de jaren als profetie heb gehoord, kan de toets doorstaan. Ik maak het ook van studenten mee, dat ze tegen me zeggen: ik heb een woord van God voor u. Of dat ze menen dat ze niet meer om vergeving hoeven te bidden. Er is behoefte aan kaders. Maar we moeten geen njet zeggen tegen openheid.'' Ontspoort evangelische of charismatische vernieuwing niet per definitie? ,,Het is niet nodig, denk ik. Als we de Schrift maar niet verliezen en verbondenheid met de geschiedenis houden. Anders, ja, dan lopen we achter een canard aan. Elke vernieuwing is onwennig en misschien eng. Het voelt soms als leren fietsen. Het is ook een kwestie van aandurven naar elkaar te luisteren. De stem van God klinkt niet alleen door een microfoon, vanaf de kansel, maar ook in het totale samenzijn van de gemeente. Profeteren is niet zomaar gaan staan in de kerk en wat roepen, maar komt op in een diep geestelijk verstaan van elkaar. Als je met elkaar weet welke kant je op wilt met de gemeente, als je bijbels gericht staat, dan zijn er mensen die uit het historisch afgeronde spreken van God woorden naar voren kunnen halen die op dat moment het antwoord zijn. Ook persoonlijk, woorden die je hele leven verder met je meegaan. Tegelijk zijn profeten wel de schrik van rondom. Het is de kerk die profeten stenigt.'' Bron: ND

29.03.2006 Baptistenmilitair opnieuw mishandeld

NAGORNO-KARABACH - De militair Gagik Mirsojan uit de etnisch Armeense enclave Nagorno-Karabach, die sinds vorig jaar zomer gevangenzit vanwege zijn christelijk getuigenis en zijn weigering de militaire eed af te leggen, is opnieuw ernstig mishandeld. Dit meldt Stichting Friedensstimme. De gevangenisdirectie bleek Mirsojan te hebben verzocht mee te werken aan het verraden van gevangenen. Toen hij hier niet mee instemde, werd hij geslagen en vervolgens half ontkleed tien dagen lang in een koude isoleercel gezet. Toen zijn moeder hem op 13 maart bezocht, droeg hij onmiskenbaar de sporen van geweld. Zijn gezicht, armen en benen waren gezwollen en zaten vol blauwe plekken. Schrijven kon Mirsojan niet en iedere stap die hij zette, deed hem pijn. Begin vorig jaar werd de militair ook al ernstig mishandeld. Eerst vanwege zijn overtuiging rond het niet zweren van de militaire eed, later omdat hij christelijke kalenders in zijn bezit had. Mirsojan wordt bedreigd met een tweede gevangenistermijn als hij van zijn overtuigingen geen afstand doet, aldus Friedensstimme. Directeur Rien Uijl, die dinsdag terugkwam uit Moskou, noemt de situatie "zeer ernstig." Zijn organisatie start nog deze week een schrijfactie. bron: RD

22.3.2006 Rumoer in wijk rond plaatsing 'onooglijke' keet

De plaatsing van een grote smurfblauwe keet midden in hun wijk heeft buurtbewoners rond de baptistenkerk in De Maten rood doen aanlopen van woede. Die is niet zozeer gericht op de baptisten, maar op de gemeente omdat zij de vergunning heeft gegeven voor plaatsing van het 'onooglijke geval'. 'Als je een dakkapel wilt plaatsen, krijg je meteen de welstandscommissie op je dak, maar dit soort dingen mag zomaar neergezet worden.' Henk Boom kan zich er behoorlijk over opwinden. Vanuit zijn woning aan de Concertlaan heeft hij een mooi uitzicht over zijn wijk. Of liever: had, want sinds maandag is het uitzicht verpest door een blauwe keet op het terrein van de baptistengemeente. Die moet als noodgebouw functioneren voor de groeiende kerk. Als ze dan nog een fatsoenlijk gebouwtje hadden neergezet, maar dit slaat nergens op. Ik woon hier nog maar net, maar het vooruitzicht dat ik hier vijf jaar tegenaan moet kijken, stemt me niet vrolijk. bron: De Stentor Vervolg

22.3.2006 Blauwe oude keet verfoeid door buurt

Buurvrouw Henriëtte IJben denkt er precies zo over. Sinds de keet er maandag geplaatst is, zit ze 's morgens chagrijnig aan de keukentafel. De buurtbewoners rond de baptistenkerk in De Maten zijn kwaad over de plaatsing van een in hun ogen foeilelijk noodgebouwtje bij de kerk. Ze vrezen zelfs dat de waarde van hun huizen er door zal dalen. Elke keer als ik naar buiten kijk zie ik dat ding weer.' Haar man heeft enkele maanden geleden een bezwaarschrift naar de gemeente gestuurd, ondertekend door enkele tientallen buurtbewoners. Zonder resultaat, want de gemeente gaf toch de vergunning voor een noodvoorziening voor vijf jaar. Ze begrijpt er niets van. 'Dit is een geweldig mooie, moderne wijk en dan geeft de gemeente toestemming om zoiets onooglijks neer te zetten. De baptisten gebruiken 'm alleen op zondag, maar wij moeten er de hele week tegen aan kijken.' Bij Jolette van Dijk, wonend op de hoek van hetzelfde blok, slaan de vonken zowat uit haar ogen. 'Ik heb gisteren boos de gemeente gebeld', zegt ze. 'En de wethouder wil ik ook nog aan de tand voelen. Er is volgens mij gewoon toestemming verleend, zonder dat de ambtenaren wisten wat er precies neergezet zou worden.' De baptistengemeente zelf zit een beetje in haar maag met de heibel om het noodgebouwtje. 'Ik heb de keet gisteren zelf gezien nu ziet het er inderdaad nog niet uit', zegt Jan Nap, voorzitter van de kerkenraad. 'We zullen er alles aan doen om de overlast te beperken. De keet moet nog geschilderd worden en we willen de beplanting zo aanpassen dat er zo weinig mogelijk te zien is.' Volgens hem is het bijgebouw hard nodig voor de sterk groeiende gemeente. 'Er komen vooral veel jonge gezinnen met kinderen bij. Bij ons worden ook de jongste kinderen zoveel mogelijk betrokken bij de dienst. In het begin doen ze altijd mee met de 'gewone' dienst en vervolgens gaan ze naar het bijgebouw, die dan dient als een soort zondagsschool. Vandaar dat het lastig is om ze elders onder te brengen, zoals de buurtbewoners voorstelden.' Hij hoopt dat de relatie met de buurt hierdoor niet onder druk komt te staan. 'Als het allemaal achter de rug is, moeten we nog maar eens bij elkaar komen om de kou uit de lucht te halen. bron: De Stentor

Ein Wissenschaftler untersucht das baptistische Gemeindewachstum in Kroatien Raus aus der Sektenecke

In der Region Banovina in Kroatien - etwa 60 Kilometer südlich von Agram an der Grenze zu Bosnien-Herzegowina - haben die dortigen Baptistenge­meinden nach dem Jugoslawienkrieg ein erstaunliches Wachstum erlebt. Wahrend die Bevölkerung nach Ende des Krieges 1995 auf die Hälfte - rund 40 000 Einwohner - gesunken ist, stieg die Zahl der Baptisten in den zehn Jahren von 1991 bis 2001 von 136 auf 171 (ein Plus von 26 Prozent). Rechnet man die in der Nahe liegende Stadt Sisak hinzu, fällt das Gemeindewachstum noch deutlicher aus. 1991 gab es in der Region danach 179 Baptisten, im Jahr 2001 waren es 274 - ein Wachstum von 53 Prozent. Auch der gesamte kroatische Baptistenbund ist in dem Zeitraum von 1 141 auf 1 981 Mitglieder gewachsen. Der deutsche Wissenschaftler Prof. Dr. Reinhard Henkel (Heidel­berg/Agram) hat zusammen mit seiner Kollegin Dr. Laura Sakaja die Gründe für die Entwicklung der Baptisten in der Banovina untersucht. Klaus Rösler hat die Studie gelesen. Drei Gründe hat Prof. Dr. Hen­kel, der Baptist ist, für das Wachstum der Gemeinden ausgemacht. Obwohl die Gemeinden zum kroatischen Baptistenbund gehören, erreichen sie in dieser Region vor allem Serben oder Paare aus gemischten, also serbisch-kro­atischen Ehen. Die Gemeinden bilden für sie eine Nische, wo sie weitgehend unbehelligt leben können. "Was hast du im Krieg gemacht?" Diese Frage wird hier nicht gestellt. Auch viele ehema­lige Kommunisten haben zum Glauben gefunden und sich den Gemeinden ange­schlossen. Kroatien ist traditionell katho­lisch geprägt. 88 Prozent der 4,4 Millionen Einwohner sind Katholiken. Für einen Serben ist es undenkbar, Katholik zu werden. Die Volkszugehörigkeit auf dem Balkan wird häufig mit der Religionszugehörigkeit gleichgesetzt. Kroaten sind katholisch, Serben orthodox. Doch in der Banovina war die serbisch-ortho­doxe Kirche wahrend der gesamten kommunistischen Ära kaum präsent. Viele im Zweiten Weltkrieg zerstörten Gotteshäuser sind nie wieder aufgebaut worden (Foto auf der Titelseite). Die Kommunisten waren Atheisten. Dabei trug der Kommunismus selbst durchaus pseudoreligiöse Züge. Als Jugoslawien zerbrach, zerbrach bei vielen Einwohner auch der Glaube an den Kommunismus - und hinterließ ein spirituelles Loch. Manche Kommunisten fanden bei den Baptisten ihren Platz. Hinzu kam, daß die Baptisten in der Region bereits eine eigene, wenn auch kurze Geschichte vorweisen konnten. Nicht zuletzt trugen die vielfältigen humanitären Hilfsmaß­nahmen dazu bei, die Baptisten aus der "Sektenecke" heraus zuführen and für breite Bevölkerungsschichten ,sichtbar" zu coachen. Der Jugoslawienkrieg hat diese Region stark verändert. 1991 gab es eine- Volkszählung zufolge in der Region 191 Siedlungen mit jeweils 100 his 500 Ein­wohnern. 55 Orte waren rein kroatisch geprägt, 136 rein serbisch. Nur in 20 Orten hatten sich beide Bevölkerungsgruppen gemischt. Ingesamt lebten 73 100 Einwohner in der Region, 58 Pro­zent waren Serben, 34 Prozent Kroaten, die übrigen Tschechen, Ungarn, Polen and andere Minderheiten wie Österreicher. Als sich Kro­atien 1991 für unabhängig von Jugosla­wien erklärte, besetzten serbische Mili­zen die Region. Daraufhin flohen fast alle Kroaten. Im August 1995 eroberte das kroatische Militär das Gebiet zurück. Die Folge war eine erneute Flüchtlings­welle - in die Gegenrichtung. Viele Ser­ben flohen nach Serbien oder Bosnien ­Herzegowina und viele Kroaten kehrten in ihre früheren Siedlungen zurück. Insgesamt hat sich durch den Krieg die Bevölkerung aber fast halbiert- auf 39 000 Einwohner. Die ethnische Zusam­mensetzung wurde auf den Kopf gestellt: Nun stellen die Kroaten mit 72 Pro­zent die Mehrheit, nur 23 Prozent sind noch Serben. In der Region gibt es zehn Baptistengemeinden und zwei Missions­stationen. 57 Pro­zent aller Mitglieder sind Serben. Die Missionsstationen und drei Gemeinden sind nach 1990 ent­standen. Um das Interesse der Serben an den Baptisten­gemeinden ver­stehen zu können, ist auch die junge Geschichte der bap­tistischen Bewegung wichtig. Sic klingt eng zusammen mit einem Mann: Jovo Jekic (1892-1998), dem Begründer der Gemeinden in der Banovina. Nach einem sechsjährigen Aufenthalt als Automechaniker bei Ford in Detroit in den USA war er 1919 als 26-Jähriger in sein Heimatdorf zurückgekehrt. In den USA war er Baptist geworden and warb nun auch kräftig für seinen Glauben. Er war ein geschätzter und bekannter Prediger. Von Anfang an setzten sich die von ihm gegründeten Gemeinden aus unter­schiedlichen Nationalitäten zusammen. Und um seine Person rankten sich einige Mythen. Im Zweiten Weltkrieg 1941 hat er in seinem Heimatort Grabovac ein Massaker kroatischer Nationalisten an den Serben überlebt, dem insgesamt 1 200 Menschen zum Opfer gefallen waren. Zwei der Täter erkannten den Baptistenpastor and sonderten ihn aus, bevor sic die anderen Menschen erschos­sen. Auch als die so genannten Ustasha­Kämpfer ein Jahr später erneut den Ort überfielen and viele Häuser von Serben anzündeten, verschonten sic das Haus von Jekic. Seitdem galten die Baptisten­gemeinden für viele Serben als sicherer Ort vor kroatischen Übergriffen. Als die Kunde von dieser Bewahrung in der Region die Runde machte, kam es sogar zu Massenbekehrungen and Taufen in der Region. Es war jedoch nur cm kurzes missionarisches Strohfeuer and blieb ohne dauerhafte Folgen auf die Ent­wicklung der Gemeinden. Doch 54 Jahre später, als die kroatische Armee erneut in die Region einrückte, erinnerten sich manche älteren Einwohner an diese Erzählungen and schloßen sich sicher­heitshalber den Baptisten an. So wundert es auch nicht, daß die Baptistengemein­den in der Region viele ältere Mitglieder haben. Bei seinen Umfragen ist Prof. Hen­kel ein weiteres Phänomen begegnet, weshalb gerade die Baptistengemeinden für viele Serben attraktiv sind. Dies ist nämlich der Verzicht auf religiöse Sym­bole. Baptisten tragen weder Kreuze noch Rosenkranze. Da Serben und Kro­aten sich von der Sprache her kaum unterscheiden, entschieden im Krieg diese religiösen Zeichen häufig über Leben and Tod. Der "Andere" konnte anhand dieser Zeichen identifiziert werden. Dein allgemeinen Empfinden kam es nun sehr entgegen, daß es diese Zeichen, Heiligenbilder oder Ikonen hei den Baptisten nicht gibt. Nach dem Krieg haben die Bap­tistengemeinden, unterstützt von den Baptisten in aller Welt, der Bevölkerung humanitäre Hilfe geleistet gemeinsam mit dem Internationalen Roten Kreuz and der katholischen Caritas. Als die Stromversorgung total zusammengebro­chen war, sind die Gemeindernietglieder von Haus zu Haus gegangen und haben den Bewohnern Brot, Streichhölzer and Kerzen vorbeigebracht. Später wurden die baptistischen Gemeindehäuser zu Ausgabestellen für Lebensmittelpakete umfunktioniert. Natürlich stießen diese Hilfsaktionen hei den Angehörigen anderer Konfessionen auf scharfe Kritik. Vom "Seelenkauf` war die Rede, vom "Wildere in fremden Herden". Prof. Henkel halt diese Vorwürfe für unbe­rechtigt. Dies zeige ein Blick auf die Sta­tistik. So hat die Gemeinde Glina 56 Mit­glieder, obwohl sic mehr als 1 000 Men­schen regelmäßig versorgt hat. Sicher hätten einige Interessenten auch mit falschen Erwartungen die Gottesdienste besucht. Doch als sie festgestellt hatten, daß sie keine zusätzliche Nothilfe durch den Kirchgang erhalten hatten, seien sie wieder fortgeblieben. Dennoch hätten gerade die Hilfsgüter mit dazu beigetra­gen, daß die Baptistengemeinden in der Region einem großen Kreis von Men­schen bekannt gemacht wurden. Prof. Henkel: "Das Grundproblem jeder alter­nativen Kirche ist ihre Unsichtbarkeit." Die Hilfslieferungen seien deshalb auch für die Gemeinden ein Segen gewesen, weil sie nun sichtbar geworden seien. Auch Angebote wie Computerkurse, Sprach- and Musikunterricht hatten zu einer positiven öffentlichen Image bei­tragen. Das vor dem Krieg häufig anzu­treffende Sekten-Image wurde abgelegt. Prof. Henkels wissenschaftliche Untersuchung macht erneut deutlich: Es gibt nicht nur den einen erfolgrei­chen "Königsweg" beim Bau des Reiches Gottes. In der Banovina war dies ein Dreiklang aus ethnischer Offenheit, Kir­chengeschichte und praktischer Hilfe. Andernorts wird es andere Kriterien geben. Doch wer sich für das seelische and physische Wohl anderer Menschen einsetzt, wird merken, daß Gott dieses Tun segnet und Menschen auch zum Glauben an Jesus Christus finden. bron: Die Gemeinde

21.3.2006 Baptisten Kazachstan treden uit wereldbond

WASHINGTON - Baptisten in Centraal-Azië zijn ontevreden over de koers van de Baptistische Wereldbond (BWA). Zij nemen onder meer aanstoot aan de charismatische invloeden en de openstelling van het ambt van voorganger voor vrouwen in sommige aangesloten baptistenbonden. Inmiddels is de Bond van Kazachstan uit zowel de BWA als de Europese Baptistische Federatie (EBF) gestapt, zo meldt de Duitse protestantse nieuwsdienst Idea. De Kazachse bond, waarbij 289 baptistengemeenten met meer dan 10.000 leden zijn aangesloten, voert hiervoor volgens de BWA dezelfde reden aan als eerder de 16 miljoen leden tellende Bond van Zuidelijke Baptisten in de Verenigde Staten. Deze verliet de BWA in 2004. De algemeen secretaris van de Europese Baptistische Federatie, Tony Peck uit Praag, merkte tegenover Idea op dat de Bond van Kazachstan ook bezorgd is over de wijze waarop de EBF omgaat met het leerstuk van de heiligmaking "en over het feit dat zonde naar haar mening niet ernstig genoeg wordt genomen." Volgens Peck is de kritiek in februari met de Kazachse baptisten besproken. Zij waren er echter, zei hij, niet van te overtuigen dat het niet tot de taken van de wereldbond behoort de geloofsprincipes binnen de afzonderlijke bonden vast te leggen. Peck en Denton Lotz, de algemeen secretaris van de BWA, wezen er daarnaast op dat de baptisten in Kirgizistan vergelijkbare bedenkingen hebben tegen de koers van de BWA en EBF, maar dat zij die toch niet verlaten. Tot de BWA behoren 214 baptistenbonden met 32 miljoen gedoopte leden; tot de EBF 50 bonden met 800.000 leden. bron: RD

03.2006 Wiederkehr eines Tabus: Der Streit um sexuelle Aufklärung in den USA Baptist Shelby Knox klärt Schüler auf

An vielen amerikanischen Schulen gibt es keinen Sexualkundeunterricht, so auch in der texanischen Stadt Lubbock. Kein Sex vor der Ehe und daher auch kein Wissen über Sex, so die herrschende Meinung. Für konservative Christen ist Sex vor der Ehe verboten, und daher sollen Jugendliche auch nichts über Sexualität und Fortpflanzung wissen. Als Folge davon weist Lubbock die höchste Zahl ungewollter Teenager-Schwangerschaften und ein Ansteigen von sexuell übertragbaren Krankheiten auf. Das "Sexualkunde-Girl" Shelby Knox engagiert sich gemeinsam mit anderen Jugendlichen für die Verbesserung der Sexualaufklärung an ihrer und an anderen High Schools. Für diese "kreuz&quer"-Dokumentation haben Marion Lipschutz und Rose Rosenblatt die junge Christin Shelby Knox drei Jahre lang auf ihrer Kampagne gegen Prüderie begleitet. Obwohl sich Shelby Knox die eigene Jungfräulichkeit bis zur Ehe bewahren will, hört sie nicht auf, unbequeme Fragen zu stellen, mit denen sie schließlich die ganze Stadt polarisiert. Die örtlichen Medien bezeichnen sie als "Sexualkunde-Girl", aber sie selbst sieht sich als Aktivistin, das Beharren auf Aufklärung sieht sie als ihre Mission. Gegen Vater und Kirche Ihr Weg ist nicht leicht, denn zwei ihrer wichtigsten Vorbilder haben völlig andere Wertvorstellungen als sie: ihr Vater, der die ultrakonservative Linie republikanischer Baptisten in den Südstaaten vertritt, und ein Seelsorger der Aktion "Wahre Liebe wartet" - einer nationalen Bewegung mit dem Ziel, junge Leute bis zu ihrer Hochzeitsnacht zu sexueller Enthaltsamkeit zu verpflichten. Die Dokumentation "Wiederkehr eines Tabus: Der Streit um sexuelle Aufklärung in den USA" von Marion Lipschutz und Rose Rosenblatt wurde im Jahr 2005 mit großem Erfolg beim Filmfestival von Sundance in Park City (Utah/USA) vorgestellt. bron: ORF

20.3.2006 Baptisten kerkdienst verstoord in Kazachstan

OERALSK - Politieagenten hebben vorige maand een samenkomst van de Evangelie Christen Baptisten in de stad Oeralsk (Kazachstan) verstoord, door video-opnamen te maken van de aanwezigen. Dit meldt Stichting Friedensstimme, die zich inzet voor christenen in OostEuropa. Sinds vorig jaar de nieuwe godsdienstwet in Kazachstan is aangenomen, ondervinden christelijke gemeenten in toenemende mate hinder van de overheid. bron: ND 13.3.2006

Citaten Rick Warren op koffiebekers

OAKLAND - Starbucks, de populaire keten van koffiewinkels, gaat dit voorjaar citaten van de Amerikaanse predikant Rick Warren op zijn papieren koffiebekers afdrukken. Dit meldt het nieuwsagentschap Knight Ridder. Starbucks is van oorsprong een Amerikaanse onderneming met winkels waar verse koffie gedronken kan worden in allerlei soorten. Inmiddels heeft de keten zich gevestigd in onder meer Zuid-Amerika, Australië en het Verenigd Koninkrijk. Starbucks drukt op zijn koffiebekers al langer meningen, uitspraken of gedachten af van 'prominente' personen. Nadrukelijk vermeldt het bedrijf erbij dat deze citaten niet noodzakelijkerwijs de visie van Starbucks weergeven, maar bedoeld zijn om over na te denken en te praten. In dat kader komt ook de Californische predikant Rick Warren aan het woord. Warren is verbonden aan de megakerk Saddleback Valley Community Church. Hij heeft naam gemaakt met zijn boek The Purpose Driven Life (Doelgericht Leven). Er werden meer dan 20 miljoen exemplaren van verkocht en het boek werd vertaald in 56 talen waaronder het Nederlands. Verschillende Amerikaanse bladen hebben Rick Warren op hun lijstjes van invloedrijkste personen gezet. Inmiddels is Warren actief in Rwanda. Vijftig evangelisten heeft hij er al naartoe gestuurd. De predikant hoopt dat er nog honderden zullen volgen. Rwanda heeft hij uitgekozen als testland voor zijn wereldwijde plan om de spirituele leegte op te vullen. bron: ND

13.3.2006 Baptisten in Steenwijk

De baptistengemeente te Steenwijk is verhuisd. De locatie aan de Oostwijkstraat was niet langer toereikend voor het groeiend aantal kerkgangers. Met ingang van zondag 5 maart kerkt men in het verenigingsgebouw van de gereformeerde kerk vrijgemaakt aan het Schar. De Baptistengemeente te Steenwijk bestaat sinds 1947 en is aangesloten bij de Unie van Baptistengemeenten. bron RD

1.3.2006 Tijdschrift De Christen houdt op te bestaan

BOSCH EN DUIN - Na 120 jaar houdt het blad De Christen, communicatieorgaan van de Unie van Baptistengemeenten in Nederland, op te bestaan. Dat meldt de redactie van het tijdschrift in het laatste nummer. Op de algemene ledenvergadering van 2005 is een plan gepresenteerd voor een nieuw blad. Het nieuwe tijdschrift, baptisten.nl, zal het blad De Christen vervangen. Door de unieraad is besloten om 2006 als proefjaar te gebruiken. Baptisten.nl wordt gedrukt in een oplage van 12.000 stuks en verschijnt vier keer per jaar. Het tijdschrift wordt verspreid onder alle bezoekers van de gemeenten die aangesloten zijn bij de unie. Het eerste nummer verschijnt deze maand. bron: RD

20.1.2006 Bewust kinderloos on-Bijbels" Felle discussie in VS over uitspraken theoloog

LOUISVILLE - "Echtparen die geen kinderen willen, keren zich tegen Gods wil en nemen geen verantwoordelijkheid voor de samenleving." Dat stelt R. Albert Mohler, voorzitter van het Theologisch Seminarium van de Zuidelijke Baptisten in het Amerikaanse Louisville. Mohlers stellingname heeft in de Verenigde Staten geleid tot heftige discussies in de media. De invloedrijke conservatieve theoloog maakte zijn opmerking met het oog op het afnemende geboortecijfer in de VS en de negatieve gevolgen van een slinkende en ouder wordende bevolking. Voor televisiezender CNN zei Mohler onlangs dat ouderschap een deel is van het proces van volwassen worden. "We groeien op om kinderen te krijgen. Zonder deze verantwoordelijkheid blijven we een generatie van ouder wordende adolescenten." Hij benadrukte dat zijn kritiek zich niet richt op ongewild kinderloze echtparen. Volgens de Amerikaanse theoloog laat de Bijbel zien dat echtparen geen eigen keuze mogen maken. "Huwelijk, seksualiteit en kinderen horen bij elkaar. Wie daar iets aan afdoet, wijst Gods scheppingsorde af. Het is een door God gegeven plicht kinderen groot te brengen." Mohler beroept zich onder andere op Psalm 127:3: "Zie, de kinderen zijn een erfdeel des Heeren; des buiks vrucht is een beloning." Een weerwoord kreeg Mohler onder andere van Madelyn Cain, auteur van het boek "The Childless Generation" (De kinderloze generatie). Volgens haar behoort kinderloosheid tot een bepaalde levensstijl. "Het is een grote vooruitgang dat vrouwen zelf kunnen bepalen of ze wel of geen kinderen willen. Ouderschap is geen plicht, maar een optie", aldus Cain. Ook baptistische theologen bekritiseren Mohlers opvattingen. Miguel de la Torre, docent sociale ethiek aan het methodistische Iliff-seminarium in Denver, vindt dat Mohler met zijn uitlatingen elke vorm van geboortebeperking afwijst. Verder zou Mohler de "hegemonie van de blanken" willen versterken. Tot de Bond van Zuidelijke Baptisten, met 16,3 miljoen leden het grootste protestantse kerkgenootschap in de VS, behoren voornamelijk blanke Amerikanen. bron: RD

5.1.2006 Baptistenverbod op tongentaal in VS geeft onrust

DALLAS - Het besluit van de zendingstak van de Southern Baptist Convention, de kerk van de Zuidelijke Baptisten, om geen medewerkers in dienst te nemen die in tongentaal spreken heeft gezorgd voor onrust in het kerkverband. November vorig jaar besloot de International Mission Board (IMB) van het kerkgenootschap met een grote meerderheid geen zendingswerkers meer in dienst te nemen die de tongentaal praktiseren. Het besluit geldt alleen nieuwe sollicitanten. Binnen het bestuur zorgt het besluit voor de nodige onrust. De voorzitter van de IMB, Jerry Rankin, praktiseert al dertig jaar het spreken in tongen. Bestuurslid Tom Hatley signaleert echter het gevaar dat mensen zich beroepen op openbaringen die op gelijke voet zouden staan met de Bijbel, zegt hij in Christianity Today. Ook vinden tegenstanders van het spreken in tongentaal dat de geloofsbelijdenis van de Zuidelijke Baptisten al genoeg waarschuwingen bevat tegen ongewenste charismatische praktijken, zodat een apart verbod op tongentaal onnodig is. bron: RD

Baptisten Groningen maken musical

Zo'n vijftig baptistenjongeren uit Zuidoost-Groningen gaan samen de musical Nicky opvoeren. Het zangspel is geschreven door ds. Johan Scholtens, emerituspredikant van de baptistengemeente in Stadskanaal. Het boek Ik zal nooit meer huilen van Nicky Cruz, bekend uit het boek Het kruis in de asfaltjungle, vormt de basis van het verhaal. Cruz is de hoofdpersoon van de musical. Hij komt via de Newyorkse gangsterbende The Mau Mau terecht in een milieu van drank, drugs en verkrachtingen. Dan komen bendeleden in contact met dominee David Wilkerson. De musical wordt gemaakt voor buitenkerkelijke jongeren, vertelt Scholtens in het blad De Christen. "Het is de bedoeling dat elke christenjongere een of meerdere niet-christelijke vrienden of vriendinnen mee neemt. Hoewel de jongeren inmiddels elke week in Muntendam oefenen, is de première pas in oktober of november 2006. Om de drempel voor niet-kerkelijke te verlagen, zal de musical niet in kerken maar in theaters worden opgevoerd. De organisatie ligt wel in handen van een kerk. Meer info: www.musicalnicky.nl bron: ND

Baptisten 2005

13.1.2005 Baptisten Moldavië vragen om hulp Christenen in Moldavië hebben de president om hulp gevraagd. Ze voelen zich in toenemende mate bedreigd. De baptisten hebben in een brief aan president Vladimir Voronin geschreven dat zij zich ernstig bedreigd voelen door orthodoxe priesters, meldt stichting Friedensstimme uit Gouda. Deze organisatie zet zich in voor christenen in Oost-Europa en de voormalige Sovjetunie. Moldavië ligt ingeklemd tussen Roemenië en Oekraïne. Volgens de christenen - een groep van zo'n 2500 gedoopte volwassenen, worden zij sinds 1998 geconfronteerd met bedreigingen. Tenten waarin de christenen evangelisatiebijeenkomsten houden, zijn vernield, bijbels en evangelisatielectuur zijn verscheurd en verbrand, evangelisten zijn vernederd en weggejaagd. De druk komt vooral van orthodoxe priesters. Zij zijn bang dat hun gelovigen zich te veel zullen interesseren voor de evangelisatiebijeenkomsten van de baptisten waardoor zij aanhang kunnen verliezen. Daarom zetten ze buurtbewoners op tegen de christenen om hen te molesteren en de zondagse samenkomsten te verstoren, aldus Baelde. In 2004 was sprake van een toename van geweld tegen de christenen, aldus Friedensstimme. Als voorbeeld hiervan noemt de organisatie enkele gebeurtenissen. Zo werden in het dorp Robi op 27 februari de ruiten van het gebedshuis vernield, nadat de orthodoxe priester had opgeroepen tot een ,,gewelddadige afrekening met die sektariërs. Op 24 april werden de ruiten opnieuw vernield, waarbij een houten gedenkteken van het graf van een overleden gemeentelid naar binnen werd gegooid. Gedurende het jaar zijn de ruiten nog vier maal vernield. Op 5 juni werden twee christenen die in het dorp Ischnovets bijbels uitdeelden, in elkaar geslagen door een orthodoxe priester. Omstanders volgden zijn voorbeeld en daarna werd de auto van de christenen met benzine overgoten en in brand gestoken. Onder druk van de priesters nam de dorpsraad enkele weken later het besluit om alle religieuze activiteiten, uitgezonderd die van de Orthodoxe Kerk, in het dorp te verbieden. Het recht op godsdienstvrijheid is opgenomen in de wetgeving van de republiek Moldavië. Ook internationale wetgeving op het gebied van mensenrechten en gewetensvrijheid wordt door het parlement officieel erkend. In de praktijk ondervinden de baptisten echter geen enkele medewerking van de overheid wanneer zij aangifte doen van bedreiging en vernieling, aldus Friedensstimme. Meerdere malen kregen ze van lokale overheden te horen dat voor hun evangelisatieactiviteiten goedkeuring van orthodoxe priesters nodig is. 5.2.2005 Eerst christen, dan baptist Antje Pieper uit Apeldoorn noemt zichzelf een oer-baptist. In haar jonge jaren was ze hervormd, maar haar vader ontdekte dat de kinderdoop niet bijbels was, vertelde ze. Haar geloofsverband straalt de warmte van het evangelie en de warmte voor mensen uit, vertelt ze enthousiast. We moeten geloven in het verlossingswerk van Christus, want daarin komen we tot de Vader. Daarin schuilt voor haar de kern van baptist-zijn: Bekering, doop, daarmee begraven worden in Christus en opstaan als een nieuw mens. In de ongeveer tweehonderd leden tellende gemeente in Apeldoorn wordt morgen weer een jongeman gedoopt, en daar zie ik nu al weer erg naar uit. Pieper is enthousiast over de unie, en betreurt het vertrek van een gemeente als Zevenaar. Dat dan zo'n nieuwe gemeente weggaat, vind ik heel jammer. We hebben elkaar nodig. Maar als we 'boven' zijn, wordt ons niet gevraagd naar welke kerk we gingen. De kerk op zich is niet zaligmakend, al heb je haar wel nodig. Zelf is ze jarenlang diacones in de gemeente geweest, wat betekende dat ze veel aan ouderen- en ziekenbezoek deed. De positie van de vrouw verschilt per baptistengemeente. Ooit was er een vrouwelijke voorganger die in Apeldoorn stage liep, maar een vaste vrouwelijke predikant ziet ze in Apeldoorn nog niet verschijnen. Ik denk dat we daar nog niet aan toe zijn. De 45-jarige Henri Schulting uit Emmen is opgegroeid in de Vergadering van Gelovigen, maar is sinds enkele jaren lid van De Wegwijzer in Emmen-Noord. Baptistengemeentes hebben een vaste voorganger en we vieren geen wekelijkse broodbreking. Wij vieren hier het avondmaal eens in de maand, zegt hij over de verschillen met de Vergadering. Maar de geloofsbeleving is hetzelfde: Jezus Christus is voor onze zonden gestorven en opgestaan, en die boodschap wordt hier heel duidelijk gebracht. Ik geloof niet in een humanistische visie, dat de mens door goed te doen in de hemel kan komen. Dit kan alleen door wedergeboorte. De volwassen-geloofsdoop leeft breder in evangelische kring en zou Schulting niet alleen als hét kenmerk van baptisten willen noemen. Maar de doop geldt wel als voorwaarde voor het lidmaatschap. De eis van de doop staat in onze statuten, want naast het aan de buitenwereld laten zien dat je een stap in het geloof zet, geef je ook aan je verantwoordelijkheid voor de plaatselijke gemeente te willen nemen. Dat er een kerkverband - verenigd in de unie - is, vindt Schulting ontegenzeggelijk een voordeel. Mijn persoonlijke binding met de unie is een stuk minder als hoe traditionele baptisten die beleven. Maar het is goed dat deze er is. Zo is het geen wet van meden en perzen dat we bijvoorbeeld een voorganger uit de unie betrekken, maar als we een voorganger hebben, ziet de unie wel toe op opleiding en begeleiding. De gemeente in Emmen-Noord heeft 285 gedoopte leden en honderd vrienden, die geen lid zijn maar wel regelmatig de kerkdiensten bezoeken. Dit is exclusief de kinderen. De gemiddelde leeftijd is 57 jaar, maar toch is de gemeente vorig jaar met vijf procent gegroeid. Dat zijn niet zozeer pasbekeerden, maar baptisten van buiten Emmen en mensen vanuit andere kerken en groepen. Ik geloof dat er weer meer aandacht is voor wat de Bijbel zegt over genade, je komt mensen tegen die daarnaar op zoek zijn. Vierduizend folders zijn er in Musselkanaal verspreid, en vanaf vorige week zaten er nieuwe mensen in de kerk. Anneke Aeilkema, lid van de baptistengemeente in Musselkanaal, is enthousiast over de veertig doelgerichte dagen-tijd die begin dit jaar in haar gemeente is begonnen. De doelgerichte-methode komt uit de koker van de Amerikaan Rick Warren, ook baptist. Al is deze aanpak niet specifiek geschikt voor baptistengemeenten, zegt ze. Tal van kerkverbanden werken met het materiaal van Warren. Wat de naam baptist haar zegt? Ik voel me in de eerste plaats christen, volgeling van Christus en niet van een instituut. Baptist is een etiket. De Unie van Baptisten ziet ze als de verbindende schakel tussen alle aangesloten gemeenten, maar vroeger meer dan nu. Iedere gemeente is autonoom en dat spreekt haar aan. De unie kan advies geven, maar bepaalt niet welke koers onze gemeente moet varen. zaterdag 26 februari 2005 Nieuwe start in Lelystad Het Kerkgebouw De Hoeksteen van de Baptisten Gemeente Lelystad vloog vorig jaar mei voor de tweede keer in tien jaar in brand. Dit weekeinde wordt het gebouw feestelijk geopend. Dominee Fritz Kaiser: De eerste keer is de kerk helemaal afgebrand en in mei 2004 stond er alleen nog het karkas. De oorzaak? De verzekering gaat uit van brandstichting en de politie wil niets zeggen. Ik denk ook aan brandstichting, want behalve een tl-buis, was er verder niets in het gebouw aanwezig dat brand zou kunnen veroorzaken. Maar goed, we gaan gewoon door en we hebben er ook geweldig veel zin in. We beginnen vanochtend om half elf met een open huis. Daar kan men het nieuwe gebouw bezichtigen en kennismaken met de gemeente. Daarna is er vanaf twee uur vanmiddag een feest voor de kinderen met een optreden van het kindertheater Kom en Zie, dat Effe Tsjekke speelt. Vanavond is het feestprogramma voor volwassenen bedoeld. Dan komt het totaaltheater No More Lies uit Ermelo. Ten slotte beginnen we zondag met een feestelijke kerkdienst rond het thema Een nieuwe start. Het wordt hopelijk wel de laatste keer, want twee branden in tien jaar is wel wat veel. bron: Volkskrant 15.5.2005 Baptistenmonument in Gasselter Nijveen Ds. Wigle Tamboer uit Hoofddorp en ds. Chris Eijer uit Leeuwarden hebben zondagmiddag in Gasselternijveen een baptistenherinneringszuil onthuld. Dit op de plaats waar precies 160 jaar geleden de eerste zeven baptisten door onderdompeling zijn gedoopt. Meer dan tweehonderd genodigden en belangstellenden woonden de plechtigheid bij. Daaronder verscheidene nazaten van de eerste baptisten in Nederland, onder wie een vertegenwoordiging vanuit Engeland en Schotland. Tijdens de onthullingbijeenkomst stonden betrokkenen stil bij ,,de moedige geloofsdaad van de ene zuster en de zes broeders'', aldus woordvoerder Albert R. Schaap. ,,Dwars tegen de toen heersende traditie in, op veilige afstand van anderen die deze daad niet zouden kunnen begrijpen, lieten ze zich dopen door onderdompeling op grond van hun belijdenis.'' Ds. Eijer stond stil bij de bijzondere omstandigheden waaronder ds. Johannes Elias Feisser en zijn volgelingen tot de beslissing kwamen ,,dat ze gehoor moesten geven aan de opdracht die Jezus gaf''. Ds. Tamboer trok de lijn door en gaf aan ,,dat het beslist niet bij terugkijken moet blijven, maar dat nog altijd geldt dat we de opdracht hebben het evangelie door te geven aan hen die Jezus Christus niet kennen''. De veenvaart waarin in 1845 de doop plaatsvond is na demping verdwenen. http://www.baptistenherinneringszuil.nl 25 juni 2005 Gemeenteopbouw = gemeentegroei = gemeentestichting Voor gemeenteopbouwwerk moet je de tijd nemen, is een van de conclusies van gemeenteopbouwwerker Peet Wijchers, voormalig baptistenpredikant en nu in dienst van de 'unie'. Tijd voor overleg, terugkoppeling, luisteren, spiegelen en aanpassing, zo zal hij vandaag voor een gehoor van baptisten in Kampen stellen. Maar niet tegen elke prijs. Het proces op zich mag nooit tot stilstand komen. Gemeenteopbouw is groei. Wanneer in de natuur groei wordt onderbroken of tot stilstand komt, heeft dat altijd fatale gevolgen. Er tijd voor nemen, dat gold voor Wijchers zelf de afgelopen drie jaar in letterlijke zin: hij maakte werkweken van zestig uur en legde jaarlijks zestigduizend kilometer in de auto af. Vanuit zijn woonplaats Hengelo (Ov.) stond hij de baptistengemeenten van Krommenie en Pernis bij in een proces van visie-, beleids- en gemeentevorming. Ach, eigenlijk moet het niet in de krant, verklapt hij, maar voor zijn werk in Pernis schafte hij een Ikea-bed aan waarop hij af en toe een nacht in het kerkgebouw doorbracht. Dat bed stond dan in de crèche, waar ik wat boeken had en een televisietoestelletje, om af en toe een voetbalwedstrijd op te zien. De Unie van Baptisten Gemeenten besloot april 2002 in vier gemeenten een proefproject gemeenteopbouw te verzorgen. Binnen de unie was namelijk geconcludeerd dat opbouwwerk vaak onafgemaakt bleef. Gesprekken en ondersteunende activiteiten van de unie worden zelden voortgezet en gestarte beleidsplannen en gemeenteopbouwprocessen worden bijna nooit afgemaakt, was toen een van de conclusies. Ook werd vastgesteld dat er wel gemeenten waren die om hulp verzochten, maar dat hun hulpvraag vaak niet duidelijk was. Situaties waren vaak zo complex, dat er behoefte was aan een deskundige buitenstaander om orde op zaken te stellen. Een derde factor betrof de waarneming dat gemeenten makkelijk succesmodellen uit binnen- en buitenland toepasten, zonder op het eigene van de gemeente te letten. Het proefproject moest voorzien in maatwerk. Vier gemeenten met een verschillend karakter werden geselecteerd: Pernis (150 leden, 25 jaar geen voorganger), Krommenie (32 leden), Groningen-Noord (vergrijsd, met 150 leden) en Appingedam (na een crisis rond de eeuwwisseling, waarbij de voorganger en deel van de leiding vertrokken). Vandaag presenteert de Unie van Baptisten Gemeenten in Kampen de resultaten, conclusies en aanbevelingen naar aanleiding van de proef. Dat het werk doorgaat, staat al vast, er staan inmiddels genoeg nieuwe gemeenten in de rij. Het team van opbouwwerkers is met een persoon uitgebreid tot vier. En verder overweegt de unie gemeenteopbouwteams in de regio's aan te stellen. Het huidige gemeenteopbouwwerk kwam in 1992 op de agenda te staan, vertelt Wijchers, op aangeven van de toenmalige Evangelisatie Commissie van de unie. Niet vreemd, vindt hij. Evangelisatie en gemeenteopbouw hebben volgens hem alles met elkaar te maken. Alleen een gezonde gemeente kan in de wereld uitgezonden worden. Gemeenteopbouw is gemeentegroei, het opbouwwerk heeft altijd een missionaire inslag. En dat betekent ook groeien in leden. Met het thema groei raakt de opbouwwerker een actueel thema bij de baptisten. Het vrij los georganiseerde kerkverband staat op een kruising, nadat de afgelopen jaren geen groei en geen afkalving te zien gaven. Dat is voor de van oudsher sterk missionair ingestelde baptisten aanleiding zich te bezinnen op de eigen identiteit en gemeentevormen. Gold in het verleden de zegswijze dat 'iedere baptist een evangelist' was, nu blijken veel gemeenten sterk op zichzelf en naar binnen gericht te zijn. Aan leden stellen we weleens de vraag, waar ze als gemeente hun tijd, energie en geld aan besteden. En je ziet dat ze van het antwoord schrikken. Wijchers - vijftiger, kaal, gebruind, gebrild en lang - laat weten dat onbevredigend te vinden. Een gemeente ís missionair in zichzelf'', citeert hij ds. Erik Veenhuizen, die de evangelische beweging in traditionele kerken introduceerde. ,,Hij zag het heel zwart-wit. Een gemeente die níet missionair is, is geen gemeente.'' Zij die dat onder ogen willen zien, komen in aanmerking voor gemeenteopbouwprojecten. Maar dat is pas het begin. Want er zijn verschillende - om niet te zeggen veel - modellen voor het werken aan de gemeente in omloop. Zo is het doelgerichte model van de Amerikaan én baptist Rick Warren op dit moment populair, maar ook ideeën van bijvoorbeeld Christian A. Schwarz vinden al jarenlang ingang. Wijchers maakt daarin geen keus, het is maatwerk op gemeenteniveau welk model wordt toegepast. Maar ik zie in al die modellen wel hetzelfde terugkomen: de koppeling van Jezus' grote gebod (God liefhebben en de naaste als jezelf) aan zijn grote opdracht ('gaat dan heen, maak alle volken tot mijn discipelen...'). Die twee dient iedere gemeente bij elkaar te brengen. Wat de opbouwwerker betreft, leidt deze koppeling tot een concreet doel voor opbouwwerk: het stichten van nieuwe gemeenten. Ook al heeft ze maar vijftien leden, dan nog daag ik zo'n gemeente uit als doel te stellen een nieuwe gemeente erbij te stichten. Volgens mij is het goed daar van meet af aan heel duidelijk over te zijn. Doordat een gemeente zich op groei richt, komen andere doelen als aanbidding, gemeenschap, discipelschap en dienstbaarheid (om bij het model van Warren te blijven) volgens hem in de juiste verhouding te staan. Deze doelen dienen niet langer de gemeente en haar individuele leden, maar juist een doel buiten hen: het bereiken van ongelovigen en buitenkerkelijken. Wijchers ziet er het scheppingsmodel van voortplanting in: ,,Zoals een perenboom geen peren maar nieuwe perenbomen voortbrengt, zo kan het niet anders of het nieuwe leven in ons brengt nieuw leven voort. Wat moet een gemeente doen om dat doel te bereiken? Volgens Wijchers gaat het ten diepste om identiteit. Daar wordt veel te weinig over gepraat. We zijn baptist, wordt dan gezegd. Maar dat vind ik te algemeen, dat zegt me nog niet zoveel. Bij opbouwwerk komen de vragen 'wie zijn wij', 'wat kunnen we' en 'wat willen we' aan bod. Aan de opbouwwerker de taak om via het stellen van vragen de gemeente haar eigen identiteit en haar eigen problemen en kansen te laten ontdekken. Het is een speurtocht naar het unieke van een gemeente, het is handvatten aanreiken om hen zichzelf te laten ontdekken en daarin te groeien. Hij noemt dat met een mooi woord spiegelen. Bijvoorbeeld om door vragen te stellen, aan een gemeente te laten zien dat men een achteroverleunend volkje is geworden. Zelf ging Wijchers drie jaar geleden in Pernis, onder de rook van Rotterdam en bekend van de Shell-raffinaderijen, aan de slag. De gemeente met ruim honderdvijftig leden had bij het bureau van de unie aangeklopt voor ondersteuning bij visie- en beleidsvorming. De gemeente had al vijfentwintig jaar geen voorganger, maar overwoog er een te beroepen en wilde daartoe een profiel opstellen. Hoe moet dat profiel eruitzien en waar is in de gemeente behoefte aan, waren vragen die Wijchers met de gemeente oppakte. Een van z'n eerste activiteiten was het houden van gavencurssussen, om te ontdekken waar de sterke en zwakke kanten van gemeenteleden lagen. Sterk was bijvoorbeeld de vele aandacht voor zang en muziek, zwak onder andere de zwakke pastorale structuur. Voor dat laatste werd een pastorale piramide in het leven geroepen, volgens Wijchers in vrijwel alle gemeenten toepasbaar. De basis van de piramide bestaat uit de onderlinge zorg, via het opdelen van de gemeente in kleine groepen (kringen) georganiseerd. Vervolgens specificeert het pastorale werk zich via bezoekteams, een ouderenpastor, bijzonder pastoraat en crisispastoraat, binnen de hiërarchie van de piramide uitmondend in een coördinator, met pastorale en leidinggevende gaven. Aanvragen voor pastoraat lopen via de coördinator, die bepaalt wie in de gemeente het pastoraat wil en kan verlenen. Een direct gevolg van deze werkwijze is, zo vertelt Wijchers, dat de eventueel te beroepen predikant in Pernis niet sterk in het pastoraat hoeft te zijn. Immers, de gemeente pakt dit nu zelf goed op en heeft er ook de gaven voor. Het is nu zaak een predikant te beroepen wiens sterke kanten nodig zijn omdat ze in de gemeente ontbreken. Het profiel van de predikant moet voor een gemeente aanvullend zijn op wat ze zelf niet hebben. Dat hebben de opbouwwerkers inmiddels ook naar het opleidingsseminarie van de baptisten in Utrecht gecommuniceerd. Predikanten met een duidelijk profiel opleiden voorkomt volgens Wijchers dat van voorgangers te veel wordt gevraagd. Als ik inventariseer, merk ik vaak dat leden verwachten dat een voorganger alles kan. Maar het schaap met de vijf poten ben ik nog nooit tegengekomen. Bovendien, opgeleid in één profiel - bijvoorbeeld evangelisatie - dwingt de predikant op de andere terreinen nauw met de gemeente samen te werken, aldus de oud-predikant. Dat gemeenteopbouwwerk tot veranderingen leidt, is onontkoombaar. Dat dat ook weerstand oproept, is al evenzeer onvermijdelijk. Er is geen veranderingsproces te bedenken waartegen geen weerstand bestaat. Dat brengt hem ertoe zoveel nadruk te leggen op het nemen van tijd. Want veranderen betekent dat je heel veel, en telkens opnieuw, uit moet leggen waarom we dat als gemeente nodig vinden. En dan nog is veel geduld nodig met de groep die zegt dat het door de veranderingen 'hun gemeente' niet meer is. De belangrijkste conclusies en aanbevelingen van de opbouwwerkers Peet Wijchers, Teun van der Leer, Anne de Vries en Arjan Treuren over de afgelopen drie jaar op een rij, opgetekend in een 55 pagina's tellend rapport. * Gemeenteopbouw zonder geloofsopbouw is zinloos. * Voor opbouwwerk is een cultuur van vertrouwen en veiligheid nodig om open te communiceren. ,,Als leden het achterste van hun tong niet laten zien, loopt het proces spaak'' * De objectieve en neutrale blik van een 'buitenstaander' als gemeenteopbouwwerker geeft een meerwaarde, omdat deze persoon de zaken scherper ziet. * Gemeenteopbouwwerk zou altijd in een team vormgegeven moeten worden, om daarmee het draagvlak, kritische toetsing en de breedte van het proces te waarborgen. * Gemeenteopbouw vraagt om een lange adem, waarbij het dan nóg moeilijk blijft om uitval (ofwel, leden die afhaken) te voorkomen. * Er moeten voorgangersprofielen ontwikkeld worden, waarbij de sterke kanten van de voorganger aansluit bij het karakter van de gemeente, zodat gemeente en voorganger elkaar aanvullen. * Gemeenteopbouwwerk confronteert leden met verschillen in geloofsbeleving. Het hele kerkverband heeft belang bij het definiëren van een heldere (geloofs)identiteit. bron: ND 27.7.2005 Wereldbond van baptisten viert jubileum In Birmingham komen vanaf vandaag 12.000 baptisten uit 112 landen bijeen om tijdens een grootscheeps congres het honderdjarig bestaan van de Baptist World Alliance te vieren. Alle hotels in het centrum van Birmingham zijn volgeboekt met baptisten vanuit de hele wereld. Vanavond begint in een overkoepeld sportstadion in het centrum van de stad, de openingsceremonie van het Baptist World Congress. De komende dagen gaan 12.000 baptisten zich daar, aan de hand van het thema 'Jezus Christus Levend Water', bezinnen op onderwerpen als wereldzending, christenvervolging, gemeenteopbouw, godsdienstvrijheid, armoede en aids. Verschillende grote namen uit de baptistenwereld verlenen hun medewerking aan het congres. Zo verzorgt de voormalige Amerikaanse president Jimmy Carter een bijbelstudie, houdt bestseller-boekenschrijver Rick Warren toespraken over aanbidding en een doelgericht leven en spreekt voorganger en socioloog Tony Campolo over hoe christenen moeten omgaan met armoede, oorlog en onrecht. Ook muziek speelt een grote rol. Koren en muziekgroepen van alle continenten treden op. Daarnaast geven liedjesschrijver en muzikant Graham Kendrick en de Braziliaanse zangeres Assiria, echtgenote van voetballegende Pelé, optredens. Congressen als deze vinden eens in de vijf jaar plaats. Toch is dit een extra bijzonder evenement, omdat deze maand honderd jaar geleden in Londen de Baptist World Alliance, de wereldbond van baptisten, werd opgericht, tijdens het eerste baptistische wereldcongres ooit. Zondag vindt op Victoria Square in Birmingham het officiële verjaardagsfeest plaats. Bij de wereldbond zijn 211 nationale baptistenunies aangesloten, waaronder de Nederlandse Unie van Baptistengemeenten. In totaal vertegenwoordigt de bond 34 miljoen gedoopte leden, met nog eens een kleine vijftig miljoen andere volgelingen en sympathisanten. Congressen als deze zijn doordrenkt van het voor baptisten typerende familiegevoel, zegt Tony Peck, algemeen secretaris van de Europese baptistenbond en mede-organisator van het congres. Vanuit Nederland nemen zo'n twintig baptisten deel aan het congres, vooral personeels- en bestuursleden van de Unie van Baptistengemeenten. Een van hen is stafmedewerker Teun van der Leer. Hij vertelt dat de Nederlandse Unie altijd al internationaal georiënteerd is geweest en maar zelden congressen mist. Wij gaan vooral om te netwerken, om contacten te leggen met boeiende mensen uit andere landen, zegt Van der Leer. Ik hoop nieuwe inzichten te krijgen en nieuwe dingen te leren waarmee wij in Nederland ons voordeel kunnen doen. Van der Leer legt uit dat tijdens het wereldcongres geen beleid voor de kerken wordt geformuleerd. Zo zit onze structuur niet in elkaar. De plaatselijke gemeente is autonoom en daarover heeft de World Alliance niets te zeggen. Het programma is dus vooral gericht op lofprijzing, bezinning en geloofsopbouw. Deze manier van werken kent volgens hem wel een gevaar. Namelijk dat het blijft bij grote woorden en mooie vieringen. Tony Campolo komt spreken. Nou, reken er maar op dat dat een revolutionair verhaal wordt. Maar beklijft het allemaal ook? Daar ben ik wel benieuwd naar. De vraag dringt zich op wat het nut is van een wereldwijde alliantie van baptisten, als die toch in feite niets te zeggen heeft. Ik denk dat de World Alliance vooral belangrijk is geweest - en nog steeds is - voor de emancipatie van kleine baptistenunies, zegt Van der Leer. Honderd jaar geleden stonden de baptisten in de publieke opinie nog bekend als een klein, sektarisch clubje. Daar is, mede door de inspanningen van de World Alliance, verandering in gekomen. We zijn nu een wereldwijd erkend kerkverband. Toch is godsdienstvrijheid nog altijd een belangrijk thema op de vijfjaarlijkse congressen. Van der Leer: Dat zit toch in onze genen. De eerste baptisten in Engeland moesten al vluchten om hun geloof. En nog steeds zijn er landen waar baptisten het moeilijk hebben. Als voorbeeld noemt hij België, waar verschillende baptistengemeenten enkele jaren geleden opdoken op een door de regering opgestelde lijst van mogelijke sekten. Mede naar aanleiding van een telefoontje van de Amerikaanse oud-president Jimmy Carter, zelf baptist, werden zij van die lijst geschrapt. Van der Leer: In zulke situaties kan een internationaal netwerk van groot belang zijn. In honderd jaar zijn de baptisten uitgegroeid van een onbekende splintergroepering, naar een breed geaccepteerde beweging, zegt ook Tony Peck. Op wereldschaal lijken we misschien nog steeds een kleine minderheid, maar in bijna elk land zijn er op het grondvlak baptisten actief, worden er kerken geplant en groeit het Koninkrijk. Toch is het niet allemaal koek in ei in de baptistenfamilie. Vorig jaar juni stapte de Amerikaanse Southern Baptist Convention, met 16 miljoen leden de grootste lidkerk, uit de wereldbond. Daarmee verloor die in één klap bijna een kwart van zijn leden en eenvijfde van zijn inkomsten. De als zeer conservatief bekend staande Southern Baptists vonden de World Alliance te links geworden. Volgens hen is er in de wereldbond in toenemende mate sprake van een anti-Amerikahouding en krijgt bovendien vrijzinnige theologie steeds meer voet aan de grond. Ook zou de wereldbond het praktiseren van homoseksualiteit toestaan. Volgens Teun van der Leer was de breuk niet te voorkomen. Het rommelde al langer tussen de in zijn ogen fundamentalistische Southern Baptists en de rest. Baptisten hebben het gebruik dat zij elkaar niet de wet voorschrijven. En dat wilden de Southern Baptists wel gaan doen, zegt hij, verwijzend naar hun visie op de oorlog in Irak en hun traditionele opvatting over de rol van de vrouw in gezin en gemeente. Hij kent overigens geen voorbeelden van baptistengemeenten die het praktiseren van homoseksualiteit toestaan. Tony Peck vraagt zich af of de breuk tussen de Southern Baptists en de World Alliance ooit zal worden geheeld. Dit conflict lijkt mij zo diepgravend, dat ik op dit moment geen voor de hand liggende oplossing zie. In dit licht is het opvallend dat Rick Warren zijn medewerking verleent aan het congres. Hij is immers overtuigd Southern Baptist. Van der Leer kan dit wel verklaren. Warren is een pragmaticus. Hij probeert zich zo weinig mogelijk met kerkpolitieke zaken bezig te houden, het gaat hem erom dat Jezus Christus gepredikt wordt. bron ND 29.7.2005 Familie Van 27 tot 31 juli vindt in Birmingham een congres plaats ter ere van het honderdjarig bestaan van de World Baptist Alliance. Twaalfduizend baptisten uit 112 landen denken na over het thema 'Jezus Christus, Levend Water'. De 35 miljoen baptisten, overal op de wereld, vormen een invloedrijke macht, die niet meer valt weg te denken. U brengt hoop en verkondigt de eeuwige waarden van gerechtigheid en respect voor anderen aan vele gemeenschappen wereldwijd. (...) Moge uw profetische stem, ook als u de tweede eeuw van uw bestaan ingaat, even helder en duidelijk klinken als voorheen. Lovende woorden aan het adres van het baptistencongres, van niemand minder dan de Britse premier Tony Blair. Zijn brief staat afgedrukt in de programmagids en wordt tijdens de openingsviering instemmend aangehaald door gastheer David Coffey, algemeen secretaris van de Britse baptistenbond. Ook de Britse koningin Elisabeth wenst de aanwezigen per brief ,,de beste wensen'' en de burgemeester van Birmingham, als eregast aanwezig, krijgt een langdurig applaus. De meest getuigende begroeting komt echter nog wel van de president van Zuid-Korea, wiens boodschap wordt voorgelezen door de Koreaanse ambassadeur in Groot-Brittannië. De president geeft hoog op van ds. Billy Kim, die de afgelopen vijf jaar voorzitter van de wereldbond was en tijdens dit congres afscheid neemt. De baptisten hebben veel betekend voor gerechtigheid en vrede in de wereld. Moge God u allen zegenen. De wereldbond doet er alles aan om af te komen van het westerse stigma dat de baptisten nog altijd met zich meedragen. ,,Honderd jaar geleden, toen deze World Alliance werd opgericht, kwam 85 procent van alle baptisten uit Europa en Noord-Amerika'', zegt Coffey. Nu komt 65 procent van de baptisten uit de tweederde wereld: Afrika, Zuid-Amerika en Azië. Hij vraagt de aanwezigen uit die werelddelen te gaan staan. Jullie hebben misschien niet de welvaart en de middelen waarover wij beschikken, maar jullie hebben wel de Heilige Geest. Daarom hebben wij jullie op dit moment harder nodig dan jullie ons. Het internationale karakter van de baptistenfamilie komt ook tot uiting in de openingsparade. Terwijl baptisten uit meer dan honderd landen door de zaal lopen met borden met de naam van hun land, spreken tientallen bezoekers vanaf het podium in hun eigen taal de woorden Jezus Christus, Levend Water uit. Verschillende koren, onder meer een traditioneel koor uit India en een massaal kinderkoor uit Zuid-Korea brengen liederen ten gehore. Al met al doen de organisatoren er met deze spectaculaire show alles aan om de bezoekers het gevoel te geven dat baptisten meetellen in de wereld en dat zij één grote, internationale, gelukkige familie zijn. Over de problemen in de baptistenwereld, zoals de recente scheuring in Amerika, wordt met geen woord gerept. De preek van Billy Kim vormt het hoogtepunt van de openingsviering. Hij vertelt hoe hij vlak na de Korea-oorlog door een Amerikaanse soldaat mee naar Amerika werd genomen, daar tot geloof kwam en sindsdien evangelist en voorganger is. Hij roept de 12.000 baptisten op tot een hernieuwde toewijding aan Christus en houdt ze voor dat God wonderen doet, ook in situaties die hopeloos lijken. Kim doet een dringend appèl op de aanwezigen. Laten wij met elkaar afspreken dat wij allemaal vóór het eind van dit jaar in ieder geval één mens tot Christus hebben geleid. Zeg niet dat dat onmogelijk is, want bij God is alles mogelijk. bron: ND 30.7.2005 Baptisten bezinnen zich op toekomst Hoeveel baptisten telt de wereld over honderd jaar? En wat geloven zij dan? Zijn er dan nog steeds onderlinge conflicten, of vallen alle verschillen in de toekomst weg? De meningen daarover lopen uiteen. Het aantal baptisten wereldwijd is de afgelopen honderd jaar gegroeid van 6 miljoen in 1905 naar 60 miljoen vandaag de dag. Hoop dat deze stijgende lijn zich voortzet, is er tijdens het congres van de World Baptist Alliance in Birmingham zeker. Maar hoe de baptisten zich de komende honderd jaar precies gaan ontwikkelen? ,,Het is heel moeilijk voorspellingen te doen, zeker over de toekomst'', citeerde voorzitter Daniel Carro van een studiemiddag over de toekomst van de baptisten gisteren de Amerikaanse honkbalspeler Yogi Berra, die net als de Nederlander Johan Cruyff bekendstaat om zijn simpele doch spitsvondige uitspraken. Toch deed een aantal sprekers een poging. ,,Eén ding is duidelijk: we zullen er over honderd jaar nog steeds zijn. Ik geloof dat er tot de wederkomst van Christus altijd baptisten zullen blijven'', zei Nigel Wright, rector van Spurgeon's College in Londen. ,,En ik geloof ook dat er meer van ons zullen zijn dan nu, al vind ik het lastig groei precies te voorspellen.'' Wat de komende decennia echter ingrijpend zal veranderen, is het evenwicht in de baptistenwereld, verwacht Wright ,,Als je rondkijkt op dit congres, zie je dat de wereldwijde baptistenbeweging nog erg westers georiënteerd is. Veel bezoekers komen uit Engeland en Noord-Amerika en als je geen Engels spreekt, is het lastig alles te volgen. De kerken op het zuidelijk halfrond groeien echter zo snel, dat ik verwacht dat zij een steeds duidelijker stempel op de baptistenbeweging zullen drukken.'' Anne Meffei, voorzitter van de Italiaanse baptistenunie, is vooral bang voor de toekomst. ,,Ik zie baptisten zich steeds vaker terugtrekken achter hun kerkmuren en daardoor het contact met de samenleving verliezen. De problemen in de wereld zijn zo groot en het leven wordt zo onzeker dat wij soms geneigd zijn de wereld buiten te sluiten en onze toevlucht te zoeken in het verleden: in hoe de kerken er vroeger uitzagen en hoe wij ons geloof vroeger beleefden.'' Die neiging ligt volgens haar ten grondslag aan het feit dat baptisten van verschillende stromingen elkaar steeds vaker in de haren vliegen. Soms leidt dat tot scheuringen en ruzies, zoals het recente vertrek van de Amerikaanse Southern Baptist Convention uit de wereldbond. Meffei: ,,Als er geen ruimte meer is voor dialoog en onderling gesprek, als we niet meer onze kerk uitkomen en de wereld intrekken, verliest ons zout zijn kracht en hebben wij geen invloed meer. Dan ziet de toekomst voor baptisten er niet goed uit.'' Alongla Aier, voorganger in India, is hoopvoller voor de toekomst, ook al heeft ook zij zorgen. ,,De wereld krijgt steeds meer oog voor Azië: India en China zijn de economische reuzen van de toekomst. Ik verwacht dat er, met al die aandacht voor de economie, ook steeds meer aandacht zal komen voor de kerk in Azië. En dat is nodig ook, want Azië is het meest uitdagende, onbereikte gebied ter wereld. Het christendom staat daar eigenlijk nog in de kinderschoenen.'' De kerken die er al wel zijn, kampen volgens haar met nogal wat problemen die soms juist worden veroorzaakt door groei. ,,In Birma was tien jaar geleden geen enkele baptistenkerk, nu zijn er 250. Dat is natuurlijk fantastisch, maar er is wel een groot gebrek aan goede leiders. Iemand die drie jaar geleden tot geloof is gekomen, wordt daar al voorganger, simpelweg omdat geen volwassener christenen beschikbaar zijn. We zullen dus moeten investeren in Azië, de komende honderd jaar.'' Gary Nelson, hoogleraar aan een theologische universiteit in Canada, heeft zo zijn eigen zorgen voor de toekomst. ,,Bijna alle boeken die ik lees over baptisten en baptistische theologie gaan over het verleden en over onze geweldige erfenis, maar raken wat mij betreft totaal niet aan de realiteit van vandaag.'' Het grote probleem is volgens hem dat ,,wij baptisten de afgelopen vijftig jaar zo verliefd zijn geworden op kerkgroei dat onze kerken van levende bewegingen zijn verworden tot instituten. Jezus' boodschap is niet: 'de kerk is nabij', maar 'Het Koninkrijk is nabij'. Daarom moeten wij onze kerkvisie nodig eens herzien. Zijn wij er als kerken voor om onszelf instand te houden, of stellen wij ons volledig in dienst van onze God die ons leidt, en van de maatschappij die ons omringt?'' bron ND 1.8.2005 Christenen hunkeren naar eenheid, zegt Carter Wereldwijd verlangen christenen steeds meer naar eenheid. Veel kerkleiders hebben dat echter niet in de gaten. Die ruziën maar door en daar moeten ze nodig eens mee stoppen, vindt Jimmy Carter. Voor iemand van 81 is hij opmerkelijk levendig. Met snelle humor en de nodige zelfrelativering - ,,ach, ik ben ook maar een gewone boer'' - weet hij zijn publiek moeiteloos om zijn vinger te winden. Jimmy Carter, oud-president van de Verenigde Staten, Nobelprijswinnend vredesactivist en vooraanstaand baptist, is eregast op het congres ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de Baptist World Alliance. Volgens Carter, die veel reist, is er onder christenen wereldwijd een groeiend verlangen naar eenheid. ,,Christenen willen dat hun leiders met één stem spreken, een stem van begrip en vriendschap. Kerkleiders moeten zich meer richten op de basis van hun geloof en van daaruit de eenheid met andere christenen zoeken. Laten we toch de hoofd- en de bijzaken eens van elkaar scheiden.'' Carter maakt zich ,,grote zorgen'' over het aantal meningsverschillen in christelijke kring, dat in zijn optiek toeneemt. ,,Bedenk je heel goed dat, elke keer als je iets controversieels zegt waarover andere christenen zich zullen opwinden, je de eenheid van het christendom schade berokkent.'' De oud-president hoopt dat de Baptist World Alliance als wereldbond een centrale rol zal gaan spelen in de ,,heling'' waarnaar christenen in alle denominaties volgens hem verlangen. In dit licht gaat zijn eerste zorg uit naar de Southern Baptist Convention. Deze Amerikaanse baptistenkerk, waarvan Carter zelf ooit lid was, stapte twee jaar geleden uit de wereldbond omdat die te links en te anti-Amerikaans zou zijn geworden. Volgens Carter is echter het tegenovergestelde aan de hand en worden de Zuidelijke Baptisten steeds fundamentalistischer en nemen zij anderen de maat. ,,En dat terwijl wij baptisten altijd gewend waren elkaars verschillen te accepteren, omdat we wisten dat we het over het fundament eens waren. Ik hoop en bid dat de Southern Baptists terugkeren in de wereldbond.'' De titel christen geldt wat betreft Carter overigens alleen voor 'wedergeboren' christenen. ,,Als ik een definitie van het woord christen zou moeten geven, zou ik zeggen: een kleine Christus. Dat betekent dus veel meer dan alleen zondag naar de kerk gaan of lid zijn van een bepaalde groepering.'' Oud-president Jimmy Carter, die opgroeide op een pindaboerderij, was en bleef voor, tijdens en na zijn presidentschap actief betrokken bij de baptistenbeweging. ,,Ik groeide op als een traditionele baptist'', vertelt hij tijdens een persconferentie in Birmingham. ,,Mijn vader verzorgde elke zondag een bijbelstudie in de gemeente. Wij geloofden thuis wat ik nu eigenlijk nog steeds geloof, namelijk dat je als christen geroepen bent er alles aan te doen om zoveel mogelijk op Christus te lijken. Maar omdat wij zondige mensen zijn, moeten wij wel altijd bereid zijn kritisch naar onszelf en onze manier van geloven te kijken.'' De oud-president zei in 2000 het lidmaatschap op van de Zuidelijke Baptisten, het grootste protestantse kerkverband van de Verenigde Staten, waar ook de huidige president George W. Bush lid van is. Carter vond dat deze een te conservatieve koers gingen varen, onder meer door de vrouw in kerkelijke ambten af te wijzen. Carter maakt nu deel uit van de zogeheten Cooperative Baptist Fellowship, een federatie van gematigde baptisten met zo'n 1800 kerken in veertien Amerikaanse staten. Baptisten hebben zich altijd ingespannen voor de vrijheid van godsdienst en de scheiding van kerk en staat. Carter vindt dat zij dat moeten blijven doen. ,,In de tijd dat ik president was, maar ook daarna, heb ik té vaak gezien dat mensen door overheden werden vervolgd om hun geloof. Wij, die geloven in de Vredevorst, móeten wel voorstanders zijn van religieuze vrijheid voor alle godsdiensten.'' Dat baptisten voorstanders zijn van een scheiding van kerk en staat betekent niet dat zij zich afzijdig moeten houden van de politiek, verduidelijkte de oud-president. ,,Maar als je een publiek ambt bekleedt, moet je je eigen geloof niet boven dat van anderen verheffen. Hoewel ik een overtuigd christen ben, vertegenwoordigde ik als president evengoed alle atheïsten, moslims, joden en agnosten in Amerika.'' Ook is het nodig dat publieke leiders eerlijk en betrouwbaar zijn, vindt Carter. ,,Iedereen moet natuurlijk de waarheid spreken: bankiers, advocaten en boeren. Maar politici helemaal. Dat is toch wel het fundament van onze samenleving.'' In dat licht vindt Carter de recente oorlog van Amerika in Irak ,,onnodig, en onrechtvaardig, omdat de voorwendselen vals waren'', laat hij nog weten. De oud-president reikte zaterdagavond in Birmingham in het bijzijn van twaalfduizend baptisten de vijfjaarlijkse mensenrechtenprijs van de Baptist World Alliance uit aan de Amerikaanse Lauren Bethell, die strijdt tegen mensenhandel en prostitutie. Gisterochtend verzorgde hij een bijbelstudie. bron: ND 2.8.2005 Baptisten geven belijdenisdocument uit De World Baptist Alliance heeft ter gelegenheid van zijn honderdjarig bestaan een document uitgegeven waarin het geloof van baptisten wordt samengevat. De opstellers hopen dat dit eraan zal bijdragen dat buitenstaanders een beter beeld krijgen van baptisten. Het is voor het eerst sinds 1923 dat de wereldbond van baptisten een soortgelijk document aanneemt, aldus voorzitter David Coffey. ,,Onze honderdste verjaardag leek ons daarvoor een goede aanleiding. Zeker in het Westen weten steeds minder baptisten wat hun identiteit is. Maar je merkt dat mensen daar tijdens een congres als dit wel over gaan nadenken en die bezinning willen we door het publiceren van dit document verder vormgeven. Juist ook als je je beweegt in oecumenische kringen en veel contacten hebt met andere christenen, moet je goed weten wat je zelf gelooft.'' Volgens Coffey hebben baptistentheologen van over de hele wereld zich de afgelopen jaren beziggehouden met het document en is het voor publicatie voorgelegd aan alle 211 nationale unies en allianties die lid zijn van de wereldbond. De folder werd afgelopen weekend uitgedeeld aan de bezoekers van het congres. Volgens Denton Lotz, algemeen secretaris van de World Baptist Alliance, is het document niet alleen bedoeld voor intern gebruik. ,,Dit is ook een boodschap van de baptisten aan de wereld: dit zijn wij, hier staan wij voor.'' ,,Wij geloven dat de waarheid wordt gevonden in Jezus Christus, zoals geopenbaard in de Heilige Schrift'', aldus het geschrift, dat de titel Boodschap van het eeuwfeest-congres heeft meegekregen. ,,Omdat wij in hem geloven en op hem vertrouwen, verkondigen wij dat geloof in woord en daad aan de wereld.'' Volgens Ketih Jones, voorzitter van het comité dat de verklaring opstelde, is het een typisch baptistendocument, omdat het ,,de Drie-enige God centraal stelt en van daaruit accenten legt op zending en de aanstaande wederkomst. Het benadrukt de noodzaak van goed rentmeesterschap en verklaart dat baptisten pal willen staan voor de armen en behoeftigen en voor de vrijheid van godsdienst.'' Het document stelt heel duidelijk dat Jezus Christus én volledig Zoon van God én volledig mens is en dat zijn offer nodig was om de mens van zijn zonden te verlossen. David Coffey ontkent dat de publicatie ervan een reactie is op recente beschuldigingen van behoudende Amerikaanse baptisten dat de wereldbond te liberaal zou worden. ,,Wij zijn hier jaren geleden al mee begonnen, lang voordat die discussie ontstond.'' Over een ander discussiepunt in baptistenkringen, namelijk of de vrouw in het ambt al dan niet is toegestaan, spreekt de verklaring zich niet al te specifiek uit. ,,Wij geloven in de waardigheid van alle mensen, mannen en vrouwen, omdat zij zijn geschapen naar Gods beeld en geroepen zijn tot heiligheid'', is alles wat daarover te lezen valt. Hoewel het belijdende document weliswaar ,,verbondenheid'' uitspreekt met andere christenen die de brede missie van de baptisten delen, houdt het vast aan de voor baptisten typerende exclusieve binding aan de volwassendoop. ,,Wij bevestigen dat de geloofsdoop door onderdompeling de bijbelse weg is voor hen die in het openbaar aangeven discipel te willen worden, nadat zij hun zonden hebben beleden en tot een persoonlijk geloof zijn gekomen in Jezus Christus als hun Heer en Zaligmaker.'' Bovendien is elke christen volgens de baptisten een potentiële evangelist. ,,Wij weten dat, door het zendingsbevel, elke gelovige, daartoe door God toegerust, een roeping tot zendeling heeft.'' bron: ND 7.9.2005 Kerk met Stip geeft bajesklant warm nest Gevangenen stuiten na hun detentie op een cultuurkloof bij het zoeken van een kerkelijke gemeente. Kerken met Stip heet ze hartelijk welkom. Voorzichtig prevelt Kees (58) een gebed in de Utrechtse Silokerk. Zijn grote handen liggen gevouwen in zijn schoot. Kees - 'achternaam hoeft niet' - komt sinds vijf jaar in baptistengemeente Silo, nadat hij jarenlang opgesloten was voor een misdaad uit een verleden waar hij liever niet over praat. Kees kijkt naar de toekomst. "In de gevangenis wilde ik iets kwijt aan God." Kees knikt resoluut. "Dat moest gewoon. Ik wist wel iets van God, ben katholiek opgevoed, maar dat was niks. Zeven uur op, een uur fietsen naar de mis en pas om kwart voor negen ontbijten. Toen ik vast zat, heb ik God leren kennen." Na zijn detentie besloot Kees een kerk te zoeken. "Op een dag liep ik hier binnen, in Silo. Ik ging aan een tafeltje zitten, in dat hoekje daar." Kees knikt naar een verlaten tafeltje in het gebouw. "Ik kende niemand. Ineens voelde ik een arm om me heen. Er zat iemand naast me, met twee koppen koffie." Arjan Noordhoek, voorganger van Silo en al 25 jaar justitiepastor, schetst uit zijn ervaring twee groepen gevangenen. De eersten pleegden de misdaad uit berekening. Ze maakten een afweging, risico versus resultaat, en gokten verkeerd. Op hen heeft Noordhoek geen grip. "Anderen lijken te zijn overvallen door hun misdaad. Ze gingen de fout in zonder te zien waar dat toe leidde. Vaak kregen ze thuis weinig mee. Mensen kopiëren patronen: geen vader kan de liefde geven die hij thuis nooit kreeg. Deze groep beschouwt hun delict als een groot ongeluk. Zo bezocht ik een man die in zijn cel de foto van een vrouw had hangen. Zijn vrouw. Hij had haar vermoord. Maar die foto hing daar, weloverwogen. Hij wilde die last dragen." Ex-gedetineerden als deze man, die een kerk zoeken, moeten de deuren open vinden, betoogt Noordhoek. Hoe plat de redenen van deze herstarters - christen of niet - ook zijn. "De een vindt de koffie lekker, de ander vindt de lieve oma die hij nooit had. Prima. Als mensen zich maar welkom voelen. Niet denken: ik moet bijbellezen, niet meer vloeken, mijn tatoeages weghalen. Dat zou voorwaardelijke liefde zijn. Dat sloopt een mens. De werkelijke verandering komt uit de omgang. Wie zich gewaardeerd voelt, wil iets terugdoen. Zo zitten mensen in elkaar." Dr. Paul Oskamp, initiatiefnemer van Kerken met Stip, benadrukt in zijn boek 'Overleven achter Steen en Staal' de geestelijke strijd die achter de gevangenismuren plaatsvindt. Oskamp beschrijft hoe de gevangene eerst moet inzien dat hij moet boeten voor zijn daad, voor hij geheeld kan worden. Pas dan krijgt hij vrede met zijn opsluiting: in beginsel een vergelding van aangebracht leed. Makkelijk is dat niet. De sfeer in de bajes is er een van ontkennen en bagatelliseren. "Het doel van geestelijke verzorgers is het tegenovergestelde te bereiken: gevangenen laten zien wat ze hebben aangericht. Dat maakt bajeskerkdiensten zo ingrijpend. De voorganger draait niet om het delict heen. Hij confronteert de toehoorders, via een bijbelverhaal, met schuld en boete. Dat doet pijn, maar het raakt de gedetineerden diep. Juist die confrontatie kan hen helen. Dat weten ze." "Bij de invrijheidsstelling eindigt dat verwerkingsproces niet. Evangelische kerken kunnen het voortzetten omdat de geloofsbeleving open en persoonlijk is. Nadeel is dat er weinig ruimte is voor twijfel." Oskamp, zelf PKN-predikant, zegt dat de gevestigde kerken ambivalent zijn als het om zonde gaat. "We belijden de vergeving maar raken in diepe verlegenheid als iemand in eigen kring in de fout gaat. Kerkgangers hangen de vuile was niet buiten. Zij zijn geneigd hun stand op te houden als geslaagd burger. Gedetineerden kunnen dat niet meer, die zijn al door de mand gevallen. Maar moet de kerk juist niet deze mensen een perspectief bieden?" In Silo zijn op zondagochtend ongeveer zestig mensen bij elkaar gekomen. De stoelen staan overdwars in het kleine, van origine katholieke kerkgebouw, zodat de kerkgangers vlak bij voorganger Hans Baas zitten. 'Als een hert dat verlangt naar water', zingt de gemeente uit de eigen Silo-liedbundel. 'Mijn oorsprong is in u'. "Dus niet: mijn aanbidding is in u", zegt Baas. "Want wat is aanbidding precies? Dat weten alleen kerkgangers. Oorsprong kent iedereen." "Wie die stip serieus neemt", zegt Noordhoek, "past zijn dienst aan. De behoefte aan eenvoud leeft bovendien bij meer gemeenteleden. Ik preek nu in Silo hetzelfde als in de gevangenis. Dat wil de gemeente." Kees rookt na de dienst ontspannen een sjekkie in het fietsenhok. Hij memoreert een gesprek met voorganger Baas, waarin hij zijn verleden opbiechtte. "Hans is een goede man. Ik vertrouwde hem en vertelde hem wat ik gedaan had. Hij luisterde rustig. Mijn daden verafschuwde hij. Toch werd hij niet boos. Dat deed me wat." Baas, die binnen koffie drinkt, gelooft dat waardevolle contacten de ex-gedetineerde behoeden tegen terugvallen. "Wie wat heeft kan wat verliezen. Dan kijk je beter uit met wat je hebt." Kees, net binnengelopen, knikt overtuigd. "Ik bedenk me wel voor ik nog iets stoms doe." Silo werkt met zogenoemde maatjes, die openstaan voor herstarters en een band met ze ontwikkelen. Bea Wildeman is zo'n maatje. "Het begint met vriendelijkheid. Laten zien dat iemand welkom is. Als ik een nieuw gezicht zie, loop ik er met twee koppen koffie op af." Haar zoon Bastiaan, ook aanwezig bij diensten in de gevangenis, richt die gesprekken op herkenbare onderwerpen. "Je trein zien wegrijden, langs een plas fietsen waar net een auto doorheen rijdt. Zo moeilijk is het niet. Gewoon interesse tonen." Maatjes houden ook een oogje in het zeil. "Is iemand eenzaam?", oppert Noordhoek. "Zijn er geldproblemen? Haalt iemand duistere types over de vloer? Dat zijn dingen die je niet zomaar vraagt. Daar is een vertrouwensband voor nodig." Niet iedereen in Silo is blij met de komst van ex-gedetineerden. Voor een deel is dat angst voor het onbekende, zegt Baas. "Mensen willen hun jas veilig kunnen ophangen. Dat kan toch al niet, zeg ik dan, we zitten in hartje Utrecht en houden onze deur open. Laatst stond er ineens een zwerver binnen. Niemand kende hem. Dat is een keuze die je als kerk maakt: schermen we ons af voor de buitenwereld of willen we een open gemeenschap zijn? Wij kiezen voor het laatste." Noordhoek erkent dat Kerk met Stip zijn riskant is. Silo moest banden doorknippen met ex-gedetineerden die stalen uit de kerk of iemands privacy niet respecteerden. "We geven iemand een bepaald vertrouwen. Dat kan iemand stimuleren om zich waar te maken, maar het is ook te misbruiken. Hoeveel ruimte moet je geven? Laat geen tasjes slingeren, leen niet te snel je sleutels uit. Dat is uitlokken. De rest blijft hopen. Geen populaire waarde tegenwoordig, maar hoop behoort tot de basis van het christelijk geloof. Geloof, hoop en liefde." "We moeten niet te ambitieus zijn. Denken dat we met onze weldaden mensen op het rechte pad kunnen houden, zou zelfoverschatting zijn. We geloven simpelweg dat iedere mens het waard is om mee om te gaan. God verwerpt ons ook niet. Christenen zijn niet beter dan andere mensen maar zijn ergens op aanspreekbaar. Jezus gaf ons een voorbeeld, iemand die de verworpene langs de kant van de weg verzorgde zoals wij dat moeten doen. De 'warmhartige' Samaritaan." Kerk met een Stip wil ex-gedetineerden helpen bij hun reclassering door hun een begin van een netwerk te bieden. De naam is afgeleid van een oud gebruik. Zwervers markeerden het hek of de deurpost van een huis of boerderij waar ze gratis eten konden krijgen met een stip, om lotgenoten te helpen. Dr. Paul Oskamp, motor van het project, is ervan overtuigd dat de ex-gedetineerde een tweede kans verdient en noemt hem daarom liever 'herstarter'. De herstarter moet zich welkom en gewaardeerd voelen in de kerk. Alle kerken met een stip moeten vanaf volgend jaar op een nog te ontwerpen site te zien zijn. Dit voorjaar ontstonden er twee Kerken met Stip: de Silogemeente in Utrecht en de H. Theresiaparochie in Hoogkerk, Groningen. Deze zomer kwamen daarbij de Vincentiuskerk van de VVL-parochie en de Nassaukerk (PKN) in Amsterdam en de Victory Outreach in Rotterdam. Oskamp hoopt dat het project landelijke dekking krijgt en wil in elke stad een protestantse en een katholieke kerk met een stip zien. bron: Trouw 24.9.2005 Kerk in nieuwbouwwijk zoekt gebruikers  Dit bericht is verwijderd op verzoek van Baptistengemeente de Rank

28.9.2005 Baptisten bezorgd over kinderboekenweek De Baptistengemeenschap in Lelystad houdt maandag een speciale voorlichtingsavond om ouders voor te bereiden op de kinderboekenweek, die dit jaar het thema "De Toveracademie" heeft. Veel scholen besteden aandacht aan de kinderboekenweek om het lezen te bevorderen, maar de baptisten vrezen dit jaar het thema. De ouders maken zich zorgen over wat er op de scholen gebeurt, ze hebben het idee dat de toveracademie over magie en occultisme gaat. Vanuit christelijke oogpunt moeten zij zich daar verre van houden. http://archief.omroepflevoland.nl/audio/CDFA234D58DFA8B6C125708A001A230E_7.wma bron Omroep Flevoland 4.10.2005 Weerstand tegen toveracademie De weerstand tegen het onderwerp van de kinderboekenweek die woensdag van start gaat, groeit gestaag. Veel gelovigen kunnen niet leven met het thema "toveracademie". Dat bleek maandag tijdens een door de Babtistengemeente Lelystad georganiseerde bijeenkomst. De gelovigen vrezen dat het thema ingaat tegen de Christelijke normen en waarden. Zij zijn bang dat door de magie duivelse zaken worden aangeroepen. Een aantal basisscholen in Lelystad heeft om die reden besloten dit jaar niet mee te doen aan de kinderboekenweek. Bron: Omroep Flevoland Ds. J. Hofman nieuwe voorzitter baptisten Jannes Hofman (60) is de nieuwe voorzitter van de Unie van Baptistengemeenten. Hij volgt Fokke Kooistra op, die na een termijn van drie jaar stopt. Hofman is ruim twintig jaar voorganger geweest van de gemeente in Groningen-Noord en was daarvoor predikant in Stadskanaal. Begin dit jaar heeft hij zijn voorgangerswerk beëindigd. ,,In die zin had ik m'n handen vrij, en hebben ze me voor het uniewerk gevraagd.'' Hoewel de benoeming formeel al is ingegaan, gunt Hofman zich de tijd om zich een goed beeld van het bestuurswerk te vormen. Concrete doelen en plannen heeft hij op dit moment niet. ,,Ik ga eerst een tijdje meelopen. Maar het is binnen de unie niet zo dat de voorzitter al het werk doet. Het is een team (de unieraad, red.) dat de koers uitzet, en dat zal ook mijn opzet zijn.'' De termijn van Hofman bedraagt drie jaar, daarna is hij een keer herkiesbaar. Naast Hofman treedt ook Joop Brongers aan in de unieraad. Hij was voorheen voorzitter van het curatorium (bestuur) van het Baptisten Seminarium, de theologische opleiding van de uniebaptisten die is gelieerd aan de Universiteit Utrecht. Vertrekkend voorzitter Kooistra, werkzaam bij de Evangelische Omroep, trad in 2002 aan bij de unie. Hij kan zijn huidige werk niet langer combineren met het unievoorzitterschap, liet hij vorige maand weten. Onder zijn leiding zette de unie een reorganisatie in, die onder meer leidde tot de vorming van een dienstencentrum. Binnen dat centrum werd de afgelopen jaren de nadruk op gemeenteopbouw gelegd. Zo werd er een proefproject in vier gemeenten gestart, dat vorige week werd afgerond met een studiedag. Het kerkverband van de uniebaptisten telt zo'n negentig gemeenten en twaalfduizend gedoopte (dus volwassen) leden. Daarnaast kent de unie kinderen en 'vrienden', een soort gastleden. bron ND 31.10.2005 Pastor geëlektrocuteerd tijdens doopplechtigheid Een Amerikaanse pastor is zondagochtend in zijn kerk geëlektrocuteerd toen hij staande in een doopbassin een microfoon aanraakte en een stroomstoot kreeg. De vrouw die hij zou dopen stond nog niet in het water en bleef ongedeerd. Ongeveer achthonderd mensen waren getuige van het ongeluk in de University Baptist Church van de Baylor-universiteit in Waco in de staat Texas. De omgekomen pastor, de 33-jarige Kyle Lake, laat een vrouw en drie kinderen achter. bron: Trouw 12.12.2005 Prof. dr. J. Reiling overleden Jannes Reiling (27 april 1923-24 januari 2005) studeerde klassieke talen en theologie en werd in 1948 predikant van de baptistengemeente te Haulerwijk (Fr.). In 1958 werd Reiling benoemd tot rector van het Baptisten Seminarium in Bosch en Duin. In 1974 volgde de benoeming tot bijzonder hoogleraar vanwege de Unie van Baptisten Gemeenten aan de theologische faculteit van de Rijksuniversiteit Utrecht. In 1988 ging hij met emeritaat. Jannes Reiling (27 april 1923-24 januari 2005) studeerde klassieke talen en theologie en werd in 1948 predikant van de baptistengemeente te Haulerwijk (Fr.). In 1958 werd Reiling benoemd tot rector van het Baptisten Seminarium in Bosch en Duin. In 1974 volgde de benoeming tot bijzonder hoogleraar vanwege de Unie van Baptisten Gemeenten aan de theologische faculteit van de Rijksuniversiteit Utrecht. In 1988 ging hij met emeritaat. bron: RD 30.12.2005 Ze zullen ons wel een sekte vinden De Statenvertaling is de enige betrouwbare Nederlandse bijbelvertaling. Alle andere bijbels, ook de Herziene Statenvertaling en de Nieuwe Bijbelvertaling, zijn ,,imitatiebijbels van de duivel''. Dat vinden althans de Bijbelgelovende Baptisten. ´s Ochtends begint Nico Verhoef met zijn toespraak, die anderhalf uur zal gaan duren. Op de tafel liggen onder meer een vuistdikke Statenvertaling, een Nieuwe Bijbelvertaling en een proefeditie van de Herziene Statenvertaling. Verhoef gaat het dan ook hebben over bijbels. Hij is betrokken bij de stichting Bijbelgetrouwe Baptisten, die begin dit jaar is opgericht. 'Bijbelgelovende baptisten' zijn een relatief onbekend begrip in Nederland. In Amerika zijn er grotere groepen traditionele baptisten, die de oude Engelse King James-vertaling in ere houden en alle nieuwere vertalingen verfoeien. Verhoef, die een groot voorstander is van de volwassendoop én de Statenvertaling, is voorganger van een aantal kleine baptistengemeenten in Oostenrijk, Zwitserland en Liechtenstein. In Nederland hebben de Bijbelgetrouwe Baptisten één gemeente in Groningen. De stichting gebruikt bijeenkomsten als deze Statenbijbelconferentie om in het land meer bekendheid te geven aan haar werk. Dit boek heeft Nederland groot gemaakt'', begint Verhoef, terwijl hij een Statenbijbel met goud-op-snee in de lucht steekt. In de eeuwen dat Nederland deze bijbel trouw las, was ons nationaal product groter dan van welk land dan ook. En wat gebeurde er toen er werd begonnen met het vertaalwerk voor de NBG-vertaling? De Tweede Wereldoorlog, de watersnood en de seksuele revolutie troffen ons land. En nu we de Nieuwe Bijbelvertaling hebben? Homo's mogen trouwen en prostitutie is gelegaliseerd. De bezwaren die Verhoef heeft tegen alle moderne bijbelvertalingen liggen in de grondteksten waarop die zijn gebaseerd. Was de Statenvertaling gebaseerd op de zogeheten 'meerderheidstekst' of 'Byzantijnse tekst', de NBG-, de Willibrord- en de Nieuwe Bijbelvertaling zijn gebaseerd op de 'minderheidstekst' of de 'Alexandrijnse tekst'. Deze grondteksten, die in de achttiende en negentiende eeuw gevonden zijn in Egypte, zijn volgens bepaalde taalwetenschappers ouder en betrouwbaarder dan de meerderheidsteksten, waarop de Statenvertaling is gestoeld. Verhoef vindt de Alexandrijnse grondteksten echter juist onbetrouwbaarder. Alexandrië is de stad van Alexander de Grote, een antichrist. Zij zijn daar ontstaan op een oecumenische universiteit waar men het christendom wilde combineren met het judaïsme. De oorspronkelijke bijbelteksten zijn daar verknipt en vervalst. Alle rooms-katholieke bijbels, en later ook de Nederlandse NBG-vertaling en de Nieuwe Bijbelvertaling, zijn hierop gebaseerd. Verhoef heeft de Statenvertaling en de Nieuwe Bijbelvertaling naast elkaar gelegd en heeft ontdekt dat 2886 woorden die wél in de Statenvertaling voorkomen, in de Nieuwe Bijbelvertaling simpelweg ontbreken. En dat zijn juist woorden die volgens hem de scherpe kantjes van de Bijbel afhalen en de lezer ervan heel geleidelijk vormen naar rooms-katholieke leringen. Dat is de reden dat Rome nu weer wil gaan samenwerken met de gescheiden broeders van weleer. Ook op de christelijke universiteiten aan de Broederweg in Kampen, in Apeldoorn en bij de bonders in Utrecht ziet men dit niet in. Allemaal gaan ze, in één grote oecumene, achter de paus aan. En van de Rooms-Katholieke Kerk moet Verhoef duidelijk weinig hebben. ,,Rome is, spreek ik met Openbaring, een hoer, dronken van het bloed van de christenen.'' Hij heeft hele lijsten van teksten bij zich, die volgens hem onjuistheden in de Nieuwe Bijbelvertaling aanwijzen. Zo schrijft de Statenvertaling in Hebreeën 1:3 dat Jezus ,,de reinigmaking onzer zonden door Zichzelven te weeg gebracht heeft'', terwijl de NBV hier vermeldt: ,,de reiniging van de zonden te hebben voltrokken''. Dit is volgens Verhoef tekenend: ,,Het woord 'zichzelf' is weggelaten. Dat zet de deur open voor Mariaverering.'' In 1 Petrus 2:2 suggereert de NBV volgens Verhoef dat een christen zijn eigen redding kan bereiken. In de Statenvertaling staat namelijk: zijt zeer begerig naar de redelijke, onvervalste melk, opdat gij door dezelve moogt opwassen, terwijl de NBV schrijft:verlang naar de zuivere melk van het woord, opdat u daardoor groeit en uw redding bereikt. Voorbeelden als deze hebben Verhoef tot de conclusie gebracht dat christenen alleen de Statenvertaling zouden moeten gebruiken. Ook de Herziene Statenvertaling, een project van onder anderen een aantal gereformeerde-bondstheologen, is volgens hem ,,absoluut niet de moeite van het kopen en lezen waard. De vertalers daarvan worden namelijk ,,geleid door een satanische geest''. Hij stoelt deze bewering onder meer op zijn ontdekking dat in Psalm 138:2 Gij hebt vanwege Uw gansen Naam Uw woord grootgemaakt'' is veranderd in ,,U hebt om Uw Naam Uw belofte boven alles groot gemaakt. Verhoef: Hier wordt 'Woord' volkomen wegvertaald en vervangen door 'belofte'. Volgens hem een teken dat Nederland ,,zich meer en meer gaat afkeren van het Woord van God''. Zelf raadt hij de bijbels van de Gereformeerde Bijbelstichting aan, een organisatie van bevindelijk-gereformeerden die opkomen voor de Statenvertaling. Extreem: Prof.dr. O.H. de Vries, hoogleraar geschiedenis van het baptisme aan de Universiteit Utrecht, weet van het bestaan van de zogeheten Bijbelgelovende Baptisten. Dit is een groepering die volstrekt vreemd is aan het Nederlandse uniebaptisme'', reageert hij. Bij ons staat de geloofwaardigheid van de Bijbel ook centraal, maar wat ik hiervan hoor, lijkt mij wel erg extreem. Hij denkt dat de Bijbelgelovende Baptisten hun inspiratie putten uit fundamentalistische, rigide stromingen binnen het Amerikaanse bapstime. Ook daar gaan anti-Roomse en anti-oecumenische opvattingen samen met bepaalde metafysische complottheorieën. Met zulke mensen onbevangen in discussie gaan over de betrouwbaarheid van bepaalde bijbelvertalingen is volgens De Vries moeilijk omdat de context van zo'n gesprek wat hun betreft heel ideologisch bepaald is: de stellingen zijn van tevoren al ingenomen.